Ο Σωτήρης Κυργιάκος στο gazzetta.gr: «Λίβερπουλ δεν γίνεσαι για τις κούπες, γίνεσαι για την αγάπη!»

Ο Σωτήρης Κυργιάκος στο gazzetta.gr: «Λίβερπουλ δεν γίνεσαι για τις κούπες, γίνεσαι για την αγάπη!»

Ο Σωτήρης Κυργιάκος στο gazzetta.gr: «Λίβερπουλ δεν γίνεσαι για τις κούπες, γίνεσαι για την αγάπη!»

O Σωτήρης Κυργιάκος, ο μοναδικός Έλληνας παίκτης που έχει φορέσει τη φανέλα της Λίβερπουλ, μιλά στο gazzetta.gr για τη μεγάλη αγάπη του και το Anfield, για τον Κλοπ και τον Φαν Ντάικ, για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του club, μα περισσότερο απ΄όλα για το συναίσθημα που δημιουργεί η ιδιότητα του μέλους αυτής της παγκόσμιας «οικογένειας».

Από τη Θύελλα Μεγαλοχωρίου των Τρικάλων, στη Λίβερπουλ της «πατρίδας» του ποδοσφαίρου. Aπό την Ακαδημία του Παναθηναϊκού στ' αλώνια του Αγίου Νικολάου. Από τη Β' Εθνική απευθείας στο Champions League με τον Γιάννη Κυράστα! Από τ' αστέρια και τις ευρωπαϊκές συμμετοχές, από τα προκριματικά του Euro και τη θέση βασικού στόπερ στην Εθνική Ελλάδας στη ρήξη χιαστού εναντίον των Ρέιντζερς τον Οκτώβριο του 2003 και την απώλεια του ιστορικού ταξιδιού στην Πορτογαλία: την καριέρα του Σωτήρη Κυργιάκου μόνο “πεζή”, “αδιάφορη” και... φυσιολογική δεν τη λες...

Από τα “Κυργιάκο, αλάνι” μετά τη φάση με τον Τζιοβάνι στη Λεωφόρο (18 Απριλίου 2004), “μαύρο πρόβατο” στον Παναθηναϊκό. Δανεισμός στους Ρέιντζερς, τεράστια διαμάχη του με τους Πράσινους για το “+1” στο συμβόλαιό του, δικαίωση από τη FIFA.

Από τη Σκωτία στην Αϊντραχτ Φρανκφούρτης και από τη Γερμανία πίσω, στην ΑΕΚ. Στα 30 του πλέον. Οκτώ χρόνια πριν, το 2001, ο τραυματισμός του Γιάννη Γκούμα ήταν η αφορμή για να ταξιδέψει άρον – άρον από το Ηράκλειο στην Παιανία με τις ευλογίες του “δεύτερου πατέρα” του, Λάμπρου Μάρη, του ανθρώπου που τον είχε πείσει να μην τα παρατήσει όταν ο νεαρός Σωτήρης είχε ολοκληρώσει τον κύκλο του στην Ακαδημία του Παναθηναϊκού. Τον Αύγουστο του 2009 ο ταυτόχρονος τραυματισμός του - βασικού δίπλα στον Κάραγκερ - Ντάνιελ Αγκερ (επέμβαση στην πλάτη, έξι εβδομάδες νοκ άουτ) και του άγουρου Μάρτιν Σκρτελ (στο σαγόνι) ωθεί τον Ράφα Μπενίτεθ να ρίξει μια ματιά στη λίστα του.

Είναι ένας σκληρός αμυντικός, ο οποίος είναι πολύ δυνατός και καλός στον αέρα. Έχει δυνατό χαρακτήρα και εμείς αναζητάμε τέτοια στοιχεία. Μπορεί να πετύχει γκολ και θα αποτελεί απειλή σε εκτελέσεις κόρνερ και φάουλ. Είναι πολύ δυνατός στην άμυνα, αλλά θα χρειαστεί χρόνο, όπως όλοι, για να προσαρμοστεί στην Premier League. Θα είναι πολύ καλή μεταγραφή για εμάς. Ξέρουμε τον παίκτη από τότε που ήταν στην Ρέιντζερς και έχουμε δει videos με την Φρανκφούρτη και την εθνική ομάδα. Οι σκάουτς έχουν πολλές πληροφορίες” λέει ο εμβληματικός στην ιστορία της Λίβερπουλ Ισπανός τεχνικός και ο “Soto” παίρνει το Νο 16.

