Ο Μαρτίνς θα βρει την άκρη και για το…χάος από το 23-1-0 έως το 22-5-5 στον Ολυμπιακό!

Κώστας Νικολακόπουλος Κώστας Νικολακόπουλος
Ο Μαρτίνς θα βρει την άκρη και για το…χάος από το 23-1-0 έως το 22-5-5 στον Ολυμπιακό!

bet365

Ο Κ. Νικολακόπουλος εστιάζει μέσα από το blog του στο gazzetta σε ένα φαινόμενο στον Ολυμπιακό από το οποίο προκύπτουν κρίσιμα συμπεράσματα.

Build A Bet στο ΑΕΛ - Παναθηναϊκός. Ένας αγώνας – πολλές αγορές – ένα στοίχημα. |21+

Η σχετική έρευνα γίνεται με αφορμή βέβαια τα τρία τελευταία (νικηφόρα) παιχνίδια του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη, στα οποία το αποτέλεσμα στο ημίχρονο ήταν στο 0-0. Και γίνεται πολύ απλά επειδή το ίδιο έργο το έχουμε ξαναδεί πολλές φορές!

Τι συμβαίνει λοιπόν με τον Πέδρο Μαρτίνς στον πάγκο όταν ο Ολυμπιακός είναι ισόπαλος στο ημίχρονο μέσα στο σπίτι του; Και με τι συχνότητα συμβαίνει κάτι τέτοιο; Κατ΄ αρχάς, είναι συνολικά 56 τα εντός έδρας παιχνίδια του Ολυμπιακού σε όλες τις διοργανώσεις με τον επιτυχημένο για το σύλλογο Πορτογάλο τεχνικό στο τιμόνι.

Από αυτά τα 56 παιχνίδια στα 32 δηλαδή σε αρκετά περισσότερα από τα μισά, ο Ολυμπιακός στο ημίχρονο είναι ισόπαλος (25 για την ακρίβεια) η, χάνει (εφτά φορές). Μάλιστα, από τα 25, στα 22 το αποτέλεσμα είναι 0-0! Ακριβώς δηλαδή ό,τι είδαμε με Αστέρα Τρίπολης, Ομόνοια και Παναιτωλικό, τρεις φορές μέσα σε μία εβδομάδα.

Ποια ήταν όμως τα τελικά αποτελέσματα του Ολυμπιακού σε αυτά τα 30 παιχνίδια στα οποία πήγε στο ημίχρονο με 25 νίκες και πέντε ισοπαλίες; Στα 22 κέρδισε, στα πέντε έφερε ισοπαλία και στα πέντε έχασε. Αν θέλουμε να κάνουμε μία ακόμη μεγαλύτερη ανάλυση, θα διαπιστώσουμε ότι ο Ολυμπιακός

Στα 22 παιχνίδια που το ημίχρονο ήταν 0-0, τελικά είχε 16 νίκες, τρεις ισοπαλίες (με Γουλβς 1-1, Μπέτις 0-0 και ΠΑΟ 1-1) και τρεις ήττες (από Άρσεναλ 0-1, ΠΑΟΚ 0-1, Λαμία 0-1).

Στα έξι παιχνίδια που το ημίχρονο ήταν 0-1, τελικά είχε τέσσερις νίκες, μία ισοπαλία (με ΠΑΟΚ 1-1) και μία ήττα (από ΠΑΟΚ 0-1)

Στα τρία παιχνίδια που το ημίχρονο ήταν 1-1, τελικά είχε δύο νίκες και μία ήττα (από Μπάγερν 2-3)

Και στο ένα παιχνίδι που το ημίχρονο ήταν 1-2, τελικά είχε ισοπαλία (2-2 με Τότεναμ)

