ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Βασιλική Νταντά: Τρίποντο στη μουσική! (pics, vid)

Βασιλική Νταντά: Τρίποντο στη μουσική! (pics, vid)

Η Βασιλική Νταντά παίζει... μπάσκετ για το G-Weekend Journal, στέκεται στα χρόνια που πέρασε έχοντας αγκαλιά μια πορτοκαλί μπάλα, ενώ μιλάει για τις καλλιτεχνικές της δραστηριότητες και το ολοκαίνουργιο τραγούδι της με τίτλο «Όλα τα ναι»!

Η Βασιλική Νταντά συστήθηκε στο ελληνικό κοινό μέσα από τις εξαιρετικές της ερμηνείες και τα τραγούδια που «αγκάλιασε» ο κόσμος τα τελευταία χρόνια. Άλλωστε το τραγούδι έρεε... άφθονο στο DNA της από τότε που θυμάται τον εαυτό της, αλλά μέχρι να πάρει την απόφαση και να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον κόσμο του πενταγράμμου, δοκίμασε την τύχη της κρατώντας στα χέρια την πορτοκαλί μπάλα.

Αν ρωτήσει κάποιος την διάσημη τραγουδίστρια για την πρώτη της αγάπη, η απάντηση που θα πάρει είναι μία και μοναδική: Το μπάσκετ! Όπως είπε και στη συνέντευξη που παραχώρησε στο gazzetta.gr και στο G-Weekend Journal, ήταν από τις... πρώτες που βοήθησαν ώστε να στελεχωθεί το γυναικείο τμήμα μπάσκετ του Ελληνικού με την ίδια να περνάει από όλες τις κατηγορίες και να αγωνίζεται μέχρι και στην πρώτη ομάδα. Παράλληλα με το μπάσκετ λάτρευε το τραγούδι. Όπου και αν βρισκόταν, ακόμα και κατά τη διάρκεια των προπονήσεων, δεν σταματούσε να τραγουδάει. Μέχρι που έφτασε στο σημείο να τελειώνει τις προπονήσεις και να πηγαίνει στα μαγαζιά όπου εργαζόταν για να τραγουδήσει.

Όμως από ένα σημείο και μετά ήταν εκ των πραγμάτων δύσκολο να κάνει και τα δύο πράγματα ταυτόχρονα...Αποτέλεσμα; Να αποχωριστεί το αγαπημένο της μπάσκετ και να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο τραγούδι όπου διαπρέπει τα τελευταία 15 και πλέον χρόνια. Παρόλα αυτά μας απέδειξε ότι το μπάσκετ είναι όπως το ποδήλατο! Πήρε ξανά τη μπάλα στα χέρια και άρχισε να σκοράρει κατά βούληση, ευστοχώντας μάλιστα και σε τρίποντα με άψογο και άκρως μπασκετικό στυλ!

Εδώ και λίγες ώρες κυκλοφορεί και το ολοκαίνουργιο τραγούδι της με τίτλο «Όλα τα ναι» από την Heaven, το οποίο έρχεται να προστεθεί στην ήδη πλούσια και πετυχημένη δισκογραφία της. Δείτε τη Βασιλική Νταντά να ξαναπαίζει μπάσκετ, πάρτε μια γεύση από το video clip του τραγουδιού του και στη συνέχεια διαβάστε όλα τα ενδιαφέρονται που είχε να μοιραστεί μαζί μας...

Σε γνώρισε ο κόσμος ως τραγουδίστρια. Παρόλα αυτά η πρώτη σου αγάπη ήταν το μπάσκετ παίζοντας στην ομάδα του Ελληνικού. Πώς και αποφάσισες να ασχοληθείς αρχικά με το μπάσκετ;

«Όταν το αποφάσισα ήμουν στην τρίτη-τετάρτη δημοτικού. Ήταν κατά κάποιον τρόπο μονόδρομος γιατί τότε δεν είχαμε άλλα χόμπι για να ασχοληθούμε. Δεν θυμάμαιο να είχαμε κολυμβητήρια ή μπαλέτα που έχουν τα παιδιά σήμερα και διαλέγουν. Τότε το μπάσκετ υπήρχε και μάλιστα ήταν πολύ έντονο στην γειτονιά μου. Έπαιζε ο αδερφός μου πολύ, τον οποίο και θαύμαζα. Από εκεί και πέρα μου άρεσε η ιδέα του αθλητισμού και της ομαδικότητας. Τότε δεν υπήρχε γυναικεία ομάδα στο Ελληνικό και αναγκαζόμασταν να παίζουμε με τα αγόρια. Εγώ μαζί με δύο φίλες μου. Η αλήθεια είναι ότι παίζαμε αρκετό καιρό μαζί τους, κάναμε προπονήσεις ώσπου μια στιγμή μας είπαν ότι αν και εφόσον θέλαμε να δημιουργήσουμε γυναικείο τμήμα, να βρίσκαμε και άλλα κορίτσια ώστε να μπορούσε να λειτουργήσει. Ε, δεν μπορούσαμε να παίζαμε συνέχεια με τα αγόρια, έπρεπε κάποια στιγμή να σταματήσει αυτό. Και τελικά τα καταφέραμε, μαζέψαμε κόσμο και κάναμε ομαδάρα (γέλια)».

