Ο Νάντο Ντε Κολό ρίχνει την αυλαία μέσω του Gazzetta: «Είναι η κατάλληλη στιγμή»
των Γιάννη Πάλλα, Ευτυχίας Οικονομίδου, Γιάννη Σταυρουλάκη, Γιώργου Κούβαρη, Αχιλλέα Μαυροδόντη, Νίκου Καρφή και Παναγιώτη Αρταβάνη
Αλήθεια πως μπορείς να περιγράψεις το τέλος εποχής για έναν παίκτη που, για δεκαπέντε χρόνια, έκανε το δύσκολο να μοιάζει απλό στο υψηλότερο επίπεδο; Πώς αποχαιρετάς τον άνθρωπο που δεν ίδρωνε ποτέ τη φανέλα του γιατί, πολύ απλά, η μπάλα «υπάκουε» σε κάθε του σκέψη;
Ο Νάντο Ντε Κολό διανύει τα τελευταία χιλιόμετρα μιας σπουδαίας διαδρομής γεμάτης τίτλους, προσωπικές διακρίσεις και απεριόριστο σεβασμό από την κοινωνία του μπάσκετ παγκοσμίως.
Πριν από λίγο καιρό ανακοίνωσε πως στο τέλος της σεζόν θα ολοκληρώσει τον κύκλο της αθλητικής του διαδρομής μέσα στα παρκέ έχοντας ο ίδιος την τύχη του μπάσκετ στα χέρια του. Και ξαφνικά, το ευρωπαϊκό μπάσκετ μοιάζει λίγο πιο «φτωχό», λίγο πιο άχαρο...
«Υπάρχουν παίκτες που σκοράρουν. Υπάρχουν παίκτες που πασάρουν. Και υπάρχει ο Νάντο, που απλώς ορίζει τη μοίρα του αγώνα», είναι μια φράση που έχει χρησιμοποιηθεί από πολλούς στο μπάσκετ για τον Νάντο Ντε Κολό, καθώς υπογραμμίζει την ικανότητά του να επηρεάζει το παιχνίδι με τρόπους που ξεπερνούν τη στατιστική, ελέγχοντας τον ρυθμό, παίρνωντας τις σωστές αποφάσεις στα κρίσιμα σημεία και «ορίζοντας» το αποτέλεσμα, μ’ ένα «μεγάλο» σουτ, ή μια πάσα.
Στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, υπάρχουν παίκτες που καθόρισαν παιχνίδια και παίκτες που καθόρισαν ολόκληρες εποχές. Ο Νάντο Ντε Κολό ανήκει αδιαμφισβήτητα στη δεύτερη κατηγορία. Με την απόφασή του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση στο τέλος της τρέχουσας σεζόν, κλείνει ένα από τα πιο ουσιαστικά και επιδραστικά κεφάλαια των ευρωπαϊκών γηπέδων του 21ου αιώνα.
Ο Ντε Κολό δεν υπήρξε ποτέ ένας παίκτης των εντυπώσεων, αλλά της απόλυτης ουσίας. Η καριέρα του υπήρξε ένα σεμινάριο ορθολογικού μπάσκετ, μια διαρκής απόδειξη πως η ευφυΐα και η τεχνική κατάρτιση μπορούν να καθυποτάξουν οποιαδήποτε αθλητική ανωτερότητα. Ήταν ο πυρήνας της αυτοπεποίθησης κάθε ομάδας στην οποία αγωνίστηκε. Ήταν ο παίκτης στον οποίο ακουμπούσε η μπάλα όταν η πίεση γινόταν αβάσταχτη.
Σε μια εποχή ταχύτητας και υπερβολής, εκείνος επέλεξε τον έλεγχο. Σε μια εποχή έντασης, εκείνος απάντησε με καθαρότητα. Δεν κυριάρχησε επιβάλλοντας το παιχνίδι του, το επαναπροσδιόρισε κάνοντάς το να μοιάζει πιο απλό απ’ όσο είναι. Κάθε του απόφαση έμοιαζε προαποφασισμένη, κάθε του κίνηση αποτέλεσμα σκέψης που είχε ήδη ολοκληρωθεί πριν καν ξεκινήσει η φάση.
Η απόφασή του να σταματήσει στο τέλος της σεζόν δεν σηματοδοτεί απλώς το τέλος μιας σπουδαίας καριέρας. Είναι το τέλος μιας αισθητικής. Εκείνης που δεν φώναζε, αλλά σε υποχρέωνε να τη θαυμάσεις. Που δεν ζητούσε επιβεβαίωση, γιατί ήταν ήδη βέβαιη για την αξία της.
Ο Νάντο Ντε Κολό μπορεί να αποχωρεί από τα παρκέ στο τέλος της σεζόν, αλλά αφήνει πίσω του ως παρακαταθήκη μια αισθητική, μια φιλοσοφία και έναν τρόπο να παίζεται το παιχνίδι με ευφυΐα, κομψότητα και απόλυτο έλεγχο.
Στο αφιέρωμα του GAZZETTA για τον μεγάλο Νάντο Ντε Κολό θα διαβάσετε τη δική του αποκλειστική συνέντευξη, δηλώσεις σπουδαίων συμπαικτών του όπως ο Φαμπιέν Κοζέρ, ο Έβαν Φουρνιέ και ο Ματίας Λεσόρ, μια εξαιρετική προσωπογραφία του, την καριέρα του με αριθμούς και όσα πέτυχε, αλλά και όσα είπαν άνθρωποι του μπάσκετ σ’ αυτή τη μακρά και γεμάτη τίτλους διαδρομή.
Θα διαβάσετε για την ψυχή ενός καλλιτέχνη που επέλεξε το μπάσκετ ως μέσο έκφρασης...
Merci, Nando.
Όπως κάθε ιστορία, έτσι κι αυτή δεν θα ήταν ίδια, αν δεν συμμετείχε ο (απόλυτος) πρωταγωνιστής. Αυτός που συγκεντρώνει τα βλέμματα, τα φώτα, το ενδιαφέρον. Οπότε, η προοπτική να δοθεί ο λόγος στον ίδιο τον Νάντο Ντε Κολό μπορεί να χαρακτηριστεί ως... απαραίτητη. Ποιος μπορεί να πει το αντίθετο, άλλωστε;
Ο λόγος λοιπόν στον πιτσιρικά που γεννήθηκε στο Sainte-Catherine, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, και κατέληξε να είναι ο παίκτης - συνώνυμο της EuroLeague.
Συνέντευξη στην Ευτυχία Οικονομίδου
- Ποια είναι η πρώτη σου σκέψη όταν φέρνεις στο μυαλό σου ότι πλησιάζει η απόσυρσή σου;
«Η πρώτη σκέψη που μου έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτομαι την απόσυρσή μου... Δεν ξέρω αν υπάρχει μόνο μία σκέψη πάνω σε αυτό. Εκείνο που ξέρω είναι πως αισθάνομαι πολύ καλά με τις αποφάσεις μου. Πιστεύω ότι υπάρχει η κατάλληλη στιγμή για όλα στη ζωή και θεωρώ πως η δική μου στιγμή ως παίκτης έφτασε στο τέλος της.
