Και ο Εμβιλά με τον Χολέμπας στην αρχή πάντως δεν είχαν…σκίσει!

Κώστας Νικολακόπουλος Κώστας Νικολακόπουλος
Και ο Εμβιλά με τον Χολέμπας στην αρχή πάντως δεν είχαν…σκίσει!

bet365

Ο Κ. Νικολακόπουλος προσπαθεί μέσα από το blog του στο gazzetta να σχολιάσει την εικόνα των τελευταίων μεταγραφών του Ολυμπιακού, υπενθυμίζοντας κάποια πράγματα για τις προηγούμενες.

Δεν σκότωσε κανένα…θηρίο χθες ο Ολυμπιακός, αλλά κάθε τρίποντο στο φετινό ιδιαίτερων, λόγω πανδημίας, συνθηκών πρωτάθλημα είναι πάντοτε πολύτιμο.

Το ενδιαφέρον μετά την κατάκτηση της νίκης στο ματς με τον Απόλλωνα στράφηκε στην εικόνα των τεσσάρων τελευταίων μεταγραφών. Βλέπετε είχαμε τη δυνατότητα να δούμε για πρώτη φορά τον Ντρέγκερ και για δεύτερη φορά, μετά την ολιγόλεπτη όμως συμμετοχή τους στο Οπόρτο, τους Μπρούμα, Πέπε, Βινάγκρε και δη τον πρώτο για ένα ημίχρονο και τους άλλους δύο για ολόκληρο το 90λεπτο.

Ο Ντρέγκερ ήταν αυτός που ξεκάθαρα κέρδισε τις εντυπώσεις. Ίσως γιατί την πρώτη φορά που πήρε την μπάλα στα πόδια του άδειασε με ένα θεαματικό τρόπο τον αντίπαλο του και πήρε και την ψυχολογία του αγώνα. Ο Γερμανοτυνήσιος μπακ δεν ήταν σούπερ, αλλά για πρώτο ματς έβγαλε μία εικόνα που μας υπόσχεται μία καλή συνέχεια. Αμυντικά δεν είχε προβλήματα, όταν χρειάστηκε είχε καλή κάλυψη, έκλεψε, έκοψε και όταν έχασε μία φορά την μπάλα γύρισε γρήγορα κι έκοψε. Και επιθετικά έδωσε πολλές βοήθειες. Είχε και μία πάσα για γκολ, μπούκαρε από τα πλάγια με κάποιες καλές απαλλαγές από τον αντίπαλο, συνεργάστηκε ενίοτε σωστά με τον παίκτη της πλευράς του (Μπρούμα), κέρδισε φάουλ και κόρνερ, άλλαξε και το παιχνίδι στο άλλο άκρο μία φορά κι αν βελτιώσει τη σέντρα του (πέρασε μία στις τρεις) θα γίνει ακόμη πιο επικίνδυνος. Η αίσθηση που μας έδωσε είναι ότι ο Ολυμπιακός από δεξιά με Ραφίνια και Ντρέγκερ δεν θα είναι τέλειος, αλλά σε γενικές γραμμές «καλυμμένος».

Πώς ήταν οι Πορτογάλοι, που τους περιμέναμε με μεγάλο ενδιαφέρον; Ας είμαστε ειλικρινείς. Κανείς από τους τρεις δεν μπορούμε να πούμε ότι μας άρεσε. Όμως, ας σκεφθούμε και κάποια πράγματα.

Ο Πέπε είχε να παίξει σε επίπεδο αρχικής ενδεκάδας από τις 4 Ιουλίου-και στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια της Γκιμαράες στο πορτογαλικό πρωτάθλημα, τον Ιούλιο, είχε μπει αλλαγή, προφανώς γιατί ήταν προς πώληση. Το δε χειρότερο: ήρθε στον Ολυμπιακό αρχές Σεπτεμβρίου με θλάση και τέλη Σεπτεμβρίου έπαθε υποτροπή.

Ο Μπρούμα είχε παίξει στις 24 και 27 Σεπτεμβρίου δύο 90λεπτα με την PSV, αλλά στο δεύτερο υπέστη (κι αυτός) θλάση. Και γύρω στα μέσα Οκτώβρη, στον Ολυμπιακό πλέον, είχε και δεύτερο τραυματισμό. Μάλιστα, όλοι στο Ρέντη τον υπολόγιζαν να είναι έτοιμος μετά την επόμενη διακοπή του πρωταθλήματος, αλλά ο ίδιος ο παίκτης επίσπευσε την επάνοδο του.