-Δηλαδή θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ήσουν από τις πρώτες που ευθύνονται για το γυναικείο τμήμα μπάσκετ του Ελληνικού.

«Κατά κάποιον τρόπο, ναι. Εγώ μαζί με δύο φίλες μου...»

-Ήσουν από τα ψηλά κορίτσια τότε;

«Ναι. Όσο ήμουν στις κορασίδες ήμουν από τις ψηλές. Όμως όταν είδα και τις γυναίκες μετά, ήμουν από τις... μέτριες στο ύψος».

-Σε είδαν κάποιοι προπονητές; Σε ενθάρρυναν οι δικοί σου να ασχοληθείς;

«Επειδή ήμουν πολύ μικρή και είχα 7-8 χρόνια διαφορά με τον αδερφό μου, έβλεπα στο δωμάτιο παντού αφίσες του Τζόρνταν! Παντού μπάλες και γενικά ήμουν μέσα στο μπάσκετ από μικρή. Και μου άρεσε πάρα πολύ. Βέβαια επηρεαζόμουν από τον αδερφό μου. Ό,τι έκανε τότε, το έκανα και εγώ. Ό,τι ομάδα ήταν, ήμουν και εγώ... Πάντως δεν με είδε κάποιος προπονητής. Γιατί δεν είχα κάποιο έμφυτο ταλέντο για να με έβλεπε κάποιος. Όμως το πάλεψα μόνη μου, δούλεψα πολύ στο μπάσκετ και με την ομάδα κάναμε κάτι όμορφο...»

-Από τη στιγμή που υπήρχε κάπου μέσα σου και το μικρόβιο του τραγουδιού, δεν έτυχε να είσαι σε κάποια χορωδία στο σχολείο;

«Το έκανα και αυτό. Μπορεί να έπαιζα μπάσκετ και εκείνη την ώρα να τραγουδούσα. Εκνεύριζα πολύ κόσμο! Τραγουδούσα μόνιμα. Χορωδία, παντού. Να φανταστείς έκανα προπόνηση και ταυτόχρονα τραγουδούσα. Μου έλεγαν οι συμπαίκτριές μου, 'εντάξει, σταμάτα'».

-Τι θέση έπαιζες;

«Τεσσάρι και πεντάρι... Όμως όταν έπαιζα στο γυναικείο τμήμα ήμουν τριάρι».

-Σκοράρισμα, δημιουργία ή ριμπάουντ το ατού σου;

«Ριμπάουντ και δημιουργία περισσότερο...»

-Όχι σκοράρισμα;

«Προτιμούσα να σιγουρεύσω το καλάθι. Η αλήθεια είναι ότι άργησα λίγο να εμπιστευτώ τον εαυτό μου. Όταν ξεκίνησα ήμουν και λίγο ανασφαλής. Ειδικά στο γυναικείο ένιωθα την ευθύνη ότι αυτό που έκανα εκείνη την ώρα στο παιχνίδι, έπρεπε να βγει. Έκανα σουτ; Έπρεπε να μπει. Δεν ήθελα να αστοχήσω. Έτσι ένιωθα. Και αυτό διότι σκεφτόμουν την ομάδα και δεν ήθελα να την δυσκολέψω. Όταν έκανα κάτι που δεν το περίμεναν και το πανηγυρίσαμε όλοι μαζί, τότε έπαιρνα τα πάνω μου. Κάπως έτσι πάτησα λίγο στα πόδια μου, εμπιστεύτηκα τον εαυτό μου και από την άμυνα πήγα και στην επίθεση».

-Έχεις καιρό να παίξεις;

«Από την ομάδα σταμάτησα το 2003, όταν και ξεκίνησα να ασχολούμαι με το τραγούδι. Προσπάθησα να κάνω και πάλι προπόνηση πριν από πέντε χρόνια περίπου, περισσότερο για να γυμναστώ. Συγκεκριμένα έκανα προπονήσεις με τις κορασίδες του Ελληνικού, αλλά εαν βράδυ πρήστηκαν τα πόδια μου και φοβήθηκα μην τραυματιστώ γιατί δούλευα παράλληλα. Οπότε είπα 'άστο καλύτερα'. Και δεν το συνέχισα άλλο...»

