Η πρόοδος Τζολάκη και Σουρλή στον Ολυμπιακό, τα συν και τα πλην Κρίστινσον, Μάρκοβιτς

Η πρόοδος Τζολάκη και Σουρλή στον Ολυμπιακό, τα συν και τα πλην Κρίστινσον, Μάρκοβιτς

Η πρόοδος Τζολάκη και Σουρλή στον Ολυμπιακό, τα συν και τα πλην Κρίστινσον, Μάρκοβιτς

bet365

Ο Κώστας Νικολακόπουλος αναλύει στο Gazzetta τους δύο «μικρούς» του Ολυμπιακού και όχι μόνο.

Ν’ αρχίσω όπως άρχισα και χθες: καλό είναι να κερδίζει ο Ολυμπιακός ακόμη και στα φιλικά-κι ακόμη καλύτερο να μην τρώει γκολ. Κάθε νίκη ενισχύει τον χαρακτήρα μίας μεγάλης ομάδας.

Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, πρέπει να δεχθούμε ότι χθες κόντρα στην Κράσνονταρ που έπαιξε φέτος στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ έχοντας αποκλείσει τον ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός όπως νίκησε 1-0, έτσι μπορούσε και να χάσει με 0-1. Οι σημαντικές ευκαιρίες ήταν, βλέπετε, μοιρασμένες για τις δύο ομάδες. Ο Ολυμπιακός, όμως, είχε την κατοχή της μπάλας και γενικά έβγαλε μία σοβαρότητα κι αρκετή συνέπεια σε έναν από τους τρεις πιο σπουδαίους αγώνες του στην προετοιμασία (οι άλλοι δύο με την Ζάλτσμπουργκ και τη Γαλατασαράι).

Στο μοναδικό κομμάτι που ήταν προβληματικός ήταν στα εφτά πρώτα λεπτά του β΄ ημιχρόνου, διάστημα στο οποίο οι Ρώσοι του έκαναν τέσσερις τελικές, με τις τρεις να είναι καθαρές ευκαιρίες! Το πραγματικά παράξενο, που θα πρέπει να βάλει σε σκέψεις τον Μαρτίνς, είναι ότι η ίδια ενδεκάδα που χθες έπαιξε στο β΄ ημίχρονο και ήταν τόσο κακή στο ξεκίνημα, είχε ακριβώς την ίδια τραγική αντίδραση και προχθές, παίζοντας τότε στο α΄ ημίχρονο (!): πάλι στα εφτά πρώτα λεπτά η Βόλφσμπεργκερ είχε κυριαρχήσει, κάνοντας καθαρές ευκαιρίες.

Προχθές ήταν ο Τζολάκης που είχε σώσει το μηδέν, με την επέμβαση με τα πόδια στο εξ επαφής πλασέ, χθες ήταν ο Κρίστινσον, που υποχρεώθηκε σε δύο σωτήριες επεμβάσεις σε φαρμακερά σουτ από καλές θέσεις. Ο Ισλανδός γενικά διόρθωσε τρεις φορές χοντρά λάθη συμπαικτών του, κρατώντας το μηδέν, με τις καλές επεμβάσεις του-στις δύο πρώτες επεμβάσεις ήταν λάθη από Τικίνιο και Πέπε, ενώ αργότερα διόρθωσε λάθος και του Κουντέ. Ο έμπειρος γκολκίπερ θα έπαιρνε άριστα χθες, αλλά μας έδειξε σε μία εκτέλεση κόρνερ την γνωστή αδυναμία του στις εξόδους: βγήκε πολύ άσχημα κι απλά ήταν τυχερός που η κεφαλιά του αντίπαλου έφυγε άουτ. Σε δύο άλλες σέντρες, πιο εύκολες, ο Κρίστινσον αντέδρασε θετικά, όμως είναι ξεκάθαρο ότι αν δεν βελτιωθεί θεαματικά σε αυτό το κομμάτι, στις εξόδους του στον αέρα σε σέντρες από τα πλάγια, δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει διεκδικητής θέσης βασικού γκολκίπερ στον Ολυμπιακό, παρά τις πολλές άλλες αρετές του.