Εύκολα μπορεί κάποιος να αντιληφθεί ότι ο Ολυμπιακός πρώτον γενικά καλά τα πηγαίνει, δηλαδή συνήθως καταφέρνει και κερδίζει, ακόμη κι όταν μένει στο ημίχρονο στο 0-0 (η, την ισοπαλία γενικά), ακόμη κι όταν βρίσκεται να χάνει και δεύτερον τα προβλήματα τα έχει σχεδόν αποκλειστικά στα πιο δύσκολα παιχνίδια, τα ευρωπαϊκά και τα ντέρμπι και δη εκείνα με τον ΠΑΟΚ, στα οποία οι «ερυθρόλευκοι» σχεδόν πάντοτε κάνουν κακό α΄ ημίχρονο, με συνέπεια έτσι να έχουν κερδίσει μόνο ένα (2-0 στο Κύπελλα) από τα τέσσερα…

Δεν είναι ότι δεν έχει κάνει και πολύ καλά αποτελέσματα σε μεγάλα παιχνίδια (ευρωπαϊκά και ντέρμπι) ο Ολυμπιακός υπό τέτοιες συνθήκες. Π.χ. έχει νίκες με Μίλαν (3-1), Μπασάκσεχιρ (2-0), Πλίζεν (4-0), Μπέρνλι (3-1), Ερυθρό Αστέρα (1-0), Ομόνοια (2-0), ΠΑΟΚ (2-0), ΑΕΚ (4-1), ΠΑΟ (1-0). Αλλά η τελική σούμα βγάζει ότι ακριβώς σε αυτά τα πιο δύσκολα παιχνίδια, τα αποτελέσματα στο τέλος της ημέρας είναι πιο αρνητικά παρά θετικά για τον Ολυμπιακό ως γηπεδούχο: εννιά νίκες, πέντε ισοπαλίες και πέντε ήττες. Αντίθετα με τα λεγόμενα πιο μικρά παιχνίδια στα οποία σχεδόν πάντα βρίσκει τη λύση: 12 νίκες και η ήττα εκείνη από τη Λαμία στο Κύπελλο.

Εκεί, όμως, που φαίνεται η τεράστια διαφορά είναι στα τελικά αποτελέσματα του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη όταν πάει στο ημίχρονο με προβάδισμα στο σκορ, έστω με ένα γκολ διαφορά: από τα 24 συνολικά, έχει 23 νίκες και μία ισοπαλία!!!

Και δη η μοναδική ισοπαλία το 2-2 με την Ντινάμο Κιέβου, με τους Ουκρανούς να ισοφαρίζουν στις καθυστερήσεις. Μέσα δε σε αυτές τις νίκες είναι και κάποιες, όχι πολλές είναι αλήθεια, σε σημαντικά παιχνίδια: 4-0 την Κράσνονταρ, 2-0 και 3-0 την ΑΕΚ, 3-0 τον ΠΑΟ.

Αυτό λοιπόν που βλέπουμε ξεκάθαρα είναι ότι ο Ολυμπιακός στο Καραϊσκάκη ζορίζεται γενικά πολύ στα α΄ ημίχρονα και δη στα πιο δύσκολα παιχνίδια του κι αναπόφευκτα μειώνονται κι οι πιθανότητες του για τη νίκη στο τέλος. Νομίζω ότι είναι ένα ζήτημα στο οποίο θα πρέπει να εστιάσει ο Μαρτίνς σε αυτή την τρίτη του σεζόν στον Ολυμπιακό, γιατί ειδικά σε επίπεδο Κυπέλλων Ευρώπης στοιχίζει πάρα πολύ, με αποκλεισμούς (βλέπε ήττες από Μπάγερν κι Άρσεναλ και ισοπαλίες με Τότεναμ, Γουλβς, Ντινάμο Κιέβου, Μπέτις), ενώ και στην Ελλάδα κόστισε την πρώτη του σεζόν το πρωτάθλημα (0-1 από ΠΑΟΚ, 1-1 με ΠΑΟ) και το Κύπελλο (0-1 από Λαμία)…