Νιώθω ότι είναι η σωστή στιγμή για πολλούς λόγους. Είναι η ώρα να περάσω λίγο περισσότερο χρόνο με την οικογένειά μου, να δω τι μπορεί να μου επιφυλάσσει το μέλλον. Ξέρω ότι θα βρίσκομαι πάντα κοντά στο μπάσκετ, γιατί είναι το πάθος μου. Ήμουν πάντα πραγματικά χαρούμενος όταν πατούσα στο παρκέ και πιστεύω πως, αν δεν είμαι παίκτης, τότε ίσως να είμαι προπονητής. Θα δούμε. Είμαι σίγουρος για την απόφασή μου. Αυτή τη στιγμή, θέλω απλώς να ολοκληρώσω καλά τη σεζόν».
Τρελή ιστορία ό,τι συνέβη στη Βιτόρια
- Συμπαίκτες σου μίλησαν με τα καλύτερα λόγια στο Gazzetta για σένα και τόνισαν πως ανυπομονούν να σε δουν στο Final Four.
«Είναι υπέροχο. Είναι ένα απίστευτο συναίσθημα. Γι’ αυτό πήρα την απόφαση να δουλέψω τόσο πολύ μέσα στη σεζόν, για να έχω αυτή την ευκαιρία να επιστρέψω σε ένα Final Four και να ολοκληρωθεί όμορφα η καριέρα μου. Είναι σπουδαίο συναίσθημα και είμαι πραγματικά χαρούμενος που αποτελώ μέρος όλου αυτού».
- Ποια είναι τα συναισθήματά σου για την παρακαταθήκη που αφήνεις πίσω σου, αν συνυπολογίσεις ότι πολλοί παίκτες μιλούν για όσα έμαθαν από εσένα με τα καλύτερα λόγια;
«Αυτό ακριβώς είναι το υπέροχο. Αν οι άνθρωποι μπορούν να μάθουν κάτι από όσα έκανα, τότε πιστεύω πως αυτό είναι το καλύτερο πράγμα που έχω κάνει στη δουλειά μου. Πάντα αντιμετώπιζα το μπάσκετ ως δουλειά. Σίγουρα είναι το πάθος μου, αλλά κάθε μέρα προσπαθούσα να είμαι απόλυτα συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνω.
Είμαι τυχερός που έχω μια οικογένεια που με στηρίζει τόσο πολύ σε αυτόν τον τρόπο ζωής. Δεν είναι ποτέ εύκολο για μια σύζυγο ή ακόμη και για τα παιδιά να ακολουθούν συνεχώς τα βήματα του μπαμπά. Οπότε, τουλάχιστον, το να μιλούν οι άνθρωποι για μένα και για όσα έφερα στο παιχνίδι, νομίζω πως είναι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να συμβεί».
- Ποια είναι η πιο έντονη και συναισθηματική ιστορία που θυμάσαι από την καριέρα σου;
«Νομίζω πως η πιο συναισθηματική στιγμή ήταν ο τελικός του 2019, όταν πήγαμε στο Final Four με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Όχι μόνο επειδή το κατακτήσαμε, αλλά επειδή η γυναίκα μου ταξίδεψε από τη Βαλένθια στη Βιτόρια με τη μεγάλη μας κόρη, που τότε ήταν πέντε ετών, αλλά και με το νεογέννητο μωρό μας, που ήταν μόλις πέντε ημερών.
Είναι πραγματικά μια τρελή ιστορία. Το καλύτερο πράγμα που μου συνέβη ήταν ότι γνώρισα τη γυναίκα μου. Κατάλαβε απόλυτα τι κάνω και με στηρίζει πάντα. Το να οδηγήσει από τη Βαλένθια στη Βιτόρια με ένα μωρό πέντε ημερών είναι κάτι τρελό. Αλλά ξέρουμε πόσο σημαντική είναι η οικογένεια για εμάς και αυτό θα είναι πάντα μια απίστευτη στιγμή. Και ειδικά επειδή το ζήσαμε όλοι μαζί. Αυτό είναι που το κάνει πραγματικά ξεχωριστό».
Ο Νάντο Ντε Κολό έζησε την μπασκετική ζωή που έπρεπε να ζήσει, στάθηκε στο ανάλογο ύψος και ο άλλοτε συμπαίκτης του στην Εθνική Γαλλίας, αλλά και αντίπαλος στα παρκέ της EuroLeague, Φαμπιέν Κοζέρ, μίλησε στο Gazzetta για τον συμπατριώτη του που διανύει τα τελευταία μέτρα μιας σπουδαίας διαδρομής
Συνέντευξη στον Γιάννη Σταυρουλάκη
Οι κινήσεις του Νάντο Ντε Κολό στα παρκέ όλα αυτά τα χρόνια φανερώνουν μια ηρεμία και μια ψυχραιμία, υπολογισμένες στην εντέλεια. Ο 38χρονος Γάλλος είναι ένας τύπος με όψη περήφανη και κομψή, που έχει τον αέρα του ανθρώπου που ξέρει τη θέση του στον κόσμο, και οι εικόνες όσων συνέβησαν από τη σεζόν 2010/11, όταν δηλαδή έκανε το ντεμπούτο του στη EuroLeague με τη Βαλένθια, επιστρέφουν σαν χιονοστιβάδα αναμνήσεων που έρχονται στον νου, από τη στιγμή που ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση στο τέλος της φετινής σεζόν.
Από την πλευρά του, ο άλλοτε συμπαίκτης του στην Εθνική Γαλλίας, αλλά και αντίπαλος στα παρκέ της EuroLeague, Φαμπιέν Κοζέρ, μίλησε στο Gazzetta για όλα εκείνα τα στοιχεία που έκαναν τον Νάντο Ντε Κολό να ξεχωρίζει, τόσο ως παίκτη, κυρίως όμως ως άνθρωπο.
Έχεις υπάρξει συμπαίκτης του Νάντο Ντε Κολό στην Εθνική Γαλλίας αλλά και αντίπαλός του στη EuroLeague. Αν έπρεπε να τον περιγράψεις όχι ως παίκτη, αλλά ως εμπειρία που που αποτυπώνει την ουσία του μπάσκετ, ποια λέξη θα διάλεγες;
«Είναι πραγματικά δύσκολο να απαντήσω. Ειλικρινά, πιστεύω ότι είναι ένας silent killer, τόσο εντός όσο και εκτός παρκέ, και θα εξηγήσω γιατί. Μέσα στο γήπεδο, όλοι ξέρουν τι μπορεί να κάνει. Εκτός γηπέδου, όμως, είναι ένας άνθρωπος που στην αρχή μπορεί να σου φανεί κάπως ψυχρός, όταν δεν τον γνωρίζεις. Ίσως αυτό να είναι κάτι που συνηθίζεται στη Γαλλία για ανθρώπους από τον βορρά. Όταν όμως τον γνωρίσεις καλύτερα, είναι εξαιρετική παρέα. Θυμάμαι σε τραπέζια, ο Νάντο ήταν πάντα ήσυχος. Άκουγε, άκουγε, άκουγε...