Ο δε Βινάγκρε είχε παίξει τρία 90λεπτα από τις 17 έως τις 27 Σεπτεμβρίου με τη Γουλβς, αλλά με το που υπέγραψε στον Ολυμπιακό έφυγε πίσω για την πατρίδα του και στο πρώτο κιόλας 20λεπτο του αγώνα του με την Εθνική Ελπίδων έπαθε διάστρεμμα κι έχασε κάποιο έδαφος.

Υπό αυτές τις συνθήκες πρέπει να δούμε το ουσιαστικά ντεμπούτο τους χθες εναντίον του Απόλλωνα, το οποίο είχε για όλους αρκετές κακές στιγμές, αλλά και αρκετές ενδιαφέρουσες στιγμές.

Ο Μπρούμα πήγε να μας θυμίσει μία-δύο φορές εξτρέμ που κάνει τη διαφορά με προσωπικές ενέργειες κι ωραίους ελιγμούς, αλλά η πάσα κατέληξε στον αντίπαλο. Ορισμένες συνεργασίες του από δεξιά με τον Ντρέγκερ ήταν καλές. Κάποια στιγμή πέρασε κι αριστερά και σαν να φάνηκε να βολεύεται καλύτερα. Θα μπορούσε ίσως να τελειώσει καλύτερα την ευκαιρία που του παρουσιάστηκε και ένα γκολ θα του έδινε άλλο ηθικό. Δεν εμφανίστηκε…τεμπέλης, γύρισε και βοήθησε πίσω κι έκλεψε. Έχασε, όμως, κι εύκολα την μπάλα, έκανε κακό κοντρόλ και χρειάζεται μεγαλύτερη δύναμη στις μονομαχίες. Γενικά «κάτι» πήγε να δείξει, όμως τελικά έδειξε λίγα πράγματα. Μου έκανε εντύπωση που δοκίμασε μόνο μία σέντρα, κι αυτή όχι καλή.

Ο Βινάγκρε είχε κατ΄ αρχάς μεγάλη συμμετοχή στο παιχνίδι κι αυτό είναι το καλό. Έμπαινε σε όλες τις φάσεις, ζητούσε μπάλα, έπαιρνε πρωτοβουλίες. Το κακό είναι ότι επιθετικά δεν είχε καμία κίνηση του πραγματικά ουσία, δηλαδή να βγάλει φάση κι ότι αμυντικά όσο το ματς πήγαινε προς το τέλος του (ίσως γιατί κουράστηκε;) έχασε δύο-τρεις επιθέσεις του Απόλλωνα. Μου άρεσε ότι έβγαινε πολλές φορές μπροστά, έκανε κούρσες, έφερνε δηλαδή την μπάλα στην επίθεση και μία φορά πέρασε κι ο ίδιος τόσο ψηλά, σε θέση φορ! Κι ότι έβγαλε ένα δυναμισμό σε μάχες στο αμυντικό κομμάτι, κερδίζοντας τις, ασκώντας πίεση και γενικά κόβοντας. Δεν μου άρεσαν οι μπαλιές του, αφού οι περισσότερες ήταν άστοχες και μόλις δύο-τρεις σωστές (σε Λοβέρα και Χασάν), ενώ δεν του έλειψαν και πουλήματα της μπάλας, που είναι πάντα επικίνδυνα για κάθε ομάδα. Πιθανότατα λόγω έλλειψης χημείας έμοιαζε σε αδυναμία να συνεργαστεί όπως έπρεπε με τον εκάστοτε εξτρέμ μπροστά του (Λοβέρα, Μπρούμα, Μασούρα).

Ο Πέπε έδειξε στιγμές μεγάλης ευχέρειας στην πάσα και νομίζω ότι αν ξεψαρώσει λίγο περισσότερο, γιατί μου φαίνεται πολύ χαμηλών τόνων, μπορεί να «κολλήσει» καλά στον Ολυμπιακό. Τέσσερις-πέντε έξυπνες μπαλιές του, κυρίως κάθετες, λείπουν από το παιχνίδι της ομάδας και δεν ήθελε πολύ από μία τέτοια να έρθει γκολ. Πιέζει για να επανακτήσει μπάλες, όμως πρέπει να βάλει περισσότερη δύναμη και γενικά να είναι πιο aggressive στο παιχνίδι του-σε μία στιγμή ήταν στην περιοχή του Απόλλωνα κι αντί να κυνηγήσει να φτιάξει ευκαιρία, καθυστέρησε, την έχασε κι ο αντίπαλος έβγαλε κόντρα. Περιμένω μεγαλύτερη συμμετοχή του, πιο πολλές επαφές με την μπάλα. Χθες έπαιξε εξάρι μέχρι που μπήκε ο Εμβιλά και οκτάρι από το 40’ κι έπειτα.

