To... μυθικό μεταγραφικό καλοκαίρι του Παναθηναϊκού το 1999

To... μυθικό μεταγραφικό καλοκαίρι του Παναθηναϊκού το 1999

Νίκος Αθανασίου Νίκος Αθανασίου
To... μυθικό μεταγραφικό καλοκαίρι του Παναθηναϊκού το 1999

bet365

Ο Νίκος Αθανασίου ανασύρει τις παιδικές του αναμνήσεις από το πιο τρελό μεταγραφικό καλοκαίρι στην σύγχρονη ιστορία του Παναθηναϊκού και αναρωτιέται πως θα είχε γραφτεί η ιστορία αν...

Με αφορμή το πρώτο μέρος του αφιερώματος των σημαντικών μεταγραφικών υποθέσεων του Παναθηναϊκού που έγιναν σίριαλ και κατέληξαν σε... ναυάγιο και το οποίο θα κυκλοφορήσει αύριο στο Gazzetta Weekend Journal, έφερα στο μυαλό μου το καλοκαίρι του 1999, ένα καλοκαίρι που πραγματικά όμοιό του δεν μπορώ να θυμηθώ, όσα χρόνια ασχολούμαι με το Τριφύλλι. Μάλιστα, για να φρεσκάρω τις αναμνήσεις μου, μίλησα με ανθρώπους που έκαναν το ρεπορτάζ της ομάδας τότε, το σκάλισα λίγο στο google και πραγματικά τα θυμόμουν όλα ή έστω τα περισσότερα. Δεν ήταν και λίγα!

13 στα 14 τότε, διακοπές στο εξοχικό. Ο μέχρι και σήμερα κολλητός μου, ο Θανάσης, είναι άρρωστος Παναθηναϊκός και κάθε πρωί πήγαινε με τον πατέρα του να πάρει εφημερίδες. Πρωί πρωί. Όχι αστεία. Δεν είχαμε και περίπτερο τότε κοντά στο Αίας Κλαμπ, οπότε έκαναν κάνα δεκάλεπτο δρόμο για να πάρουν είτε την Ηχώ είτε το Sportime, είτε και τις δύο. Τότε να σας... αποκαλύψω πως δεν υπήρχαν κινητά, δεν υπήρχε το ίντερνετ όπως είναι τώρα, οπότε είτε ραδιόφωνο έπρεπε να ακούς όλη την ημέρα ή να αγοράζεις εφημερίδα.

Το Τριφύλλι εκείνο το καλοκαίρι ήθελε πάση θυσία να αποκτήσει έναν σέντερ φορ πρώτης γραμμής, έναν ηγέτη στην γραμμή κρούσης, έναν νέο... Βαζέχα, καθώς ο Πολωνός βάδιζε στα 33 και είχε φτάσει η στιγμή της ανανέωσης. Αυτή, εξάλλου, ήταν και η επιθυμία του Γιάννη Κυράστα. Εκτός από τον Πολωνό, στο ρόστερ της ομάδας βρισκόταν ο Νίκος Λυμπερόπουλος και ο Γιώργος Νασιόπουλος. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η ανάγκη για ενίσχυση ήταν μεγάλη!

Kαι στόπερ ηγέτη έψαχνε και τελικά τον βρήκε στο πρόσωπο του Ρενέ Χένρικσεν.

Η πρόθεση της διοίκησης Βαρδινογιάννη ήταν να σπάσει ο κουμπαράς για τον επιθετικό! Για αυτό το καλοκαίρι ήταν πάρα πολύ θερμό και τα ονόματα που παρέλασαν από τα πρωτοσέλιδα ικανά για να τρελάνουν τους οπαδούς της ομάδας. Πόσω μάλλον τους πιτσιρικάδες...

* Πρώτος στόχος για αρκετό καιρό ήταν ο Ελβετός στράικερ, Στεφάν Σαπουϊζά! Βασικός φορ της Μπορούσια, με πάνω από εκατό γκολ στην γερμανική ομάδα. Μεταγραφή αεροδρομίου θα ήταν κανονικά και με τον νόμο! Ο Παναθηναϊκός το πάλεψε, ο Ελβετός δεν ψηνόταν και τελικά κατέληξε στην Γκρασχόπερς!

* Θυμάμαι σαν τώρα, τον κολλητό μου, να παίρνει στο τηλέφωνο(το σταθερό) και σχεδόν με τρεμάμενη φωνή να μου λέει: ᾽Ἄκουσα στο ραδιόφωνο, στον ΣΠΟΡΦΜ πως θα πάρουμε επιθετικό από την Αγγλία τεράστιο όνομα, αλλά δεν λένε ποιος είναι῾᾽. Τότε οι Άγγλοι φορ πρώτης γραμμής που ξέραμε (είπαμε δεν υπήρχε το ίντερνετ) ήταν ο Άλαν Σίρερ, ο Ρόμπι Φάουλερ και ο Σταν Κόλιμορ. Ο εκλεκτός ήταν τελικά ο Κόλιμορ. Παιχτάρα στις αρχές της καριέρας του, σούπερ επιθετικός αλλά προβληματικός χαρακτήρας. Την ημέρα που ήρθε στην Ελλάδα, πρέπει να ακούγαμε ραδιόφωνο όλη την ημέρα για να δούμε αν θα κλείσει η μεταγραφή. Ούτε για μπάνιο δεν πήγαμε! Παρακαλούσαμε να υπογράψει. Ξενέρα νούμερο δύο. Ούτε κι αυτή η μεταγραφή έγινε.