Και όταν αποφάσιζε να μιλήσει, αυτό που έλεγε είχε πάντα βάρος. Άκουγε τους άλλους, και αν κάτι δεν του άρεσε ή ήθελε να σχολιάσει, μπορούσε να είναι πολύ ευθύς. Γελάγαμε συχνά με αυτό, γιατί έτσι ακριβώς είναι. Κάποιες φορές δεν τον άκουγες καν σε μια συζήτηση, αλλά όταν μιλούσε, όλοι σταματούσαν και τον άκουγαν. Δεν είχα την ευκαιρία να είμαι τόσο κοντά του εκτός γηπέδου, αλλά νομίζω ότι ισχύει ακριβώς αυτό: νομίζεις ότι δεν μιλάει πολύ, όμως όταν το κάνει, έχει σημασία.
Ακόμα και στα αποδυτήρια, όταν επέμβει και μιλήσει, οι άλλοι τον ακούν, γιατί τα λόγια του έχουν αξία. Για μένα, αυτός είναι ο Νάντο, αυτός ο τύπος ανθρώπου. Σε κρίσιμες στιγμές, είναι επίσης αρκετά έξυπνος ώστε να ξέρει πότε πρέπει να μιλήσει. Στην εθνική ομάδα είχαμε μεγάλους ηγέτες, όπως ο Τόνι Πάρκερ και ο Μπορείς Ντιό. Αργότερα, ανέλαβε περισσότερες ευθύνες μαζί με τον Νικολά Μπατούμ, ο οποίος ήταν λίγο πιο εκφραστικός. Ο Νάντο, όμως, συνήθως ακούει τους ηγέτες. Και αν νιώθει ότι όλα είναι εντάξει, δεν λέει τίποτα. Αν όμως θεωρεί ότι κάτι λείπει ή ότι η ομάδα πρέπει να αντιδράσει, τότε μιλάει.
Γι’ αυτό λέω ότι κάθε του λέξη έχει βάρος, και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Είναι καλύτερο από κάποιον που μιλά συνεχώς, χωρίς να λέει τίποτα. Στο τέλος της ημέρας, τον ξέρω από την Εθνική U20 και έπειτα ήμασταν συμπαίκτες σε αρκετές διοργανώσεις. Είμαι σίγουρος ότι με τα χρόνια έγινε πιο εκφραστικός, γιατί όλοι άρχισαν να τον κοιτούν για όσα έχει πετύχει».
Ποιο είναι το ένα στοιχείο του παιχνιδιού του που θεωρείς ότι δεν μπόρεσες ποτέ να αποκωδικοποιήσεις πλήρως, ούτε ως συμπαίκτης στην προπόνηση ούτε ως αντίπαλος στο παρκέ;
«Πιστεύω ότι είναι η πνευματική του δύναμη, για να είμαι ειλικρινής. Γιατί έχουμε παίξει περισσότερο ο ένας απέναντι στον άλλον στην καριέρα μας, παρά ως συμπαίκτες. Και ένιωθα ότι κάποιες φορές τον είχα "διαβάσει", αλλά δεν ήταν έτσι. Είναι από αυτούς τους παίκτες που μπορεί να ξεκινήσουν άσχημα, να έχουν 0/6 ή 1/7 σουτ, και παρ’ όλα αυτά να συνεχίζουν να επιτίθενται με τον ίδιο τρόπο, να είναι επιθετικοί, να μένουν ο εαυτός τους. Και αυτό είναι πολύ δύσκολο ως αμυντικός, γιατί νομίζεις ότι τον έχεις περιορίσει, αλλά στο τέλος θα βάλει το πιο σημαντικό σουτ του αγώνα! Γι’ αυτό και για μένα είναι killer. Γιατί δεν αλλάζει. Δεν έχει πνευματικά ups and downs. Και πιστεύω πραγματικά ότι ακόμα και ο τρόπος που εκτελεί τις βολές του δείχνει αυτή την απόλυτη ηρεμία που έχει συνεχώς. Δεν έχει σημασία αν κερδίζει με 30 ή αν χάνει με 2. Για εκείνον είναι το ίδιο. Και αυτό είναι πολύ δύσκολο για έναν αντίπαλο, γιατί κάποιες φορές σε "σπάει" και εσένα ψυχολογικά, επειδή νομίζεις ότι τον έχεις, αλλά στην πραγματικότητα δεν ισχύει αυτό με τον Νάντο. Αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι για μένα».
Οι περισσότεροι λένε ότι δεν ήταν ποτέ ο πιο εκρηκτικός παίκτης, αλλά πάντα ο πιο αποτελεσματικός. Πού πιστεύεις ότι κρύβεται η πραγματική του ιδιοφυΐα;
«Πιστεύω πραγματικά ότι διαθέτει τα τρία πιο σημαντικά στοιχεία για να είναι ένας σπουδαίος παίκτης. Αυτό που έχει καταφέρει ο Νάντο σχετίζεται, όπως είπα και πριν, κυρίως με το πνευματικό κομμάτι. Το ταλέντο του είναι δεδομένο και προφανές. Όμως για να έχεις τέτοια διάρκεια και να αποδίδεις σε τόσο υψηλό επίπεδο, χρειάζεται σκληρή δουλειά. Δεν φτάνεις ως εδώ και δεν συνεχίζεις να παίζεις σε αυτό το επίπεδο στα 38 σου μόνο επειδή είσαι ταλαντούχος. Ξέρω πολύ καλά τι λέω. Για να παραμείνεις τόσα χρόνια σε αυτό το επίπεδο, πρέπει να δουλεύεις συνεχώς. Όλοι μιλούν για το ταλέντο του και τον τρόπο που σκοράρει, αλλά δεν φτάνεις εκεί χωρίς σκληρή δουλειά. Είναι σπουδαίος. Απλά σπουδαίος».
Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στιγμή στη EuroLeague απέναντί του όπου σκέφτηκες: «Αυτός είναι απλά ένας παίκτης που πρέπει να αποδεχτείς ότι απόψε είναι καλύτερος από όλους στο παρκέ»;
«Νομίζω ότι έχει συμβεί πολλές φορές, αλλά δεν το αποδεχόμουν ποτέ, γιατί είμαι πολύ ανταγωνιστικός. Φυσικά, νιώθεις και μια ζήλια όταν σου κάνει ζημιά ή όταν "χτυπάει" την ομάδα σου σε ένα σημαντικό σημείο της σεζόν. Κάποιες φορές κέρδιζα εγώ, κάποιες φορές εκείνος, αλλά στο τέλος της ημέρας ήμουν πάντα αυτός που τον κυνηγούσε! Για να είμαι ειλικρινής, ήταν ένας από τους τύπους που μου έδιναν κίνητρο, γιατί έχουμε την ίδια ηλικία. Τον έβλεπα σαν να είναι τρία επίπεδα μπροστά από μένα και σκεφτόμουν ότι απλά πρέπει να προσπαθήσω να τον ακολουθήσω όσο μπορώ! Πιστεύω ότι κάθε παίκτης στην καριέρα του έχει κάποιον που κυνηγάει. Για μένα αυτός ήταν ο Νάντο, γιατί από τα 17 μας παίζαμε ο ένας απέναντι στον άλλον. Ήξερα ότι ίσως δεν τον ξεπεράσω ποτέ, αλλά ήξερα επίσης ότι αν συνεχίσω να δουλεύω και να τον κυνηγάω, θα καταφέρω κι εγώ κάτι σημαντικό. Αυτή είναι λίγο-πολύ η ιστορία».
