Η Εθνική Ελλάδος έχει κάνει ήδη... κρότο και η (επαναλαμβανόμενη) αποθέωση του Κλοπ το επαληθεύει

Το πόσο ταλαντούχα είναι η τωρινή φουρνιά της Εθνικής Ελλάδος, άπαντες το γνωρίζουμε και κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει. Στον πάγκο της υπάρχει ένας ικανός προπονητής που μπορεί να την οδηγήσει σε μία μεγάλη διοργάνωση και ο κόσμος έχει επιστρέψει για τα καλά στις εξέδρες για να την καμαρώσει.

Η ατάκα του Κώστα Τσιμίκα, καθρεφτίζει την εξέλιξη που έχει η χώρα μας μέσα στα χρόνια: «Σημαντικό να βλέπουμε τα γήπεδα γεμάτα. Θυμάμαι με το Λιχτενστάιν παίζαμε στο ΟΑΚΑ μπροστά σε 1.000 άτομα. Το κερδίσαμε όλοι αυτό. Είναι χαρά να παίζεις σε μεγάλα γήπεδα κι όλοι να θέλουν να σε δουν. Είχαμε sold out στην Τούμπα, ενώ στη Γερμανία ήταν χιλιάδες Έλληνες. Θυμάμαι πιο πολύ μπλε στις εξέδρες».

Αυτή η επιστροφή του Έλληνα οπαδού στις εξέδρες κάθε γηπέδου της χώρας, είναι αποτέλεσμα του ταλέντου, της ποιότητας αλλά και της δουλειάς που έχει γίνει στην Εθνική Ομάδα. Και μαζί με αυτό, έχουν έρθει και οι νίκες απέναντι σε μεγάλους αντιπάλους και δύσκολες έδρες. Από εκεί και πέρα, όμως, εγώ θέλω να σταθώ σε μία μεγάλη μορφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου που δεν έχει σταματήσει να στάζει... μέλι για αυτή τη φουρνιά. Και φυσικά μιλάω για τον Γιούργκεν Κλοπ.

Τι να σχολιάσουμε για τη δουλειά του; Τι να σχολιάσουμε για την παρακαταθήκη που έχει αφήσει; Τα λόγια περισσεύουν μπροστά τις προπονητικές του ικανότητες και η γερμανική ομοσπονδία δεν γινόταν να βρει κάποιον καλύτερο άνθρωπο για να μεταφέρει τη χώρα στη νέα της εποχή με ποδοσφαιριστές που ξεχειλίζουν από ταλέντο.

Ωστόσο δεν μαζευτήκαμε εδώ για να αποθεώσουμε τον Κλοπ αλλά για να αντιληφθούμε τα λόγια του. Έχει καταλάβει κανένας τι έχει πει για την Εθνική Ελλάδος; Έχει μετρήσει κάποιος πόσες φορές την έχει αποθεώσει; Και το έχει κάνει και πριν και μετά το μεταξύ μας παιχνίδι στο Άουγκσμπουργκ. Δηλαδή δεν το «κατάλαβε» αφότου είδε τη χώρα μας. Το ήξερε από πριν.

«Τρέφω μεγάλο σεβασμό για την Εθνική Ελλάδας. Κανείς Γερμανός δημοσιογράφος δεν με ρώτησε για τον αντίπαλο, αλλά εγώ σέβομαι την ανάπτυξη της Ελλάδας. Έχει τον Τζόλη, τον Παυλίδη, πολύ ταλέντο. Στην επίθεση το βλέπεις ότι ξεχωρίζει. Ίσως είναι η χρυσή γενιά του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η επίθεσή της είναι το δυνατό της σημείο. Είναι γρήγορη και καλά συντονισμένη. Είναι το μεγάλο της πλεονέκτημα».

Αυτή ήταν η πρώτη του τοποθέτηση. Στη συνέντευξη Τύπου για το ματς στο Άουγκσμπουργκ, δείχνοντας ουσιαστικά στους δημοσιογράφους συμπατριώτες του ότι δεν έχουν καταλάβει πόσα βήματα προόδου έχει κάνει η χώρα μας. Εκείνος ήξερε όμως. «Η χρυσή γενιά του ποδοσφαίρου».

