ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Το καλωσόρισμα

Το καλωσόρισμα! (pic)

Η περίεργη, τρομακτική, υποδοχή την πρώτη μέρα των διακοπών. Ένας απρόσκλητος επισκέπτης, η αναμέτρηση μαζί του και ένας ήχος που δεν ξεχνιέται.

Ένας χρόνος ήταν αρκετός για να φουντώσουν τα ξερόχορτα. Μαζί και η επιθυμία τους για το μπλε της θάλασσας του Ιονίου. Η κούραση από το πολύωρο ταξίδι δεν άλλαξε τίποτα και παρά τις απαιτήσεις του κήπου η χαρά ήταν μεγάλη, η διάθεση καλοκαιρινή. Ξεφόρτωμα, τακτοποίηση αποσκευών και γρήγορα δουλειές για να γίνει ο εξωτερικός χώρος όπως ήταν, φιλικός και ξεκούραστος στο ανθρώπινο μάτι. Χρειάζονταν χέρια βέβαια και ο εργάτης γης ήρθε πρόθυμος να βοηθήσει. Σε λίγες ώρες όλα είχαν τελειώσει. Η ελιά, η λεμονιά, η βερικοκιά, οι τριανταφυλλιές, η μεγάλη αχλαδιά, έδειξαν την ομορφιά και το μέγεθος τους. Ο ιδρώτας γινόταν δροσερή πηγή με το αεράκι που φύσαγε. Σουρούπωνε. Πριν φάνε βραδινό, το μπάνιο ήταν απαραίτητο. Την ώρα όμως που σηκωνόταν ο διακόπτης του θερμοσίφωνα ακούστηκε ένας φσσσς! Δεν ήταν συνηθισμένο “φσσσς”. Κοίταξαν τη φιάλη υγραερίου, όχι, όλα καλά. Το κλιματιστικό, όχι. Τα μπρατσάκια της μικρής, όχι. Μετά από λίγο σταμάτησε. Όταν ο διακόπτης του θερμοσίφωνα κατέβηκε, ακούστηκε ξανά. Μάλλον η ασφάλεια θα ναι, σκέφτηκαν. Αφού έκαναν μπάνιο και έφυγε η κούραση, ο ιδρώτας, τα χτυπήματα του ήλιου και κάθε αντίσταση, έφαγαν και έπεσαν στο κρεβάτι να κοιμηθούν. Την ώρα που τα βλέφαρα βάραιναν, ακούστηκε πάλι: φσσσς! Η σκέψη θόλωσε, σαν ατμός που βγαίνει με πίεση και κρύβει τον κίνδυνο. Προσπάθησαν ωστόσο να κοιμηθούν, το είχαν ανάγκη άλλωστε.

Αν και πήγαιναν δέκα χρόνια στο χωριό, εκτός από τη θάλασσα, δεν είχαν συνηθίσει τη ζωή εκεί. Με τους συγχωριανούς δεν είχαν πρόβλημα. Εξάλλου δεν επεδίωκαν φιλίες και άλλες στενές κοινωνικές επαφές. Τους ήχους και τη… συμπεριφορά της φύσης δεν είχαν αποδεχτεί. Παιδιά της πόλης αμφότεροι ένιωθαν περίεργα όποτε βρίσκονταν στο σπίτι στο χωριό. Καθώς φαίνεται τα παιδικά καλοκαίρια και το Πάσχα στο χωριό των γονιών δεν αρκούσε, ιδιαίτερα τις νύχτες. Είχε κάτι διαφορετικό η νύχτα στο χωριό. Παρά την παρουσία αστεριών -ναι, έβλεπαν αστέρια!- το μαύρο ήταν πιο πηχτό, το σκοτάδι έμοιαζε με χοντρή, μαύρη κουρτίνα και για κάποιο λόγο το αισθάνονταν απειλητικό. Αν δεν ήταν η ξύλινη κολώνα της ΔΕΗ, το φως θα ερχόταν μόνο από το φεγγάρι και τα αστέρια. Ακόμη κι αυτή όμως έδινε έναν τόνο απόκοσμο στην ατμόσφαιρα. Έπειτα ήταν οι ήχοι. Κάτι κινούνταν στα κεραμίδια, κάτι έκρωζε, κάτι νιαούριζε (εντάξει αυτό ήταν γάτα), κάτι χτυπούσε την ξύλινη οροφή και κάτι σερνόταν. Μέχρι να αποκοιμηθούν η ένταση υπερίσχυε και τους κρατούσε σε εγρήγορση, σε κατάσταση ετοιμότητας και φόβου. Εκείνο το βράδυ όμως ο ήχος ήταν πιο έντονος και δεν ερχόταν ούτε από το ταβάνι, ούτε έξω από την αυλή. Μέσα στο σπίτι ήταν και ανά τακτά διαστήματα το απειλητικό φσσσς! ακουγόταν καθαρά. Κοιτάχτηκαν και έκαναν την ίδια σκέψη: “Λες να ναι φίδι;”, η απορία είχε δώσει το ίδιο τρομαγμένο ύφος και στους δύο. Αφού βεβαιώθηκαν ότι το παιδί κοιμόταν, σηκώθηκαν να δουν. Και ναι, ήταν εκεί!

