bwin
 
 
ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Η δικαίωση του Τόρο με Σωκράτη κι η ανάγκη να βοηθήσει και τον Μπα

Η δικαίωση του Τόρο με Σωκράτη κι η ανάγκη να βοηθήσει και τον Μπα

Αρσεναλ-Ολυμπιακός

Ο Κ. Νικολακόπουλος γράφει στο blog του στο gazzetta για την χθεσινή νικηφόρα βραδιά του Ολυμπιακού και στέκεται ειδικά σε κάποιους παίκτες του.

Εφές Αναντολού - Παναθηναϊκός: Δεκάδες ειδικά για πόντους, ριμπάουντ, ασίστ, εύστοχα τρίποντα. Τα μεγάλα παιχνίδια

Δεν ήθελα να το γράψω χθες, για λόγους που φαντάζομαι καταλαβαίνετε, αλλά σήμερα πρέπει να καταγραφτεί: ποτέ στην ιστορία των Κυπέλλων Ευρώπης δεν προκρίθηκε ομάδα που είχε χάσει 1-3 στο πρώτο παιχνίδι, μέσα στο γήπεδο της! Όλες οι μεγάλες ανατροπές έχουν γίνει με τις ρεβάνς εντός έδρας…

Και μαθηματικά δηλαδή ήταν απίθανο αυτό το οποίο ζητούσε ο Ολυμπιακός στο χθεσινό παιχνίδι-στα διπλά νοκ άουτ παιχνίδια αν έχεις κάνει τόσο μεγάλα λάθη στο πρώτο εντός έδρας ματς, όπως έκανε ο πρωταθλητής Ελλάδας την περασμένη εβδομάδα, δεν μπορείς να τα διορθώσεις στον επαναληπτικό αγώνα. Βεβαίως, θα μας μείνει το ερώτημα τι θα είχε συμβεί αν ο Ελ Αραμπί άνοιγε το σκορ όχι στο 51’, αλλά στο 20’, κυρίως όμως τι θα είχε συμβεί εάν ο Φορτούνης σκόραρε σε μία από τις τρεις ευκαιρίες που είχε στο β΄ ημίχρονο η, αν ο Μπρούμα έκανε ένα στοιχειωδώς καλό σουτ μέσα στην περιοχή του Λένο κι όχι πάνω στον πρώτο αμυνόμενο που βρέθηκε μπροστά του.

Ο Μπρούμα μπήκε στο 62’ στο παιχνίδι και στα 32 λεπτά που έπαιξε άγγιξε τα όρια του ανύπαρκτου. Δεν υπάρχει έστω μία προσπάθεια του να μας μείνει. Απογοήτευση πραγματική. Κρίμα που ήταν ανέτοιμος ο Βρουσάι-φαντάζομαι ότι ο Μάριος έστω μία καλή προσπάθεια θα την έκανε μπαίνοντας στο 62’…

Για να είμαι ειλικρινής, όμως, περίμενα χθες πολύ περισσότερα από τον Φορτούνη. Αναγνωρίζω ότι δεν του έλειπε η διάθεση, ότι το πάλεψε πολύ, ότι είχε ένα σωτήριο τάκλιν γυρίζοντας πίσω στην άμυνα, ότι έκανε δύο κλεψίματα, ότι άλλαξε παιχνίδι αρκετές φορές καλά, όμως από έναν εκ των καλύτερων παικτών σου θέλεις να δεις σε ένα τέτοιο παιχνίδι και τρεις κινήσεις που κάνουν τη διαφορά, ένα σουτ που θα ταράξει τον αντίπαλο γκολκίπερ, μία πάσα για γκολ.

