ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
O καλός ΟΦΗ, ο κακός Αρης και ο άσχημος Παναθηναϊκός

O καλός ΟΦΗ, ο κακός Αρης και ο άσχημος Παναθηναϊκός

O καλός ΟΦΗ, ο κακός Αρης και ο άσχημος Παναθηναϊκός

Ο Γιάννης Σερέτης γράφει για τον ΟΦΗ που δεν… μασάει και συνεχίζει να δαγκώνει, τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία του Αρη και τον Παναθηναϊκό που ακόμα κι όταν νικά, δεν γοητεύει.

Μετράμε αντίστροφα για το Μάντσεστερ Σίτι - Άρσεναλ. Στη bwin ποντάρεις με δεκάδες ειδικά στοιχήματα. |21+

Το ΟΦΗ –  Αρης δεν ήταν μόνο το πιο ενδιαφέρον για τον ουδέτερο παρατηρητή ματς της αγωνιστικής. Ηταν και το πιο… “goal – goal” ματς ολόκληρης της σεζόν. Σπάνιο να μην σκοράρουν, μέσα – έξω. Σπάνιο να μην δεχθεί γκολ ο ΟΦΗ, ακόμα και στο Ηράκλειο. Σπάνιο να μην σκοράρει ο Αρης, μόνο εναντίον του Βόλου δεν τα κατάφερε εφέτος. Ελα όμως, που χθες, πέταξε μια σπουδαία ευκαιρία στα σκουπίδια!

Με τον Μίκαελ Ένινγκ ήταν αήττητος. Τρεις νίκες – τέσσερις ισοπαλίες, μετά τις δύο διαδοχικές εντός έδρας ήττες επί Τερζή, από ΑΕΛ και Ολυμπιακό, αμέσως μετά τις σούπερ εμφανίσεις με Παναθηναϊκό (4-0) και ΠΑΟΚ (2-2 στα ‘χασομέρια’). Εχασε βαθμούς στη Νέα Σμύρνη, έχασε βαθμούς εντός έδρας από τη Λαμία, αλλά είχε μπει σε μια ρότα ισορροπίας. Προηγείται με τον Ιντέγε, έχει το πάνω χέρι, φτάνει εύκολα στην αντίπαλη περιοχή, αλλά δεν ‘καθαρίζει’ το ματς. Και επιτρέπει στον αντίπαλό του, που παίζει χωρίς Μεγιάδο – Ναμπί και χάνει λόγω τραυματισμού τον τούρμπο Σεμέντο, να κάνει αυτό που έχει… ξανακάνει  εφέτος πολλάκις στο «Γεντί Κουλέ»: να «γυρίσει» το ματς. Τεράστια ευκαιρία για μια ομάδα που έχει το τέταρτο καλύτερο ρόστερ της Superleague κι αν δεν μπει στην εξάδα θα καταγράψει τεράστια αποτυχία και (πολύ φοβάμαι) ότι θα αρχίσει πάλι το ράβε – ξήλωνε με… καμιά δεκαριά μεταγραφές και ισάριθμες αποχωρήσεις…

Ο ΕΦΕΤΙΝΟΣ ΟΦΗ ΘΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Του χρόνου δεν ξέρουμε τι θα γίνει στον ΟΦΗ, αλλά αυτή η εφετινή έκδοσή του θα ζήσει και θα πεθάνει με το ίδιο ποδόσφαιρο. «Ελεύθερο»; «Αφελές»; Ισως, για ορισμένους. Για άλλους, «με πρώτο στόχο πώς θα δημιουργήσουμε και θα βάλουμε γκολ». Γι’ αυτό και ο ΟΦΗ, χωρίς την πίεση του «πρέπει να βγούμε Ευρώπη», χωρίς το άγχος του «πρέπει να νικήσουμε», είναι ικανός για όλα. Είναι ικανός να προέρχεται από τρεις ήττες και να νικά σχετικά εύκολα την ΑΕΚ, είναι ικανός να προηγείται και να χάνει από τη Λαμία, είναι ικανός να χάνει, αλλά να ρίχνει τρία (θα μπορούσε και πέντε) στον Αρη, χωρίς τρεις από τους τέσσερις ικανότερους παίκτες του.