Είχε κρυφτεί πίσω από τον παλιό μπουφέ, κάτω από τον πίνακα με την αναπαράσταση του θερισμού. Η δροσιά και η ησυχία του σπιτιού το είχαν τραβήξει μέσα. Αμυνόταν και απειλούσε με το φσσσς! Το ίδιο έκαναν κι αυτοί, μόνο που δεν ήξεραν πώς να αμυνθούν! Δεν ήξεραν τι φίδι ήταν. Διέκριναν το σταχτί του χρώμα και ένα “χ” στο κεφάλι του. Είχαν αφήσει τη σφουγγαρίστρα δίπλα στην πόρτα. Την άρπαξε η γυναίκα και σκεφτόταν μετά πού βρήκε το θάρρος. Ο άντρας θυμήθηκε ότι είχε δει μια σιδερόβεργα στην αυλή και έτρεξε να την πάρει. Κάπως έτσι εκτυλίχθηκαν οι επόμενες στιγμές:

Μίλτο, τρέχα στην αυλή να πάρεις τη σιδερόβεργα

Εσύ θα αντέξεις εδώ, ρώτησε την Κατερίνα. Δεν του απάντησε μόνο έτεινε το μαλλιαρό ξύλο προς το φίδι. Αυτό αναδιπλώθηκε και έβγαλε ένα αγριεμένο φσσσς! Ο Μίλτος επέστρεψε γρήγορα με το… όπλο. Το φίδι σαν να κατάλαβε τι είχε φέρει μαζί του, πετάχτηκε για να βγει έξω. Λίγο πριν στρίψει από την κουζίνα στην έξοδο, ο Μίλτος χωρίς να το σκεφτεί καθόλου κατέβασε το σίδερο με όλη του τη δύναμη στο κεφάλι του φιδιού. Μετά το μόνο που έμεινε ήταν η κούραση, η ταραχή και η ήρεμη ανάσα της μικρής. Ένα απαλό φσσσς που άφηνε αναπάντητο το ερώτημα τελικά, ποιος ήταν ο εισβολέας;

Επόμενα Άρθρα

«Η πανδημία μας “μηδένισε” και πήγαμε πάλι από την αρχή»!

«Η πανδημία μας “μηδένισε” και πήγαμε πάλι από την αρχή»!

Ο Ηλίας Βρεττός μιλάει στο G-Weekend για τις μεγάλες του αγάπες, τη μουσική και το νερό, αλλά και για τις δύσκολες στιγμές, από τις οποίες βγήκε πολύ πιο δυνατός.

«Ενοχλητική η φθορά του μπάσκετ και πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία»! (pics)

«Ενοχλητική η φθορά του μπάσκετ και πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία»! (pics)

Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος, ο επονομαζόμενος «γιατρός», μίλησε στο G-Weekend για την πτωτική πορεία του μπάσκετ, ταξίδεψε στις όμορφες δεκαετίες του ’80 και του ’90, στον χορό των εκατομμυρίων και κατέληξε στο αρνητικό...