Για μία ημέρα πήρα τα ποπ κορν αγκαλιά και μετέτρεψα το meeting room σε αίθουσα προβολής. 

 

Αν σου έλεγαν να κάνεις ό,τι θες για μια μέρα στο γραφείο τι θα ήταν αυτό; Να φύγω να πάω στο αεροδρόμιο και να ταξιδέψω στη Φλωρεντία και να περιηγηθώ στην Uffizi ξανά θα ήταν μία απάντηση. Να πάω στο Λονδίνο και να δω έναν αγώνα της Premier League θα ήταν μια άλλη. Αλλά επειδή η εποχή είναι περίεργη και οι ευχές που κάνουμε έχουν ανέβει μερικά σκαλοπάτια στην κλίμακα του ρεαλισμού, αφού είδα το σποτ του Jack Daniel's, την Αιμιλία να φτάνει στο γραφείο μια Δευτέρα με λιμουζίνα και τον Γιώργο να κερνά σούσι όλο το γραφείο στα καλά καθούμενα μπήκα στο κλίμα. Με λίγα λόγια, κατάλαβα ότι θα μπορούσα να τα δω όλα λίγο αλλιώς, να δώσω νόημα στην κάθε στιγμή, να αξιοποιήσω την ευκαιρία που μου δόθηκε και να περάσω καλά ακόμη και χωρίς να πετάξω πάνω από τα σύννεφα. 

Πώς θα το έκανα αυτό; Θα άφηνα για λίγο στην άκρη τα calls, τα meetings, τα requests και όλες τις ξένες λέξεις που κατακλύζουν το οκτάωρό μου στο γραφείο και θα κλεινόμουν σε ένα δωμάτιο για να δω back to back τα επεισόδια της αγαπημένης μου σειράς. Τέλεια ιδέα. Δεν μου δίνεται συχνά η ευκαιρία να κάνω ό,τι θέλω στο γραφείο αλλά το brief (κι άλλη ξένη λέξη) για να γράψω αυτό το άρθρο ήταν ξεκάθαρο: Make it Count. Ό,τι πείτε, λοιπόν! Πήρα το κλειδί, συνέδεσα το laptop στην κεντρική τηλεόραση του meeting room και άφησα (αφού πήρα ειδική άδεια) τα πάντα στην άκρη για να φέρω το δύσκολο task εις πέρας. Άλλωστε, πρώτα ζούμε και μετά γράφουμε. 

Βήμα 1ο: Διάλεξε σειρά

Είμαι από εκείνους τους κλασικούς τύπους που πάνε να αράξουν στον καναπέ και είτε με παρέα είτε χωρίς μισή ώρα μετά έχουν καταφέρει να καταλήξουν στις 3 επικρατέστερες επιλογές.

Στην αρχή ήρθε η μάχη μεταξύ του Queen's Gambit και του binge-worthy How to Get Away with Murder που είχα προσπεράσει –κέρδισε το δεύτερο με τη βοήθεια του κοινού. Η Αιμιλία το υπερασπίστηκε με σθένος και μου άφησε και την εξής σημείωση: «Μην περιμένεις απαραίτητα ρεαλισμό και εσωτερική δράση. Αν το δεις με άλλο μάτι, θα το ευχαριστηθείς περισσότερο». Πάτησα και μία στο imdb και είδα κάτι 8άρια και 9άρια οπότε πήρα το μπολ με τα ποπ κορν (φυσικά και είχα έρθει οργανωμένη) και έπιασα θέση.

Κάτι μου έλειπε, όμως, θα μπορούσα να το ρισκάρω; Τη μία μέρα που έχω στη διάθεσή μου να κάνω τη διαφορά να δω κάτι νέο; Όχι. Και ως άνθρωπος που ξέρει απ' έξω τους διαλόγους του Τιτανικού, αποφάσισα να επενδύσω ξανά στα γνωστά και αγαπημένα. Ή θα έβλεπα την 8η σεζόν από την αγαπημένη μου σειρά – το Homeland εννοώ και όχι το Gossip Girl που επίσης με είχε κρατήσει και το παραδέχομαι –, ή θα έβαζα ΞΑΝΑ Good Wife που δεν με απογοήτευσε σε καμία σεζόν. 

