Ένα καφέ παρακαλώ! Έφτασεεεεεε!

Ο Άρης κατά κάποιο τρόπο θα μπορούσαμε να πούμε ότι στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ συνέχισε από το σημείο που σταμάτησε πέρσι!!!

Μέτρησε 4 δοκάρια και όχι 3 όπως οι περισσότεροι ισχυρίζονται κι αυτό γιατί η μπάλα πριν καταλήξει στα δίχτυα μετά από το σουτ του Σάσα εκτελεί την διαδρομή δεξί –αριστερό δοκάρι και μετά δίχτυα!

Πέρσι η ομάδα σημάδεψε τα «ξύλα», όπως τα αποκαλούσαν οι παλιοί, 12 φορές.

Πέρσι ο Άρης σπαταλούσε τα χτυπήματα από την άσπρη βούλα και φέτος στο εναρκτήριο ματς υπέπεσε στο ίδιο αμάρτημα.

Σε αρκετές των περιπτώσεων στις αναμετρήσεις της περασμένης περιόδου οι παίκτες από έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης πέταξαν ένα ημίχρονο. Συνήθως το πρώτο.

Το ίδιο έπραξαν και το Σάββατο. Αν όχι όλο το 45λεπτό, τουλάχιστον το μεγαλύτερο του μέρος, 25 λεπτά και κάτι κατέληξαν στον κάδο των αχρήστων.

Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις πολύ εύκολα κάποιοι μπορούν να ισχυριστούν πως από πέρσι μέχρι την πρώτη αγωνιστική της φετινής περιόδου , σχεδόν τίποτα δεν άλλαξε , διαφορά δεν υπάρχει, πως η ομάδα κινείται στα ίδια επίπεδα.

Δεν είναι έτσι. Αν αρχίσουμε την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων από την πρώτη αγωνιστική τότε το μαγαζί θα κλείσει πριν ακόμη αναρτηθεί σε περίοπτη θέση, στην είσοδο του, το ενοικιαστήριο ή το πωλητήριο.

Εύκολα καταστρέφεις , δύσκολα χτίζεις.

Αυτός είναι ο κανόνας. Κι από τον κανόνα τον οποίο υπογραμμίζω από πέρσι όταν σημειώθηκαν εντάσεις μετά από κρίσεις, δεν πρόκειται να μετακινηθώ ούτε εκατοστό.

Κατά την περσινή περίοδο οι φίλοι της ομάδας όφειλαν να επιδείξουν εγκράτεια και σύνεση που στο μεγαλύτερο τους μέρος το επέδειξαν.

Ο Άρης μόλις είχε επιστρέψει στην μεγάλη κατηγορία μετά από ταλαιπωρία χρόνων και οι τάσεις μεγαλοϊδεατισμού-κατάκτηση τίτλου με την μια , αυτοσκοπός η έξοδος στην Ευρώπη και άλλα υπερβολικά , θα οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια σε τάσεις αυτοκτονίας.

Ευτυχώς όλα αυτά αποφεύχθηκαν γιατί η πλειοψηφία στα δύσκολα επέδειξε ωριμότητα και αυτοσυγκράτηση.

Φέτος καλείται να επιστρατεύσει υπομονή. Υπομονή για το επόμενο μεγάλο και στέρεο βήμα!

Αν και μου αρέσει κάθε τόσο χαριτολογώντας να λέω πως με την «Υπομονή» καριέρα έχτισαν μόνο οι αείμνηστοι Αλίκη Βουγιουκλάκη και Γρηγόρης Μπιθικώτσης στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός απ’ αυτόν της καρτερίας!

Γιατί μόνο μετά την ολοκλήρωση της περσινής περιόδου ο Άρης έχει να επιδείξει κάτι.

Το χτίσιμο δηλαδή μια ομάδας ανταγωνιστικής που κέρδισε τις εντυπώσεις και μαζί μ’ αυτές και θετικά αποτελέσματα , και κυρίως ,μετά από καιρό, την έξοδο στην Ευρώπη!

Πέρσι τέτοια εποχή τι είχε να επιδείξει;

Μόνο την επιστροφή του στα σαλόνια και την υπεράσπιση του ιστορικού του ρόλου κάτι που είχε καταπλακωθεί από την επικράτηση της μετριότητας στις τάξεις του συλλόγου τα τελευταία μαύρα χρόνια!

Πράματα όμως πολύ αφηρημένα που αναφέρονται στο συγκινησιακό ή ακόμα στο θυμικό των φίλων της ομάδας και μόνο εκεί!

Φέτος όμως έχουμε τα συγκεκριμένα , τα χειροπιαστά!

Μια ομάδα που αρχίζει να χτίζεται από πέρσι, με λάθη με παραλείψεις –να το δεχθώ- που έχει αρχίσει όμως να χτίζεται- με τα σωστά τελικά να υπερτερούν των λαθών γιατί αλλιώς δεν θα είχε επιτευχθεί η ευρωπαϊκή έξοδος, ούτε η ομάδα θα επέδιδε στην πλειονότητα των παιχνιδιών ποιοτικό ποδόσφαιρο.

Αυτό το πρώτο βήμα έχει να υπερασπιστεί φέτος ο σύλλογος και μαζί του οι φίλαθλοι της ομάδας.

