Ο Ολυμπιακός βρήκε πάλι χθες τους «3» του θριάμβου με την ΑΕΚ και τον κανονικό Μπουχαλάκη

Ο Ολυμπιακός βρήκε πάλι χθες τους «3» του θριάμβου με την ΑΕΚ και τον κανονικό Μπουχαλάκη

Κώστας Νικολακόπουλος Κώστας Νικολακόπουλος
Ο Ολυμπιακός βρήκε πάλι χθες τους «3» του θριάμβου με την ΑΕΚ και τον κανονικό Μπουχαλάκη

bet365

Ο Κ. Νικολακόπουλος στέκεται μέσα από το blog του στο Gazzetta στις καλές «επιστροφές» που είχε ο Ολυμπιακός χθες στο Περιστέρι.

Όταν κερδίζεις 3-0 στο τέλος όλοι μιλάνε για περίπατο. Και κάπως έτσι αντιμετωπίστηκε και το χθεσινό παιχνίδι του Ολυμπιακού στο Περιστέρι. Μόνο που η πραγματικότητα δεν ήταν αυτή.

Για 50 λεπτά ο Ατρόμητος ήταν «μέσα» στο παιχνίδι και πρέπει να παραδεχθούμε ότι όλο το ματς ήταν το δίλεπτο στο οποίο αφενός μεν οι γηπεδούχοι έχασαν διπλή σπουδαία ευκαιρία ισοφάρισης, αφετέρου δε οι φιλοξενούμενοι έκαναν το δεύτερο γκολ κι εκεί πράγματι τέλειωσε το ματς.

Περίπατο, πάντως, δεν έκανε ο Ολυμπιακός. Σε κανένα παιχνίδι δεν έχει κάνει. Περίπατος, άλλωστε, με τόσες κλοτσιές και τάκλιν και σκληρά μαρκαρίσματα (βλέπε Νάτσου στον Εμβιλά, Παπαδόπουλου στον Αγκιμπού, Χαρίσης στον Μαντί) δεν γίνεται. Με το «ωραίο» να είναι ότι διαμαρτύρονταν κιόλας αρκετές φορές οι παίκτες του Ατρόμητου για φάουλ που σφύριζε, απόλυτα σωστά, ο διαιτητής. Και βλέπαμε εμείς αμέσως μετά το ριπλέι και αναρωτιόμασταν, «τι κάνουν οι άνθρωποι»;…

Καταλύτης στο παιχνίδι ήταν η απόφαση του Μαρτίνς στο 20λεπτο να αλλάξει θέσεις μέχρι το τέλος του ημιχρόνου σε Αγκιμπού και Μασούρα. Βλέπετε, ο Ατρόμητος είχε βρει χώρους στην πλευρά του Ρέαμπτσιουκ κι έβγαζε από εκεί πολλές επιθέσεις, διότι ο Μασούρας δεν γυρνούσε να βοηθήσει τον αριστερό του μπακ-παράλληλα δεν λειτουργούσαν επιθετικά ούτε αυτός, ούτε ο Αγκιμπού. Με την μετατόπιση του Αγκιμπού αριστερά έκλεισε ο διάδρομος που έβρισκε ο Ατρόμητος, ο δε Μασούρας σε ρόλο μεσοκυνηγού λίγο πίσω από τον Ελ Αραμπί ήταν πολύ πιο αποδοτικός.

