Η υπομονή που είναι αρετή και η διαφορά της ΑΕΚ του Ριμπάλτα με τον ανταγωνισμό!

Δεν έχουν περάσει δα και πολλές μέρες από τότε που έγραφα σε τούτο το χώρο, στο κορυφαίο site της χώρας, πως είναι δικαιολογημένο για τον κόσμο της ΑΕΚ να προκύπτει αγωνία στο κομμάτι της ενίσχυσης της ομάδα. Ειδικά έπειτα από την πώληση του Ορμπελίν Πινέδα στην Μόντερεϊ και έχοντας αποφασίσει το club να τερματίσει η συνεργασία με Περέιρα και Ζοάο Μάριο, μεταξύ άλλων... Αυτό που ωστόσο δεν δικαιολογούνταν και υπογράμμιζα στο ίδιο κείμενο ήταν η γκρίνια και έπρεπε να προσθέσω και η δυσπιστία στο τρόπο λειτουργίας στο κομμάτι του αγωνιστικού σχεδιασμού του Χαβιέρ Ριμπάλτα και της συνεργασίας του με τον Μάριο Ηλιόπουλο και τον Μάρκο Νίκολιτς. Να αγωνιά κανείς για την αγαπημένη του ομάδα και πως θα εξελιχθεί το αγωνιστικό προφανώς και είναι νορμάλ, να αμφισβητεί το τρόπο λειτουργίας, αποφάσεων και επιλογών, συνιστά πλέον χαρακτηριστικό ανθρώπου με κόμπλεξ και εμπάθεια (ακόμη και όταν συμβαίνουν λάθη, άλλωστε μόνο οι... νεκροί δεν κάνουν τετοια)!

Ωστόσο δεν αλλάζει ποτέ το γεγονός ότι η υπομονή είναι αρετή και πραγματικά είναι κάτι που διακρίνει τον Χαβιέρ Ριμπάλτα σε όλη την έως τώρα πορεία του στην ΑΕΚ τη στιγμή που ξεχωρίζει η άριστη συνεργασία του με τον Σέρβο τεχνικό. Δεν ήταν τυχαία η αναφορά του Νίκολιτς μετά το τελευταίο φιλικό στην Ολλανδία πως σε μια με δυο μέρες εκτιμούσε πως θα χαμογελούσε ο ίδιος αλλά και ο κόσμος της πρωταθλήτριας. Έτσι κι έγινε με την απόκτηση του Λόβρο Μάγιερ ο οποίος έρχεται να καλύψει περισσότερο από μια ανάγκες στο χορτάρι μιας και μπορεί να αγωνιστεί στο 8, στο 10 και ως εξτρέμ, κυρίως δεξιά με το ανάποδο πόδι, ένας υπέροχος μεσοεπιθετικός και πολυθεσίτης. Τη στιγμή που ξεχωρίζει και για την ικανότητά του στις στατικές φάσεις, δημιουργεί και σκοράρει με την ίδια ευκολία και προφανώς μπορεί να υπηρετήσει παιχνίδι με τακτική προσέγγιση στο 4-4-2, αλλά και στο 4-3-2-1: καταγράφω αυτές τις τακτικές γιατί έως σήμερα αυτές έχει επιλέξει να χρησιμοποιεί ο Νίκολιτς.

Τώρα αρχίζει πάλι να μας... ταλαιπωρεί το ερώτημα αν ο διεθνής Κροάτης έρχεται στην ΑΕΚ για να είναι ο αντι-Πινέδα κάτι το οποίο είναι ανούσιο να το συζητάμε και να το υπέρ-αναλύουμε. Διότι πολύ απλά θα αποδειχθεί στο χορτάρι και στο τρόπο που θα επιλέξει να τον αξιοποίησει ο Νίκολιτς και όχι σε μια επιπέδου αούα ανάλυση δίχως να έχουμε μισό δείγμα χρησιμοποίησής του από τον τεχνικό του Δικέφαλου! Άλλωστε η Ένωση είναι δεδομένο ότι θα αποκτήσει έναν ακόμη μέσο και μαζί με τους Κάιρινεν θα φτάσει τους τρεις στο χώρο σε επίπεδο νέων προσώπων για τη μεσαία γραμμή. Αυτό σημαίνει ότι θα δύναται να αξιοποιηθούν παντοιοτρόπως από τον Σέρβο τεχνικό και είναι το μοναδικό που έχει σημασία για έναν προπονητή που δύναται να εξελίξει όπως μας απέδειξε το εκάστοτε ρόστερ που έχει στη διάθεσή του...

Επίσης είναι διδακτική αυτή η προσθήκη για τους Έλληνες φίλαθλους και οπαδούς που συνήθως από την ανυπομονησία τους φτάνουν στα πρόθυρα της καταστραφολογίας. Πέρυσι μην έχοντας γνώση το πώς λειτουργεί ο Ριμπάλτα υπήρχε μια δικαιολογία για να συμβαίνει αυτό και εστιάζω στην ΑΕΚ που μας απασχολεί, αλλά όχι και φέτος έχοντας όλα τα δεδομένα του τρόπου λειτουργίας του Καταλανού διευθυντή ποδοσφαίρου. Η πρωταθλήτρια οφείλει φέτος να κάνει αγωνιστική αναβάθμιση και όχι αριθμητική διότι δεν είχε ανάγκη κάτι τέτοιο ενόψει Champions league και φυσικά της προσπάθειας να διατηρήσει το τίτλο της πρωταθλήτριας. Οι προσθήκες με αντίτιμο (3 έως τώρα με πληρωμή σε ομάδα) τα 15 εκατ ευρώ είναι αν μη τι άλλο μια σημαντική επιβεβαίωση - απόδειξη τη στιγμή που αν κάνει χρήση της οψιόν αγοράς του Αλεξίου θα φτάσει να χει δώσει 18 εκατ ευρώ (πάει βέβαια για το επόμενο καλοκαίρι αυτή η οψιόν).

Ωστόσο ποιοτική την αναδεικνύουν τα στοιχεία, χαρακτηριστικά και το βιογραφικό των ποδοσφαιριστών που απέκτησε όπως αυτά των Ζούμπκφ, Κάιρινεν και της πλέον ακριβής προσθήκης στην ιστορία της ΑΕΚ: του Λόβρο Μάγιερ! Όλοι τους με σημαντικές παρατάσεις και έχοντας δώσει αγώνες στο κορυφαίο, είτε σε συλλογικό είτε σε εθνικό, επίπεδο. Η διαφορά της Ένωσης με τον ανταγωνισμό είναι ο Χαβιέρ Ριμπάλτα και ο τρόπος που κινείται διότι δεν εστιάζει στον πρόχειρο εντυπωσιασμό και δεν επηρεάζεται από όσα μπορεί να συμβαίνουν στα αντίπαλα στρατόπεδα. Διότι πολύ απλά έχει σχέδιο, συγκεκριμένο τρόπο λειτουργίας και κάνει αποκλειστικά focus σε αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη: την ουσιαστική και ποιοτική δική της αναβάθμιση...