-Πάντως το μπάσκετ, το έχεις ακόμα στο πίσω μέρος του μυαλού σου...

«Πάντα το είχα. Είναι κομμάτι μου. Το αγάπησα πάρα πολύ. Άλλωστε τότε ήμασταν σχολείο, προπόνηση και φροντιστήριο. Αυτή ήταν η ζωή μας. Μας άρεσε. Αφιερώναμε πολύ χρόνο στο μπάσκετ. Το αγαπήσαμε. Και αν δεν παίζαμε εμείς, παρακολουθούσαμε τους αγώνες των ανδρών...»

-Τι έχεις να θυμάσαι από εκείνα τα χρόνια;

«Το ξεκίνημα ήταν πολύ όμορφο και αθώο. Νιώθω τυχερή που μεγάλωσα μέσα στον αθλητισμό. Θα μπορούσαμε να μην έχω κάνει τίποτα. Να μην έχω μάθει την ομαδικότητα και να μην έχω πάρει αυτές τις αξίες τις οποίες έχω και σήμερα στην ζωή μου. Και τώρα είμαι ομαδικός άνθρωπος και μου αρέσει να δουλεύω έτσι. Δεν είμαι ατομίστρια. Το απολαμβάνω όλο αυτό...»

-Προπονητές, συμπαίκτριες; Θυμάσαι;

«Μια φίλη μου, η Αφροδίτη Αργυροπούλου, ήταν η καλύτερη παίκτρια τότε. Όποια και αν έβλεπα, για μένα εκείνη ήταν η καλύτερη. Η πιο δυνατή η πιο γρήγορη η πιο εύστοχη, τα πάντα. Και σαν προπονήτρια μετά. Για μένα ήταν σημαντικό ότι υπήρχε σεβασμός και θαυμασμός μεταξύ μας».

-Έχεις κρατήσει επαφή; Έρχονται, σε βλέπουν στα μαγαζιά όπου τραγουδάς;

«Φυσικά και έχω κρατήσει επαφή. Ειδικά με τα κορίτσια που ήμασταν μαζί σε σχολείο και ομάδα. Πάντως λόγω και δουλειάς είναι λίγο δύσκολο να έρχονται στα μαγαζιά που τραγουδάω...»

-Εσύ θα μπορούσες να κάνεις καριέρα; Θεωρούσες τον εαυτό σου καλή παίκτρια ώστε να φτάσεις και σε επίπεδο Εθνικής ομάδα;

«Μου άρεσε πάρα πολύ, αλλά δεν το είδα ποτέ ως επάγγελμα. Ότι θα γίνω επαγγελματίας μπασκετμπολίστρια και ότι θα ζω από αυτό. Εμένα μου άρεσε να το κάνω για μένα. Αγαπούσα το τραγούδι όπως σου είπα αν και αυτό φοβόμουν να το ξεκινήσω. Και έπρεπε και από εκεί να πάρω θάρρος.»

-Αν δεν σου έβγαινε το τραγούδι είχες σκεφτεί τι άλλο θα έκανες;

«Έχω τελειώσει και Πληροφορική γιατί μου άρεσε αυτός ο τομέας. Νομίζω θα πήγαινα προς τα εκεί. Αν και δεν είμαι δύσκολος άνθρωπος. Δεν με φοβάμαι στο θέμα δουλειάς. Είμαι εργάτης. Ότι είναι, το κάνω».

-Υπήρχε κάποιος παίκτης που θαύμαζες πολύ στο μπάσκετ;

«Ε, Μάικλ Τζόρνταν! Όπως είπα ήταν και το δωμάτιο γεμάτο από αφίσες του. Όμως και εγώ ήμουν θαυμάστρια.»

-Άλλα αθλήματα έκανες ; Παρακολουθούσες;

«Ποδόσφαιρο μου αρέσει να βλέπω. Να σου πω την αλήθεια πιο πολύ μου αρέσει να παρακολουθώ πλέον.»

-Τι ομάδα υποστήριζες από μικρή ;

«Έχω περάσει από πολλές ομάδες (γέλια). Και αυτό διότι επηρεαζόμουν από τον αδερφό μου χωρίς να ξέρω τίποτα. Η βασική μου ομάδα είναι η Αναγέννηση Καρδίτσας. Η ομάδα της πατρίδας μου. Στη συνέχεια υπήρξα και ΑΕΚ και Άρης. Όλα τα κιτρινόμαυρα! Δεν είμαι φανατική. Εκτός από την Αναγέννηση φυσικά!»