Και το ξαναείπε στη συνέντευξη Τύπου πριν το ματς της Τούμπας: «Αυτή η ομάδα θα μπορούσε να είναι η χρυσή γενιά του ελληνικού ποδοσφαίρου. Τώρα έχουν μια ομάδα με κορυφαίους παίκτες, ειδικά στην επίθεση, που αγωνίζονται για μεγάλους συλλόγους. Το 2004 βασίζονταν στο αμυντικό παιχνίδι με ελάχιστη κατοχή της μπάλας».

Και στο ενδιάμεσο, έχει μιλήσει με υπέροχα λόγια ξανά, μετά τη νίκη κόντρα στη Σερβία: «Οι Έλληνες έχουν εξαιρετική ομάδα. Και μόνο οι παίκτες της επιθετικής τους γραμμής μπορούν να αγωνιστούν σε οποιαδήποτε θέση, όπως άλλωστε κάνουν. Είχαν αυτή την ποιότητα και απέναντί μας αμύνθηκαν πολύ χαμηλά. Δεν καταφέραμε να ανταποκριθούμε σε αυτή την πρόκληση. Τώρα πιθανότατα θα παίξουν μπροστά σε ένα γεμάτο γήπεδο. Η ατμόσφαιρα θα είναι καυτή. Αυτή είναι η επόμενη πρόκληση. Θα έχει πολλή ένταση το ματς».

Ο Κλοπ δεν το λέει απλά για να το πει. Δεν έχει λόγο κιόλας να «καλοπιάσει» τους Έλληνες. Το λέει για το πιστεύει. Το βλέπει. Αυτή η Εθνική Ομάδα έχει καταφέρει ήδη να μπει στον παγκόσμιο ποδοσφαιρικό χάρτη και να κάνεις τους πάντες να την προσέξουν. Έχει κάνει τον δικό της κρότο πριν καν προλάβει να βρεθεί σε μεγάλη διοργάνωση.

Το να βγαίνει ένας προπονητής σαν τον Γιούργκεν Κλοπ και να σε αποθεώνει όχι μία, ούτε δύο αλλά τρεις φορές μέσα σε περίπου μία εβδομάδα, σημαίνει ότι το υλικό που υπάρχει στα χέρια του Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι το κατάλληλο για να πρωταγωνιστήσει στη νέα εποχή του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Ένα σύνολο που το μεγαλύτερο μέρος της βρίσκεται στα Top-6 πρωταθλήματα της Ευρώπης και πρωταγωνιστεί κιόλας. Έχει παίκτες από ομάδες του Big 4 αλλά και από κλαμπ έξω από αυτό (βλέπε Ανδρούτσο, Κουρμπέλη). Δεν ξέρω τι μπορεί να συμβεί κόντρα στους Γερμανούς. Ούτε μέχρι το φινάλε του Nations League.

Πολλοί «έκραξαν» τη συγκεκριμένη διοργάνωση και δικαίως. Όμως για την Ελλάδα ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Για να αφήσει πίσω της τον αποκλεισμό από το Μουντιάλ και να μπει φορτσάτη και με ψυχολογία στα προκριματικά του EURO 2028. Και φυσικά, να δει αν το... μάθημα έγινε πάθημα. Γιατί ταλέντο υπάρχει, η ποιότητα περισσεύει αλλά το θέμα είναι να βγαίνει αρμονικά πάνω στο χορτάρι.

ΥΓ: Το να μην βρεθεί αυτή η ομάδα στα τελικά μεγάλης διοργάνωσης, θα είναι πρώτα κρίμα για τα ίδια τα παιδιά. Τόσο ταλέντο να μην εμφανιστεί σε μία μεγάλη διοργάνωση με το εθνόσημο. Αλλά είμαι αισιόδοξος ότι θα τα καταφέρουμε. Και μόλις φύγει αυτό το... βάρος, τότε θα απολαύσουμε την «χρυσή γενιά του ελληνικού ποδοσφαίρου».

ΥΓ2: Και που να δείτε τι έρχεται από τα μικρότερα κλιμάκια.