Daniëlle van de Donk

Ντανιέλε φαν ντε Ντονκ: Η «θηλυκή Μέσι» και τ 'αγκάθια στο μονοπάτι της δόξας

Μαριλένα Καλόπλαστου

Η διεθνής Ολλανδή μεσοεπιθετικός πέρασε δια πυρός και σιδήρου μα δεν το έβαλε κάτω και δηλώνει «έτοιμη» να φορέσει την πορτοκαλί φανέλα για να υπερασπιστεί τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης.

«Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό», άραγε υπάρχει αφορισμός που έχει χρησιμοποιηθεί περισσότερο, από αυτές τις κουβέντες του Φρίντριχ Νίτσε για τις δυσκολίες που σε καθορίζουν; Πιθανότατα όχι. Δεδομένα πολύ λιγότεροι από εκείνους που έχουν ανατρέξει στα λόγια του Γερμανού νιχιλιστή φιλοσόφου, μπορούν να καταλάβουν ακριβώς το νόημα των λέξεών του. Η Ντανιέλε φαν ντε Ντονκ μπορεί. Διέλυσε τους χιαστούς, τον αστράγαλο, τον τένοντά της. Κι όμως. Παραμένει μια από τις σπουδαιότερες Ολλανδές ποδοσφαιρίστριες.

Γεννημένη στις 5 Αυγούστου του 1991, σε μια πόλη 30.000 κατοίκων στη νότια Ολλανδία, η Ντανιέλε άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο όταν ήταν 4 ετών. Πριν κλείσει τα 17 ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιρίστρια. Έχοντας αγωνιστεί για τις -κατά σειρά- Βίλεμ, Φένλο, Αϊντχόφεν, Γκέτεμποργκ, Άρσεναλ, Λυών θεωρείται μια από τις κορυφαίες στη θέση της. Ένα βίντεο της 30χρονης πλέον μεσοεπιθετικού, πίσω στο 2018 όταν αγωνιζόταν για την Άρσεναλ, είχε κάνει τον γύρο του διαδικτύου και συνοδευόταν με επιθετικούς χαρακτηρισμούς όπως «η θηλυκή Μέσι» και τη γνωστή ρήση με τις... σακούλες.

Η χαφ της Λυών ήταν έφηβη όταν «ο κόσμος σου απλώς καταρρέει». Ήταν ο πρώτος της χιαστός στην πρώτη της χρονιά στη Eredivisie με τη φανέλα της Βίλεμ. Το γονατό της υποχώρησε. Εννέα μήνες στα πιτς. Χάθηκαν. Το χειρότερο δυνατό σενάριο για εκείνη την εποχή. Για το ξεκίνημά της. Κι όμως «ό,τι καλύτερο μπορούσε να μου συμβεί», λέει η ίδια μιλώντας στο επίσημο site της UEFA.

Ήταν 16 χρονών. Έκανε διπλές προπονήσεις, έπαιζε αγώνες, έκανε ταξίδια. Ήταν πολύ δύσκολο για εκείνη σωματικά. Ένιωθε ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει. Και τότε ήρθε ο τραυματισμός, κι εκείνη είπε: «αυτή είναι η στιγμή να γίνω πιο καλή, να επιστρέψω πιο δυνατή από ποτέ. Μετά από αυτό, έμαθα να προπονούμαι με μεγαλύτερη πειθαρχία», επιβεβαιώνοντας ότι πολλές φορές στη ζωή δεν έχει σημασία το τί συμβαίνει, μα το πώς διαχειρίζεσαι αυτό που έχει συμβεί.

Και μερικά χρόνια αργότερα, ήρθε ο τραυματισμός στον αστράγαλο. Πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες -εκείνους που ακυρώθηκαν λόγω του Covid- στον αγώνα της Ολλανδίας με τον Καναδά κατά τη διάρκεια του Tournoi de France «συνέβη κάτι περίεργο στον αστράγαλό μου». Ουδείς ήξερε πραγματικά τί ήταν. Δεν μπορούσαν να βρουν κάτι στην ακτινογραφία. Επισκέφθηκε ειδικούς που επισήμαναν πως όλα ήταν καλά. Η ίδια όμως παρατήρησε ότι ο αστράγαλός της αδυνάτιζε ολοένα και περισσότερο. Σα να μίκραινε ο μυς. Σα να μην είχε την ίδια δύναμη να στηρίξει το πόδι. Εφόσον όμως οι γιατροί δεν έβρισκαν κάτι συγκεκριμένο συνέχιζε να παίζει. Για περίπου δύο χρόνια. Και μετά...

Μετά διέλυσε τον τένοντά της. Εκείνον που ενώνει την κνήμη με το κάτω άκρο. Αυτόν που σηκώνει το πόδι. Ένας αρκετά σπάνιος τραυματισμός που «δεν τον είχα ξανακούσει ποτέ». Τότε εμπιστεύτηκε την επιστήμη. Δεν έχασε την ψυχραιμία της και «τελικά είναι απλώς ένας τένοντας και υπάρχουν πολλοί καλοί γιατροί που ξέρουν πώς να τον βελτιώσουν».

Με οδηγό την αισιοδοξία και το πείσμα της η διεθνής Ολλανδή μέσος, δεν επέτρεψε στον εαυτό της να σκεφτεί την πιθανότητα να μην αγωνιστεί στο Euro της Αγγλίας. «Θα έδινα τα πάντα για να τα καταφέρω. Ήμουν αποφασισμένη να παίξω. Και φυσικά, αν δεν τα καταφέρεις είναι μεν οπισθοχώρηση αλλά πρέπει να θέσεις έναν στόχο και να εργαστείς γι' αυτόν. Αυτός ήταν ο στόχος μου. Και τα κατάφερα».

Το βράδυ του Σαββάτου (09/07), στο παιχνίδι κόντρα στην Σουηδία, θα δηλώσει -ξανά- παρούσα!

Ακολούθησε το GWomen στο instagram

Στείλε μας νέα, ιδέες, προτάσεις, απορίες για τον γυναικείο αθλητισμό στο [email protected]