-Τελικά μετάνιωσες που δεν ασχολήθηκες πιο ενεργά με το μπάσκετ;

«Όχι. Γιατί αν το θέλω πολύ, μπορώ να το ξεκινήσω πάλι αύριο. Ήταν επιλογή μου.»

-Παρακολουθείς τώρα; Έχει τύχει να πας σε κάποιο γήπεδο ;

«Όχι τίποτα. Έχω πολύ καιρό να πάω...»

-Σε τι ηλικία είπες ότι «τώρα αφήνω το μπάσκετ για χάρη του τραγουδιού;»

«Περίπου στα 16-17 μου. Και αυτό διότι δεν βόλευαν καθόλου οι ώρες. Τότε είχα ξεκινήσει και να δουλεύω και δεν μπορούσα να κάνω και τα δύο παράλληλα. Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος. Συγκεκριμένα τότε δούλευα ως σερβιτόρα, έκανα προπονήσεις τόσο με τις Νεάνιδες επειδή ήμουν η μεγαλύτερη όσο και με τις γυναίκες επειδή ήμουν η μικρότερη και παράλληλα τραγουδούσα. Και φαντάσου. Τελείωνα τις προπονήσεις, έκανα μπάνιο, ετοιμαζόμουν και πήγαινα να τραγουδήσω. Ήταν λίγο... αγώνας δρόμου και έπρεπε να διαλέξω ένα από τα δύο γιατί δεν έβγαιναν οι ώρες...Δεν θα ήμουν συνεπής.»

-Το ρεπορτόριο σου είχε από το ξεκίνημά σου ως βάση το λαϊκό τραγούδι;

«Ναι. Με λαϊκά τραγούδια μεγάλωσα από το σπίτι μου. Με ελληνικά τραγούδια. Πάντα αυτά μου άρεσαν και αυτά με γέμιζαν. Βέβαια ακούω τα πάντα, αλλά όταν έχεις μεγαλώσει έτσι, έχεις αγαπήσει τα παλιά, καλά, λαϊκά τραγούδια και έχεις πορευτεί με αυτά, λογικό να έρθει και από μόνο του».

-Και πώς έγινε η πρώτη σου επαφή;

«Τυχαία. Φοβόμουν και ντρεπόμουν λίγο. Δεν είμαι ο άνθρωπος που θα πάω να ζητήσω για να με βοηθήσουν. Το είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Δηλαδή ότι κάποια στιγμή θα γινόταν. Ήταν λίγο τυχαίο γιατί είχα βγει με τον μπαμπά μου και μου είπε να πω ένα τραγούδι. Συγκεκριμένα σε ένα μαγαζί που είχαμε πάει. Ε, το είπα και κάπως έτσι ξεκίνησα και στην αρχή τραγουδούσα σε μικρά μαγαζάκια, σε μπουάτ, σε ρεμπετάδικα με αποτέλεσμα το ένα να έρθει το άλλο.»

-Άρα ο μπαμπάς σου ευθύνεται που έγινες τραγουδίστρια...

«Έτυχε να είμασταν μαζί εκείνο το μοιραία βράδυ (γέλια). Όμως, εντάξει. Θα γινόταν κάποια στιγμή. Δεν υπήρχε περίπτωση. Απλά ήταν να γίνει τότε και καλώς έγινε. Όλη η πορεία, από τα μικρά μαγαζιά, από τις μικρές μπάντες που δουλεύαμε σε ρεμπετάδικα, είναι αποτέλεσμα του αθλητισμού. Δεν σκέφτηκα ποτέ να πάω κάπου μόνη μου. Αυτό έγινε χρόνια αργότερα...»

-Αντίστοιχα είχες κάποιους τραγουδιστές ή τραγουδίστριες ως πρότυπα;

«Μου άρεσαν πάρα πολλοί. Είναι αμέτρητοι. Και σημερινοί και παλιοί. Δεν ζήλευα κάτι όμως. Τερζής, Αγγελόπουλος, Διονυσίου, Πίτσα Παπαδοπούλου, Αλεξίου, μου άρεσαν όλοι αυτοί και πολλοί ακόμα. Η Νατάσα Θεοδωρίδου, η Άννα Βίσση. Μου άρεσαν πάρα πολύ».

