Ένα γλυκό ταξίδι στο μεγαλείο του Παναθηναϊκού!

Ένα γλυκό ταξίδι στο μεγαλείο του Παναθηναϊκού!

Νίκος Αθανασίου Νίκος Αθανασίου
Ένα γλυκό ταξίδι στο μεγαλείο του Παναθηναϊκού!

bet365

Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για το ντοκιμαντέρ του Gazzetta με αφορμή τα πενήντα χρόνια από την επική πορεία του Παναθηναϊκού μέχρι τον τελικό του Wembley!

Δεν μου αρέσει να γράφω σε πρώτο ενικό αλλά σήμερα είμαι… αναγκασμένος να το πράξω, καθώς δεν έχω άλλο τρόπο να εκφράσω αυτά τα οποία σκέφτομαι. Τόσο απλά.

Τα είκοσι χρόνια από την ιστορική πρόκριση επί της Γιουβέντους και εκείνο το ντοκιμαντέρ που ετοιμάσαμε μαζί με τον Βασίλη Τσίγκα τον Νοέμβριο του 2020 ήταν μία πολύ καλή ευκαιρία για να ξεφύγω από την… μιζέρια του ρεπορτάζ, καθώς ο Παναθηναϊκός ο κανονικός, εδώ και πολλά χρόνια ζει μοναχά στο YouTube, όπως μας αρέσει να γράφουμε σε τούτη εδώ την γωνιά. Είδες, Τσίγκα, το έγραψα, αφού τόσο σου αρέσει.

Αυτή, όμως, είναι η σκληρή πραγματικότητα και δεν αλλάζει.

Η συναναστροφή μου εκείνη την εποχή με τον Καραγκούνη, τον Μπασινά, τον Λυμπερόπουλο, τον Πάολο Σόουζα, τον Ρενέ Χένρικσεν, τα παιδικά μου ινδάλματα δηλαδή, η τριβή με μία τεράστια ποδοσφαιρική στιγμή του συλλόγου και το τελικό αποτέλεσμα, το οποίοι εσείς κρίνατε ως κάτι όμορφο και άκρως συγκινητικό, ήταν πράγματα που μου έδωσαν ανάσες παναθηναϊκής κανονικότητας.

Και στην τελική είναι πράγματα που μένουν. Μία μεταγραφή, ένα αποκλειστικό, σε δέκα λεπτά θα το έχουν ξεχάσει όλοι. Θα βρίσκεται παντού, σε όλα τα σάιτ. Αυτά είναι ζητήματα που αφορούν μόνο την πιάτσα. To ποιος το... έβγαλε πρώτος.

Θέματα, όμως, σαν κι αυτό θα είναι πάντα εκεί, σε περίοπτη θέση στον ατελείωτο κόσμο του internet για όποιον θέλει να θυμηθεί ή να μάθει για το ένδοξο παρελθόν του Τριφυλλιού. Είναι σημείο αναφοράς. Έστω και αργά το κατάλαβα.

Τρώγοντας ανοίγει η όρεξη και τον Γενάρη του 2021 αποφασίσαμε να προχωρήσουμε στην υλοποίηση ενός ντοκιμαντέρ για την μεγαλύτερη στιγμή στην ιστορία του Παναθηναϊκού και του ελληνικού ποδοσφαίρου σε συλλογικό επίπεδο. Για την αξεπέραστη πορεία μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Wembley το 1971. Πένηντα χρόνια. Μισός αιώνας μετά. Ήταν απλά η υποχρέωση του κορυφαίου αθλητικού μέσου της χώρας, το καθήκον μας απέναντι σε εκείνους που δόξασαν τον ελληνικό αθλητισμό σε εποχές πολύ δύσκολες για την χώρα.

Μία υποχρέωση και ένα καθήκον που τα απόλαυσα από την αρχή μέχρι και το τέλος. Είναι μαγική η αίσθηση του να βλέπεις την ιστορία να ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια σου, να ακούς ιστορίες που δεν είχες ξανακούσει, να ζεις εκείνη την εποχή μέσα από τις ζωντανές αφηγήσεις των ανθρώπων που το έζησαν, ο καθένας από το δικό του μετερίζι, από την δική του οπτική γωνία. Κάθε συνέντευξη που κάναμε για το ᾽᾽1971 δευτερόλεπτα᾽᾽ ήταν ένα κομμάτι ενός ταξιδιού προς το μεγαλείο του Παναθηναϊκού.

Ένα ταξίδι που έπρεπε να γίνει σε συνθήκες έξαρσης του Covid19, με τα κρούσματα να ξεπερνούν τις 3.000 καθημερινά και να πρέπει να συναναστραφείς με ανθρώπους που ανήκουν στις λεγόμενες ευπαθείς ομάδες και να τους πείσεις κατά κύριο λόγο να έρθουν στο studio του Gazzetta. Αν υπήρχε ένας φόβος στην υλοποίηση του ντοκιμαντέρ, αυτός ήταν, να μην… σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και παρά τα μέτρα προστασίας, γίνει καμιά ζημιά στους συμμετέχοντες. Τελικά από τον φόβο μου μην κολλήσει κανείς, την… πάτησα εγώ και τέλος καλό όλα καλά. Ακόμη και ο ένας μήνας εγκλεισμού την εποχή που είχαν κλειστεί όλες οι συνεντεύξεις, δεν υπήρχε περίπτωση να εμποδίσει την υλοποίηση του ντοκιμαντέρ.

Ένα ντοκιμαντέρ που στο τέλος της ημέρας μου αφήνει μια πολύ γλυκιά γεύση, μια ανατριχίλα και ένα ᾽᾽νιώθω τυχερός᾽᾽ για την ευκαιρία που είχα να μιλήσω με αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι είναι ένα κομμάτι(δεν έχει σημασία το πόσο μεγάλο ή μικρό) εκείνης της απίθανης ιστορίας. Ήταν τιμή μου και τους ευχαριστώ πάρα πολύ και μακάρι όσοι το δείτε να νιώσετε τα ίδια συναισθήματα και να το απολαύσετε. Ειδικά οι νεότεροι που σίγουρα δεν γνωρίζετε(όπως και εγώ δεν γνώριζα) πολλά από τα περιστατικά εκείνης της εποχής…

Από κει και πέρα, δεν γίνεται να μην γράψω δύο λόγια για το ντοκιμαντέρ που ετοίμασε η ΠΑΕ Παναθηναϊκός και το οποίο θα προβληθεί το βράδυ(20.00) στην ΕΡΤ3 και θα υπάρχει στην πλατφόρμα ΕRTflix. Αν υπήρχε ένα άτυπο top5 της δεκαετίας του Γιάννη Αλαφούζου στην ΠΑΕ, η συγκεκριμένη ταινία θα ήταν σίγουρα μέσα στην πεντάδα. Είναι ένα υπέροχο φιλμ! Υπέροχο. Η μία ώρα της διάρκειάς του σε γεμίζει Παναθηναϊκό, σε ταξιδεύει, σε βάζει μέσα στην ομάδα με τα απίθανα πλάνα που εξασφάλισαν οι άνθρωποι του συλλόγου.

Η δουλειά του project manager, Σταμάτη Γαρρή, είναι αντάξια του Παναθηναϊκού, του επιτεύγματος και των προσδοκιών που υπήρχαν από την ΠΑΕ για το ντοκιμαντέρ της. Ένα τεράστιο μπράβο, λοιπόν και δημόσια γιατί το αξίζει πέρα για πέρα. Tα καλά να λέγονται...

Νίκος Αθανασίου
Νίκος Αθανασίου