Χωρίς θυρωρό (pic)

Χωρίς θυρωρό (pic)

bet365

Επίμονη εικόνα του παρελθόντος, φασματική πλέον. Μας υποδέχεται σιωπηλά, σταθερά, χωρίς να υπάρχει σώμα και φωνή. Η ανάμνηση και μια καρέκλα μόνο.

Η μέρα μουντή, το γκρίζο τ’ ουρανού ετοιμαζόταν να γίνει μαύρο. Ακούγονταν βροντές και οι αστραπές σε ταξίδευαν. Η καταιγίδα δεν χρειάστηκε παρά λίγα λεπτά για να ξεσπάσει. Το μαύρο συνάντησε το μαύρο με τόσες ομπρέλες που άνοιξαν και το νερό τα πρόσωπα και τα σώματα των απρόσεκτων, των αμέριμνων… Ένας απ’ αυτούς ο Ιάκωβος. Έλα μωρέ θα προλάβω… Εδώ δίπλα θα πεταχτώ… Δύο πραγματάκια θα πάρω και θα γυρίσω… Τελικά, η πρωινή βόλτα στο σούπερ μάρκετ αποδείχτηκε καταστροφική. Όσο κι αν έτρεξε, όσο κι αν έψαξε υπόστεγα, εισόδους πολυκατοικιών, όλα έγιναν μούσκεμα. Τα λίγα πράγματα στις σακούλες, τα ρούχα του, τα παπούτσια του. Μπήκε φουριόζος και κουρασμένος στον χώρο υποδοχής της πολυκατοικίας. Στάθηκε λίγο στον πάγκο που άφηνε την αλληλογραφία ο ταχυδρόμος. Όταν βρήκε ξανά τις δυνάμεις του κοίταξε πέρα απόν πάγκο. Δεν το είχε κάνει ποτέ, κι ας περνούσε κάθε μέρα απ’ αυτό σημείο. Η ξύλινη επιφάνεια έφτιαχνε ένα “γάμμα”. Στηριζόταν σε σιδερένιες βάσεις οι οποίες δημιουργούσαν κενό για να χωράνε κι άλλα πράγματα από κάτω. Στον τοίχο ένα παλιό τηλέφωνο και στον μικρό χώρο μια ξύλινη καρέκλα με δερμάτινο κάθισμα. Αν και παλιά δεν είχε χάσει τη λάμψη της. Αφού έφτασε στην πόρτα του ασανσέρ αναρωτήθηκε: Πώς να έλεγαν άραγε τον θυρωρό;

Η σκέψη δεν έλεγε να φύγει. Του έκανε εντύπωση η άδεια θέση και πως κάποτε υπήρχε θυρωρός. Ήθελε να μάθει την ιστορία και ήξερε σε ποιον να απευθυνθεί. Η κυρία Αντιγόνη στον τέταρτο ήταν η πιο παλιά ένοικος. Δεν είχαν ιδιαίτερες σχέσεις, αλλά όποτε την έβλεπε την χαιρετούσε εγκάρδια κι αυτή ανταπέδιδε. Από το ντύσιμο, τη φροντίδα στο πρόσωπο, έδειχνε “κυρία της καλής κοινωνίας”, μια μεγαλοαστή. Τώρα είχε και δεύτερη έγνοια: πώς κατέληξε στην Κυψέλη; Έβγαλε τα βρεγμένα ρούχα, τα έβαλε στ’ άπλυτα και φόρεσε τη δεύτερη φόρμα που είχε. Κοίταξε τα βιβλία στο γραφείο του. Ατάκτως ερριμμένα, παραπονεμένα. Η γεωπονική μπορούσε να περιμένει τον τελευταίο χρόνο, όπως και η δουλειά στο πρατήριο αρτοσκευασμάτων.

