Το μνημόνιο, ο ΠΑΟΚ κι ο… Καβάφης!
Του Γιάννη Κούρκουλου
«Ομνύει κάθε τόσο ν' αρχίσει πιο καλή ζωή.
Αλλ' όταν έλθ' η νύχτα με τες δικές της συμβουλές,
με τους συμβιβασμούς της και με τες υποσχέσεις της·
αλλ' όταν έλθ' η νύχτα με την δική της δύναμη
του σώματος που θέλει και ζητεί, στην ίδια
μοιραία χαρά, χαμένος, ξαναπιαίνει…».
Τα λόγια αυτά του μεγάλου Αλεξανδρινού που γράφτηκαν το 1915 μοιάζουν πιο επίκαιρα από ποτέ. Ο Γιάννης Σπανός τα μελοποίησε, ο Μανώλης Μητσιάς τα ερμήνευσε σε μια παραγωγή του Τάκη Χριστοφίδη και η προσμονή της έκδοσης του CD «Αναζητώντας τον Καβάφη», μοιάζει βασανιστική…
Ο μεγάλος Ελληνας ερμηνευτής, σε ένα απαράμιλλο κράμα λυρικότητας και δωρικότητας, αφήνει ανάγλυφα για μια ακόμα φορά χαραγμένο το στίγμα του και πείθει γιατί είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση, ό,τι ποιοτικότερο έχει να επιδείξει στον τομέα του και όχι μόνον, ο πολύπαθος αυτός τόπος…
Ο άνθρωπος που μέσα από 72 προσωπικούς δίσκους σε 42 χρόνια τραγούδησε, όπως εύστοχα παρατήρησε ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας «την άμμο της θάλασσας», μοιάζει πιο φρέσκος και ώριμος από ποτέ, στη δουλειά που αναμένεται στα δισκοπωλεία και στο πλαίσιο αυτό μίλησε στο Gazzetta.gr, όχι μόνο για μουσική, αλλά και για αθλητισμό που εμπίπτει στη σφαίρα των ενδιαφερόντων του…
«Ως ευαισθητοποιημένος πολίτης είμαι σαφώς πολιτικοποιημένος, όχι κομματικοποιημένος, το αποσαφηνίζω, αλλά παράλληλα πάντα ΠΑΟΚτσής…», σχολιάζει ο Μανώλης. Η αρχή γίνεται βέβαια με τα καλλιτεχνικά του δρώμενα…
«Στις 12 Νοέμβρη ξεκινώ στο ιστορικό Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν. Είναι η πρώτη φορά που τραγουδιστής θα εμφανιστεί εκεί και αυτό περιποιεί μεγίστη τιμή για μένα», τονίζει και συνεχίζει…
«Θέλω να πιστεύω πως πρόκειται για ένα καινοτόμο εγχείρημα που θα καλύψει τις απαιτήσεις όσων προτίθενται να το παρακολουθήσουν. Η περσινή μου αποχή από την πίστα, μού έδωσε τη δυνατότητα να ολοκληρώσω δύο δίσκους, αλλά παράλληλα με ξεκούρασε και μου δημιούργησε προσδοκίες για κάτι πέρα από τα τετριμμένα. Ετσι λοιπόν, στις του 12 Νοέμβρη, χωρίς μικρόφωνο, με ένα πιάνο και ένα βιολοντσέλο ξεκινάμε και στο πρώτο μέρος θα πω τραγούδια του Γιάννη Σπανού σε στίχους Κ. Π. Καβάφη, από το δίσκο που μόλις προχτές Κυριακή ολοκληρώσαμε.
Πραγματικά θα είναι ένα αξιόλογο ταξίδι αυτό της «αναζήτησης του Καβάφη» όπως είναι και ο τίτλος του. Προσωπική μου εκτίμηση αποτελεί ότι ο δίσκος αυτός είναι μια διαφορετική οπτική στον κορυφαίο Αλεξανδρινό ποιητή, εντελώς ξένη από τα μέχρι σήμερα ακούσματά μας. Αυτό σε σχέση με τα ποιήματα που μελοποιήθηκαν και δεν είναι τα ήδη γνωστά στο ευρύ κοινό, αλλά θα τόνιζα εμφατικά και από συνθετική άποψη. Ο Σπανός έκανε πραγματικά κατάθεση ψυχής.