Τι ήταν αυτό που τον έκανε τόσο σταθερά κυριαρχικό στο υψηλότερο επίπεδο για τόσα χρόνια, ειδικά σε ένα τόσο απαιτητικό πρωτάθλημα όπως η EuroLeague;
«Έχει υπάρξει κυριαρχικός στο υψηλότερο επίπεδο μέσα σε όλες αυτές τις αλλαγές. Το μπάσκετ άλλαξε, το format της EuroLeague άλλαξε, έπαιξε σε διαφορετικά μπασκετικά περιβάλλοντα, στην Τουρκία, στη Ρωσία, σε κορυφαίους και τρομερά ανταγωνιστικούς συλλόγους, και παρ’ όλα αυτά παρέμεινε στο ίδιο επίπεδο. Και αν με ρωτάς, αυτό είναι εντυπωσιακό. Ακόμα και τα νούμερα τύπου 50-40-90 (σ.σ. σε δίποντα, τρίποντα, βολές) είναι, ειλικρινά, απίστευτα. Γιατί δεν είναι εύκολο να προσαρμόζεσαι σε κάθε χώρα και σε κάθε κατάσταση. Χρειάζεται χρόνος, και παράλληλα εσύ μπαίνεις πάντα ως σταρ, οπότε πρέπει να αποδίδεις από την πρώτη στιγμή. Γι’ αυτό πιστεύω, όπως είπα και πριν, ότι το πνευματικό κομμάτι είναι το κλειδί. Και ο Νάντο είναι πραγματικά beast σε αυτόν τον τομέα».
Έχεις μοιραστεί αποδυτήρια μαζί του στην εθνική Γαλλίας. Τι είδους άνθρωπος είναι ο Νάντο εκτός παρκέ, τι δεν βλέπει το κοινό;
«Όπως είπα και πριν, δείχνει αρκετά ψυχρός. Και δεν είναι ο τύπος που θέλει να γίνεται φίλος με όλους. Είναι πολύ δεμένος με την οικογένειά του και με τους φίλους που είχε από μικρός. Αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο ενδιαφέρον τύπος απ’ όσο νομίζει ο κόσμος. Θυμάμαι ότι περάσαμε αρκετό χρόνο μαζί και, μέσα από το ότι παίζαμε και ήμασταν συνεχώς κοντά, νομίζω ότι κέρδισα την εμπιστοσύνη του. Ήταν ωραίο. Έχω μοιραστεί και δωμάτιο μαζί του. Και θα περίμενε κανείς ότι θα είναι βαρετός, ότι δεν μιλάει, ότι θα υπάρχει απόσταση. Αλλά δεν είναι έτσι μαζί μου. Είναι διαφορετικός. Και πιστεύω ότι το ίδιο ισχύει και με την οικογένεια και τους δικούς του ανθρώπους. Κάποιοι άνθρωποι απλώς είναι έτσι, η εικόνα που δίνουν προς τα έξω δεν αντικατοπτρίζει πλήρως τον χαρακτήρα τους. Σίγουρα η γλώσσα του σώματός του δίνει μια απόσταση, και η γενική του εικόνα είναι πιο κλειστή. Αλλά ο χαρακτήρας του, όταν τον γνωρίσεις, είναι διαφορετικός».
Υπάρχει κάποια προσωπική στιγμή μαζί του, εντός ή εκτός παρκέ, που σου έχει μείνει περισσότερο από οποιοδήποτε παιχνίδι παίξατε μαζί ή αντίπαλοι;
«Για να είμαι ειλικρινής, για μένα είναι οι "μάχες" μαζί του. Αλλά υπάρχει μία συγκεκριμένη που με πόνεσε πολύ. Ήταν στη Βιτόρια, στο Final Four, όταν η ΤΣΣΚΑ Μόσχας νίκησε τη Ρεάλ Μαδρίτης στον ημιτελικό. Σε εκείνο το παιχνίδι ένιωσα ότι τον είχα. Έκανα πολύ καλό ματς και πίστεψα πραγματικά ότι είχα "κλειδώσει" τον Νάντο. Μάλιστα, νομίζω ότι κι εκείνος το ένιωσε αυτό, γιατί την επόμενη χρονιά, όταν το συζητήσαμε, μου είπε ότι χρειάστηκε να βγει από το παιχνίδι λόγω του τρόπου που τον πίεζα. Και μετά, όταν βγήκα εγώ από το παρκέ και πέρασα στον πάγκο, μπήκε εκείνος και ουσιαστικά τελείωσε το παιχνίδι. Μας διέλυσε! Είχαμε προηγηθεί με 13 πόντους και τελικά χάσαμε. Μετά το ματς, όταν συναντηθήκαμε, μου είπε: "Φαμπιέν, είσαι πραγματικά πονοκέφαλος". Και εκείνη τη στιγμή, παρότι ήμουν προφανώς απογοητευμένος και θυμωμένος για την ήττα, το πήρα σαν κομπλιμέντο από έναν παίκτη σαν τον Νάντο. Σε εκείνο το σημείο της σεζόν, κάτι τέτοιο σου μένει στο μυαλό. Και εμένα μου έμεινε, και με κινητοποιεί ακόμα περισσότερο. Αυτό είναι που λέω “love-hate σχέση”. Γιατί στο τέλος της ημέρας παλεύουμε για το ίδιο πράγμα».
Κατά τη γνώμη σου, πότε είδαμε την καλύτερη εκδοχή του Νάντο Ντε Κολό: στην ΤΣΣΚΑ, στη Φενέρμπαχτσε ή νωρίτερα στην καριέρα του;
«Χωρίς καμία αμφιβολία, στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Εκεί κατέκτησε και το MVP, αλλά κυριαρχούσε συνολικά. Η ομάδα γύρω του ήταν εξαιρετική, και το να αποδίδεις έτσι σε ένα περιβάλλον με παίκτες όπως ο Τεόντοσιτς και ο Χίγκινς, παίκτες που επίσης θέλουν την μπάλα, δεν είναι καθόλου εύκολο. Έπρεπε να μοιράζεται την μπάλα με τέτοιους παίκτες και παρ’ όλα αυτά να κάνει αυτά τα νούμερα. Άρα, ναι, πιστεύω ότι εκεί είδαμε τον καλύτερο Νάντο. Βέβαια, παραμένει εντυπωσιακό να τον βλέπεις ακόμα και σήμερα. Πρόσφατα σημείωσε 26 πόντους, απέναντι στη Μακάμπι, κάτι που δείχνει πολλά. Αλλά θεωρώ ότι εκείνη την περίοδο κυριαρχούσε στην Ευρώπη».
Τι σημαίνει το γεγονός ότι στα 38 του συνεχίζει να παίζει σε αυτό το επίπεδο, σε σχέση με το μπασκετικό του IQ και τη σωματική του κατάσταση;
«Το IQ του είναι αυτό που του επιτρέπει να προσαρμόζεται σε όλα. Είναι αρκετά έξυπνος ώστε να ξέρει ότι το σώμα του δεν είναι πια το ίδιο, οπότε βρίσκει τρόπους να είναι αποτελεσματικός, να παίρνει φάουλ και να αξιοποιεί κάθε κατάσταση. Και στο τέλος, έχει ένα όνομα τόσο σεβαστό, που δεν είναι καθόλου εύκολο να παίξεις απέναντι στον Νάντο Ντε Κολό».