Από εκεί και πέρα, ασφαλώς το πλέον σημαντικό για τον Ολυμπιακό ήταν ότι βρήκε πάλι πρωταγωνιστές επιθετικά-δημιουργικά τους παίκτες του που είχαν καθαρίσει το ντέρμπι με την ΑΕΚ (3-2) στο ΟΑΚΑ-μιλάω για τον Αραμπί (δύο γκολ εκεί), τον Αγκιμπού (ένα γκολ), αλλά και τον Λαλά (μία ασίστ). Ειδικά τα γκολ του Αραμπί και η επιθετική δραστηριότητα του Αγκιμπού, του είχαν λείψει πολύ στα τελευταία παιχνίδια. Χθες ο Αγκιμπού βγήκε πανέξυπνα από θέση έξω αριστερά σε θέση μέσα δεξιά στη φάση του πέναλτι εκμεταλλευόμενος την πάσα του Λαλά, που θύμισε εκείνη του Γάλλου στον Αραμπί για το 2-1 επί της ΑΕΚ. Κι όταν στο β΄ ημίχρονο ο Μαρτίνς τον επανέφερε σε ρόλο δεκαριού, με τον Μασούρα αριστερά (να είναι πλέον συνεπής κι αμυντικά), ο Αγκιμπού πάλι ήταν μέσα στο 2-0, έστω κι αν δεν είμαι σίγουρος ότι η πάσα του είχε προορισμό τον (σκόρερ) Αραμπί η, τον Λαλά, που έφευγε από δεξιά!

Καμαρά

Για τον Ατρόμητο όλα πήγαν στραβά, καθώς ήρθε και το (άτυχο) πέναλτι του Χατζηϊσαία για το 3-0, με συνέπεια στο τέλος να ήταν και τυχερός που δεν έφαγε πέντε γκολ. Αυτό ήταν εξάλλου και το βασικό ψεγάδι του Ολυμπιακού στο χθεσινό παιχνίδι: η επιπολαιότητα στην αξιοποίηση των ευκαιριών μετά το 3-0. Π.χ. ο Ροντρίγκες βρέθηκε δύο φορές σε θέση γκολ, χωρίς καν να σουτάρει! Την πρώτη έχασε το κοντρόλ και τη δεύτερη καθυστέρησε και κόπηκε…Το ίδιο και η άλλη αλλαγή, ο Βρουσάι: από θέση γκολ, αντί να εκτελέσει πήγε να ντριμπλάρει και να ξαναντριμπλάρει και τελικά δεν σούταρε καν…

Το άλλο ψεγάδι της ομάδας ήταν η πολύ κακή αμυντική της συμπεριφορά σε εκείνο το κόρνερ που πολύ εύκολα θα έφερνε το 1-1 του Ατρόμητου στο 48’ και θα άλλαζε όλο το παιχνίδι. Αρχικά ήταν ο Μασούρας που έχασε την κεφαλιά από τον Παπαδόπουλο με τον Εμβιλά να διώχνει πάνω στην γραμμή. Και στη συνέχεια ήταν ο Μπουχαλάκης κι ο Εμβιλά που αντί να πάνε κι αυτοί πάνω στην μπάλα όπως έκανε ο Κουλούρης, κάθονταν και τον έβλεπαν να παίρνει την κεφαλιά με όλη του την άνεση στη σέντρα που βγήκε στην συνέχεια της φάσης. Απλά, στάθηκαν τυχεροί που η μπάλα έφυγε άουτ…

Τέλειο για τον Ολυμπιακό ήταν ότι σκόραρε για τρίτο στη σειρά παιχνίδι πρωταθλήματος στο πιο κρίσιμο σημείο, με το που ξεκίνησε το β΄ ημίχρονο, εκεί που το γκολ κόβει τα πόδια του αντίπαλου και δίνει την ψυχολογία στην ομάδα που το βάζει: με τον ΟΦΗ ήταν στο 49’ το 2-1 του Σισέ, με τον Άρη ήταν στο 54’ το 1-0 του Σισέ (πάλι) και με τον Ατρόμητο τώρα ήταν στο 50’ το 2-0 του Ελ Αραμπί. Ήταν κάτι που έκανε κατά κόρο η ομάδα του Μαρτίνς τα προηγούμενα χρόνια, να κτυπάει δηλαδή σε αυτό το ευαίσθητο χρονικό σημείο των αγώνων της, και που τη φετινή σεζόν σε ένα μεγάλο βαθμό το είχε «χάσει».