Δεν τα είδαμε αυτά τα πράγματα από τον Φόρτου. Το αντίθετο, είδαμε την πρώτη φορά που βρέθηκε σε θέση βολής να σουτάρει απογοητευτικά, τη δεύτερη φορά να χαλάει την πιο επικίνδυνη αντεπίθεση της ομάδας με το να μην σουτάρει καν από εξαιρετική γωνία αλλά και να μην γυρίζει έστω σωστά την μπάλα στους συμπαίκτες του και την τρίτη φορά να εκτελεί πάνω στο τείχος φάουλ από θέση για γκολ…Ακόμη και στις πέντε στατικές φάσεις (κόρνερ-φάουλ) που εκτέλεσε για σέντρα, είχε μόνο ένα καλό κτύπημα, εκεί όπου ο Χολέμπας πήρε έξοχα την μπάλα στο πρώτο δοκάρι, χωρίς όμως να προλάβει ο Εμβιλά να κάνει την προβολή στο δεύτερο δοκάρι.

Είναι αλήθεια ότι ουδείς μπορεί να κατηγορήσει τον Φορτούνη για έλλειψη προσπάθειας χθες, ωστόσο πολύ απλά μία τέτοια προσπάθεια δεν φτάνει σε τέτοιο επίπεδο. Επανειλημμένως κόπηκε, καμία σέντρα δεν του πέρασε κι είχε και κακές πάσες. Κατά την γνώμη μου έπρεπε να είχε βγει νωρίτερα και να περάσει ο Μπουχαλάκης, με την προοπτική να έβγαζε κάποια από τις καλές του πάσες προς τους κυνηγούς.

Όπως περίμενα πολύ περισσότερα κι από τον Καμαρά. Έπρεπε να φτάσει το 89ο λεπτό για να δούμε μία πραγματικά καλή πάσα του, μετά από δέκα λάθος! Δεν ξέρω γιατί αλλά μου φάνηκε αγχωμένος, όπως και στο πρώτο ματς, ίσως γιατί έχει στο μυαλό του μία μεταγραφή στην Αγγλία-αλλά στα πρώτα 20 δευτερόλεπτα πήρε την μπάλα και την έδωσε πάνω σε αντίπαλο…

Το ξέρουμε ότι ο Μαντί είναι καλός παίκτης κι ακόμη και στην χθεσινή μέτρια βραδιά του το έδειξε, με ορισμένες πολύ καλές προσωπικές ενέργειες, μέσα από τις οποίες αφενός μεν κέρδισε δύο φάουλ (το ένα σε καλή θέση για απευθείας σουτ και το άλλο σε καλή θέση για σέντρα), αφετέρου δε έβγαλε την ομάδα σε μία εξαιρετικά καλή αντεπίθεση, με τον Φορτούνη στο τέλος να έχει κακή επιλογή από την πάσα του Καμαρά.

Αλλά κατά βάθος κι ο Αφρικάνος άσος πρέπει να αντιληφθεί ότι δεν αρκούν αυτές οι τρεις ενέργειες και κάποια καλά κλεψίματα και κοψίματα, όταν παίζεις πρόκριση στα προημιτελικά του Γιουρόπα Λιγκ-χρειάζεται κάτι παραπάνω. Και σίγουρα όχι επιπολαιότητες όπως ένα τακουνάκι (!) στο 87’, που θα έφερνε το 1-1 εάν ο Σα δεν έδιωχνε σωτήρια προ του Ομπαμεγιάνγκ

Κορυφαίος παίκτης του Ολυμπιακού και στο δεύτερο παιχνίδι με την Άρσεναλ ήταν ο Παπασταθόπουλος, μαζί φυσικά με τον Ελ Αραμπί, όπως είχε συμβεί με τους δυό τους και στο Καραϊσκάκη! Ο έμπειρος κεντρικός αμυντικός φαίνεται να δικαιώνει και δη πολύ γρήγορα τον Τοροσίδη, που επέμενε προς τον Β. Μαρινάκη και τον Μαρτίνς για την απόκτηση του.