Το πρώτο βήμα που θα οδηγήσει στο επόμενο μέχρι να ολοκληρωθεί ο κύκλος. Και ο κύκλος χρειάζεται , πάντα με την γνώμη των ειδικών, τουλάχιστον 3 με 4 χρόνια για να ολοκληρωθεί.

Οι ομάδες που φιλοδοξούν να έχουν μέλλον αλλά και παραγωγικό παρόν οικοδομούνται σε βάθος χρόνου κι όχι από την μια αγωνιστική περίοδο στην άλλη.

Γιατί οι ομάδες δεν είναι καφέδες να παραγγείλεις ένα και σε πέντε λεπτά να είναι έτοιμος να τον απολαύσεις.

Την περίοδο αυτή θα σημειωθούν αστοχίες, λανθασμένες εκτιμήσεις , κακές συγκυρίες.

Συμβαίνει παντού. Το θέμα είναι να παραμείνεις πιστός στο πλάνο που έχεις χαράξει και αυτό να υποστηριχθεί από τον κόσμο. Μόνο έτσι θα έχεις οικοδόμημα!

Και το πλάνο αυτό χαράσσεται από τον προπονητή μηδέ από τους φωνασκούντες φιλάθλους ή μέσω διαδικτυακών προτροπών, υλοποιείται δε από την διοίκηση.

Ο Άρης αποκλείεται να έχει μέλλον , αλλά ούτε και παρόν , αν ενδώσει στις «λογικές» των αφορισμών.

Ο Ιντέγιε δεν κάνει, ο Σάσα είναι εξάρι και χαραμίζεται, το ίδιο και ο Φετφατζίδης που έπρεπε να παίζει επιτελικός ( ο «μυρουδιάς» πάντως Βαλβέρδε δεν τον εμπιστεύθηκε σ’ αυτόν τον ρόλο), ο Ρόουζ είναι «γαμπρός», ο Ντιγκινί δεν μπορεί, ο Λάρσον πάχυνε και ο κόουτς Παντελίδης δεν έχει ιδέα.

Οπότε τι κάνουμε; Τους πετάμε όλους;

Προσοχή δεν αναφέρομαι σε επισημάνσεις που μπορεί να είναι σωστές, αλλά στο μηδενισμό.

Και εγώ από αυτή εδώ την στήλη έγραφα μετά τον αποκλεισμό ότι η ομάδα χρειάζεται τερματοφύλακα.

Από το ότι η ομάδα έχει ανάγκη από άσο μέχρι του σημείου η μισή η ομάδα να είναι υπό αμφισβήτηση έχει διαφορά.

Μετά ο Ιντέγιε προσπαθεί να κάνει μια επανεκκίνηση στην καριέρα του και αυτό αποτυπώνεται στο πάθος που εκδηλώνει σε κάθε ματς.

Είναι παντού, σε όλες τις φάσεις στην επίθεση , κερδίζει μάχες , ανοίγει διαδρόμους , καταπονεί τους αντιπάλους αμυντικούς , δημιουργεί καταστάσεις για γκολ.

Του λείπει το γκολ γιατί πληρώνει την απραξία 2 αγωνιστικών περιόδων σε μια νευραλγική θέση. Το πρόβλημα θα ήταν αν εμφανιζόταν αδιάφορος.

Αλλά θα δείτε ότι σύντομα -μέχρι τα τέλη του Σεπτέμβρη λέω εγώ- θα επιβραβευτεί για το πείσμα του γιατί μοχθεί, γιατί και τεχνική έχει και εμπειρία.

Όσο για τους υπόλοιπους οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι στο σύγχρονο ποδόσφαιρο οι παίκτες είναι υποχρεωμένοι πλέον να ερμηνεύουν με επιτυχία περισσότερους ρόλους απ’ αυτούς που είναι επιφορτισμένοι σύμφωνα με την θέση τους.

Κι ο Άρης έχει την ΤΥΧΗ να έχει τέτοιους παίκτες στην δύναμη του!

Αυτός εξάλλου είναι ο λόγος που παρά τις όποιες «ανορθογραφίες» στις θέσεις η ομάδα παίζει αξιόλογο ποδόσφαιρο!

Αυτό δεν το σκέφτηκε κανείς;

Μετά αν ο Άρης είχε την οικονομική δυνατότητα να πάρει ακριβώς τον παίκτη επιπέδου που θέλει στην συγκεκριμένη θέση δεν θα ήταν Άρης αλλά Ρεάλ!

Ούτε ο Ολυμπιακός ούτε ο ΠΑΟΚ, ούτε η ΑΕΚ με πολύ μεγαλύτερα μπάτζετ δεν το έχουν καταφέρει σε πολλές περιπτώσεις!

Από την στιγμή που διοίκηση και προπονητής έχουν φωτογραφίσει τα λάθη και τα κενά στον προγραμματισμό του καλοκαιριού με σκοπό να τα διορθώσουν το μόνο που μένει στον κόσμο της ομάδας είναι περιμένει τις εξελίξεις.

Εμένα πάντως ζητούμενο την δεδομένη στιγμή είναι να δω την ομάδα να αποδίδει καλό ποδόσφαιρο σε εκτός έδρας παιχνίδι αρχής γενομένης από τον Βόλο γιατί κάτι τέτοιο μέχρι στιγμής δεν έχουμε δει.

Μετά δε την ολοκλήρωση των μεταγραφών και την επιστροφή των τραυματιών θα έχουμε όλη και…όλοι με ψυχραιμία πάντα να συζητήσουμε για τα καθέκαστα!