Ανθρώπινα ίχνη 23.000 ετών αποκαλύπτουν μια τεράστια αλλαγή στο τοπίο των ΗΠΑ

Επιμέλεια:  Κωνσταντίνα Βεργώνη
Ανθρώπινα ίχνη 23.000 ετών αποκαλύπτουν μια τεράστια αλλαγή στο τοπίο των ΗΠΑ
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Νέα επιστημονική μελέτη αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι περπατούσαν επανειλημμένα σε μια περιοχή που μεταμορφωνόταν σταδιακά, καθώς μια μεγάλη λίμνη υποχωρούσε

Στο Εθνικό Πάρκο White Sands, στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ, έχουν εντοπιστεί απολιθωμένα ανθρώπινα ίχνη ηλικίας άνω των 20.000 ετών, τα οποία θεωρούνται από τα αρχαιότερα που έχουν βρεθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τώρα, μια νέα επιστημονική μελέτη αποκαλύπτει ακόμη περισσότερα για το περιβάλλον στο οποίο ζούσαν και κινούνταν οι άνθρωποι εκείνης της εποχής.

Οι ερευνητές μελέτησαν τα ιζήματα που περιβάλλουν τα αποτυπώματα, ανασυνθέτοντας τις αλλαγές που σημειώθηκαν στο τοπίο κατά τη διάρκεια της τελευταίας εποχής των παγετώνων. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances και βασίστηκε στην ανάλυση 20 στρωματογραφικών οριζόντων, στους οποίους διατηρούνται ανθρώπινα ίχνη, αποτυπώματα μεγάλων ζώων αλλά και γραμμικά σημάδια από ιστορικές άμαξες.

Από μια μεγάλη λίμνη σε μια ξηρή παραλία

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα ευρήματα αποκαλύπτουν μια εντυπωσιακή περιβαλλοντική μεταβολή: Η περιοχή που σήμερα καλύπτεται από λευκή άμμο φιλοξενούσε κάποτε τη λίμνη Otero, η οποία καταλάμβανε μεγάλο μέρος της λεκάνης του Tularosa. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τη χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα σε γύρη κωνοφόρων δέντρων, προκειμένου να προσδιορίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τις περιβαλλοντικές αλλαγές. Στην αρχή της περιόδου που εξετάστηκε, η λίμνη Otero ήταν μόνιμη, ενώ τα κοντινά βουνά καλύπτονταν από δάση κωνοφόρων. Οι θερμοκρασίες στην περιοχή ήταν περίπου τέσσερις βαθμούς υψηλότερες από τις σημερινές. Σταδιακά, ωστόσο, η θερμοκρασία άρχισε να αυξάνεται, η λίμνη να συρρικνώνεται και τα δάση να περιορίζονται. Η αύξηση της εξάτμισης συνέβαλε στην προοδευτική ξήρανση της λεκάνης, με αποτέλεσμα το τοπίο να μετατραπεί από λίμνη σε μια εκτεταμένη ξηρή παραλία.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι τα ανθρώπινα αποτυπώματα καταγράφουν επανειλημμένες επισκέψεις στην περιοχή, καθώς το περιβάλλον μεταβαλλόταν. Οι πρώτες πατημασιές εμφανίζονται περίπου την περίοδο της κλιματικής μετάβασης, ενώ ακολουθούν και άλλες σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα, καθώς η λίμνη υποχωρούσε. Μάλιστα, η ξηρασία που καταγράφηκε στην περιοχή συμπίπτει χρονικά με μια περίοδο ταχείας κλιματικής μεταβολής στη Γροιλανδία, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές Matthew Bennett και Sally Reynolds, τα νέα δεδομένα όχι μόνο ενισχύουν τη χρονολόγηση των αποτυπωμάτων, αλλά επιτρέπουν και την ανασύνθεση του τοπίου μέσα στο οποίο κινούνταν οι άνθρωποι πριν από περίπου 23.000 χρόνια. Η μελέτη προσφέρει έτσι μια σπάνια εικόνα για το πώς οι προϊστορικοί άνθρωποι βίωσαν σημαντικές περιβαλλοντικές αλλαγές, σε μια εποχή κατά την οποία το κλίμα και το τοπίο της Βόρειας Αμερικής βρίσκονταν σε διαρκή μεταβολή.

 

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