Στο δεύτερο μέρος του προγράμματος προτίθεμαι να πω τραγούδια που γράφτηκαν για το θέατρο. Μελοποιημένη ποίηση δηλαδή, γνωστή σε όλους, όπως «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα, Λεοντή, όρνιθες, Μπρεχτ και αντίστοιχα συναφή. Αυτό βέβαια θα συμβεί επ ευκαιρία των 70 χρόνων του θεάτρου τέχνης αλλά και των 150 από τη γέννηση του Κωνσταντίνου Καβάφη».
Αυτοί είναι οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι του κορυφαίου έντεχνου ερμηνευτή μας, του ανθρώπου που δεν άφησε ασυγκίνητο κανέναν μεγάλο συνθέτη, κανέναν νομπελίστα και μη ποιητή που να μην εμπιστευθεί αυτό το Θείο λαρύγγι του, για να αποτελέσει την πιο αξιόπιστη εγγύηση προβολής της δουλειάς του…
Όμως τον Μανώλη Μητσιά απασχολούν σήμερα και άλλα πράγματα…
«Μιλάμε στο Gazzeta και οφείλω να εκφράσω τις ευχές μου και την αισιοδοξία μου για τα δύο παιχνίδια της Εθνικής. Ελπίζω ο Σάντος να εμπιστευθεί και τον Σάλπι για να είμαστε ισχυροποιημένοι επιθετικά…», σχολιάζει. Και στη συνέχεια τον ρωτάμε για την αγάπη του, τον ΠΑΟΚ. Τον ΠΑΟΚ του χτες αλλά και του σήμερα.
«Αυτά τα έχουμε πει πολλές φορές. Ο ΠΑΟΚ του Παντελάκη ήταν χάρμα ειδέσθε. Μια υπέροχη ομάδα πολλών αστέρων και θαυμάσιου συνόλου που αξιωθήκαμε να απολαύσουμε χωρίς να έχει κανέναν ξένο στη σύνθεσή του. Αμιγώς ελληνική ομάδα. Οσον αφορά το σήμερα, σε γενικές γραμμές μπορώ να πω ότι είμαι ικανοποιημένος. Η έλευση Σαβίδη δείχνει να κλείνει πληγές και να ομαλοποιεί τα πράγματα, κάτι αυτό φάνηκε αγωνιστικά αμέσως.
Θεωρώ πλήγμα την απουσία του Γκαρσία σήμερα, του οποίου η επιστροφή θα δυναμώσει έτι περισσότερο μια ομάδα, που φαντάζει πλέον ομάδα με την έννοια του όρου. Αν όντως ο κ. Σαβίδης σαν μεγαλομέτοχος βάλει πρόεδρο τον Λυσσαρίδη, ή τον στρατηγό Φραγκούλη που είναι άνθρωποι οργανωτικοί και άμεμπτοι, εκτιμώ ότι το μέλλον του ΠΑΟΚ θα είναι ευοίωνο μεν και το προσδοκώμενο από τον κόσμο του δε. Και αυτό είναι καλό έχω την αίσθηση συνολικά, για το ποδόσφαιρο σε μια περίοδο που το επίπεδο του πρωταθλήματος δείχνει και είναι αισθητά υποβαθμισμένο…»
…-Πράγμα που βέβαια δεν είναι διάφορο της γενικότερης κοινωνικής συγκυρίας και της οικονομικής δυστοκίας. Ετσι δεν είναι;
«Προφανώς. Η κρίση είναι συνολική. Όχι μόνον οικονομική, κρίση αξιών, κρίση ηθών, των πάντων…»
-Σαν ευαισθητοποιημένος και πολιτικοποιημένος που δηλώσατε, πως εκτιμάτε την κατάσταση με το μνημόνιο;
«Είμαι σαφώς και αντιμνημονιακός, όπως άλλωστε προκύπτει από τον πρόσφατο δίσκο μου, «Πατρίδα δανεισμένη». Νομίζω ότι το μνημόνιο δεν δίνει καμιά προοπτική ανάπτυξης και τελματώνει την οικονομία, στραγγαλίζοντας τις δυνατότητες και τις προοπτικές για ένα ευοίωνο μέλλον…».
