Κέβιν Γκαρνέτ: Ο ενδιάμεσος! (vids & pics)

Κέβιν Γκαρνέτ: Ο ενδιάμεσος! (vids & pics)

bet365

Ο “KG” υπήρξε ο καλύτερος μεσολαβητής μεταξύ της χαράς του παιχνιδιού και του κοινού. Ακαταπόνητος, παθιασμένος και πολύ σκληρός μέντορας.

Αν ο Τζέρι Ουέστ είναι το σήμα του ΝΒΑ, ο Κέβιν Γκαρνέτ είναι η έκφραση της ψυχής του! Αν τα πράγματα έχουν ψυχή, τότε ο Γκαρνέτ υπήρξε –τουλάχιστον στο μπάσκετ- ο καλύτερος ενδιάμεσος. Το μεγαλείο και η μέγιστη δυνατή προσπάθεια που απαιτεί ο πρωταθλητισμός, η ανυποχώρητη στάση και το πείσμα που χρειάζονται για να μείνεις όρθιος, όλα σε ένα σώμα, σε έναν άνθρωπο, τον Κέβιν Γκαρνέτ. Έδωσε και την τελευταία ικμάδα της ενέργειας του όσο αγωνιζόταν. Πότε δεν έδειξε αδυναμία και πότε δεν άφησε συμπαίκτη του να δείξει αδυναμία. Αναμφίβολα μύθος και μέρος της δόξας του αθλήματος.

Κάποια πράγματα δεν αφήνονται στην τύχη

Η παρακολούθηση ήταν πολυτέλεια. Και κάτι χειρότερο, εκνευριστική αντίφαση! Ο Κέβιν Γκαρνέτ τη μισούσε! Όποιος τον παρακινούσε να δεχτεί την κατάσταση θα αντιμετώπιζε τη σφοδρή αντίδραση του. Το γόνατο του, βέβαια, “ζητούσε” επιτακτικά ξεκούραση. Ο Γκαρνέτ, όμως, δεν ήταν ποτέ ο τύπος που θα καθόταν και θα παρακολουθούσε προπόνηση. Γι’ αυτόν κάτι τέτοιο ισοδυναμούσε με αδυναμία. Ανεπίτρεπτο! Ο Γκαρνέτ ήξερε… ήξερε ότι το μεγαλείο –το κυνήγι του- μπορεί να σε παρασύρει σε ολισθηρούς δρόμους, απατηλούς, η κατάκτηση του εξαρτιόταν από πολλές μεταβλητές, όπως η υγεία, οι σωστές συνθήκες, η χημεία της ομάδας, η τύχη. Κάποια πράγματα όμως δεν έπρεπε να αφήνονται στην τύχη και η προετοιμασία ήταν ένα απ’ αυτά. Ο προπονητής του στους Σέλτικς, ο Ντοκ Ρίβερς, την περίοδο 2007-2013, έλεγε πως “ο Κέβιν πίστευε ότι αν ήσουν ο ηγέτης της ομάδας δεν μπορούσες να χάσεις προπόνηση. Ωστόσο, σκεφτόμουν ότι είσαι 30 και κάτι και σε χρειάζομαι για ολόκληρη τη σεζόν”. Έτσι, τον Φεβρουάριο του 2009, ο Ντοκ Ρίβερς ανάγκασε τον Κέβιν Γκαρνέτ να χάσει όχι αγώνα, αλλά την προπόνηση!

Το ουρλιαχτό

Η αντίδραση αναμενόμενη. Εκνευρισμένος απευθύνθηκε στον προπονητή λέγοντας του “κόουτς δεν καταλαβαίνεις. Εάν κάθομαι θα δουν αδυναμία σε μένα”. Η απόφαση δεν άλλαξε και έτσι βρέθηκε στον χώρο προπόνησης μόνο για να βλέπει. Περπατούσε και γκρίνιαζε, έβριζε. Ξαφνικά του ήρθε μια ιδέα. Άλλαξε την έκφραση του προσώπου διατηρώντας ένα μανιακό χαμόγελο. Ύστερα άφησε ένα ουρλιαχτό και οι συμπαίκτες του στράφηκαν έκπληκτοι προς το μέρος του. Ήξεραν ότι κάτι θα συνέβαινε. […] Ο Γκαρνέτ, μπορεί να μην του επιτρεπόταν να μπει στην προπόνηση, είχε βρει τρόπο να “εκδικηθεί” τον Ρίβερς: θα παρακολουθούσε τις κινήσεις του Λέον Πόου, του παίκτη που είχε πάρει τη θέση του στη βασική πεντάδα. Ό,τι έκανε εκείνος θα έκανε κι αυτός. Στην ουσία έκανε μόνος του προπόνηση! Ο Ρίβερς ενοχλημένος του έκανε παρατήρηση σε οξύ τόνο. Απειλούσε ότι θα ακυρώσει την προπόνηση για όλους. Ο “KG” δεν υποχώρησε και η προπόνηση τελείωσε απότομα. Ο Γκαρνέτ όμως ήταν ευχαριστημένος. Με αυτόν τον τρόπο ήθελε να δείξει σε όλους ότι δεν υπάρχει μέρα ξεκούρασης. Επιπλέον, ήθελε πάντα να δείχνει στους άλλους πώς γίνεται. Ενώ οι συμπαίκτες του έφευγαν τους φώναξε “ελάτε να δουλέψουμε!” και χτύπησε το στήθος του, “ελάτε να δουλέψουμε!”, επανάλαβε.