Σίγουρα είχε και λόγους να αποδείξει πράγματα κατά της Άρσεναλ ο Σωκράτης, όμως τον βλέπουμε και στο ελληνικό πρωτάθλημα πόσο σοβαρά και με συνέπεια παίζει, είτε στη Λάρισα, είτε με τον Άρη στο Καραϊσκάκη, καταθέτοντας και ποιότητα και προσωπικότητα, διαψεύδοντας πανηγυρικά όσους εξέφραζαν αμφιβολίες για την χρησιμότητα της μεταγραφής του στα 32 προς 33 χρόνια του και με απουσία ουσιαστικά από τους αγώνες σχεδόν ένα χρόνο.

Η εμφάνιση του χθες μέσα στο Έμιρεϊτς ήταν με μία λέξη συγκλονιστική! Πρέπει να καθάρισε προσωπικά γύρω στις 20 (!) επιθέσεις της Άρσεναλ, διώχνοντας και κόβοντας την μπάλα ψηλά και χαμηλά. Μόλις στα πρώτα λεπτά μπλόκαρε με ηρωϊκό τάκλιν το σουτ του Σμιθ Ρόου (κάπως έτσι είχε φάει δύο γκολ ο Ολυμπιακός στο Καραϊσκάκη, γιατί κανείς δεν βγήκε να πέσει πάνω στην μπάλα…), στη συνέχεια παρενέβη σωτήρια στο σουτ του Πέπε στην έξοδο με το μεγάλο ρίσκο του Σα, ενώ όταν χρειάστηκε βγήκε να βοηθήσει και στα πλάγια της άμυνας, όπως βγήκε και πίεσε αποτελεσματικά ψηλά, όπως έκανε κι έξυπνα φάουλ όταν έπρεπε.

Το μόνο που ακόμη μοιάζει να θέλει είναι η χημεία που μέσα από τα παιχνίδια θα βγάλει με τους υπόλοιπους αμυντικούς και κυρίως με τον Σα, ώστε να συνεννοείται καλύτερα μαζί του. Δεν ξέρω αν ο Σεμέδο μείνει στον Ολυμπιακό και μετά το καλοκαίρι, αλλά θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να βλέπαμε το δίδυμο Σωκράτη-Σεμέδο στο φινάλε της σεζόν σε αρκετά παιχνίδια, καθώς θεωρητικά μπορεί να φτιάξουν μία…καρδιά άμυνας απροσπέλαστη.

Τι θα ήταν ίσως ακόμη πιο ενδιαφέρον; Να μπορούσε ο Σωκράτης με την εμπειρία του να βοηθήσει τον Μπα! Γιατί μόνο μία λέξη μπορεί να ταιριάζει σε αυτό που συμβαίνει με τον πανύψηλο Αφρικάνο στόπερ, «κρίμα». Έχω κάνει τις επισημάνσεις μου εδώ και τόσο καιρό και δυστυχώς παραμένει η ίδια κατάσταση παρότι ο χρόνος περνάει και κανονικά θα έπρεπε να λειαίνει τις ατέλειες του παίκτη. Έως πότε ο Μπα θα παραμένει ακατέργαστο διαμάντι;…

Είναι πραγματικά εκπληκτικά όσα είδαμε χθες από τον διεθνή στόπερ από τη Σενεγάλη.

Από τη μια να κατανικάει σε δύο προσωπικές μομονομαχίες ολόκληρο Ομπαμεγιάνγκ. Να βγαίνει γρήγορα στις φάσεις, να πηγαίνει πρώτος στην μπάλα, να κάνει εντυπωσιακά τάκλιν, να διώχνει δυναμικά με το κεφάλι κι ενίοτε όχι απλά να κόβει αλλά ενίοτε να προωθείται και να βγάζει την μπάλα μπροστά.