Κάπου να καταλήξω: από αυτά που είδα δεν βάζω το χέρι στη φωτιά ότι θα βγουν οι μεταγραφές των Πορτογάλων-και του Ντρέγκερ δεν είναι επαρκές δείγμα. Αλλά θυμίζω στον εαυτό μου πρωτίστως, αλλά και σε εσάς, ποια ήταν η πρώτη εικόνα, μόλις τον περασμένο μήνα, των πρώτων μεταγραφών, του Εμβιλά και του Χολέμπας

Ας είμαστε ρεαλιστές. «Πού πάμε με τον Χολέμπας», λέγατε όλοι κι ο Χολέμπας στα δύο πρώτα ματς του Τσάμπιονς Λιγκ στάθηκε σε εξαιρετικό επίπεδο, σε σημείο που να αποδειχθεί γκάφα ολκής του Μαρτίνς να τον αλλάξει 25 λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα με την Πόρτο…Τα δε σχόλια για τον Εμβιλά ήταν «αργός, παίζει σε λίγα μέτρα, τι σχέση έχει με τον Γκιγιέρμε»... Ο δε Μαρτίνς τον είχε κάνει αλλαγή στο ημίχρονο και με τον Αστέρα Τρίπολης και με τον ΠΑΣ, για να μην ξεχνιόμαστε. Και ήδη ο Γάλλος είναι αυτή την στιγμή ο κατά την γνώμη μου καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού σταθερά εδώ και κάμποσα παιχνίδια!

Πραγματικά αδυνατώ να προβλέψω ότι θα γίνει με τους Πορτογάλους ό,τι με Εμβιλά (κυρίως), αλλά και Χολέμπας. Αλλά λέω ότι πιο σοφό είναι να τους αναμένουμε λίγο ακόμη και παίρνοντας παιχνίδια να τους κρίνουμε με μεγαλύτερη ασφάλεια, καθώς άλλωστε και το βιογραφικό τους το «ζητάει». Εάν είναι έτσι όπως τους είδαμε χθες, δεν θα είναι κάτι ευχάριστο για τον Ολυμπιακό. Η λογική λέει ότι θα ανέβουν. Πόσο ο καθένας, ίσως είναι το ερώτημα.

Άσχετο:

Μάθε πού θα δεις ζωντανά όλους τους αγώνες σήμερα μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta.

Κώστας Νικολακόπουλος
Κώστας Νικολακόπουλος

Ο Κώστας Νικολακόπουλος έγινε δημοσιογράφος από…σπόντα. Από τη Νομική και τη δικηγορία η, το επάγγελμα του δικαστικού, που υποτίθεται ότι ήταν στα πλάνα του (εξ ου κι οχαρακτηρισμός «ανακριτή» από τον Γ. Λούβαρη!), βρέθηκε ξαφνικά στον ΦΙΛΑΘΛΟ, όταν πρωτογεννήθηκε η ιδέα αυτής της εφημερίδας από τους Ν. Καραγιαννίδη και Ι. Μαθιουδάκη. Ένα χρόνο ρεπορτάζ Πανιώνιου και Αιγάλεω (μαζί), ένα χρόνο ΑΕΚ και από την άνοιξη του 1984 έως και σήμερα ρεπορτάζ Ολυμπιακού, όπου τα έχει δει όλα. Πρώτα τα λεγόμενα πέτρινα χρόνια και μετά πρωταθλήματα το ένα μετά το άλλο. Του αρέσει να γράφει για μεταγραφές, αλλά ο ίδιος τις αποφεύγει. Σε 40 χρόνια έχει κάνει δύο! Το 1992 στο ΦΩΣ του Θ. Νικολαϊδη και μετά στον ΓΑΥΡΟ που στη συνέχεια έγινε ένα με τον Κόκκινο Πρωταθλητή. Πάνω από μία δεκαετία καλύπτει το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού στον Σπορ FM.