Η αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός στα β΄ ημίχρονα του είναι πολύ δυνατός κι αυτό δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε. Ίσα ίσα. Αλλά εξίσου αλήθεια είναι ότι μία καλύτερη ισορροπία θα απογείωνε την ομάδα…

Από εκεί και πέρα, σαφώς κάθε παιχνίδι έχει τις ιδιαιτερότητες του. Για παράδειγμα, του Σαββάτου με τον Παναιτωλικό, στο οποίο ο Μαρτίνς έκανε έξι αλλαγές στην ενδεκάδα σε σχέση με το αμέσως προηγούμενο, με την Ομόνοια. Ακόμη κι έτσι, όμως, είναι «κάπως» το να βλέπεις στα πρώτα 45 λεπτά τον μεν Ολυμπιακό να απειλεί ουσιαστικά μόνο στο πεντάλεπτο 40-44 (!!!) και την ομάδα του Αγρινίου να έχει τη δυνατότητα να προηγηθεί 0-1 δύο φορές, τόσο με τον Μάζουρεκ, όσο και με τον Ντίαζ, με τον Σα τη μία και τον…Μπρούνο την άλλη να σώζουν την εστία τους.

Βεβαίως ο Ολυμπιακός κέρδισε κι αυτό μετράει, αλλά για να φτάσει στη νίκη είχε παράπλευρες απώλειες-δεν ξεκούρασε όσο θα ήθελε τους βασικούς του παίκτες ενόψει της κρίσιμης αυριανής ρεβάνς με την Ομόνοια. Διότι χρειάστηκαν να παίξουν…90 λεπτά οι Καμαρά, Χολέμπας, Σεμέδο, 76 λεπτά οι Ραντζέλοβιτς, Εμβιλά, 69 λεπτά ο Ελ Αραμπί, 65 ο Μασούρας, 46 λεπτά ο Βαλμπουενά κι ακόμη να χρησιμοποιηθούν τόσο ο Μπουχαλάκης 28 λεπτά, όσο κι ο Ραφίνια 19 λεπτά, προκειμένου να προστατευθεί το διαμορφωμένο από το 48’ 1-0…Όλοι αυτοί (δέκα συνολικά) παίκτες είναι απολύτως υποψήφιοι για την ενδεκάδα (και δεν βάζω βέβαια και τον Σα)-εν τέλει μόνο ο…Μπα ξεκουράστηκε.

Μακάρι αυτή η εξτρά επιβάρυνση να μην κοστίσει αύριο στον Ολυμπιακό, απέναντι σε μία Ομόνοια που δεν έπαιξε καν για το πρωτάθλημα Κύπρου, προκειμένου να φρεσκαριστεί για τη ρεβάνς. Εάν ο Ολυμπιακός μπορούσε να καθαρίσει το ματς με το Αγρίνιο από το ημίχρονο, θα μπορούσε κι ο Μαρτίνς να κάνει μία διαφορετική διαχείριση στο β΄ ημίχρονο…

Άραγε, θα μπορούσε να ρισκάρει ένα σχήμα με ρεζέρβες; Θα μου πείτε ποιοι, όταν υπάρχουν κι οι απουσίες των Φορτούνη, Πέπε, Σουντανί, ακόμη και του Βρουσάϊ; Θα μπορούσε να εμπιστευθεί σε επίπεδο αρχικής ενδεκάδας (η, και αλλαγών) κάποιους εκ των Χασάν, Καφού (αυτοί μπήκαν στο 69’ κι 76’ αντίστοιχα), Αβραάμ, Λοβέρα, Σουρλή; Σίγουρα η «δοκιμή» με Κάϊπερς δεν αποδείχθηκε κι…ενθαρρυντική. Και ο πειραματισμός του Άμπελ Φερέϊρα να παίξει στο Βόλο με τον Βρακά και τέσσερις από τις τελευταίες μεταγραφές (Τσολάκ, Βαγκέ, Περέϊρα, Νίνου) επίσης δεν ήταν…ενθαρρυντικός, κρίνοντας από το τελικό 0-0.