Όταν ένας παίκτης σαν κι αυτόν ανακοινώνει την αποχώρησή του, τι πιστεύεις ότι αφήνει πίσω του στη EuroLeague και στο ευρωπαϊκό μπάσκετ; Και τι θα είναι πιο δύσκολο να αντικατασταθεί;
«Πιστεύω ότι παίκτες σαν κι αυτόν δεν πρέπει να τους σκέφτεσαι με όρους αντικατάστασης. Πρέπει απλώς να τους απολαμβάνεις όσο παίζουν. Και όταν τελειώσουν, να βγάλεις το καπέλο και να τους θυμάσαι για αυτό που ήταν. Και να είσαι χαρούμενος που έζησες κάτι τέτοιο, γιατί είδαμε κάτι πραγματικά σπουδαίο. Ειδικά για εμάς τους Γάλλους, το να έχουμε έναν τέτοιο παίκτη και να τον βλέπουμε από κοντά, είναι κάτι ξεχωριστό. Εγώ πάντα τον παρομοίαζα λίγο με τον Ζιντάν στο ποδόσφαιρο. Είναι ο Ζιντάν του μπάσκετ! Όχι γιατί ήταν ο πιο εκρηκτικός ή ο πιο δυνατός σωματικά, αλλά για την τεχνική του, την ηρεμία του και τον τρόπο που δεν άφηνε ποτέ να φαίνονται τα συναισθήματά του. Οπότε ναι, προφανώς το ευρωπαϊκό μπάσκετ θα τον χάσει, αλλά πιστεύω ότι απλώς πρέπει να τον τοποθετήσουμε δίπλα στους μεγάλους θρύλους της EuroLeague και να το αποδεχτούμε έτσι».
Υπάρχουν καριέρες που μοιάζουν περισσότερο με ιστορίες από αυτές που δεν χρειάζονται φωνή για να ακουστούν, αλλά μεταφερόυν το χρονικό ενός ανθρώπου που γεννήθηκε με μία μπάλα μπάσκετ. Ο Γάλλος μαέστρος, που ανακοίνωσε επίσημα την απόφασή του να αποσυρθεί στο τέλος της σεζόν 2025-26, αφήνει πίσω του ένα στατιστικό οχυρό που θα χρειαστούν δεκαετίες για να εκπορθηθεί.
Η απόφασή του Νάντο Ντε Κολό δεν πάρθηκε από αδυναμία, αλλά από ωριμότητα, ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να ολοκληρωθεί ένας επιτυχημένος κύκλος. Εξάλλου, τι θα μπορούσε να είναι ιδανικότερο από ένα last dance σε Final Four;
Ο Ντε Κολό μεγάλωσε μέσα σε ένα γήπεδο, σε μια οικογένεια που ανέπνεε μπάσκετ. Όλα ξεκίνησαν στην Αράς της βόρειας Γαλλίας, όπου οι Ντε Κολό αποτελούσαν την «πρώτη οικογένεια» του μπάσκετ. Γιος του Μπρούνο, ενός πλέι μέικερ με σπάνια οξυδέρκεια, και της Νικόλ, μιας σέντερ με μοναδική ικανότητα στην πάσα, ο Νάντο άρχισε να ντριμπλάρει στα δύο του χρόνια. Παρόλο που οι γονείς του έχουν πορτογαλική καταγωγή και ομιλία, η μοίρα τους γράφτηκε στα γαλλικά παρκέ. Ο ίδιος μεγάλωσε παρακολουθώντας τις μεγαλύτερες αδελφές του, τη Σάντι και τη Λέιλα, να αγωνίζονται στην πρώτη κατηγορία, και παραδέχεται πως η Λέιλα ήταν το πρότυπο που ακολουθούσε πιστά. Ακόμη και σήμερα, με μια καριέρα γεμάτη δόξα, η οικογένειά του παραμένει ο πιο αυστηρός κριτής του, επισημαίνοντας με την ίδια ειλικρίνεια κάθε λάθος του μετά από κάθε παιχνίδι.
Η πορεία του προς την κορυφή δεν ήταν μια ευθεία γραμμή. Μετά το ντεμπούτο του στη Σολέ το 2006 και την επιτυχία στη Βαλένθια, ο Ντε Κολό αναζήτησε την καταξίωση στο NBA. Στο Σαν Αντόνιο, η δημιουργικότητά του ανάγκασε τον Στίβεν Τζάκσον να τον συγκρίνει με τον Μανού Τζινόμπιλι. Ωστόσο, η έλλειψη πραγματικών ευκαιριών εκεί έγινε το καύσιμο για την επιστροφή του στην Ευρώπη το 2014.
Φορώντας τη φανέλα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, μεταμορφώθηκε σε έναν «χειρουργό» των γηπέδων, φτάνοντας στο απόγειο το 2016, όταν σάρωσε κάθε διαθέσιμο βραβείο: Πρωταθλητής Ευρώπης, MVP της σεζόν και του Final Four, και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Αυτή η κυριαρχία του χάρισε μια θέση στην κορυφαία ομάδα της 25ετίας της EuroLeague, μια διάκριση για την οποία ο ίδιος δηλώνει περήφανος, νιώθοντας πως επιτέλους αναγνωρίζεται η προσφορά του.
Σε διεθνές επίπεδο, ο Ντε Κολό υπήρξε ο σιωπηλός ηγέτης της Εθνικής Γαλλίας με έξι μετάλλια σε μεγάλες διοργανώσεις σφραγίζοντας μια ολόκληρη εποχή. Πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, ο Νάντο Ντε Κολό είναι ένας αφοσιωμένος πατέρας τριών κοριτσιών. Η ζωή του σημαδεύτηκε από την εβδομάδα του Μαΐου του 2019, την οποία περιγράφει ως την καλύτερη της ζωής του, όταν μέσα σε έξι ημέρες υποδέχθηκε τη δεύτερη κόρη του, την Αλίσια και κατέκτησε τη δεύτερη EuroLeague του.
Ως «triple girl dad», εστιάζει στο να διδάξει στις κόρες του τη δύναμη και τον σεβασμό, λειτουργώντας ως ομάδα με τη σύζυγό του. Στον ελεύθερο χρόνο του, παραμένει ένας άνθρωπος των απλών απολαύσεων: παίζει γκολφ, Playstation και δηλώνει φανατικός της σειράς «Τα Φιλαράκια», την οποία γνωρίζει πλέον απ’ έξω, όπως έχει αποκαλύψει.
Τώρα, στα 38 του, ετοιμάζεται για το τελευταίο Final Four της καριέρας του για να κλείσει το κεφάλαιο της πορείας του με μία ακόμη ευκαιρία. Η επόμενη μέρα έχει στο προσκήνιο την ηρεμία και την αποσυμπίεση που του στέρησαν οι συνεχείς μετακινήσεις και προκλήσεις. Δεν βιάζεται να αποφασίσει το επόμενο βήμα του, αν και η προπονητική μοιάζει να είναι το αναπόφευκτο πεπρωμένο του.