Παίζει 49 ματς με τη Λίβερπουλ. Με Ράφα Μπενίτεθ, με Ρόι Χόντσον, με Σερ Κένι Νταλγκλίς. Ο ποδοσφαιρικός Θεός τον αξιώνει να ζήσει (και να πανηγυρίσει νίκη με 3-1) μετά το Σέλτικ – Ρέιντζερς και το Λίβερπουλ – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ! Περίπου 100 οπαδοί του ελληνικού fan club της Λίβερπουλ στη Θεσσαλονίκη ταξιδεύουν στα Σκόπια τον Ιούλιο του 2010 για να δουν τον “δικό” τους Ελληνα να παίζει στον τρίτο προκριματικό γύρο του Europa League εναντίον της Ραμποτνίσκι. Παίρνει ακόμα και το περιβραχιόνιο (σε ένα, αλλά “καταραμένο” ματς Λιγκ Καπ, με αποκλεισμό στα πέναλτι από τη Νορθάμπτον), αναδεικνύεται και “Player of The Monthτον Οκτώβριο του 2010 (με 61%, έναντι 13% του Ρέινα και 8% του... Τζέραρντ), το Κοp του... βγάζει και τραγούδι.


We thought his days were numbered,

Now he plays here every week.

We can't pronounce his surname, so we call him Nick the Greek.

Ohhh Kyrgiakos!

Κάπως έτσι, όπως την περιγράφουν τα στιχάκια, ήταν η ιστορία του Soto στο Anfield. Λίγοι τον γνώριζαν, όλοι τον εκτίμησαν. Οχι, δεν ήταν ο... Φαν Ντάικ, αλλά δεν πέρασε χωρίς να ακουμπήσει δύο χρόνια στο Λίβερπουλ. Δυο χρόνια με αρκετές χαρές και μπόλικες πίκρες (όπως οι “ευρωπαϊκοί” αποκλεισμοί από την Ατλέτικο Μαδρίτης και τη Μπράγκα), δυο αλησμόνητες σεζόν που τον έδεσαν για μια ζωή στο λιμάνι. Πάει κάθε χρόνο στο Anfield, διατηρεί τους δεσμούς του με την αγγλική και την εν Ελλάδι liverpoolian κοινότητα (Liverpool Thessaloniki Branch), την παρακολουθεί όσο μπορεί από κοντά, δίνει το παρών στους τελικούς του Champions League (στο Κίεβο με τη Ρεάλ, στη Μαδρίτη με την Τότεναμ) και... φουσκώνει από υπερηφάνεια με το πρώτο πρωτάθλημα μετά από 30 χρόνια.

Μέσα σ' όλα, ο Soto δέχθηκε να απαντήσει γραπτώς στις ερωτήσεις του gazzetta.gr για το κατόρθωμα της ομάδας που έχτισε ο Γιούργκεν Κλοπ και δικαιωματικά παίρνει μια εξέχουσα θέση στο μεγάλο αφιέρωμα του website στους Reds.

- Είχες μάθει μετά τη μεταγραφή σου πώς είχες επιλεγεί από τη Λίβερπουλ; Με ποια κριτήρια σε είχε αποκτήσει;

“Ήμουν επιλογή του Ράφα Μπενίτεθ, ο οποίος με παρακολουθούσε αρκετά χρόνια”.

 

- Ποια ήταν η καλύτερη και η χειρότερη στιγμή σου στη Λίβερπουλ;

“Η καλύτερη στιγμή μου ήταν στον αγώνα που φόρεσα το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Η χειρότερη ήταν σε μια ήττα στο Μπέρμιγχαμ εναντίον της Γουέστ Μπρομ”.

 

- Είχες πει ότι «η Λίβερπουλ είναι η μεγαλύτερη και πιο δεμένη οικογένεια στον κόσμο». Θα μπορούσες να μας εξηγήσεις τι εννοείς;

“Υπάρχει μια απίστευτη αύρα σε αυτό τον σύλλογο. Το δέσιμο της ομάδας με τον κόσμο είναι εκπληκτικό. Η ατμόσφαιρα στο Anfield είναι φανταστική”.

