Η Θεσσαλονίκη που -δυστυχώς- αντιστέκεται!

Ο κ. Καράογλου υπέπεσε για πρώτη φορά στη αντίληψή μου μετά τις εκλογές του ΄09. Κάποιος δημοσιογράφος τον είχε ρωτήσει για τα αίτια της συντριπτικής ήττας του κόμματός του. Εκείνος με στιβαρό ύφος άρχισε να αναλύει. ¨Πρέπει να προβληματιστούμε βαθιά. ΄Εγιναν μεγάλα λάθη. Υπάρχουν ευθύνες που πρέπει να αποδοθούν”. Λογικά, αν και τετριμμένα λόγια ενός ηττημένου, σκέφτηκα. “Ποιός σκέφτηκε να αναθέσει σε αυτόν τον άνθρωπο την εκπροσώπηση του κόμματος;”, συνέχισε και άρχισε να με παραξενεύει. “Μας έκαψε. Δεν λέω, είναι αξιοπρεπής όταν βγαίνει στο ραδιόφωνο αλλά τι να κάνουμε; Στην τηλεόραση δεν μπορεί να βγαίνει. Δεν βλέπεται ο άνθρωπος”.

Μάλιστα. Την στιγμή της μεγαλύτερης ήττας της Ν.Δ., όταν έχει εγκαταλείψει με τις επιλογές της μια χώρα καθημαγμένη, όταν ο αρχηγός της δεν έβλεπε την ώρα να φύγει βλέποντας τις συμφορές να έρχονται, ο κ. Καράογλου εντόπισε το πραγματικό πρόβλημα. Η έλλειψη γοητείας του τότε κυβερνητικού εκπροσώπου τους χαντάκωσε. Ας παρακάμψουμε το βάθος της σκέψης, ας αγνοήσουμε τον ρατσισμό που υποκρύπτει και ας σταθούμε στο ουσιώδες που γίνεται και επίκαιρο. Ο νέος υπουργός είχε μείνει στην εποχή που υπήρχε η πολυτέλεια η επικοινωνία να υποκαθιστά την πολιτική.

Απολύτως εύλογο μου φαίνεται επομένως που ο κ. Καράογλου ορκίστηκε υπουργός στο νεοσύστατο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Κι εγώ αυτόν θα διάλεγα. 'Ενα υπουργείο που ο μόνος λόγος ύπαρξης που το δικαιολογεί είναι η επικοινωνία πρέπει να υπηρετείται και από τον άνθρωπο που ξέρει να την εκτιμήσει. Το υπουργείο κέλυφος, που στην ουσία ουδέποτε ήταν κάτι παραπάνω από τεκμήριο επαρχιωτισμού, αγοραφοβίας και απομονωτισμού της συντηρητικής κυρίαρχης τάξης της Θεσσαλονίκης και κανείς ποτέ δεν εξήγησε γιατί δεν είχε και αδελφάκια υπουργεία στην ΄Ηπειρο, την Πελοπόννησο ή τις Κυκλάδες, είχε πάντα μόνο συμβολικό ρόλο. Τάχατες υψηλού εθνικού νοήματος, τάχατες ιδιαίτερης μέριμνας του κράτους για τους αδικημένους συμπολίτες μας. Πράγματα δηλαδή άσχετα με την αυτοπεποίθηση και πρέπει να αποπνέει μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα. Ακόμα και αν είχε στο παρελθόν κάποιες επινοημένες διοικητικές αρμοδιότητες αυτό το υπουργείο, έπαψαν να ισχύουν με τον Καλλικράτη.

Είναι να απορεί κανείς με την έμπνευση του κ. Σαμαρά να ξαναθυμηθεί αυτό το υπουργείο. Να απορεί που δεν κατάλαβε ότι η Θεσσαλονίκη των Ψωμιάδη, Παπαγεωργόπουλου και Άνθιμου σιγά-σιγά μας αφήνει χρόνους. Και στον βαθμό που αυτό καθυστερεί ακόμα, ο ίδιος, ο Πρωθυπουργός μιάς χώρας που αγωνιά να ξαναβρεί τον ευρωπαικό της χαρακτήρα, θα έπρεπε να το επισπεύδει. Δυστυχώς θύμισε τις κακές του στιγμές. Τουλάχιστον διάλεξε το κατάλληλο πρόσωπο για υπουργό.

Πηγή: protagon.gr