Το νέο τραγούδι της Βασιλικής Νταντά με τίτλο «Όλα τα ναι»

-Η παρέα σου; Είχε τα ίδια ακούσματα με εσένα;

«Ναι ακούγαμε λαϊκά. Σίγουρα όμως υπάρχουν διάφορες μόδες και η μουσική πολλά παρακλάδια. Όμως τα λαϊκά δεν πρόκειται να φύγουν ποτέ. Πάντως και εμείς τότε ακούγαμε και ξένα και τα πάντα. Όμως στο τέλος, καταλήγαμε πάντα σε ελληνάδικα (γέλια). Πάντα!»

-Αν μη τι άλλο έχεις κάνει πολλές και καλές συνεργασίες πάνω στην πίστα... Αν σου έλεγα να ξεχωρίσεις κάποια γιατί ενδεχομένως να πήρες κάποια πράγματα που να σε βοήθησαν και εσένα προσωπικά...

«Όλες οι συνεργασίες, κάτι δίνουν. Είτε περνάς καλά, είτε δεν περνάς καλά. Είναι εμπειρίες και όλο και κάτι παίρνεις. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια, αλήθεια. Το μόνο που μπορώ να αναφέρω ως εμπειρία και ανάμνηση είναι όταν είχα πάει σε μια συναυλία για να κάνω φωνητικά σε καλλιτέχνες για ένα αφιέρωμα στον δημοσιογράφο, τον Πάνο Γεραμάνη. Τότε ήμουν σχεδόν στα ξεκινήματα, 19 ετών και βρέθηκα μαζί με την Πίτσα Παπαδοπούλου, την Γλυκερία, τον Μητσιά, τον Ανδρεάτο και πραγματικά ήταν πολύ σημαντικό για μένα να κάνω τα φωνητικά και να πω δυο τραγούδια. Εκεί άρχισα λίγο να πιστεύω σε μένα και σε αυτό που αγαπάω και μπορώ να κάνω».

--Βάσει εμπειρίας, πιο εύκολα στεριώνει στον χώρο κάποια ή κάποιος που έχει μια καλή εμφάνιση, από το να έχει ικανότητα στο τραγούδι;

«Παίζει ρόλο η εμφάνιση χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να είσαι πανέμορφος. Όμως να είσαι κομψός, καθαρός, καλοντυμένος όπως πρέπει να είναι ένας καλλιτέχνης. Πάντως για να έχεις διάρκεια και να αρέσει αυτό που κάνεις, πρέπει να υπάρχει αρμονία με τη φωνή. Το πιο βασικό απ' όλα. Από εκεί και πέρα ο κόσμος κρίνει και αποφασίζει γιατί αυτός είναι που θα γεμίσει τα μαγαζιά... Όταν κάτι δεν αρέσει, ο κόσμος θα το αποβάλλει. Οτιδήποτε και αν κάνεις, αν δεν αρέσει αυτό που δείχνεις, δεν θα προχωρήσει.»

-Συνήθως βλέπουμε να ξεπετάγονται πολλοί νέοι τραγουδιστές μέσα από talent shows μουσικής. Η ερώτησή μου είναι η εξής: Από τη μία, θεωρείται όλοι εσείς που δεν χρειαστήκατε κάτι τέτοιο, τον εαυτό σας αδικημένο ή λιγότερο ευνοημένο όσον αφορά την προβολή και την πιο εύκολη αναγνώριση από τον κόσμο;

«Όλα αυτά είναι επιλογές. Τα έβλεπα αυτά τα show και αν συμφωνούσα θα μπορούσα να είχα πάει και εγώ. Είναι δική μου επιλογή και δεν μετανιώνω για κάτι. Και γι' αυτό δεν νιώθω και αδικημένη. Αυτό που ήθελα να κάνω, αυτό έκανα. Από εκεί και πέρα η απότομη αναγνώριση ύστερα από αυτά τα show, είναι και απότομη εξαφάνιση. Τα πάντα είναι στο χέρι τους...».

-Είναι καλό να υπάρχουν ή όχι ;

«Ναι, γιατί όχι; Αρκεί να ξέρεις και να μπορείς να το διαχειριστείς όλο αυτό. Για έναν νέο άνθρωπο, το να συγκεντρώσει πάνω του όλα αυτά τα φώτα, είναι δύσκολο να το διαχειριστεί και να σκεφτεί λογικά. Το λέω εγώ που είμαι απ' έξω, έτσι; Είναι λίγο δύσκολο γιατί είναι και η εποχή τέτοια. Για μένα ήταν πάντα λίγο επίφοβο όλο αυτό. Ήθελα να το κάνω λίγο πιο αργά. Να είμαι έτοιμη εγώ ως τραγουδίστρια φωνητικά και εμφανισιακά. Να το στήσω πιο ομαλά και μετά να νιώθω έτοιμη να βγω...»