Όπως είχε χάσει ο Ολυμπιακός και ένα άλλο δυνατό του κομμάτι, τα μαζεμένα γκολ σε ένα παιχνίδι, κάτι που επίσης δείχνει ότι έστω λίγο σταδιακά το βρίσκει: χθες με δύο γκολ μέσα σε 12 λεπτά (50’-62’) το τέλειωσε το ματς. Ακριβώς όπως είχε κάνει και στην Κρήτη με δύο γκολ μέσα σε 11 λεπτά, στο 49’ και στο 60’…

Λαλά

Τι μου άρεσε χθες; Η δημιουργική ικανότητα του Λαλά, χάρη στην καλή του πάσα (το περίεργο είναι ότι δεν έχει καλή σέντρα!). Η κάθετη στον Αγκιμπού για το πέναλτι στο 1-0 ήταν κλάση. Και την επανέλαβε λίγο μετά και στον Μασούρα. Το ένα-δύο που έκανε με τον Ροντρίγκες έφερε το συμπαίκτη του σε θέση για γκολ. Και η πάσα του στο τέλος στον Βρουσάι ήταν ουσιαστικά ασίστ, άσχετα αν δεν την εκμεταλλεύθηκε ο συμπαίκτης του. Μιλάμε για ένα δεξί μπακ που χθες ήταν με τις καλές μπαλιές του μέσα σε τέσσερις φάσεις για γκολ!

Τι δεν μου άρεσε χθες; Η πολύ μέτρια εικόνα του Λόπες. Δεν ξέρω αν τα πολλά παιχνίδια που έπαιξε εσχάτως του βγήκαν «βαριά» και είχε κόπωση, αλλά εγώ αναφέρομαι κυρίως στη νοοτροπία. Είναι αποδεκτό ένας παίκτης να βρεθεί σε μία κακή βραδιά, στην οποία επί 65 λεπτά να έχει απλά κάνει ένα (όντως φαρμακερό σουτ λίγο άουτ). Δεν είναι όμως αποδεκτό να μην γυρίζει πίσω να βοηθάει την άμυνα, ούτε να αγνοεί δύο φορές συμπαίκτες του ευρισκόμενους σε πολύ καλύτερες από τον ίδιο θέσεις. Το έκανε μία φορά με τον Λαλά δεξιά του να φεύγει μόνος του. Το έκανε και δεύτερη φορά επιχειρώντας να σκοράρει από 40 μέτρα, με τον γκολκίπερ εκτός θέσης, ενώ περίμεναν μία πάσα του ο Αραμπί κι ο Μασούρας.

Μπουχαλάκης

Καλό για τον Ολυμπιακό που κράτησε το μηδέν πίσω για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι και δη με τον Βατσλίκ και πάλι θεατή, καθώς είχε όλη κι όλη μία επέμβαση, στο 91’, σε μία διεκδίκηση Μπουχαλάκη-Μαυρομάτη. Παρεμπιπτόντως, ίσως ο καλύτερος παίκτης χθες να ήταν ο Μπουχαλάκης από πλευράς συνέπειας απόδοσης. Μετά από όχι μικρή περίοδος μετριότητας, ανέβασε στροφές και ήταν…κανονικός Μπουχαλάκης. Με πολλές καλές πάσες, και μέσα στις γραμμές του αντίπαλου, με μπαλιές για φάσεις γκολ, με καλά τρεξίματα, πάτησε περιοχή ερχόμενος από πίσω για το γκολ (απλά δεν τον είδε ο Μασούρας στην κάθετη του Λαλά, για να του γυρίσει την μπάλα). Συνδυάστηκε πολύ καλά με τον Εμβιλά, με τον μεν Γάλλο να υποδέχεται την μπάλα από τα στόπερ, τον δε Έλληνα αρκετά μέτρα πιο μπροστά να παίρνει αυτός την πάσα του Εμβιλά.

Για το τέλος: Ο Μαντί Καμαρά μπήκε καλά στο παιχνίδι, ερχόμενος από τον πάγκο στο 65’. Έδειξε διάθεση, έκανε άμυνα, έπεσε δυναμικά στην μπάλα. Αλλά τι ήταν πάλι αυτό με το φάουλ που τζάμπα έδωσε στον Ατρόμητο σε θέση για γκολ; Με τον Άρη πάλι είχε κάνει φάουλ χωρίς κανένα λόγο έξω από την περιοχή του Ολυμπιακού και πλάγια, απλά τότε έτυχε και δεν το είχε δει ο διαιτητής. Πραγματικά δεν το καταλαβαίνω.

