«Πάρε με στη δουλειά, σε παρακαλώ»

Ο Νόρτον είναι κάτοχος Master στην Ιστορία και προσπαθούσε να βρει δουλειά τα τελευταία δέκα χρόνια, κάνοντας περίπου 25 αιτήσεις την εβδομάδα - συνολικά γύρω στις 15.000 αιτήσεις την εβδομάδα.

Δεν τα κατάφερε, όμως, και πλέον ακολουθεί μια τακτική προσωπικής «διαφήμισης». Καθημερινά, κάνει βόλτες δίπλα σε κεντρικό αυτοκινητόδρομο με μία ταμπέλα κρεμασμένη στο λαιμό του, που γράφει «πάρε με στη δουλειά σου». Σύμφωνα με τον ίδιο αυτή είναι η τελευταία του ελπίδα.

Ο Ρόμπιν, που στο παρελθόν υπήρξε υπάλληλος των Ταχυδρομείων και αυτοαπασχολούμενος επαγγελματίας, έμεινε άνεργος το 2002, όταν αναγκάστηκε να κλείσει την επιχείρησή του. Έκτοτε έχει κάνει δεκάδες δουλειές του ποδαριού.

«Οι εταιρείες δεν προσλαμβάνουν πια άνεργους σαραντάρηδες. Θέλουν νεαρούς ανερχόμενους, ορεξάτους για δουλειά. Έχω τα προσόντα, αλλά όταν ακούν πόσο χρονών είμαι, δεν θέλουν πια να με ξέρουν», σχολίασε.

Του πήρε δύο μήνες μέχρι να αποφασίσει να βγει στο δρόμο, με μια ταμπέλα στο στήθος. Και πάλι, οι προσφορές που είχε - σε μια χώρα, με 2.630.0000 καταγεγραμμένους άνεργους - είναι ελάχιστες. «Δε νομίζω ότι υπάρχει πιθανότητα να βρω δουλειά. Είμαι απελπισμένος. Δεν ξέρω τί άλλο να κάνω για να ζήσω», ολοκλήρωσε ο Ρόμπιν Νόρτον.