Ο τρομακτικός λόγος που οι μελαχρινές της Νέας Υόρκης έκοβαν ή έβαφαν τα μαλλιά τους τη δεκαετία του 1970

Επιμέλεια:  Θοδωρής Ρούσσος
Ο τρομακτικός λόγος που οι μελαχρινές της Νέας Υόρκης έκοβαν ή έβαφαν τα μαλλιά τους τη δεκαετία του 1970
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Ήταν 10 Αυγούστου του 1977, όταν ο κατά συρροή δολοφόνος Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς, γνωστός ως «Γιος του Σαμ», συνελήφθη στη Νέα Υόρκη. Οι επιθέσεις του είχαν προκαλέσει πανικό, με χιλιάδες γυναίκες να κόβουν ή να βάφουν τα μαλλιά τους για να γλιτώσουν από το στόχαστρό του.

Σαν σήμερα, στις 10 Αυγούστου 1977, οι αρχές της Νέας Υόρκης έβαλαν τέλος σε έναν εφιάλτη που στοίχειωνε την πόλη για πάνω από έναν χρόνο. Ο Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς, ένας 24χρονος ταχυδρομικός υπάλληλος, συνελήφθη έξω από το διαμέρισμά του στο Γιόνκερς ως ο διαβόητος κατά συρροή δολοφόνος με το ψευδώνυμο «Γιος του Σαμ» (Son of Sam).

Η σύλληψή του ήρθε έπειτα από μια εξαντλητική έρευνα που κράτησε μήνες, με την αστυνομία να αναζητά έναν άνθρωπο που είχε σπείρει τον τρόμο σε όλη την πόλη, κυρίως στα προάστια του Μπρονξ, του Κουίνς και του Μπρούκλιν.

Ο φόβος του αγνώστου με το περίστροφο

Από τον Ιούλιο του 1976 μέχρι τον Ιούλιο του 1977, ο Μπέρκοβιτς πυροβόλησε τυχαία ανυποψίαστα θύματα, σκοτώνοντας έξι ανθρώπους και τραυματίζοντας επτά ακόμη. Οι περισσότερες επιθέσεις σημειώνονταν αργά το βράδυ ή τα ξημερώματα, σε σταθμευμένα αυτοκίνητα όπου βρίσκονταν ζευγάρια (ο τρόμος της εποχής).

Αυτό που θορύβησε ακόμα περισσότερο τους κατοίκους ήταν το φαινομενικά τυχαίο προφίλ των επιθέσεων, αλλά και η τακτική σιωπή του δράστη ανάμεσα στα χτυπήματα. Η αστυνομία, που αρχικά δεν μπορούσε να συνδέσει τις υποθέσεις μεταξύ τους, τελικά αναγνώρισε ένα σταθερό μοτίβο.

 

Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς

Η απειλή προς τις μελαχρινές γυναίκες

Καθώς ο αριθμός των θυμάτων αυξανόταν, ένα ιδιαίτερο στοιχείο άρχισε να ξεχωρίζει: πολλές από τις γυναίκες που δέχθηκαν επίθεση είχαν μακριά, καστανά ή μαύρα μαλλιά. Οι αναφορές στον Τύπο τροφοδότησαν ένα αυξανόμενο κλίμα πανικού. Οι νεαρές μελαχρινές της Νέας Υόρκης άρχισαν να αλλάζουν δραστικά την εμφάνισή τους.

Σύμφωνα με καταγραφές της εποχής, χιλιάδες γυναίκες έβαψαν τα μαλλιά τους ξανθά ή τα έκοψαν κοντά, σε μια απελπισμένη προσπάθεια να αποφύγουν την προσοχή του δολοφόνου. Τα κομμωτήρια της πόλης γνώρισαν άνευ προηγουμένου ζήτηση, καθώς η αλλαγή εξωτερικής εμφάνισης μετατράπηκε σε ζήτημα αυτοπροστασίας.

Δεν ήταν λίγες εκείνες που σταμάτησαν να κυκλοφορούν μόνες τους, απέφευγαν τις νυχτερινές εξόδους ή κυκλοφορούσαν με παρέα ακόμη και στο φως της ημέρας. Η ατμόσφαιρα φόβου είχε παραλύσει μια πόλη ήδη ταλαιπωρημένη από το έγκλημα και την οικονομική κρίση.

Οι επιστολές του Μπέρκοβιτς

Ο Μπέρκοβιτς αύξησε την επιρροή του στην κοινή γνώμη όχι μόνο μέσω των φόνων του, αλλά και μέσω της επικοινωνίας του με τα μέσα. Σε επιστολές του προς την αστυνομία και τις εφημερίδες, υπογράφοντας ως «Γιος του Σαμ», δημιούργησε ένα αφήγημα δαιμονικής καθοδήγησης, αναφέροντας ότι ο σκύλος του γείτονά του τον είχε ωθήσει να σκοτώνει, επειδή -όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε- είχε δαιμονοποιηθεί.

Οι επιστολές του, γραμμένες με παράλογο, αλλά ταυτόχρονα απειλητικό ύφος, δημοσιεύτηκαν σε έντυπα όπως η New York Daily News, αυξάνοντας κατακόρυφα την υστερία και τον φόβο στους δρόμους της πόλης.

Πρόσφατη φωτογραφία του

Η σύλληψη και η κατάρρευση του μύθου

Η αρχή του τέλους για τον Μπέρκοβιτς ήρθε όταν μια γυναίκα είδε ένα ύποπτο άτομο κοντά στο αυτοκίνητο ενός από τα θύματα και ανέφερε στις αρχές τον αριθμό της πινακίδας. Η αστυνομία εντόπισε ότι το αυτοκίνητο ανήκε στον Μπέρκοβιτς και τον παρακολούθησε μέχρι το διαμέρισμά του. Όταν τον συνέλαβαν, δεν πρόβαλε καμία αντίσταση. Μάλιστα, σύμφωνα με αστυνομικές αναφορές, χαμογέλασε και είπε απλά: «Με πιάσατε. Γιατί σας πήρε τόσο καιρό;»

Η δίκη και η καταδίκη

Ο Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς ομολόγησε την ενοχή του για όλους τους πυροβολισμούς και καταδικάστηκε σε 6 ισόβιες ποινές.

Αν και στη συνέχεια απέσυρε τους ισχυρισμούς περί «σατανικής καθοδήγησης» και παρουσίασε την υπόθεση ως αποτέλεσμα ψυχικών διαταραχών, οι πληγές που άφησε πίσω του -ψυχολογικές, κοινωνικές και πολιτισμικές- παραμένουν ανεξίτηλες.

Κληρονομιά του τρόμου

Η υπόθεση του “Γιου του Σαμ” δεν ήταν απλώς μια σειρά φόνων. Ήταν ένα σύμβολο της σκοτεινής πλευράς της Νέας Υόρκης των 70s -μιας εποχής όπου το έγκλημα, η παρακμή και η αίσθηση ότι κανείς δεν είναι ασφαλής συνυπήρχαν με την αστική καθημερινότητα.

Το γεγονός ότι οι γυναίκες αναγκάζονταν να μεταμορφωθούν για να επιβιώσουν αποτυπώνει με τον πιο απτό τρόπο το πώς η βία μπορεί να επηρεάσει τη ζωή, την ταυτότητα και την ψυχολογία μιας ολόκληρης κοινωνίας.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ

Φόρτωση BOLM...