Δεν υπάρχει τελευταία φορά στη βία, υπάρχει μόνο ΤΕΛΟΣ

Βία εναντίον του άλλου, βία κατά του ίδιου μας του εαυτού με τη μορφή εκδηλώσεων τάσεων αυτοκτονίας. Ο άνθρωπος γίνεται πιο βίαιος σε περιόδους οικονομικής ύφεσης. Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται περίτρανα το σημαντικό ρόλο που παίζει η οικονομική ζωή στην κοινωνική μας ζωή.

Ποιά είναι τα μέλη της κοινωνίας που βιώνουν τη βία περισσότερο; Η απάντηση είναι πάντα η ίδια , οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Μέσα στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες εντάσσεται και ο γυναικείος πληθυσμός.

Παρότι έχουμε κάνει τεράστια πρόοδο στο θέμα της ισότητας των φύλων η γυναίκα παραμένει πάντα υποδεέστερη του άντρα, ένα κομμάτι του, εξαρτημένη οικονομικά πολλές φορές από αυτόν, αποκλεισμένη ή περιορισμένη ίσως από πεδία που θεωρούνται κατεξοχήν αντρικά.

Μα πώς είναι δυνατόν θα διερωτηθεί κάποιος; Στην εποχή μας οι γυναίκες έχουν καταλάβει θέσεις παντού στην πολιτική, σε αντρικά επαγγέλματα - όπως του ταξιτζή, ακόμα και γυναίκα οικοδόμο έχουμε δει.

Σωστά, ισχύει το γεγονός ότι στο πέρασμα των χρόνων έχει γίνει τεράστια πρόοδος, η οποία σε συνδυασμό με την κρίση που βιώνουν τα ελληνικά νοικοκυριά απελευθέρωσε τη γυναίκα, την οδήγησε έξω από το πλαίσιο του σπιτιού να υιοθετεί επαγγελματικούς ρόλους που πριν θεωρούνταν αποκλειστικά αντρικοί.

Όμως, τι, σημασία έχουν όλα αυτά αν όταν γυρίζει σπίτι της κακοποιείται; Η υιοθέτηση αντρικών επαγγελματικών ρόλων από την πλευρά της γυναίκας και η έξοδος της από το σπίτι αποτελεί την ικανοποίηση μιας κοινωνικής ανάγκης που δημιούργησε ο σύγχρονος τρόπος διαβίωσης και η κρίση ταυτόχρονα. Δυστυχώς, όμως, η γυναίκα συνεχίζει να παραμένει το εύκολο θύμα, απροστάτευτο μέλος της κοινωνίας που έχει επωμιστεί πολλούς κοινωνικούς ρόλους ταυτόχρονα. Ένα πλέγμα κοινωνικών ρόλων την περιμένουν καθημερινά. Ρόλοι πολλές φορές αντικρουόμενοι μεταξύ τους: της μάνας, της συζύγου, της καλής νοικοκυράς, της εργαζόμενης…

Διαβάστε το άρθρο στο aixmi.gr