-Ως καταξιωμένη, πλέον τραγουδίστρια, θα πήγαινες κριτής αν στο ζητούσαν ;

«Δεν νιώθω καθόλου έτοιμη τη δεδομένη χρονική περίοδο. Νιώθω ότι ακόμα φτιάχνω πράγματα. Δεν νομίζω ότι μπορώ να βγω και να κρίνω ανθρώπους. Είναι λίγο σκληρό ακόμα. Ως καλλιτέχνης θα μπορούσα να σκεφτώ πώς σκέφτεται και να νιώσω τα συναισθήματά του. Όμως δεν θα μπορούσα να πω κάτι κακό εάν άκουγα κάτι άσχημο σε ερμηνεία και να έλεγα 'δεν κάνεις'. Δεν μπορώ να στεναχωρήσω κάποιον γιατί στεναχωριέμαι και εγώ η ίδια. Νομίζω ότι θα έβαζα τα κλάματα και εγώ από μόνη μου (γέλια)».

-Μόλις κυκλοφόρησε και το νέο σου τραγούδι. Πες μας λίγα πράγματα γι' αυτό...

«Το νέο τραγούδι λέγεται 'όλα τα ναι', το οποίο έχουν γράψει ο Βαγγέλης Κωνσταντινίδης με τον Γιάννη Φρασέρη, κυκλοφορεί από την Heaven, ενώ έχουμε φτιάξει και ένα πάρα πολύ ωραίο video clip. Περιμένω με αγωνία να δω τα σχόλια και τη γνώμη του κόσμου. Το σίγουρο είναι σε εμένα μου αρέσει. Γι' αυτό και με την ομάδα μου κάνουμε ό,τι καλύτερο για να το δείξουμε όμορφα στον κόσμο. Είναι μια δουλειά που απαιτεί κόπο, χρόνο και θέλουμε να αρέσει. Έχει κάτι διαφορετικό... Ο στίχος του τραγουδιού είναι πάρα πολύ όμορφος. Άλλωστε θέλω ο στίχος να με αγγίζει και το τραγούδι να λέει κάτι. Όμως και η μελωδία μου αρέσει πάρα πολύ...»

-Κάποιος γράφει ένα τραγούδι για σένα. Το βλέπεις. Δεν σου αρέσει. Δεν θα το πεις;

«Όχι. Μπορεί ωστόσο να ζητήσω κάτι να αλλάξουν. Πολλές φορές έχει γίνει αυτό. Θέλω ο στίχος να έχει να πει κάτι και να είναι ευθύς... Πάντως το να με εκφράζουν δεν είναι απόλυτο γιατί παίζει ρόλο και σε τι φάση βρίσκεσαι.»

-Έχεις κυκλοφορήσει αρκετά κομμάτια. Υπάρχει κάποιο από αυτά που ενδεχομένως να το αγάπησες περισσότερο για τους δικούς σου λόγους;

«Αρκετά. Κάποια τραγούδια μάλιστα αγαπήθηκαν από τον κόσμο και με έκανε εκείνος να τα αγαπήσω και εγώ περισσότερο. Για παράδειγμα το 'Μαζί της' έχει τέτοια ανταπόκριση από τον κόσμο και το ζητάνε συνέχεια. Από τα social media, στα Stories, κατακλυσμός. Εκεί που το αγαπούσα, ξαφνικά το λάτρεψα. Γιατί άγγιξε τον κόσμο. Του άρεσε...»

-Ακραία αντίδραση θαυμασμού; Σου έχει τύχει;

«Τα τελευταία χρόνια όχι. Όμως όταν ήμουν στη Θεσσαλονίκη, ένας ήρθε και μου έδειξε τατουάζ με το όνομά μου. Υποτίθεται ότι μου το έδειξε επειδή ήταν για μένα. Και του λέω: 'Ελπίζω να λένε τη μαμά σου Βασιλική και να μην το έκανε για μένα' (γέλια).»

-Εσύ έχεις ένα;

«Ναι, ένα μικρόφωνο στο δεξί χέρι. Λες να κάνω και μια μπάλα μπάσκετ στο άλλο χέρι; Οι δύο αγάπες μου... Αν και μου αρέσουν, να σου πω την αλήθεια δεν ήταν να κάνω τατουάζ γιατί φοβάμαι λίγο αυτήν την μονιμότητα. Όμως το έκανα τυχαία. Το είχα δει στον ύπνο μου, σηκώθηκα και πήγα και το έκανα.»