Γιος προπονητών ο ίδιος, ξέρει πως αργά ή γρήγορα πιθανόν να επιστρέψει στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Μέχρι τότε, αποχωρεί ως ένας από τους σπουδαιότερους που είδε ποτέ το ευρωπαϊκό μπάσκετ, έχοντας αποδείξει πως το μεγαλείο κρύβεται στην ικανότητα να βλέπεις και να διαβάζεις το παιχνίδι.
Μετά από 20 χρόνιας παρουσίας στα παρκέ, ο Νάντο Ντε Κολό πήρε τη δύσκολη απόφαση να σταματήσει να υπηρετεί το αγαπημένο του άθλημα. Μια απόφαση που πάρθηκε, μετά από ώριμη σκέψη από τον ίδιο, καθώς πιστεύει πως ήρθε η στιγμή να ξεκουραστεί. Το αποτύπωμά του και η κληρονομιά που έχει αφήσει είναι... ανεξίτηλη στα ευρωπαϊκά παρκέ, με σπουδαίες εμφανίσεις να συνοδεύονται από το μοναδικό του ταλέντο, εντός των τεσσάρων γραμμών του παρκέ.
Έδωσε... παράσταση, όταν έπρεπε
Είναι δύσκολο σε μια καριέρα 20 ετών, να ξεχωρίσεις μία εμφάνιση που να διαφέρει από τον σπουδαίο Νάντο Ντε Κολό. Όμως υπάρχει αυτή η «παράσταση» που εκτός από τρομερή παρουσία στο γήπεδο, ήταν καθοριστική, τόσο για τον ίδιο, όσο και για την ομάδα του, καθώς κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης.
Συγκεκριμένα στον μεγάλο τελικό του Final Four του 2016, ανάμεσα στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας και τη Φενέρμπαχτσε, ο Ντε Κολο άφησε το δικό του «λιθαράκι» στην αναμέτρηση, χαρίζοντας στον ρωσικό σύλλογο το βαρύτιμο τρόπαιο της EuroLeague. Ο Γάλλος γκαρντ αναδείχθηκε MVP της κανονικής διάρκειας και πολυτιμότερος παίκτης του Final-Four. Ηγήθηκε της Τσσκα στον ημιτελικό κόντρα στη Λοκομοτίβ Κουμπάν του Γιώργου Μπαρτζώκα, πετυχαίνοντας 30 πόνους, με (9/14, δίποντα, 2/4 τρίποντα, 6/6 βολές), 3 ριμπαουντ, 4 ασίστ και ένα κλέψιμο, συγκεντρώνοντας 30 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης, σε 32:48 λεπτά συμμετοχής.
Έχοντας κάνει «πράγματα και θαύματα» στον ημιτελικό, η ρωσική ομάδα πήρε την πρόκριση για τον μεγάλο τελικό, όπου θα αντιμετώπιζε τη Φενέρμπαχτσε στη «μονομαχία» του Ιτούδη με τον Ομπράντοβιτς. Στο ματς της ζωής του μέχρι στιγμής στην καριέρα του, ο Νάντο Ντε Κολό ήταν και πάλι εκεί! Έδωσε πολύτιμες λύσεις τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση της ΤΣΣΚΑ και με μία τρομερή εμφάνιση και φοβερά πράγματα στην παράταση, μπόρεσε να στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης για πρώτη φορά στην καριέρα του. Στον τελικό πέτυχε 22 πόντους (5/12 δίποντα, 1/3 τρίποντα, 9/10 βολές), 2 ριμπάουντ, 7 ασίστ, 3 κλεψίματα, συγκεντρώνοντας 26 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Μάλιστα αξίζει να σημειωθεί πως τους 10 από τους 22 πόντους του, τους σημείωσε στην παράταση και έγινε ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες στη νίκη της Τσσκα επί της Φενέρμπαχτσε.
Όταν ξεχώρισε με τη Γαλλία
Ο Νάντο Ντε Κολό εκτός από τη EuroLeague έχει καταφέρει να ξεχωρίσει και με την Εθνική Γαλλίας, συμμετέχοντας μάλιστα σε αρκετές διοργανώσεις. Έχει πανηγυρίσει σπουδαίες διακρίσεις και αρκετά μετάλλια με τη χώρα του κα φυσικά είναι Ολυμπιονίκης.
- Χάλκινο στο Eurobasket 2015
- Χάλκινο στο Παγκόσμιο του 2019
- Ασημένιο στο Eurobasket 2011
- Ασημένιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020
- Ασημένιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024
Σε όλες τις διοργανώσεις όπου διακρίθηκε είχε ρόλο συμμετοχής, όμως το τουρνουά που ξεχώρισε ο ίδιος και συνδυάστηκε με επιτυχία με τη χώρα του, ήταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019, όπου μέτρησε σε οκτώ αγώνες, 16.5 πόντους, 1.6 ριμπάουντ και 3.4 ασίστ ανά παιχνίδι.
Η αρχή στη Σολέ και το "βήμα" στη Βαλένθια
Ο Γάλλος πολύπειρος γκαρντ αποτελεί έναν από τους κορυφαίους που έπαιξαν μπάσκετ στη θέση του και στη σύγχρονη εποχή του. Έχοντας περάσει από έξι διαφορετικές ομάδες, έχει καταφέρει μέσα σε αυτά τα χρόνια να αφήσει χαραγμένο το αποτύπωμά του, με τα νούμερα που σημείωνε.
Όλα ξεκίνησαν τη σεζόν 2006-07 όπου άρχισε στη Σολέ και σε 26 παιχνίδια στο γαλλικό πρωτάθλημα, είχε μ.ο 7.8 πόντους, 2.5 ριμπάουντ και 2.2 ασίστ ανά αγώνα, γεγονός που τον έκανε να πρωταγωνιστεί στην ηλικία των 18. Οι επόμενες δύο χρονιές του στη χώρα του, τον ανέδειξαν και τον έκαναν να δείξει τι πραγματικά μπορεί να κάνει, καθώς «εκτόξευσε» τα νούμερά του την αγωνιστική περίοδο 2007-08, έχοντας μ.ο 14.9 πόντους και 3.5 ασίστ ανά παιχνίδι, ενώ η αμέσως επόμενη ήταν εξίσου εντυπωσιακή με 14.7 πόντους και 3.3 ασίστ.
Έπειτα από τρεις σεζόν που είχε στην «πλάτη» του με τη Σολέ, ο Ντε Κολό αποφάσισε για πρώτη φορά να πάει στο εξωτερικό, με την επιλογή του να είναι η Βαλένθια. Με την ισπανική ομάδα, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Eurocup τη χρονιά 2009-10, έχοντας σε 14 παιχνίδια 13.6 πόντους, 2.4 πόντους και 4 ριμπάουντ ανά αγώνα, ενώ επίσης ψηφίστηκε και καλυτερος πλέι-μέικερ της διοργάνωσης, φτάνοντας ως την κατάκτηση του τροπαίου. Έχοντας κάνει σεζόν καριέρας, η επόμενη αγωνιστική περίοδο (2010-11) θα τον έβρισκε για πρώτη φορά στα «σαλόνια» της EuroLeague.