 

- Αυτή η ποδοσφαιρική οικογένεια ανατράφηκε επί 30 χρόνια χωρίς να πάρει πρωτάθλημα. Με σποραδικούς εγχώριους τίτλους και δύο τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ. Πώς εξηγείται αυτή η πίστη του φιλάθλου και η διεύρυνση της οπαδικής βάσης της;

“Οι υποστηρικτές της Λίβερπουλ δεν γίνονται για ένα πρωτάθλημα ή ένα CL ή επειδή είναι μια ομάδα της μόδας, αλλά για την ιστορία και την αγάπη που τρέφουν για τον σύλλογο. Ένας αγώνας στις κερκίδες του Anfield αρκεί να γίνεις πιστός υποστηρικτής της”.

 

- Ποια είναι τα βασικά ποδοσφαιρικά χαρακτηριστικά της ταυτότητας της σημερινής Λίβερπουλ;

“Αυτό που είπε ο Κλοπ την πρώτη ημέρα που ήρθε. 'From doubters to believers'. 'Από αμφισβητίες σε πιστούς'. Ο Γερμανός άλλαξε όλη την ψυχολογία του συλλόγου και με τις πολύ σωστές προσθήκες που έκανε στο ρόστερ έχει δημιουργήσει μια φανταστική ομάδα που έφτασε στη κορυφή και πιστεύω θα μείνει για αρκετά ακόμη χρόνια”.

 

- Ποιοι εκτιμάς ότι είναι οι πιο σημαντικοί παίκτες αυτής της γενιάς της Λίβερπουλ;

“Ο Μανέ, ο Άλισον, ο Άρντολντ, ο Φιρμίνιο και φυσικά ο Φαν Ντάικ”.

 

- Θα μπορούσες, με την ιδιότητα του στόπερ, να μας εξηγήσεις τι βλέπεις με το δικό σου ποδοσφαιρικό μάτι στον Φαν Ντάικ και αν είναι τόσο σημαντικός όσο λέγεται και γράφεται για τη λειτουργία της ομάδας;

“Είναι ένας από τους καλύτερους αμυντικούς στο κόσμο. Είναι πολύ έξυπνος, πολύ γρήγορος και δυνατός και έχει πάντα άριστες τοποθετήσεις”.

- Θεωρείς ότι χρειάζεται κάπου ενίσχυση, ή με το ίδιο ρόστερ θα κατορθώσει να παραμείνει τόσο ψηλά τα επόμενα 2-3 χρόνια, μόνο και μόνο αν κρατήσει τον κορμό της;

“Ο βασικός κορμός της ομάδας είναι άριστος και δεν χρειάζεται ραγδαίες αλλαγές. Ίσως μερικές προσθήκες για τον πάγκο για μεγαλύτερο rotation γιατί τα παιχνίδια μέσα στη σεζόν είναι πολλά”.

 

- Πολλοί θεωρούν ότι αυτά τα τρία τελευταία χρόνια, με δύο τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ και ένα πρωτάθλημα μετά από 30 χρόνια είναι η αρχή μιας «αυτοκρατορίας» τύπου Μαν. Γιουνάιτεντ. Είναι τόσο.. εύκολο αυτό στην Premier League; Συμφωνείς ή διαφωνείς και γιατί;

“Είναι πολύ νωρίς να συζητάει κάποιος για κάτι τέτοιο. Σίγουρα όμως πιστεύω ότι θα είναι πρωταγωνίστρια και τα επόμενα χρόνια”.

 

- Eχεις παρακολουθήσει από κοντά αυτή τη Λίβερπουλ του Κλοπ;

“Πηγαίνω στο Αnfield μερικές φορές κάθε χρόνο”.

 

- Εχεις διατηρήσει κάποιους συνδέσμους, κάποιες επαφές με το club; Αν ναι, ποιες και πώς; Με παίκτες, στελέχη, δημοσιογράφους, οπαδούς; Με ποιους;

“Ναι, έχω κρατήσει επαφές και καλές σχέσεις”.