-Που θα μπορεί να σε δει ο κόσμος;

«Τώρα ξεκινάει η περιοδεία στην Αμερική μαζί με τον Γιώργο Τσαλίκη όπου θα μείνουμε μέχρι τα τέλη Μαρτίου. Και θα πάμε σε 10 μέρη. Νέα Υόρκη, Τάμπα Φλόριντα, Βαλτιμόρη, Σικάγο, Σακραμέντο, Ντιτρόιτ, Βοστόνη, Μόντρεαλ, Τορόντο, Πίτσμπουργκ... Αμερική είχα ξαναπάει πριν από 1,5 χρόνο με τον Λευτέρη Πανταζή και πραγματικά έλαβα πολλή αγάπη από τους Έλληνες εκεί. Αγαπάνε πολύ την πατρίδα και την αγαπάνε και διαφορετικά. Στη συνέχεια θα υπάρχει άλλη περιοδεία πάλι σε Ελλάδα και εξωτερικό.»

-Το ρεπερτόριο σου έχει βάση το λαϊκό τραγούδι. Θα τραγουδούσες ωστόσο και κάτι με ξένο στίχο, κάτι πιο ροκ κάτι πιο ποπ;

«Δεν μου αρέσω στο ξένο γιατί δεν έχω καλή προφορά. Είχα τραγουδήσει μικρότερη, αλλά δεν μου άρεσα. Αν εγώ θεωρώ τον εαυτό μου μέτριο σε κάτι, το καταλαβαίνω και λέω 'δεν είμαι καλή σε αυτό, άστο'.

-Ελληνικό ποπ;

«Ναι βέβαια. Αυτό που κάποιοι ονομάζουν έντεχνο ή λαϊκό ή ποπ, έχει ως βάση την ελληνική μουσική. Αν είσαι τραγουδιστής και αγαπάς αυτό που κάνεις, νομίζω ότι μπορείς να τραγουδήσεις τα πάντα».

-Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σου σχέδια ;

«Αυτή τη στιγμή έχω πέσει με τα μούτρα στο καινούργιο τραγούδι. Κάθε φορά αυτό κάνουμε. Ετοιμάζουμε το καινούργιο τραγούδι και είμαστε 200% πάνω σε αυτό. Να πάει καλά και ύστερα από 2-3 μήνες θα αρχίσουμε να ετοιμάζουμε το επόμενο. Η αλήθεια είναι ότι μου στέλνουν πάρα πολλοί άνθρωποι τραγούδια. Και γνωστοί δημιουργοί, αλλά και μέσα από τo facebook, το Instagram... Είναι συνεχόμενο αυτό. Κάθε μέρα μου στέλνουν και demo».

-Μιλώντας για facebook και Instagram, είσαι social media addicted?

«Ναι, είμαι πάρα πολύ. Μάλιστα απαντάω σε όσα περισσότερα μηνύματα μπορώ και προλαβαίνω. Είναι και λίγο ανά περιόδους. Υπάρχουν στιγμές που δεν προλαβαίνω να τα ανοίξω καν και να δω το οτιδήποτε. Όμως προσπαθώ να το κάνω γιατί ο κόσμος θέλει να δείξει την αγάπη του. Και εγώ θέλω να στείλω πίσω ένα 'ευχαριστώ'. Δεν είμαι άνθρωπος που τα βλέπω αλλά δεν απαντάω...»

-Facebook, Instagram ή twitter?

«Κατά σειρά Instagram, facebook και twitter πολύ πίσω...Σχεδόν καθόλου.»

-Σε επηρεάζουν τα όσα λένε ή γράφοντας στα social media γενικά; Γιατί κακά τα ψέμματα, διαμορφώνουν άποψη στο ευρύ κοινό...

«Φυσικά και τα ακούω και τα διαβάζω. Και αν μια αρνητική γνώμη είναι καλοπροαίρετη και αυτήν θα την ακούσω. Ειδικά αν ο άνθρωπος το λέει νοιάζεται και το λέει για καλό. Σίγουρα θα δώσω βάση και θα πω ότι κάτι συμβαίνει. Τα καλά τα ακούμε και τα ξανακούμε και έχουμε μάθει να μην χαϊδεύουμε τα αυτιά μας μόνοι μας. Και όταν ακούω πολλά καλά, λέω 'ώπα φτάνει'. Με ενδιαφέρει να διορθώσω τα αρνητικά που ενδεχομένως να μην βλέπω εγώ.