Βρισκόταν σε αναστολή. Του έκανε εντύπωση που δεν είχε δώσει σημασία στο θυρωρείο. Θεωρούσε τον εαυτό του περίεργο και φιλομαθή. Οι μικρές ιστορίες της πόλης τον γοήτευαν. Το απόγευμα θα χτυπούσε την πόρτα της κυρίας Αντιγόνης. Θα τη ρωτούσε πάρα πολλά πράγματα. Θα ήταν διακριτικός και ευγενικός, αλλά θα ρωτούσε και για τη ζωή της. Ενθουσιάστηκε. Την ώρα που ζέσταινε το φαγητό ο ταχυδρόμος έμπαινε στην πολυκατοικία. Στην τηλεόραση έπαιζε παλιά ελληνική ταινία και κάποια ηθοποιός φώναζε: “Θυρωρός! Θυρωρός!”

Χτύπησε την πόρτα στις 6:30 το απόγευμα. Χτύπησε πολλές φορές, όμως η πόρτα δεν άνοιξε. Δεν ανέβηκε όμως στο διαμέρισμα του. Κατέβηκε και στάθηκε στα τελευταία σκαλιά πρώτου ορόφου. Έβλεπε το θυρωρείο από κάποιο ύψος, η ματιά του έπεφτε πάνω στο “γάμμα”. Συγκέντρωσε την ακοή του και άκουσε “μάλιστα κ. Παπαδοπούλου, έρχομαι”. Μια ακαθόριστη φιγούρα πλησίασε και ρώτησε “καλημέρα, ο κύριος Ιωαννίδης σε ποιον όροφο μένει;”. Ο άνθρωπος πίσω από τον πάγκο σηκώνει το χέρι και χαιρετά προς την είσοδο. Μάλλον ο ταχυδρόμος είναι. Λιγνός, αεικίνητος, φορά μαύρα, μαλακά, παπούτσια, λευκό πουκάμισο, σκούρο μπλε παντελόνι και έχει γένια τριών ημερών.

Το μέτωπο του γεμάτο ρυτίδες και τα μάτια του μικρά και μαύρα, συνεχώς κινούνται. Το τηλέφωνο χτυπά. “Nαι, από την εταιρεία τηλεφωνείτε; Ναι, στις δύο είναι καλά, μπορείτε να περάσετε”. Δεν υπάρχουν φάκελοι στον πάγκο. Διακρίνονται κάτι χαρτιά χρώματος πορτοκαλί, κόκκινο, μαύρο, τα κοινόχρηστα. Σηκώνεται από τα σκαλιά και πλησιάζει τη θέση του θυρωρού.

Τώρα υπάρχει ένα σημείωμα. “Λείπω. Αν με χρειαστείτε τηλεφωνήστε μου εδώ”. Κοιτάζει αλλά δεν βλέπει αριθμό, μόνο ένα κελάιδισμα ακούγεται, είναι το καναρίνι του Ηρακλή από το διπλανό διαμέρισμα και ο ήχος του λέει “τράβα να βρεις τη χήρα του θυρωρού”. Ξυπνάει από το όνειρο και βλέπει ότι είναι 6:15 το απόγευμα. Ντύνεται και κατεβαίνει στο διαμέρισμα της κυρίας Αντιγόνης. Η πόρτα ανοίγει, τα μάτια και ένα παλιό ανδρικό σακάκι στην κρεμάστρα τα λένε όλα. Δεν μιλήσανε. Κατάλαβε. Η πολυκατοικία κι αυτό το διαμέρισμα ζούσανε για χρόνια χωρίς θυρωρό.

Μπες στο Fantasy του Gazzetta για το ελληνικό πρωτάθλημα, εντελώς δωρεάν. Φτιάξε την δική σου ομάδα, αγόρασε τους κατάλληλους παίκτες και κέρδισε μεγάλα δώρα. Κάνε τις μεταγραφές που πιστεύεις, δημιούργησε το δικό σου πρωτάθλημα και ταυτόχρονα μπορείς να συμμετέχεις στη συνολική βαθμολογία για τα έπαθλα. 

 

Στο Transfer Center του Gazzetta θα μάθεις για όλες τις μεταγραφές που έχουν γίνει το καλοκαίρι για να μην πιαστείς αδιάβαστος στο νέο Fantasy.

NEWS FEED