Στην παρθενική του παρουσία στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης, ο Γάλλος γκαρντ, έκανε αισθητή την παρουσία του, αφού σε 19 αγώνες, είχε 10.1 πόντους, 2.6 ριμπάουντ, 1.6 ασίστ και 1.4 κλεψίματα. Την αμέσως επόμενη χρονιά επέστρεψε στο Eurocup με τους Ισπανούς και βελτίωσε τους αριθμούς του. Μέτρησε μ.ο 11.3 πόντους και 3.7 ασίστ πριν έρθει το NBA να του… χτυπήσει την…πόρτα. Το καλοκαίρι του 2012 ο Νάντο Ντε Κολό συμφώνησε να παίξει με τους Σαν Αντόνιο Σπερς όπου έκατσε για ενάμιση χρόνο και είχε μ.ο 3.8 πόντους, 1.8 ριμπάουντ και 1.7 ασίστ μ.ο, ενώ έπαιξε και στη G-League με την Όστιν Τόρος. Τον Φλεβάρη του 2014 εντάχθηκε στους Ράπτορς με ανταλλαγή και μέτρησε 3.8 πόντους, 1.8 ριμπάουντ και 1.7 ασίστ. Το καλοκαίρι του 2024 επέστρεψε στην Ευρώπη για την Τσσκά Μόσχας
Οι χρονιές της εκτόξευσης
Μετά το πέρασμά του από το NBA, ο Νάντο Ντε Κολό επέστρεψε στην Ευρώπη με pερισσότερες εμπειρίες και πιο έτοιμος από ποτέ, για να κατακτήσει την κορυφή. Ο Γάλλος γκαρντ… μετακόμισε στη Ρωσία για λογαριασμό της ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Τη χρονιά 2014-15 στη EuroLeague είχε μ.ο 14.4 πόντους με 3.1 ασίστ, ενώ την αμέσως επόμενη όπου έφτασε ως την κορυφή της Ευρώπης με τον ρωσικό σύλλογο είχε 19.4 πόντους, 5 ασίστ και 3.6 ριμπάουντ. Αυτά τα νούμερα, τον ανέδειξαν ως τον πολυτιμότερο της κανονικής διάρκειας στη EuroLeague εκείνη τη σεζόν.
Μετά από τη χρονιά MVP έκανε ακόμα μία που έχει μείνει στα βιβλία, έχοντας μ.ο 19.1 πόντους, 3.9 ασίστ και 2.9 ριμπάουντ, ενώ το 2017-18 έβαζε 16.7 πόντους ανά ματς, έχοντας βάλει για τα καλά το όνομά του για έναν από τους κορυφαίους της EuroLeague. Το 2018-19 βρέθηκε ξανά στην κορυφή της Ευρώπης, φτάνοντας με την Τσσκα Μόσχας στη δεύτερη κατάκτηση της EuroLeague, με τον ίδιο να έχει 14.7 πόντους ανά ματς.
Μετά από μια γεμάτη τετραετία στη Ρωσία, πήρε τη μεγάλη απόφαση να ανοίξει ένα καινούργιο κεφάλαιο στην καριέρα του, αυτό της Φενέρμπαχτσε. Η πρώτη του χρονιά στον τουρκικό σύλλογο δεν ολοκληρώθηκε λόγω του covid-19. Ωστόσο, επανήλθε δριμύτερος την αμέσως επόμενη και σε 29 παιχνίδια με τη Φενέρμπαχτσε, μέτρησε μ.ο 15.5 πόντους και 4.1 ασίστ, αποδεικνύοντας πως παρά τα χρόνια που πέρναγαν αυτός ήταν σε πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση. Η τελευταία του χρονιά στη Φενέρμπαχτσε ολοκληρώθηκε με τον ίδιο να αποχαιρετά τον τουρκικό σύλλογο με σεζόν που είχε 11.9 πόντους, με 3.8 ασίστ ανά αγώνα.
Το 2022 ανακοίνωσε γυρίσει στη χώρα του και να αγωνιστεί με τα χρώματα της Βιλερμπάν, όπου μάλιστα μπόρεσε να ξεχωρίσει. Την πρώτη του χρονιά είχε 13.8 πόντους με 3.5 ασίστ, ενώ την αμέσως επόμενη μέτρησε 12.2 πόντους με 4.1 ασίστ. Η τελευταία του ολόκληρη χρονιά στη EuroLeague με τη Βιλερμπάν έκλεισε, με τον Γάλλο σε 32 παιχνίδια να έχει 11.5 πόντους και 4.5 ασίστ μ.ο, ενώ κατά τη διάρκεια της σεζόν 2025-26 αποτέλεσε στόχος από ομάδες που βρισκόντουσαν στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας για την απόκτησή του.
Ο Ολυμπιακός ήταν από τους συλλόγους που ενδιαφέρθηκαν για την απόκτησή του, ωστόσο ο Γάλλος πολύπειρος γκαρντ αποφάσισε να επιστρέψει στην Τουρκία για λογαριασμό της Φενέρμπαχτσε, εκεί όπου θα ολοκληρώσει και τη σπουδαία του καριέρα.
Δήλωση στον Αχιλλέα Μαυροδόντη
«Λοιπόν, Νάντο Ντε Κολό. Ένας από τους αγαπημένους μου συμπαίκτες όλων των εποχών. Είχα τη δυνατότητα να μοιραστώ το παρκέ μαζί του στην Εθνική ομάδα από το 2015. Ένας τύπος που το μόνο που τον νοιάζει είναι η νίκη. Το δείχνει αυτό κάθε μέρα, προπονείται πολύ σκληρά, είναι εξαιρετικός επαγγελματίας. Και έξω από το γήπεδο, κάπως ήρθαμε πραγματικά κοντά, ειδικά μετά το 2019, παίζοντας μαζί στην περιφέρεια. Είναι ένας πολύ, πολύ καλός άνθρωπος συνολικά. Εξαιρετικός οικογενειάρχης.
Πραγματικά απόλαυσα τον χρόνο μου μαζί του. Έμαθα πολλά και από αυτόν.
Μάλλον θα έλεγα πως η αγαπημένη μου ανάμνηση μαζί του... Είχαμε τόσες πολλές καλές αναμνήσεις, αλλά η αγαπημένη μου ήταν μάλλον στο Τόκιο το 2021, κατά τη διάρκεια της απονομής των μεταλλίων. Επειδή οι επίσημοι δεν ήταν σε θέση να μας δώσουν τα μετάλλιά μας λόγω του COVID, ήμασταν μόνο εμείς οι παίκτες. Και εγώ φοράω το νούμερο 10, ο Νάντο το νούμερο 12. Έτσι ήταν ακριβώς δίπλα μου στο βάθρο και ήμουν εγώ αυτός που του φόρεσε το μετάλλιο. Ήταν λοιπόν μια σπουδαία στιγμή. Ήταν μια καταπληκτική στιγμή, πολύ συναισθηματική. Τα πρώτα Ολυμπιακά μετάλλια και για τους δυο μας. Και αυτή ήταν ίσως η αγαπημένη μου στιγμή.