* Μετά το ναυάγιο με τον Άγγλο φορ η φάση... ξέφυγε! Ξυπνούσαμε και κοιμόμασταν με αυτή την έννοια, ήταν το μόνιμο θέμα συζήτησης. Αυτός που πιστέψαμε πιο πολύ πως θα έρθει, ήταν ο Σεργκέι Ρεμπρόφ. Στην τρομερή Ντιναμό Κιέβου εκείνης της εποχής, το μεγαλύτερο αστέρι ήταν ο Αντρέι Σεβτσένκο και αμέσως μετά ο Ρεμπρόφ. Το δίδυμο της επίθεσης των Ουκρανών. Επειδή η Ντιναμό έπαιζε Champions League, είχαμε πολύ καλή εικόνα και ο Ρεμπρόφ έγινε η καψούρα μας, πριν καλά καλά έρθει στην Αθήνα. Τα πρωτοσέλιδα τότε έκαναν λόγο για κλεισμένη μεταγραφή, αλλά μαντέψτε, ούτε αυτός ήρθε!

* Παράλληλα με τον Κόλιμορ, και νέα... βόμβα ήταν στα σκαριά. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής Γιούρι Τζοργκαέφ! Αν και δεν ήταν σέντερ φορ αλλά περισσότερο δεκάρι, το όνομα του έπαιξε αρκετά και φυσικά θα ήταν επιλογή από το πάνω ράφι! Δυστυχώς για τον Παναθηναϊκό ούτε κι αυτή η υπόθεση έφτασε στο τέλος της.

* Σενάρια για τον Μιχάλη Κωνσταντίνου από τον Ηρακλή, πρωτοσέλιδο για τον τεράστιο Νταβόρ Σούκερ και αν δεν κάνω κάποιο τρομερό λάθος, πρέπει να είχε γραφτεί και το όνομα του Ζαμοράνο! Περιττό να σας περιγράψω την τρέλα που επικρατούσε με αυτά τα ονόματα. Ήταν τόσο μεγάλη η αγωνία που ο πατέρας του φίλου μου, μας έπαιρνε στο... ψιλό κάθε μεσημέρι στην παραλία, με αποκλειστικά που μόνο εκείνος είχε. Το ένα πρωί μάθαινε για τον Ντέμη Νικολαϊδη, το άλλο για τον Μαρσέλο Σάλας, μέχρι που τον πήραμε χαμπάρι και του γυρίσαμε την πλάκα με δικά μας ονόματα!

* Πάντως, την ημέρα που τελικά ο Παναθηναϊκός πήρε σέντερ φορ, όντως νομίζαμε πως μας έκαναν πλάκα. Το πρωτοσέλιδο με τίτλο ᾽᾽Καρχαρίας᾽᾽ για τον τίμιο αλλά παγκοσμίως άγνωστο, Χέλγκι Σίγκουρτσον, ήταν λες και κάποιος είχε φτιάξει ένα πρωτοσέλιδο και ήθελε να μας τρολάρει! Από αυτούς τους παιχταράδες που σας ανέφερα παραπάνω, στον Χέλγκι τον καρχαρία; Για κάνα τριήμερο δεν κατεβήκαμε καν στο γηπεδάκι να παίξουμε μπάλα, τόσο μεγάλη ήταν η απογοήτευσή μας!

* Και κάπου εδώ έρχεται ένα μεγάλο what if. Τι θα γινόταν αν αυτός ο Παναθηναϊκός, η ομαδάρα του Κυράστα, είχε έναν σέντερ φορ της ποιότητας του Ρεμπρόφ ή του Κόλιμορ ή του Σαπουϊζά; Νομίζω το ερώτημα είναι ρητορικό. Αν και στην Ελλάδα της Παράγκας όλα τα είχαμε δει και ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος, το μόνο δεδομένο είναι πως αυτή η έκδοση του Τριφυλλιού θα είχε καλές πιθανότητες να είναι ακόμη ένα σκαλί πιο πάνω, πιο αποτελεσματική.

Και σαν να μην έφτανε το λάθος του καλοκαιριού, τον Γενάρη ο Παναθηναϊκός το... τερμάτισε. Αντί να κάνει μεταγραφή βασικού, πήρε τον Μάρκο Βίλα (το λιγότερο στοίχημα για να είμαστε ευγενικοί) που δικαίως συγκαταλέγεται στα θρυλικά παλτά που πέρασαν ποτέ τις πόρτες της Παιανίας, καθώς το επίπεδο του ήταν αρκετά χαμηλό σε σχέση με αυτό που είχε ανάγκη τότε η ομάδα...

Νίκος Αθανασίου
Νίκος Αθανασίου