Ακόμη κι έτσι, πάντως, νομίζω ότι πρέπει το φαινόμενο των πρώτων ημιχρόνων του Ολυμπιακού, ειδικά στην έδρα του, στο Καραϊσκάκη, πρέπει να αντιμετωπιστεί ακόμη πιο αποτελεσματικά, αφού πραγματικά αυτό το…χάος από το 23 (νίκες)-1 (ισοπαλία)-0 (ήττα) όταν η ομάδα πάει στο ημίχρονο με προβάδισμα στο σκορ, έως το 22 (νίκες)-5 (ισοπαλίες)-5 (ήττες) όταν πάει στο ημίχρονο ισόπαλη η, πίσω στο σκορ, είναι πραγματικά τεράστιο...

Και θεωρώ ότι ο μεθοδικός Πέδρο θα ψαχτεί πολύ για να βρει άκρη. Στην δε φωτογραφία του, όπως βλέπετε, είναι σαν να μας καθησυχάζει!

Παρεμπιπτόντως, πώς το σκέφθηκαν άραγε στον ΠΑΟΚ κι έπαιξαν στο Βόλο με…εφτά αλλαγές στην ενδεκάδα τους, ενώ π.χ. με τον Ατρόμητο στην Τούμπα είχαν κάνει λιγότερες (και με υποχρεωτική εκείνη του Ακπόμ;). Όπως τώρα, έτσι και τότε υπήρχαν ευρωπαϊκά παιχνίδια τεράστιας κρισιμότητας. Θα έλεγε κανείς ότι στον ΠΑΟΚ σαν να περίμεναν ότι δεν θα είχαν δύσκολο έργο στο Βόλο. Κι όμως τον Βόλο πέρσι τον κέρδισαν και στα δύο ματς (1-0 μέσα και 2-0 έξω) με τα δύο από τα τρία γκολ να έρχονται από πέναλτι. Κι αποδείχθηκε ο Βόλος και στο τελευταίο ματς σκληρό καρύδι. Κι άμα λάχει, με οκτώ από τους 11 βασικούς να είναι μεταγραφές-κι άλλοι δύο από τις αλλαγές! Συνολικά 10!

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα που παίζουν σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta.

Κώστας Νικολακόπουλος
Κώστας Νικολακόπουλος

Ο Κώστας Νικολακόπουλος έγινε δημοσιογράφος από…σπόντα. Από τη Νομική και τη δικηγορία η, το επάγγελμα του δικαστικού, που υποτίθεται ότι ήταν στα πλάνα του (εξ ου κι οχαρακτηρισμός «ανακριτή» από τον Γ. Λούβαρη!), βρέθηκε ξαφνικά στον ΦΙΛΑΘΛΟ, όταν πρωτογεννήθηκε η ιδέα αυτής της εφημερίδας από τους Ν. Καραγιαννίδη και Ι. Μαθιουδάκη. Ένα χρόνο ρεπορτάζ Πανιώνιου και Αιγάλεω (μαζί), ένα χρόνο ΑΕΚ και από την άνοιξη του 1984 έως και σήμερα ρεπορτάζ Ολυμπιακού, όπου τα έχει δει όλα. Πρώτα τα λεγόμενα πέτρινα χρόνια και μετά πρωταθλήματα το ένα μετά το άλλο. Του αρέσει να γράφει για μεταγραφές, αλλά ο ίδιος τις αποφεύγει. Σε 40 χρόνια έχει κάνει δύο! Το 1992 στο ΦΩΣ του Θ. Νικολαϊδη και μετά στον ΓΑΥΡΟ που στη συνέχεια έγινε ένα με τον Κόκκινο Πρωταθλητή. Πάνω από μία δεκαετία καλύπτει το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού στον Σπορ FM.