-Υπήρχε κάτι που είχε γραφτεί και σε είχε πειράξει;

«Όχι. Δεν υπήρχε κάτι που να μην μπορούσα να κοιμηθώ κιόλας. Ο καθένας πλέον μπορεί να γράψει ότι θέλει. Άλλωστε αν ξέρω ότι αυτό που γράφει είναι ψέμμα, δεν πρόκειται να ασχοληθώ. Δεν θα μπω σε αυτή τη διαδικασία. Δεν θα δίνω τροφή στους κακούς ανθρώπους και να τους κάνεις να συνεχίζουν γιατί θα αρχίσουν να απαντάνε και θα ξεκινήσει μια τέτοια διαδικασία μετά».

-Υπάρχει κάτι για το οποίο έχει μετανιώσει ; Και αν γύριζες το χρόνο πίσω θα το έκανες διαφορετικά;

«Όχι. Όλα ήρθαν όπως έπρεπε. Ήταν αλυσίδα. Ο ένας κρίκος κούμπωνε με τον άλλον. Είτε για καλό, είτε για κακό. Τα αποδέχομαι και τα σέβομαι όπως μου ήρθαν τα πράγματα. Και μάλιστα νιώθω και τυχερή για κάποια από αυτά.»

-Η οικογένεια είναι μέσα στα σχέδια σου ή δεν το σκέφτεσαι ακόμα;

«Από μικρή ήθελα μεγάλη οικογένεια, ασχέτως αν μου έκατσε. Βασικά ήθελα πολλά παιδιά. Καλά μικρή ακόμα. Πάντως είχα το πρότυπο 18-20 χρονών να είχα παιδιά. Μου άρεσε αυτό το στυλ γυναίκας».

-Θα θυσίαζες την καριέρα για την οικογένεια;

«Αν δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά, ναι. Προτεραιότητα θα ήταν η οικογένειά μου. Όμως είμαι ένας άνθρωπος που μπορεί να κάνει πολλά παράλληλα. Αν υπάρχει θέληση, μια γυναίκα μπορεί να συνδυάσει τα πάντα. Θα μπορούσα να κρατήσω τη δουλειά μου και να κάνω και την οικογένειά μου».

-Είσαι και πολύ φιλόζωη... Δηλαδή μπορεί να δεις κάποιο αδέσποτο και να το μαζέψεις;

«Εννοείται ότι είμαι φιλόζωη. Έχω και έναν σκύλο, τον Άρη. Τον πήρα όταν ήμουν στη Θεσσαλονίκη και ήμουν τότε και λίγο επηρεασμένη από την ομάδα. Όμως ήταν και ένα όνομα μου που του ταίριαζε. Ο Θέος του πολέμου, ενώ ήταν και λίγο αλήτης (γέλια). Όσο για το δεύτερο σκέλος, πικραίνομαι πάρα πολύ. Θέλω όταν μεγαλώσω να πάρω ένα οικόπεδο και να τα βάλω όλα μέσα. Εχω σταματήσει στην Εθνική οδό να βάλω σκυλί στην άκρη. Λόγω των περιοδειών που κάνω στην επαρχία, βλέπω πολλά σκυλιά στον δρόμο. Αν μπορώ να κάνω κάτι, θα παρακαλούσα να μου έλεγες κάποιος τι ακριβώς θα μπορούσα να κάνω. Γιατί δεν είναι ένα και δυο. Είναι χιλιάδες τα σκυλιά. Από εκεί και πέρα έχω και δύο καναρίνια. Τον Σκούφι και τον Ρίνι, ενώ θέλω να πάρω και ένα κουνέλι.»

Φωτογραφίες & Video συνέντευξης: Γιάννης Καρύτσας

Επόμενα Άρθρα

Όταν ο Κώστας Βουτσάς διαφήμιζε παιχνίδια! (vid)

Όταν ο Κώστας Βουτσάς διαφήμιζε παιχνίδια! (vid)

«Φιδομαχίες», «Στρουμφοτσουλήθρες», «Οι Μικροί Ψαράδες». Το G-Weekend γράφει για τα θρυλικά επιτραπέζια παιχνίδια της LYRA στη δεκαετία του '80 που διαφήμιζε ο σπουδαίος Κώστας Βουτσάς!  

Καθαρά Δευτέρα: Για να μην χρυσοπληρώνετε την λαγάνα κι άλλα «σαρακοστιανά»! (vids)

Καθαρά Δευτέρα: Για να μην χρυσοπληρώνετε την λαγάνα κι άλλα «σαρακοστιανά»! (vids)

Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας έφτασε και όπως κάθε χρόνο ο προβληματισμός είναι το τι θα έχει το «σαρακοστιανό τραπέζι», αλλά παράλληλα χωρίς το κόστος να... εκτοξευθεί!