Βραζιλία: Ο Αντσελότι πήγε να «κλέψει» το Μουντιάλ κι όχι να το κατακτήσει

Μία ολόκληρη γενιά Βραζιλιάνων δεν έχει δει την ομάδα τους να επικρατεί σε νοκ άουτ ματς ενός Μουντιάλ κόντρα σε ευρωπαϊκό σύνολο.

Τι σημαίνει αυτό για το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο; Μπορεί πολλά, μπορεί να είναι απλά και μία σύμπτωση... Το 2006 η Παγκόσμια πρωταθλήτρια Βραζιλία με Ρονάλντο, Καφού, Ροναλντίνιο, Ρομπέρτο Κάρλος, Καφού, Λούσιο, Κακά κι άλλους σεσημασμένους παικταράδες έμεινε εκτός από τη μετέπειτα φιναλίστ Γαλλία με 1-0. Των Ζιντάν, Ανρί, Ριμπερί, Βιεϊρά. Μία Γαλλία που επίσης είχε σπουδαίους παίκτες. Το 2010 ενώ ήταν καλύτερη έμεινε εκτός από την πάντα δυνατή κι επιθετική Ολλανδία. Που έφτασε κι αυτή στον τελικό. Το 2014 την ταπείνωσε η Γερμανία που πήρε τον τίτλο. Το 2018 την άφησε εκτός το Βέλγιο στην καλύτερή εκδοχή του, σε όλη του την ιστορία. Το 2022 στα πέναλτι την άφησε εκτός η Κροατία, ενώ η Βραζιλία ήταν πάλι καλύτερή από την αντίπαλό της.

Το 2026 την εκτέλεσε η Νορβηγία του Χάαλαντ. Θα μπορούσε να περάσει η Βραζιλία τη Νορβηγία; Σαφώς. Το άξιζε. Ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του. Η Νορβηγία, πάντως, δεν έκλεψε το ματς. Το πήρε στα ίσια. Οπότε η απάντηση έρχεται ενδεχομένως πιο εύκολα.

Η Σελεσάο είχε το χαμένο πέναλτι. Το σουτ του Βινίσιους κι ένα γύρισμα του Μαρτινέλι που σταμάτησε ο Νίλαντ και ήταν πάσα μισό γκολ. Στο δεύτερο είχε το τετ α τετ του Έντρικ στο 0-0 κάποιες φάσεις όχι σπουδαίες, μία φάση που η μπάλα πήγε στο δοκάρι από αντίπαλο και την απίθανη απόκρουση του Νίλαντ κι ένα γύρισμα του Κασεμίρο που αντί να γίνει το 1-1, ενώ έμοιαζε εύκολη η πάσα, η μπάλα πήγε πλάγιο...

Η Νορβηγία είχε ένα γκολ που ακυρώθηκε σωστά, μία μεγάλη φάση στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου και στο δεύτερο δύο σπουδαίες ευκαιρίες πριν το γκολ του Χάαλαντ. Φαινόταν, όμως, ότι αν θέλει η Βραζιλία να περάσει θα έπρεπε να βάλει δύο γκολ. Το ένα έστω στην παράταση. Γιατί όπως πήγαινε το ματς, η τιμωρία θα ερχόταν. Και ήρθε.

A história da Seleção Brasileira é feita de grandes conquistas, mas também de momentos que fortalecem nosso caminho.

Hoje nos despedimos da Copa do Mundo, certos de que voltaremos ainda mais fortes.

Obrigado, torcida brasileira. pic.twitter.com/2sBMameewE

— brasil (@CBF_Futebol) July 5, 2026

Οι Βραζιλιάνοι κατηγορούν τον Αντσελότι, τους παίκτες, τους πάντες. Η κριτική είναι σκληρή. Μόνο στη Βραζιλία και την Αργεντινή, σε ό,τι αφορά τις εθνικές ομάδες η κριτική είναι τόσο σκληρή. Γιατί έχουν δει παικταράδες, γιατί έχουν μάθει να βλέπουν μπάλα. Φυσικά γιατί στη Λατινική Αμερική το πάθος τους είναι μεγαλύτερο για το ποδόσφαιρο σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ήπειρο.
Υπάρχει κριτική γιατί δεν κλήθηκε ο φορ Πέδρο της Φλαμένγκο. Ή ορισμένοι άλλοι, όπως ο Μπρένο Μπίντον της Κορίνθιανς.

Συνήθως σε μία αποτυχία αυτοί που δεν παίζουν είναι οι καλύτεροι... Νόμος της κριτικής. Πρόβλημα για τη Βραζιλία που δεν έχει την ποιότητα του παρελθόντος και η απουσία παικτών όπως οι Ραφίνια, Πακετά. Ο πρώτος μαγεύει στη Μπαρτσελόνα, αλλά στην εθνική δεν πρόσφερε εξαιτίας των προσωπικών προβλημάτων. Ο Πακετά, παράλληλα, θα μπορούσε να βοήθησει έναντι του ανύπαρκτου Έντερσον που μπήκε και δεν ήξερε τι να κάνει δίπλα στον κουρασμένο και αργό πλέον Κασεμίρο.

