Μια βαλίτσα, ένα cd του Στέλιου και επιστροφή στo ‘60;

Κάποτε οι εκπρόσωποι της αστικής τάξης ήταν συνετοί, μερικές φορές και ταπεινοί. Απέφευγαν τις προκλήσεις. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια έχουν ξεπεράσει κάθε όριο κυνισμού. Ο πρώην μαοϊκός, σήμερα εκφραστής της πιο στυγνής εκδοχής της «φιλελεύθερης» ολιγαρχίας, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μανουέλ Μπαρόζο, απαντώντας στα πιεστικά ερωτήματα πολιτών για το θέμα της ανεργίας εκστόμισε το αμίμητο: «Αν δεν μπορείς να βρεις δουλειά στη χώρα σου, μπορείς να πας να δουλέψεις σε άλλη χώρα της Ευρώπης… Δεν έχουμε το μαγικό ραβδί για να δημιουργήσουμε δουλειές».

Ιδού, λοιπόν, η προοπτική που προσφέρει στους νέους ανθρώπους ο κ. Μπαρόζο. Άνεργοι και υποψήφιοι άνεργοι μαζέψτε τα μπογαλάκια σας, φιλήστε σταυρωτά φίλους και συγγενείς, πάρτε μαζί σας και ένα ΣΙ-ΝΤΙ με τραγούδια του μεγάλου Στέλιου Καζαντζίδη [να περιέχει οπωσδήποτε το εμβληματικό «Στις φάμπρικες της Γερμανίας και στου Βελγίου τις στοές»] και το ταξίδι της επιστροφής στη δεκαετία του ’60 μόλις αρχίζει.

Είπε, επίσης, ο πολύς Μπαρόζο ότι «δεν έχουμε το μαγικό ραβδί για να δημιουργήσουμε δουλειές». Μα, αυτός και οι ομόσταβλοί του δεν μας έλεγαν, ότι με τη λιτότητα, τον περιορισμό των μισθών και των συντάξεων, την εκλογίκευση [δηλαδή το ξεπάστρεμα] του κράτους πρόνοιας, τη συρρίκνωση των δημοσίων δαπανών, τη μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις, θα καταφέρουμε να βγούμε από την κρίση και, σε τελική ανάλυση, θα συγχωρεθούν οι αμαρτίες μας για την τρυφηλότητα και τη σπατάλη της προηγούμενης φάσης;

Διαβάστε όλο το άρθρο του Τάσου Παππά στο aixmi.gr