Homeland it is, λοιπόν. Παιδιά πάρτε θέση - εργασίας εσείς.

Βήμα 2ο: Πάτα το play και μην ακούς κανέναν

Σε περίπτωση που δεν ξέρει κάποιος την υπόθεση της επικής σειράς με βαθμολογία 8,3 στο IMDb τον βάζω στο κλίμα: Η πράκτορας της CIA Κάρι Μάθισον αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα, ενώ μάχεται κατά της τρομοκρατίας. Στην πρώτη σεζόν τη γνωρίσαμε να υποψιάζεται έναν αμερικανό πεζοναύτη που είχε επιστρέψει σπίτι μετά από οκτώ χρόνια αιχμαλωσίας από την Αλ Κάιντα. Στην έβδομη σεζόν πια την αφήσαμε προσπαθεί να αποκαλύψει μια διαφορετική συνωμοσία, αλλά και να μας πείσει ότι είναι κατάλληλη για γονιός... 

8 βραβεία Emmy και 5 Χρυσές Σφαίρες μετά (ανάμεσά τους Δραματικής Σειράς, Α' Ανδρικού και Α' Γυναικείου Ρόλου για την Κλερ Ντέινς), βρίσκουμε την Κάρι στην 8η και τελευταία σεζόν να προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της μετά τον εγκλεισμό της και την κακομεταχείριση στις φυλακές της Ρωσίας. Με την επιστροφή της, η μνήμη της και τα αποσπασματικά κομμάτια που ενώνει σε διάφορες φάσεις δεν είναι αρκετά για να βοηθήσουν τον Σολ, ο οποίος είναι πλέον σύμβουλος του προέδρου Ραλφ Γουόρεν για θέματα εθνικής ασφάλειας. Η βασική προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι το τέλος του πολέμου στο Αφγανιστάν και ο Σολ έχει αναλάβει να φέρει τους Ταλιμπάν στο τραπέζι για διαπραγματεύσεις. Φυσικά, η Καμπούλ είναι γεμάτη κατασκόπους και έτσι μόνο η Κάρι μπορεί να σώσει την κατάσταση. Έτσι, τη βλέπουμε να ταξιδεύει (ξανά) στο Αφγανιστάν μαζί με τον Σολ.

Το Homeland είναι από τις σειρές που δεν βγαίνουν συχνά. Με έναν χαρακτήρα που μας ξεναγεί στα άδυτα της διπολικής διαταραχής και που τα βάζει με μια ολόκληρη κοινωνία για να πετύχει τους δικούς του στόχους, με υποθέσεις σε κάθε σεζόν που σε κρατάνε σε αγωνία μέχρι την κορύφωση και σε αφήνουν να μυηθείς σε έναν άλλον μυστικό κόσμο ενός πολιτικού θρίλερ, που νομίζεις ότι ξέρεις ενώ στην πραγματικότητα απλώς υποψιάζεσαι μόνο την αρχή του λαβυρίνθου, με σχέσεις αληθινές, στιγμές ανθρώπινες και πολλές πολλές δυσκολίες, αλλά και μοναδικές επιτυχίες, αυτή η σειρά είναι συνοπτικά: έπος. 

Βήμα 3ο: Πες ευχαριστώ που σου ανατέθηκε ένα τέτοιο project

Επειδή, λοιπόν, as far as we know today only happens once, ο καθένας από εμάς μπορεί τα μικρά πράγματα να ξεκινήσει από αύριο να τα απολαμβάνει περισσότερο. Μια βόλτα στο πάρκο, ένα χαμόγελο συναδέλφου, μια όμορφη κουβέντα ενός ανθρώπου και μερικές φορές μια απλή απόφαση της στιγμής που μπορεί να σε κάνει να φτάσεις στο γραφείο με λιμουζίνα, να κεράσεις σούσι όλη την εταιρεία ή να τα βάλεις για λίγο όλα στην άκρη και να αδειάσεις το μυαλό σου παρακολουθόντας την αγαπημένη σου σειρά. Make it count, λοιπόν, και πού ξέρεις; Μπορεί την επόμενη μέρα να είσαι διπλά δημιουργικός. 

Φωτογραφίες: Χρήστος Λώλος