La diferencia de una Brasil y otra en un gol. pic.twitter.com/G5Zusgk2qv

— Torren (@Torren__) July 6, 2026

Σε κάθε περίπτωση, η Βραζιλία θα μπορούσε να περάσει τη Νορβηγία. Έστω κι έτσι όπως παρουσιάστηκε χθες. Ε και; Στο πρώτο ημίχρονο με την Ιαπωνία έπαιξε σχεδόν με τον ίδιο τρόπο. Με το Μαρόκο στην πρεμιέρα επίσης το ίδιο. Όταν δέχθηκε το γκολ αποφάσισε ν' αλλάξει στυλ και στα δύο ματς. Ο Αντσελότι αλλοίωσε το DNA της Βραζιλίας, γιατί δεν πίστεψε ότι το ρόστερ του είναι ικανό να κάνει περισσότερα πράγματα ή έστω πολλά περισσότερα. Ναι, αυτή η Βραζιλία δεν έχει το ρόστερ την ποιότητα της Γαλλίας ή της Ισπανίας. Ακόμα και της Αγγλίας.

Η Βραζιλία, όμως, έμαθε να είναι από τα φαβορί σε κάθε διοργάνωση. Όποιες αδυναμίες κι αν έχει το ρόστερ. Και ο 67χρονος Ιταλός τεχνικός, ο οποίος έχει γευτεί πολλούς τίτλους με διαφορετικές ομάδες, πρώτος μετέδωσε τον φόβο, ή αν προτιμάει κάποιος την έλλειψη αυτοπεποίθησης. Επόμενος αντίπαλος θα ήταν η Αγγλία. Και το Μεξικό να ήταν το ίδιο θα έπαιζε ο Αντσελότι. Θα μπορούσε να περάσει την Αγγλία. Θα μπορούσε να συναντήσει την Αργεντινή στα ημιτελικά κι επίσης να την αποκλείσει. Δεν θα ήταν αδύνατο ούτε με τα «λιοντάρια», ούτε με την αιώνια αντίπαλο.

Θα πει κάποιος αν έπαιρνε έτσι το Μουντιάλ, θα τον έκρινε κανείς αρνητικά; Φυσικά κι όχι. Όλοι εκ του αποτελέσματος κρίνονται. Αλλά η Βραζιλία είχε εικόνα ομάδας που πήγε να «κλέψει» το Μουντιάλ κι όχι να το κατακτήσει και συνήθως σε ένα πρωτάθλημα, έστω και μίνι αυτό δεν πάει μακριά. Έναν αγώνα, έναν τελικό μπορείς να τον κλέψεις. Αλλά όχι ένα πρωτάθλημα. Στο άλλο μονοπάτι είναι η Ισπανία και η Γαλλία. Απέναντί τους θα έπαιζε διαφορετικά η Βραζιλία; Όχι. Το ίδιο ντροπιαστική θα ήταν η κατοχή της μπάλας για όσους έχουν μάθει αλλιώς τη Βραζιλία. Ακόμα και με την Κολομβία να έπαιζε στη συνέχεια, που είναι στο ίδιο μονοπάτι, φαβορί θα ήταν η παρέα του Λουίς Ντίαζ.

Η Βραζιλία έχει κρίση ταυτότητας. Χρειάζεται επειγόντως παίκτες που αν δεν είναι οι καλύτεροι, θα πιστεύουν ότι είναι οι καλύτεροι, που θα μπορούν να συνδυάσουν τακτική και joga bonito. Το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει, για να κοντράρεις τις ευρωπαϊκές ομάδες δεν αρκεί να έχεις μόνο «μάγους». Η Σελεσάο έβγαζε μέχρι και στόπερ, όπως ο Λούσιο, που ήταν ικανός να περάσει μόνος του μία ομάδα. Θα πρέπει, ωστόσο, αν δεν μπορεί να βρει άλλον Καφού ή έστω Ντάνι Άλβες, ή ακόμα και Μαϊκόν, να βρει έναν καλύτερο του Ντανίλο. Έναν επιθετικό εκτελεστή. Αλήθεια, ολόκληρη Σελεσάο πόσα χρόνια έχει να βγάλει επιθετικό «killer»; Να μην είναι αναντικατάστατος ο Κασεμίρο στα 34 του χρόνια. Η αντιμετώπιση στην παραγωγή των χιλιάδων ταλέντων της χώρας είναι ασφαλώς ένα κομμάτι που πρέπει ν' αλλάξει.

Το ίδιο λάθος με τον Αντσελότι έκανε νωρίτερα ο Κούμαν. Αλλοίωσε την επιθετική ταυτότητα της Ολλανδίας. Κι αυτή θα μπορούσε να περάσει το Μαρόκο, στα πέναλτι άλλωστε, αποκλείστηκε, αλλά δεν θα πήγαινε μακριά. Τίτλους πλέον παίρνουν οι ομάδες που προσπαθούν να παίξουν ποδόσφαιρο. Και η Βραζιλία δεν έπαιξε ποδόσφαιρο ανάλογο του μεγέθους της. Πρώτος, άλλωστε, ο Αντσελότι έπρεπε να γνωρίζει ότι όταν δίνεις σε έναν αντίπαλο που έχει ποιότητα, αλλά όχι τη φανέλα σου, να κυκλοφορεί τη μπάλα, αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και εσύ χάνεις σε ψυχολογία. Αν μάλιστα, ο αντίπαλος έχει και τον Χάαλαντ που δύο φάσεις τις έκανε γκολ, τότε πας σπίτι σου.

Και μην ξεχνάς: αγοράζοντας οποιοδήποτε Powerade και σκανάροντας την απόδειξη στο Coca‑Cola App, διεκδικείς στη στιγμή αυθεντικά δώρα FIFA World Cup 26™ & μπαίνεις στην κλήρωση για εισιτήρια αγώνων!