Κρίστινσον

Εκεί που είδαμε σοβαρή πρόοδο ήταν στο παιχνίδι του Τζολάκη με τα πόδια, κάτι στο οποίο είχε πρόβλημα. Χθες είδαμε τον νεαρό τερματοφύλακα να παίζει από καλά έως αρκετά καλά με τα πόδια, τόσο σε επίπεδο διωξίματος της μπάλας, όσο και, κυρίως αυτό, σε επίπεδο σωστής πάσας, κάτι πολύ σημαντικό για μία ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, που ζητάει κι από τον γκολκίπερ του να ξεκινάει καλά επιθέσεις. Μου έκανε εντύπωση που ο νεαρός «άσος» έπαιξε με ψυχραιμία την μπάλα πασάροντας ακόμη και κάθετα σε συμπαίκτες του, δίνοντας καλή λύση για ξεκίνημα ορθόδοξης επίθεσης.

Ο Τζολάκης, που είχε μία δύσκολη επέμβαση (πάλι) με τα πόδια, χρειάστηκε να αντιδράσει σε κάποια σουτ έστω όχι πολύ επικίνδυνα, τα κατάφερε όλες τις φορές, όμως νομίζω ότι θα πρέπει να προσέξει σε ένα σημείο, να μάθει να μπλοκάρει καλύτερα την μπάλα, γιατί συνήθως το κάνει με τη δεύτερη φορά, αφού πρώτα δηλαδή του φύγει η μπάλα την πρώτη. Με αυτό τον τρόπο αντίδρασης ρισκάρει να φάει γκολ, αν βρεθεί ο αντίπαλος κοντά του.

Τζολάκης

Καλό ήταν κατά τα άλλα, που είδαμε περισσότερο χρόνο και σε πιο δύσκολες συνθήκες τον Αποστολόπουλο. Ο πιτσιρικάς αριστερός μπακ έβγαλε ξανά μία αρκετά ενδιαφέρουσα εικόνα, χάρη στην ταχύτητα του, με την οποία αντιδράει συνήθως καλά αμυντικά, αλλά και με την οποία φεύγει με κούρσες μπροστά-σε αυτό το δεύτερο κομμάτι, πρέπει να προσέχει λίγο τις πάσες του γιατί ξεκινάει καλά την προσπάθεια, όμως μία μέτρια πάσα μπορεί εύκολα να την χαλάσει.

Στο δε αμυντικό κομμάτι, για δεύτερο στη σειρά παιχνίδι του βγήκε στην πλάτη του ο αντίπαλος εξτρέμ κι αυτό είναι ένα θέμα, που πρέπει να μάθει να το αντιμετωπίζει. Πάντως, πραγματικά μας αρέσει με τις γρήγορες καλύψεις του πίσω και με τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να κάνει καλή άμυνα και παράλληλα να φύγει μπροστά. Νομίζω ότι αξίζει να το δουλέψει ο Μαρτίνς αυτό το παιδί-η επιλογή του σχεδόν με το που μπήκε να βγει πρώτος στην μπάλα και να βγάλει με τη μία μία πάσα στον Τικίνιο που έφευγε επικίνδυνα μόνος μπροστά, ήταν εξαιρετική, άσχετα αν ο Βραζιλιάνος υποδείχθηκε σε θέση οφσάιντ.

Ενδιαφέρον το παιχνίδι και για τον Μάρκοβιτς, καθώς είδαμε δύο καινούργια στοιχεία γι΄ αυτόν, ένα πολύ καλό κι ένα πολύ αρνητικό.

Το πρώτο ήταν η άνεση του στην πάσα από την άμυνα προς τη μεσαία γραμμή, κάτι που δεν έχουν σε τέτοιο βαθμό π.χ. ούτε ο Σισέ, ούτε (κυρίως αυτός) ο Μπα. Ο Σέρβος, αντίθετα, περνάει σωστές πάσες από πίσω-για την ακρίβεια ήταν σχεδόν αλάνθαστος. Ενίοτε δε οι μπαλιές του ήταν και ανάμεσα στις γραμμές του αντίπαλου, το ιδανικό που ψάχνει ο προπονητής, ενώ τον είδαμε τώρα που ξεψάρωσε να κάνει μέχρι κι ωραία απαλλαγή από αντίπαλο.