Λοιπόν, ήρθε η ώρα, Νάντο. Σ' αγαπώ, αδελφέ. Συγχαρητήρια για την απίστευτη καριέρα σου. Υπήρξες πηγή έμπνευσης για τόσα πολλά παιδιά και τόσους παίκτες. Σου εύχομαι τα καλύτερα. Ελπίζω να απολαύσεις το επόμενο κεφάλαιο, αλλά σίγουρα απόλαυσα και το δικό μας κοινό κεφάλαιο. Με έκανες καλύτερο παίκτη».
Εβάν Φουρνιέ
❤️ Η ατάκα του Εβάν Φουρνιέ και η ευχή του Ματίας Λεσόρ στο Gazzetta για τον μεγάλο Νάντο Ντε Κολό!
— gazzetta.gr (@gazzetta_gr) May 20, 2026
🥹 Πολύ γλυκά λόγια από δύο παίκτες που μοιράστηκαν μαζί του τα παρκέ! pic.twitter.com/TRJ4TjVino
Δήλωση στον Γιώργο Κούβαρη
«Γεια σου Νάντο, είμαι ο Ματίας. Συγχαρητήρια για την καριέρα σου. Πραγματικά η καριέρα σου είναι έμπνευση. Για μένα, ο καλύτερος παίκτης στην ιστορία της EuroLeague. Ήταν τιμή μου να μοιραστώ το παρκέ μαζί σου στην Εθνική ομάδα της Γαλλίας. Δεν είχαμε την ευκαιρία να παίξουμε μαζί σε σύλλογο.
Απόλαυσε τη ζωή σου μετά την καριέρα σου. Σε ευχαριστώ για όλα όσα έχεις κάνει για το ευρωπαϊκό και το γαλλικό μπάσκετ. Συγχαρητήρια, φίλε μου. Ελπίζω να ξανασυναντηθούμε σύντομα.
Η πρώτη φορά που έπαιξα μαζί του ή εναντίον του ήταν στην Εθνική ομάδα. Ήταν το 2017. Ήταν η πρώτη μου φορά στην Εθνική ομάδα και από όλους τους παίκτες που ήταν στην ομάδα, ήταν αυτός που με εντυπωσίασε περισσότερο με το πόσο πολύ έλεγχε το παιχνίδι, πόσο πολύ καταλάβαινε το παιχνίδι, πόσο απλό του φαινόταν. Όλα φαίνονταν εύκολα για αυτόν. Και ναι, αυτή ήταν η πρώτη φορά που τον γνώρισα πραγματικά και μου έδωσε μια πολύ καλή πρώτη εντύπωση».
Ματίας Λεσόρ
O Νάντο Ντε Κολό είναι ένας... καλλιτέχνης πάνω στο παρκέ, γκαρντ που έμοιαζε με διευθυντή ορχήστρας σε όποια ομάδα και αν έπαιζε. Είναι ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών σε όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αφήνοντας πίσω του τον ανυπέρβλητο Νίκο Γκάλη το 2022. Μια λαμπρή καριέρα θα σταματήσει σε λίγο καιρό, αλλά το όνομα του θα είναι γραμμένο με χρυσά γράμματα στην ιστορία του μπάσκετ. Και πολλές φορές όταν μιλούν οι άλλοι για εσένα, αυτοί που σε έζησαν, έχει και περισσότερη σημασία.
Τα λόγια του Σάρας
«Τι να πούμε για τον Νάντο; Τα βλέπει όλα, τα καταλαβαίνει όλα», είπε ο Σάρας στην Συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα με τη Βίρτους και πρόσθεσε: «Είναι σαν ένας προπονητής στο παρκέ. Του λες κάτι, ένα πράγμα, έχει γίνει. Παίκτες σαν κι αυτόν, δεν υπάρχουν πια».
Ο Σάρούνας Γιασικεβίτσιους επέλεξε να τον πάρει για το τελευταίο τανγκό στη Φενέρ με σκοπό να τη δυναμώσει για να πετύχει το back to back στη Euroleague.
Υπόκλιση σε έναν μάγο
«Ο Νάντο είναι ένας θρύλος του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Είναι πολύ δύσκολο να τον σταματήσεις, ακόμα και σε αυτή την ηλικία. Είναι πολύ έμπειρος, πολύ έξυπνος», είχε πει ο Γιούριτσα Γκόλεματς, πρώην παίκτης και προπονητής της Ντουμπάι μέχρι πριν λίγο καιρό.
Ο σπουδαίος head coach, Ντούσκο Ιβάνοβιτς, είχε υποκλιθεί στον Γάλλο πριν τη μάχη της Βίρτους με τη Φενέρ φέτος: «...ειδικά τώρα με την προσθήκη του Ντε Κολό είναι ίσως το φαβορί για την κατάκτηση της EuroLeague».
Ο επίσημος λογαριασμός της Euroleague είχε γράψει για τον Νάντο: «Ένας από τους σπουδαιότερους παίκτες στην ιστορία της EuroLeague, ο Ντε Κολό είναι δύο φορές πρωταθλητής της EuroLeague και MVP...».
Όταν ο Κοκόσκοφ τον έβαλε στην ίδια κουβέντα με τον Κιντ
Ιδιαίτερη σημασια έχουν και τα λόγια του Ιγκόρ Κοκόσκοφ το 2021, αφού οι δύο τους είχαν συνεργαστεί στη Φενέρ.
«Νομίζω ότι είναι ο Τζέισον Κιντ του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ό,τι κι αν ήταν ο Τζέισον Κιντ στο NBA, αυτό είναι ο Ντε Κολό στο ευρωπαϊκό μπάσκετ», είχε δηλώσει ο Κοκόσκοφ μετά τη νίκη της Φενέρμπαχτσε εκτός έδρας επί της Βιλερμπάν στην EuroLeague. Ο Ντε Κολό τελείωσε τον αγώνα με 24 πόντους και έξι ασίστ, ενώ ευστόχησε σε ένα τρίποντο στο τελευταίο λεπτό.
Ο Κοκόσκοφ ανέλυσε τις έντονες ομοιότητες που βλέπει μεταξύ του Κιντ, πρώην πρωταθλητή του NBA, 10 φορές All-Star και δεύτερου σε ασίστ και κλεψίματα στην καριέρα του. «Είναι ανιδιοτελής. Νιώθει το παιχνίδι. Είναι προπονητής στο γήπεδο και το θαυμάζω αυτό. Το γεγονός ότι έχουμε καλή επικοινωνία στο γήπεδο και πολλές φορές παίρνουμε αποφάσεις μαζί. Και αυτό συμβαίνει όταν έχεις έναν βετεράνο παίκτη που γνωρίζει πολύ καλά το παιχνίδι. Είναι ένας αληθινός ηγέτης, ένας ήρεμος ηγέτης».
Δημοσιογραφική Επιμέλεια: Γιάννης Πάλλας, Ευτυχία Οικονομίδου, Γιάννης Σταυρουλάκης, Γιώργος Κούβαρης, Αχιλλέας Μαυροδόντης, Νίκος Καρφής, Παναγιώτης Αρταβάνης
Graphic Design: Χρήστος Ζωΐδης, Ευαγγελία Λώλου
Photos: Getty Images, Intime & Eurokinissi