Αυτοκτονίες, η νέα «μάστιγα»!

Η πίεση, το άγχος, η αγωνία, η κατάθλιψη, η απόγνωση, η κατάπτωση ιδεών και ηθικών αξιών, η κατάρρευση των εργασιακών δικαιωμάτων, η ανεργία, η ανέχεια, η αβεβαιότητα και οι μεγάλες κοινωνικές... εκρήξεις (σ.σ. σε συνδυασμό με την πολύ μεγάλη και άνευ ελέγχου παρουσία των ξένων πια στην χώρα μας που έχει δημιουργήσει διάφορα προβλήματα) έχουν φτάσει την κατάσταση στο... απροχώρητο στην Ελλάδα για πολύ κόσμο! Τα συναισθήματα που βιώνουν εντόνως σήμερα οι Έλληνες εξαιτίας της οικονομικής ύφεσης και της ανασφάλειας έχουν συμβάλλει τα μέγιστα ή εάν θέλετε έχουν οδηγήσει σε αύξηση των αυτοκτονιών κατά 22% την διετία 2009 - 2011!

Μάλιστα στο πλαίσιο αυτό έχουν επηρεαστεί και τα παιδιά. Παιδιά που βρίσκονται ακόμα στην προσχολική ηλικία. Οι νοσηλείες των παιδιών με ψυχολογικά προβλήματα έχουν αυξηθεί την τελευταία διετία κατά 10% - 15%!

Είναι χαρακτηριστικό ότι ένας άνθρωπος αυτοκτονεί κάθε δύο μέρες στο λεκανοπέδιο της Αττικής! Επίσης έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι αυτοχειρίες σε Θεσσαλονίκη και Θεσσαλία, δίνοντας στις δύο αυτές περιοχές την... μερίδα του λέοντος.

Τι συμπεραίνουμε απ' όλο αυτό; Ότι πολύ απλά οι αυτοκτονίες είναι η νέα «μάστιγα» της εποχής μας! Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα απ' το να διαβάζεις (σχεδόν) σε καθημερινή βάση ότι «φεύγουν» απ' την ζωή νέοι άνθρωποι.

Δεν υπάρχει πιο στενάχωρο απ' το να βιώνεις μία «μαυρίλα» και μία απίστευτη απογοήτευση στα πρόσωπα και τα βλέμματα των συναθρώπων σου. Μία «συννεφιά» που οδηγεί ένα μέρος εξ αυτών στην αυτοχειρία.

Πως πρέπει ν' αντιδράσουμε; Με το συνεχίζουμε να «μαχόμαστε» ο καθένας από το δικό του... μετερίζι. Με το να προσπαθούμε να κάνουμε καλύτερη την καθημερινότητά μας, με το ν' αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα και με το να στηλιτεύουμε ανοιχτά ότι μας ενοχλεί και ότι μας αγγίζει ως άτομα και ως κοινωνία. Με το παλεύουμε στο μέτρο του δυνατού και ακόμα παραπέρα...

Η αυτοχειρία δεν είναι λύση. Δείχνει «εγκατάλειψη» και συνιστά και υπό μία έννοια δειλία. Σίγουρα όλοι μας έχουμε τις καλές και τις κακές μας μέρες. Όμως είμαστε υποχρεωμένοι ακόμα και όταν μας έχουν γονατίσει ή μας έχουν ρίξει κάτω, να σηκωνόμαστε ξανά... Άλλωστε ποιος είπε ότι η ζωή είναι εύκολη;