Μάρκοβιτς

Το δεύτερο ήταν η αδυναμία που έβγαλε στο ψηλό παιχνίδι. Σε τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις έχασε κεφαλιές, με τις δύο να εξελίχθηκαν σε μεγάλες φάσεις για γκολ, άσχετα που χάθηκαν. Άραγε να είναι θέμα λίγου ύψους που (για στόπερ πάντα) του λείπει η, είναι θέμα κακής τοποθέτησης, κάτι που άρα δουλεύεται και ξεπερνιέται και με την εμπειρία; Μακάρι να είναι το δεύτερο, καθώς τον είδαμε σε μία στιγμή να πετάγεται πολύ ψηλά και να καθαρίζει με κεφαλιά, ενώ και σε μία άλλη στιγμή έδιωξε έστω με δυσκολία με το κεφάλι μία αρκετά απειλητική σέντρα. Γενικά είχε καλές αντιδράσεις, έβαζε σωστά το σώμα του κερδίζοντας μονομαχίες, αλλά αυτό στο ψηλό παιχνίδι πρέπει να το δει πολύ σοβαρά.

Ακόμη πιο ενδιαφέρον φυσικά το τεστ για τον Σουρλή, που σα συνέχειας της καλής εικόνας του όταν πήρε ευκαιρίες στα πλέι οφς, χθες έκανε και το πρώτο του γκολ με τα «ερυθρόλευκα», σε επίπεδο πρώτης ομάδας. Εντοπίζουμε σίγουρα πρόοδο στον νεαρό μέσο αφού πλέον είναι πολύ περισσότερες οι καλές ενέργειες ουσίας μέσα στο παιχνίδι του: ήταν εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο στο ξεκίνημα έβγαλε άμυνα σε κρίσιμη θέση, αλλά κι απέφυγε τρεις αντιπάλους του! Είναι πιεστικός, τρέχει καλά και πολύ την μπάλα, βγαίνει ωραία έτσι στην αντεπίθεση και τρεις φορές που έκλεψε μπάλα από τον αντίπαλο είχε τη μία κέρδος ένα φάουλ και κίτρινη, τη δεύτερη καλή κούρσα και την τρίτη το γκολ!

Ένα γκολ λοιπόν που ο ίδιος το ξεκίνησε κλέβοντας την μπάλα πίσω από το κέντρο με καλή πίεση, με τον ίδιο να τελειώνει τη φάση αξιοποιώντας την ασίστ του Ελ Αραμπί. Ένα γκολ που του άξιζε για την καλή του προσπάθεια, με την οποία έδειξε στον Μαρτίνς ότι «είναι πάντα εδώ»!

Άσχετο: όταν πας για να πάρεις παίκτες επιπέδου κι είσαι ελληνικό κλαμπ, ακόμη κι όταν μιλάμε για τον Ολυμπιακό, θα αργήσεις, θα καθυστερήσεις…Έστω κι αν ακόμη δεν μπήκε ο Ιούλιος, με τον εξτρέμ θα έπρεπε να υπήρχε εξέλιξη. Αλλά, πιστέψτε με, δεν είναι εύκολο, ιδίως όταν ο προπονητής είναι πολύ δύσκολος στην επιλογή…

Μάθε πού θα δεις ζωντανά όλους τους αγώνες σήμερα μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta.

Κώστας Νικολακόπουλος
Κώστας Νικολακόπουλος

Ο Κώστας Νικολακόπουλος έγινε δημοσιογράφος από…σπόντα. Από τη Νομική και τη δικηγορία η, το επάγγελμα του δικαστικού, που υποτίθεται ότι ήταν στα πλάνα του (εξ ου κι οχαρακτηρισμός «ανακριτή» από τον Γ. Λούβαρη!), βρέθηκε ξαφνικά στον ΦΙΛΑΘΛΟ, όταν πρωτογεννήθηκε η ιδέα αυτής της εφημερίδας από τους Ν. Καραγιαννίδη και Ι. Μαθιουδάκη. Ένα χρόνο ρεπορτάζ Πανιώνιου και Αιγάλεω (μαζί), ένα χρόνο ΑΕΚ και από την άνοιξη του 1984 έως και σήμερα ρεπορτάζ Ολυμπιακού, όπου τα έχει δει όλα. Πρώτα τα λεγόμενα πέτρινα χρόνια και μετά πρωταθλήματα το ένα μετά το άλλο. Του αρέσει να γράφει για μεταγραφές, αλλά ο ίδιος τις αποφεύγει. Σε 40 χρόνια έχει κάνει δύο! Το 1992 στο ΦΩΣ του Θ. Νικολαϊδη και μετά στον ΓΑΥΡΟ που στη συνέχεια έγινε ένα με τον Κόκκινο Πρωταθλητή. Πάνω από μία δεκαετία καλύπτει το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού στον Σπορ FM.