Άσχετο: Ήταν το πιο δύσκολο τεστ χθες για τον Ολυμπιακό Β κόντρα στη Βέροια, που είναι καλή ομάδα και διεκδικεί άνοδο. Και πήρε καλό βαθμό η ομάδα του Ιμπαγάσα. Μπορούσε και να κερδίσει (προηγούμενη 1-0 είχε δοκάρι), μπορούσε και να χάσει (η Βέροια είχε περισσότερες καθαρές ευκαιρίες για γκολ), εν τέλει ισοφαρίστηκε στο 89’ (1-1), ίσως γιατί γύρισε παραπάνω πίσω απ΄ ότι έπρεπε στο τέλος.

Στο δύσκολο ξεκίνημα του αγώνα ήταν στήριγμα ο Τζολάκης με δύο σωτήριες επεμβάσεις, η πρώτη με τα πόδια, η δεύτερη με εκτίναξη. Κι ενώ φαίνονταν ότι θα είχε ένα τέλειο παιχνίδι (με μία τρίτη καλή επέμβαση, καλά διωξίματα με τα πόδια και γρήγορες εξόδους), νομίζω ότι θα μπορούσε να αντιδράσει καλύτερα στο γκολ της Βέροιας στο 89΄. Ήταν βέβαια από κοντά το σουτ, αλλά στην κλειστή του γωνία. Βρήκε μπάλα, όχι όμως τόσο ώστε να την διώξει. Δεν του καταλογίζεις την ευθύνη, λες ότι περίμενες κάτι πιο αποτελεσματικό.

Το καλό είναι ότι άφησε πίσω του το παιχνίδι με τον Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη, στο οποίο παρότι δεν δέχθηκε γκολ είχε σοβαρά λάθη. Σε μία φάση αντί να μπλοκάρει την μπάλα την έδιωξε άσχημα πάνω σε αντίπαλο κι απλά ήταν τυχερός που αυτός αστόχησε. Σε μία άλλη στιγμή πήγε ο αντίπαλος φορ να του κλέψει την μπάλα με τον Τζολάκη να κάνει δύο λάθη με τα πόδια στην ίδια φάση. Και σε μία τρίτη στιγμή πήγε να βγάλει πάσα με το χέρι, την έστειλε σε αντίπαλο και η κατάληξη ήταν ένα παρολίγο πέναλτι.

Μάθε πού θα δεις ζωντανά όλους τους αγώνες σήμερα μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta.

Κώστας Νικολακόπουλος
Κώστας Νικολακόπουλος

Ο Κώστας Νικολακόπουλος έγινε δημοσιογράφος από…σπόντα. Από τη Νομική και τη δικηγορία η, το επάγγελμα του δικαστικού, που υποτίθεται ότι ήταν στα πλάνα του (εξ ου κι οχαρακτηρισμός «ανακριτή» από τον Γ. Λούβαρη!), βρέθηκε ξαφνικά στον ΦΙΛΑΘΛΟ, όταν πρωτογεννήθηκε η ιδέα αυτής της εφημερίδας από τους Ν. Καραγιαννίδη και Ι. Μαθιουδάκη. Ένα χρόνο ρεπορτάζ Πανιώνιου και Αιγάλεω (μαζί), ένα χρόνο ΑΕΚ και από την άνοιξη του 1984 έως και σήμερα ρεπορτάζ Ολυμπιακού, όπου τα έχει δει όλα. Πρώτα τα λεγόμενα πέτρινα χρόνια και μετά πρωταθλήματα το ένα μετά το άλλο. Του αρέσει να γράφει για μεταγραφές, αλλά ο ίδιος τις αποφεύγει. Σε 40 χρόνια έχει κάνει δύο! Το 1992 στο ΦΩΣ του Θ. Νικολαϊδη και μετά στον ΓΑΥΡΟ που στη συνέχεια έγινε ένα με τον Κόκκινο Πρωταθλητή. Πάνω από μία δεκαετία καλύπτει το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού στον Σπορ FM.