Ζόρικος δάσκαλος

Το πάθος του Γκαρνέτ για το παιχνίδι και για την προσπάθεια τον καθιστούν ιδανικό δάσκαλο, μέντορα για τους νεότερους. “Μέντορας”, λέξη με βαρύ φορτίο που σπάνια επιβεβαιώνεται. Ελάχιστοι υπάρχουν και υπήρξαν στο ΝΒΑ, γενικά στον επαγγελματικό αθλητισμό. Ο χρόνος είναι αμείλικτος και οι παλιοί δεν δίνουν με τόση άνεση και γενναιοδωρία τη θέση τους στους νεότερους. Όταν, λοιπόν, οι Μινεσότα Τίμπεργουλφς αποφάσισαν να αναθέσουν τη διδασκαλία του Καρλ Άντονι Τάουνς (νο1 στο ντραφτ 2015) στον Κέβιν Γκαρνέτ, ήξεραν ότι ρίσκαραν, πως επρόκειτο για στοίχημα.

Στηn τελευταία του σεζόν (2015-16) με τους Γουλφς ήξερε ποιος ήταν ο ρόλος του. Το ίδιο και οι διοικούντες τον σύλλογο. Δεν ζητούσαν απ’ αυτόν –στα 38 του- να προσφέρει εντός γηπέδου. Περισσότερο τους ενδιέφεραν τα άυλα περιουσιακά στοιχεία του: η εργασιομανία του, η εμπειρία του και η ικανότητα του να κινητοποιεί. Η συνύπαρξη και η σχέση δασκάλου-μαθητή δεν πήγε άσχημα. Ο Τάουνς και άκουγε και ήταν έξυπνος. Μόνο που ήταν πολύ άνετος, αυτό ήταν το πρόβλημα σύμφωνα με τον “KG”.

Ανελέητος

Ο Γκαρνέτ χαρακτηρίζεται ανιδιοτελής παίκτης και δυναμικός ηγέτης. Σωστή διαπίστωση, αλλά αυτά τα δύο (ανιδιοτέλεια, δυναμισμός) εκδηλώνονται στο μέγιστο. Γι’ αυτό οι σχέσεις που δημιουργεί είναι απόλυτες. Είτε τον λατρεύεις είτε τον μισείς. Εάν δεν μπορείς να ακολουθήσεις τις προσδοκίες του, τότε δεν υπάρχεις γι’ αυτόν. Δεν χαριζόταν σε κανέναν και πολλοί έβαλαν τα κλάματα ακούγοντας τον εξάψαλμο από το στόμα του. Ακόμη και οι Πολ Πιρς, Ρέι Άλεν στους Σέλτικς δέχονταν τα ξεσπάσματα του. Όσους, δε, θεωρούσε στενούς φίλους, όπως ο Ράγιον Ρόντο, δεν δίσταζε στιγμή να τους επιπλήξει αυστηρά. Πολλές φορές ο Ρόντο άκουγε “Φύγε γαμώτο από την προπόνηση, φύγε, στο διάολο να πας!”. Όσες φορές και να του το έλεγε είχε δίκιο. Η ένταση που έβγαζε στο παιχνίδι και την προπόνηση ήταν αληθινή. Προσπαθούσε να βρει σε κάθε παίκτη την οργή που έχει μέσα και να τη βγάλει έξω. Ο τρόπος ήταν ένας: πρόκληση δίχως όριο. Αν του “απαντούσες”, εκδήλωνες τον θυμό και τα νεύρα σου, όλα καλά, αν όχι, τότε γινόταν ακόμη πιο πιεστικός, στα όρια του εκφοβισμού. Ο Γκαρνέτ υπήρξε ανελέητος, άοκνος και απόλυτα προσηλωμένος στην επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος. Απαιτούσε κάθε μέρα να δίνεις τα πάντα, κι ας έχανες τα πάντα.

Πηγή

-“The cruel tutelage of Kevin Garnett” [espn]

Αφού λάνσαρε έναν καινοτόμο υπερπλήρη οδηγό για τη νέα σεζόν του ΝΒΑ, το Gazzetta ταξίδεψε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού για ένα NBA Tour χωρίς προηγούμενο. Ο Αντώνης Καλκαβούρας θα βρεθεί σε έξι διαφορετικές πολιτείες των Η.Π.Α. ακολουθώντας τους πρωταθλητές Μιλγουόκι Μπακς του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Μείνετε συντονισμένοι, το περιεχόμενο θα είναι εντυπωσιακό!

 

NEWS FEED