TOP ΑΓΩΝΕΣ
  • TOP ΑΓΩΝΕΣ

ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Μυτίδης: «Ομορφο πράγμα να βοηθάς και να δίνεις»

Μυτίδης: «Ομορφο πράγμα να βοηθάς και να δίνεις»

Μυτίδης: «Ομορφο πράγμα να βοηθάς και να δίνεις»

Ο διεθνής Κύπριος φορ μίλησε στο gazzetta.gr για τις εν Ελλάδι εμπειρίες του, αλλά και  το ίδρυμα  «Περπατώντας με την Ελενα», το οποίο ίδρυσε  και βοηθά όσους έχουν ανάγκη 

Από τα «βαριά χαρτιά» που ήρθαν στη Σούπερ Λιγκ τον Γενάρη ήταν ο Νέστορας Μυτίδης. Ο 25χρονος φορ έπαιξε το δεύτερο μισό της σεζόν στην Κέρκυρα, όμως τελικά ήπιε από το πικρό ποτήρι του υποβιβασμού. Διεθνής, με παραστάσεις στο ολλανδικό πρωτάθλημα όπου αγωνίστηκε στη Ρόντα και ένας ποδοσφαιριστής που παρουσιάζει πλούσιο φιλανθρωπικό έργο μέσω του ιδρύματος «Περπατώντας με την Ελενα», μίλησε στο gazzetta.gr τόσο για τις εν Ελλάδι εμπειρίες του, όσο και για το μέλλον του. Αλλωστε είναι ένα παλικάρι που πέρασε πολλά, αλλά έδειξε πως είναι δυνατός.  
 
Βλέπετε πριν από μερικά χρόνια, τον Σεπτέμβριο του 2014, έφυγε από τη ζωή η αδερφή του Ελενα μόλις στα 20 χρόνια της, νικημένη από την επάρατη νόσο. Ο Μυτίδης πέρασε δύσκολα, αλλά έσφιξε τα δόντια και επέστρεψε δυνατός στα γήπεδα. Εκτοτε όταν σκοράρει δείχνει τον ουρανό και πολλές φορές σηκώνει τη φανέλα του, όπου γράφει «We will never forget you» (σ.σ. δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ). Με αυτόν τον τρόπο αφιερώνει όλα τα τέρματά του στην αδικοχαμένη αδερφή του. 
 
-Ηταν 'πικρή' η εμπειρία σου από την Ελλάδα; 
Η ομάδα υποβιβάστηκε και αυτό είναι άσχημο για όλους μας.  Σαν εμπειρία την παρουσία μου στη Σούπερ Λιγκ την θεωρώ πολύ καλή. Είδα το πρωτάθλημα από κοντά και έπαιξα κόντρα σε μεγάλες ομάδες. Ομως όταν δεν πετυχαίνεις τους ομαδικούς στόχους, είναι δύσκολα τα πράγματα.
 
-Θα μπορούσε να αποφύγει η Κέρκυρα τον υποβιβασμό; 
Ναι, ο αγώνας που δώσαμε ήταν τίμιος,Ολοι μας δουλέψαμε πολύ, περάσαμε πολλές ώρες μέσα στο γήπεδο και σταθήκαμε άτυχοι σε  ορισμένα παιχνίδια, που όμως ήταν πολύ σημαντικά. Οπως με την Ξάνθη όπου ισοφαριστήκαμε στις καθυστερήσεις ή με τη Λαμία που μείναμε στο 0-0. Ακόμη και κόντρα στη Λάρισα εκτός έδρας. 
 
Αν κερδίζαμε αυτά τα ματς, θα είχαμε διαφορετική τύχη, αφού θα αυξάνονταν η πίεση στους αντιπάλους μας.  Τα πράγματα όμως δεν μας ήρθαν όπως θα θέλαμε. Στην ομάδα ήρθα τον Γενάρη και συνεργάστηκα με τρεις διαφορετικούς προπονητές. Αυτό είναι αρνητικό για τους παίκτες. Ξεκινάγαμε κάθε φορά από την αρχή, αφού κάθε προπονητής θέλει να περάσει τη δική του φιλοσοφία. Ολοι μας όμως δώσαμε το 100%. 
 
-Θες να μείνεις στη χώρα μας ή να επιστρέψεις στην Κύπρο; 
Ναι, θα ήθελα να μείνω στην Ελλάδα. Μου αρέσουν οι προκλήσεις και να βλέπω καινούργια πράγματα. Αλλά ακόμη είναι πολύ νωρίς, ενώ έχει και συμβόλαιο με την ομάδα μου (σ.σ. την ΑΕΚ Λάρνακας).  
 
-Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ του ελληνικού και του κυπριακού πρωταθλήματος;  
 
Το ελληνικό θα το χαρακτήριζα ποιο δυνατό. Εχει περισσότερες μονομαχίες σώμα με σώμα.  Σε αυτό υπερτερεί. Πάντως δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές, ενώ αν εξαιρέσεις τις 'μεγάλες' ομάδες, οι άλλες βρίσκονται κοντά μεταξύ τους. Ισως μία διαφορά που θα μπορούσα να εντοπίσω είναι πως στην Κύπρο υπάρχει περισσότερη τακτική, ενώ ακόμη μία είναι πως στην Κύπρο υπάρχει μεγάλη διαφορά δυναμικότητας των πρώτων ομάδων με τις υπόλοιπες. Η ψαλίδα είναι μεγαλύτερη, ενώ στην Ελλάδα όχι.  
 
