ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Σιώπης: «Είναι δύσκολο να ξεκολλήσω από τον Άρη»

Σιώπης: «Είναι δύσκολο να ξεκολλήσω από τον Άρη»

Σιώπης: «Είναι δύσκολο να ξεκολλήσω από τον Άρη»

Ο Μανώλης Σιώπης μίλησε για τη σχέση που ανέπτυξε με τον Άρη αλλά και την προτεραιότητα του εξωτερικού η οποία πάντα υπήρχε στο μυαλό του.

Προκριματικά Europa League με ακόμα καλύτερες αποδόσεις και άμεση απόδοση κερδών*.  |21+ *Ισχύουν όροι και προϋποθέσεις

Ο Έλληνας μέσος θα συνεχίσει την καριέρα του στην Αλάνιασπορ η οποία κάλυψε τη ρήτρα αγοράς των δικαιωμάτων του. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Ρ/Σ «Yellow Radio», ο 24χρονος μέσος αναφέρθηκε στη σχέση που αναπτύχθηκε στη διάρκεια της περσινής χρονιάς, επιβεβαιώνοντας ότι η προοπτική του εξωτερικού πάντα τον ενδιέφερε περισσότερο.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Μανώλη Σιώπη:

Εκπληρώθηκε ένα μεγάλο σου όνειρο να παίξεις σε ομάδα του εξωτερικού;

«Το είχα πει κιόλας πριν έρθω στον Άρη χωρίς βέβαια να γνωρίζω τι σημαίνει Άρης, μετά το ένιωσα. Ήθελα να φύγω στο εξωτερικό, αλλά μπήκε στην μέση ο Άρης και έζησα μια τόσο μαγική χρονιά. Δεν το περίμενα ούτε εγώ ο ίδιος να δεθώ τόσο πολύ με τον κόσμο».

Δεν ήσουν δηλαδή τόσο «ζεστός» όταν έμαθες για το ενδιαφέρον της ομάδας;

«Δεν το σκεφτόμουν καν στην αρχή γιατί δεν ήθελα να παίξω άλλο στην Ελλάδα, ήθελα εξωτερικό. Όμως ο Άρης εν τέλει ήταν η μοναδική μου ευκαιρία να καταφέρω να «ανεβάσω» ξανά την καριέρα μου».

Πότε κατάλαβες τι σημαίνει Άρης και ότι ταιριάζεις με αυτό;

«Στον αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης που μπήκα αλλαγή και νικήσαμε 2-0. Εκεί κατάλαβα ότι έχουμε την ίδια τρέλα και επειδή είμαι άνθρωπος που παίζω για την ομάδα και μετά για τον εαυτό μου, είπα ότι θα δώσω και την ψυχή μου για τον κόσμο».

Ποια ήταν η πιο δυνατή στιγμή της σεζόν; Τι κράτησες περισσότερο;

«Προσωπικά βοηθήθηκα πολύ από αυτή την χρονιά γιατί δεν είχα πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια μεγάλη ομάδα και αυτό ήταν για εμένα ένα συν σκαλοπάτι για να παίξω σε μεγάλη ομάδα με την πίεση που είχε λόγω του κόσμου. Η πιο δυνατή στιγμή ήταν ο αγώνας με την Ξάνθη. Θα το λέω και θα το θυμάμαι μια ζωή».

Πως αντιμετώπισες τις δύσκολες στιγμές της συγκεκριμένης περιόδου;

«Στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό, ο κόσμος ήταν κοντά μου, με στήριξε απίστευτα και δεν το περίμενα. Με τον Παναιτωλικό που η ψυχολογία μου ήταν στα τάρταρα, εκεί ήθελα να το γυρίσω εννοείται ομαδικά αλλά και προσωπικά, μόνος μου. Και έβαλα το κεφάλι κάτω, με την βοήθεια του ατζέντη μου επί 15 μέρες μόνο δούλευα».

Πόσο βοήθησε ο Σάββας Παντελίδης σε ομαδικό αλλά και προσωπικό επίπεδο;

«Πριν το ματς με την Ξάνθη έδωσε μια τρομερή ομιλία. Ήταν σαν να έλεγε «παίξτε για εμένα, για τους εαυτούς σας, για τον κόσμο, στα εύκολα όλα φαίνονται εύκολα, στα δύσκολα φαίνονται οι μεγάλοι ποδοσφαιριστές, αυτό θέλω να δω». Και προσωπικά όμως μου μίλησε πριν από αυτούς τους αγώνες που δεν ήμασταν καλά και μου ζήτησε κάποια πράγματα και εγώ προσπάθησα να τα υλοποιήσω».

Είναι ο Σάββας Παντελίδης ο άνθρωπος που μπορεί να οδηγήσει τον Άρη σε πιο «υψηλά σκαλοπάτια»;

«Είναι ναι, επειδή είναι άνθρωπος που θέλει παίκτες να μην βάζουν το εγώ τους πάνω από την ομάδα, να δουλεύουν όλοι για την ομάδα. Μπορεί να την σταθεροποιήσει σε ένα υψηλό επίπεδο».