Είναι όμορφος αυτός ο ΟΦΗ. Είναι ελκυστικός, διότι δεν σταματά να παίζει αυτό που θέλει να παίξει. Κι ας έχει μεγάλο κόστος ορισμένες φορές. Δεν έχει τη βαθμοθηρία στο πετσί του, ακόμα δεν έχει χαλάσει το μυαλό του από ήττες, «στραβές» και τραυματισμούς (χθες ο αναπληρωματικός Βαζ έβγαλε μάτια), είναι τακτικά αξιοπρόσεκτες πολλές από τις δομές στην ανάπτυξή του, γεμίζει το γήπεδό του, επιθετικά παίζει καλά ακόμα κι όταν χάνει. Εχτισε γρήγορα ταυτότητα και την υποστηρίζει παρά τις ατυχίες με τις απώλειες βασικών παικτών. Δεν έχει, άλλωστε και τους… παικταράδες στην αμυντική γραμμή του. Με Μαρινάκη – Γιαννούλη στόπερ πάει να τη βγάλει, έχοντας μπακ απ Κουτρουμπή – Νάστο και με Κοροβέση – Μπράουν στα άκρα. Αλλά η μαγκιά της ομάδας είναι να παίρνει όσο το δυνατόν καλύτερο εαυτό από όλους! Και αυτό ο ΟΦΗ το έχει καταφέρει ίσως στον καλύτερο βαθμό από όλους εφέτος.

Την ίδια στιγμή, ο προσεχής αντίπαλός του, φτάνει στο άλλο άκρο. Οι αριθμοί… ευημερούν για τον Παναθηναϊκό το τελευταίο δίμηνο: αήττητος σε έξι σερί ματς. Τρεις νίκες – τρεις ισοπαλίες μετά την ήττα από την ΑΕΛ. Κι αν ήταν πιο σοβαρός με τον Παναιτωλικό και τον Βόλο θα μετρούσε 5-1-0, με μια ισοπαλία εναντίον του ΠΑΟΚ στην Τούμπα λόγω πέναλτι στο 90’+6’. Μπήκε και στην εξάδα, ετοιμάζεται και για 1-2 μεταγραφές, επέστρεψε ο Ζαχίντ, όλα καλά!

«ΑΝΤΙΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ»  ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΝΙΚΕΣ

Όλα καλά; Δεν νομίζω! Ο Παναθηναϊκός είναι η μοναδική ομάδα που ακόμα κι όταν νικά εφέτος, δεν σε γοητεύει! Δεν σου δείχνει «κάτι»! Με εξαίρεση την αναμφισβήτητη ικανότητά του στο open play, η οποία αποδείχθηκε και με τον Ολυμπιακό και με τον ΠΑΟΚ (τα καλύτερα εφετινά παιχνίδια του μαζί με το εκρηκτικό 30λεπτο εναντίον της ΑΕΚ,όπου χάθηκε η μπάλα με ευθύνη και του αντιπάλου), ο Παναθηναϊκός δεν σου δίνει λόγο να να τον παρακολουθήσεις. Δεν σε «ερεθίζει» ποδοσφαιρικά!

Πέρυσι συνέβη ακριβώς το αντίστροφο στον πρώτο γύρο. Παρουσίασε κάτι τόσο φρέσκο, τόσο διαφορετικό, τόσο… γρήγορο και υγιές, που σε καλούσε να τον παρακολουθήσεις έστω από… περιέργεια, ακόμα κι αν δεν είσαι οπαδός του. Εφέτος δεν σε ελκύει να τον δεις ακόμα κι όταν παίρνει τρίποντα σαν το χθεσινό επί της Λαμίας, ή όπως τα 1-0 με τον Πανιώνιο, τον Ατρόμητο, τον Αστέρα. Φτάνουμε στο… 2020 και η μοναδική νίκη που έχει χαρεί ολόψυχα ο οπαδός του Παναθηναϊκού είναι εναντίον της ΑΕΚ, λόγω της εξέλιξης του ματς και της βαρύτητας ενός ντέρμπι!

Ταυτόχρονα, δε, εν αντιθέσει με την περυσινή σεζόν, δεν παρουσιάζει βελτίωση ούτε σε ατομικό επίπεδο! Χειρότερος ο Μπουζούκης, χειρότεροι οι Γιόχανσον – Ινσούα, χειρότεροι οι Κουρμπέλης – Δώνης. Πάλι καλά για τους Πράσινους που εμφανίστηκαν τρεις μεταγραφές (Σένκεφελντ, Περέα, Ζαχίντ), διότι από τους περυσινούς μόνο ο Πούγγουρας είναι βελτιωμένος.

Όχι, ούτε ο Χατζηγιοβάνης τρέχει καλύτερη σεζόν από την περυσινή και ας μην παρασυρόμαστε από τα εύστοχα πέναλτι. Ένα γκολ σε ροή αγώνα έχει πετύχει σε όλη τη σεζόν, στο Περιστέρι. Συμπτωματικά, από τη μοναδική εφετινή (μία αλλά θαυμάσια!) ασίστ του Γιάννη Μπουζούκη! Είπαμε: σ’ αυτόν τον Παναθηναϊκό πάντα… φταίνε για όλα, όλοι εκτός των παικτών! Ο Νταμπίζας, ο Δώνης, ο Αλαφούζος, οι διαιτητές, τα media, το άδειο ΟΑΚΑ, ο Χατζηπετρής, ο ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ, το Brexit… Ολοι, εκτός των παικτών!