-Σε είδαμε τόσο στην κορυφή του πρωταθλήματος, όσο και στα πλάγια. Που σου αρέσει να παίζεις;
Στην κορυφή. Πάντα στην κορυφή. Απλά σε ορισμένα παιχνίδια που παίζαμε περισσότεροι επιθετικοί, ήμουν στα άκρα.
 
-Τι δεν ξεχνάς από την καριέρα σου ως τώρα;
Είναι πολλά, δεν μπορώ να απομονώσω κάτι. Σίγουρα η εμπειρία μου στην Ολλανδία, είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Το εκεί πρωτάθλημα είναι φανταστικό. Οι  εγκαταστάσεις, τα γήπεδα, όλα.. Εχω ζήσει ωραίες στιγμές και στην Κύπρο με την ΑΕΚ Λάρνακας, παίξαμε ομίλους Γιουρόπα και φυσικά με την Εθνική ομάδα. 
-Σε ενδιαφέρει η προοπτική του εξωτερικού, όπως είχε συμβεί με τη Ρόντα; 
Οπωσδήποτε. Αυτό πρέπει να ισχύει για κάθε παίκτη, ώστε να κάνει το βήμα παραπάνω. Να ζει για το ποδόσφαιρο. Αν μπορούσα να πάω ξανά, ναι θα το έκανα.  
 
-Πως αποφάσισες να γίνεις ποδοσφαιριστής;
Αυτό συνέβη. (σ.σ.γέλια). Από μικρό παιδί ήμουν στα γήπεδα. Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου. Ο πατέρας μου έπαιζε ερασιτεχνικά και με έπαιρνε μαζί του στο γήπεδο. Πάντα ονειρευόμουν  να γίνω ποδοσφαιριστής. Εκανα επάγγελμα αυτό που αγαπώ.  
 
-Το ίνδαλμά σου; 
Οταν ήμουν μικρός μου άρεσε ο Τζέραρντ. Η Λίβερπουλ είναι και η ομάδα μου. Μου αρέσουν πολλοί σύγχρονοι επιθετικοί, όπως ο Ιμπραϊμοβιτς και ο Λεβαντόφσκι. Αλλά και ο Μιχάλης Κωνσταντίνου. Πάντα τον απολάμβανα και τον πρόλαβα στα γήπεδα ως επαγγελματίας και εγώ.
 
-Στον ελεύθερό σου χρόνο πώς περνάς; 
Μου αρέσει να μένω σπίτι με τη σύντροφό του.  Να χαλαρώνω. Βέβαια η... κουλτούρα μας  είναι να πηγαίνουμε και για καφέ (σ.σ. γέλια). Θέλω να βγαίνω βόλτες και να χαλαρώνω  μακριά από το ποδόσφαιρο. Να κάνω εκδρομές, να ξεφεύγει το μυαλό, όχι μόνο το σώμα. Ετσι ξεφεύγω λίγο από το ποδόσφαιρο και επανέρχομαι σε αυτό πιο φρέσκος. 
 
-Εχεις αναπτύξει μεγάλο φιλανθρωπικό έργο, μέσω του ιδρύματος  «Περπατώντας με την Ελενα»
Δημιουργήθηκε στη μνήμη της αδερφής μου. Ο σκοπός μας είναι να βοηθάμε παιδιά που έχουν προβλήματα υγείας και οικονομικά. Να είμαστε κοντά στα παιδιά που δίνουν τον πιο σημαντικό αγώνα σε αυτή τη ζωή.  Να μπορούν να σπουδάσουν. Αυτό θέλουμε, ενώ σαν ίδρυμα προσπαθούμε να βοηθούμε όσους μπορούμε.
 
Να σου πω κάτι. Αυτό μας δίνει δύναμη και σε εμάς τους ίδιους. Οσα περισσότερα δίνουμε, τόσα περισσότερα παίρνουμε σαν άνθρωποι. Δεν είναι εύκολο, αλλά το απολαμβάνουμε. Ο τρόπος που λειτουργούμε είναι να συγκεντρώνουμε χρήματα από διάφορα events που διοργανώνουμε, όπως συναυλίες. Θέλει δουλειά, αλλά όσοι ασχολούμαστε το κάνουμε με πολύ αγάπη. Θέλω να ευχαριστήσω όσους βοηθούν.  
 
-Θες να τους στείλεις ένα μήνυμα;  
Είναι δίπλα μας και είναι πάρα πολλοί. Εμείς θα συνεχίσουμε, Είναι όμορφο πράγμα να βοηθάς και να δίνεις. Με την στήριξη του κόσμου θα είμαστε πάντα κοντά και ενεργοί. Μας δίνουν τεράστια δύναμη.