Τι κρατάς από την σεζόν 2018-2019;

«Την αγάπη του κόσμου και το γεγονός ότι δέθηκα μαζί τους, δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Δεν έχω ζήσει τόσο έντονα συναισθήματα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Δεν το περίμενα πραγματικά. Είναι απίστευτο συναίσθημα που αν δεν το έχει ζήσει κάποιος δεν μπορεί να το καταλάβει. Εύχομαι σε κάθε ποδοσφαιριστή να το ζήσει. Εγώ αυτό κρατάω, ήταν ότι πιο σημαντικό έχω ζήσει σε μία ομάδα».

Έγινες το πρόσωπο της ομάδας την προηγούμενη χρονιά. Έχεις καταλάβει τι κληρονομιά έχεις αφήσει;

«Θα σου πω κάτι. Όταν ήμουν στο αεροπλάνο για να πάω στην Αθήνα, διάβαζα τα μηνύματα και επειδή ήμουν τόσο έντονα συναισθηματικά φορτισμένος εκείνη την στιγμή από όλα αυτά τα μηνύματα, έκλαιγα για πέντε συνεχόμενα λεπτά. Έχω βγάλει φωτογραφία τον εαυτό μου για να θυμάμαι εκείνη την στιγμή».

Για αυτό και το “εις το επανιδείν” και όχι το “αντίο”;

«Αυτό εννοείται. Είναι μέσα στο μυαλό μου και δεν θα φύγει μέχρι το τέλος της καριέρας μου».

Νιώθεις ότι έγινες μέλος αυτής της οικογένειας; Θα στηρίζεις Άρη;

«Θα στηρίζω πάντα τον Άρη. Το “εις το επανιδείν” δεν το είπα απλά για να το πω, έτσι νιώθω».

Ένα «απωθημένο» της περσινής χρονιάς ίσως είναι ο αγώνας με τον Εργοτέλη;

«Σε ομαδικό επίπεδο ναι. Δεν είχαμε καταλάβει ότι υπάρχει περίπτωση να μείνουμε έξω και πολλοί παίκτες δεν ήξεραν ακόμη τι σημαίνει Άρης. Με λίγα λόγια η ετοιμότητα μας δεν ήταν τόσο καλή».

Τι σημαίνει τελικά Άρης;

«Άρης για εμένα είναι μια ομάδα που την κρατάει ένας λαός της που έχει φάει μεγάλη πίκρα. Μια ομάδα που πρέπει να θέσει από εδώ και στο εξής υψηλούς στόχους και που διψάει για τίτλους».

Πιστεύεις πως θα έρθει η ώρα να πανηγυρίσει ο Άρης έναν τίτλο;

«Πρέπει ο κόσμος να έχει υπομονή γιατί η ομάδα ακόμη χτίζεται. Αν ο τίτλος δεν έρθει φέτος, πιστεύω αργά ή γρήγορα θα έρθει. Το θέμα είναι να πιστεύει ο κόσμος την ομάδα ακόμα και στα δύσκολα. Είναι κάτι που ένιωσα και εγώ».

Μίλησε μας για τον Θεόδωρο Καρυπίδη, τι έχει προσφέρει;

«Έχει μεγάλο πάθος για αυτό που κάνει και αγάπη για την ομάδα και αυτό φαίνεται και από όσα έχει κάνει και συνεχίζει να κάνει. Προσπαθεί να ανεβάσει κι άλλο το επίπεδο, κάνει τα πάντα για το γήπεδο, τις εγκαταστάσεις, τους παίκτες. Για εμένα, είναι ο κατάλληλος για να ανεβάσει τον Άρη».

Πως βλέπεις τον φετινό Άρη;

«Η ομάδα πιστεύω ότι μπορεί να πάει ξανά στην Ευρώπη. Αν γίνει σκληρή δουλειά το πρώτο παιχνίδι θα το περάσει. Το ζήτημα είναι με ποιον θα κληρωθεί όταν φτάσει στα play off, εκεί νομίζω είναι τα δύσκολα. Αλλά η ομάδα έχει πολύ καλές προσθήκες, έχει κρατήσει τον βασικό της κορμό που αυτό είναι το πιο σημαντικό. Όλοι κάνουν το καλύτερο και πιστεύω πως θα τα πάει πολύ καλά ειδικά στο κύπελλο, εκεί βλέπω τελικό».

Και να το σηκώσει έτσι; 

«Εννοείται. Εκεί όλα είναι 50-50, αν πάει πιστεύω θα τα δώσουν όλα και θα κάνουν ότι είναι να κάνουν.

Πάντα παραμένεις ένας φίλος της ομάδας και έχουμε πολλά ακόμα χρόνια στο Κλεάνθης Βικελίδης, δεν νομίζω να ξεκολλήσεις από την Θεσσαλονίκη, θα μας επισκέπτεσαι;

«Πολύ δύσκολα να ξεκολλήσω, ευχαριστώ πραγματικά για ότι έχω ζήσει».