Κι από την άλλη αφενός μεν να δίνει τέσσερις φορές (!!!) την μπάλα σε αντίπαλο και δη τις τρεις κοντά στην περιοχή του Σα, αφετέρου δε να επιμένει να παίζει με τα χέρια και τους αγκώνες δίνοντας δύο φάουλ στην Άρσεναλ, με αποκορύφωμα και την αντίδραση του στο δεύτερο φάουλ, που έφερε και την αποβολή του, στερώντας από τον Ολυμπιακό τη δυνατότητα να παίξει για την πρόκριση και στα 13 τελευταία λεπτά. Ποιος ξέρει τι θα μπορούσε να γίνει αν έστω στο 88’ έμπαινε ένα δεύτερο γκολ, με τον πανικό που θα προκαλούσε στους γηπεδούχους…

Ο απολογισμός του Μπα τον τελευταίο καιρό είναι από τη μία κάποιες καλές η, και πολύ καλές στιγμές, από την άλλη αποβολή στη Λεωφόρο στο 94’, αποβολή χθες στο 82’, αυτογκόλ με τον Άρη στο Καραϊσκάκη, πέναλτι με τον Βόλο στο Καραϊσκάκη και καμιά δεκαριά κίτρινες κάρτες από την αρχή της σεζόν.

Μακάρι ο Παπασταθόπουλος να μπορέσει να βοηθήσει τον Μπα, κάτι που προφανώς δεν μπόρεσε να κάνει ο Σεμέδο, ώστε να γίνει επιτέλους συνεπής στο παιχνίδι του. Γιατί αυτό ακριβώς του λείπει, η συνέπεια κι η αξιοπιστία που δίνει η σοβαρότητα σε ένα κεντρικό αμυντικό. Και πλέον ο Μπα είναι 25 κι όχι 20 και 22.

Σε κάποιο σημείο του παιχνιδιού, είχα ένα πράγμα συνεχώς στο μυαλό μου: ότι η μεγαλύτερη ζημιά στον Ολυμπιακό ήταν που δεν μπορούσε να παίξει στο πρώτο ματς αυτός ο παίκτης λόγω των ενοχλήσεων στην μέση του κι ότι πιθανότατα θα βλέπαμε άλλο ματς στο Καραϊσκάκη και συνάμα άλλες δυνατότητες στον Ολυμπιακό για πρόκριση στη ρεβάνς. Και το τέλος τα έκανε μαντάρα.

Η εικόνα να ζητάει συγνώμη από τους συμπαίκτες του μετά από κάθε κακή πάσα του δείχνει ότι καταλαβαίνει τα λάθη του, αλλά αυτό δεν αρκεί. Πρέπει να βελτιωθεί γύρω στο 80% σε αυτό το κομμάτι, αφού πολύ απλά ακόμη κι αν δεν πάνε σε αντίπαλοι οι μπαλιές του, δεν είναι καλές και κάνουν τη ζωή δύσκολη στους συμπαίκτες του. Ούτε βγάζει νόημα να κάνει τόσα φάουλ με τα χέρια κοντά στην περιοχή του Σα και να παίρνει τόσες κάρτες για συνήθως αχρείαστα κι άτσαλα μαρκαρίσματα.

Αν φύγει το καλοκαίρι ο Σεμέδο, ο Παπασταθόπουλος που βλέπουμε εδώ και τουλάχιστον πέντε παιχνίδια κι ο Μπα σε καλά, νορμάλ επίπεδα, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα εξαιρετικά καλό δίδυμο, με πίσω τους π.χ. τον Μάρκοβιτς κι έναν πιο έμπειρο αμυντικό, είτε τον Σισέ, είτε κάποιον άλλο, πιο εγκεφαλικό

Άσχετο: ο Ολυμπιακός άλλαξε τα μπακ του μεσούσης της σεζόν και σίγουρα δεν είναι εύκολο Γενάρη μήνα να ενσωματώνεται ένας ξένος παίκτης, αλλά δεν είναι και ό,τι πιο ευχάριστο να βλέπεις ότι ο Λαλά δεν μπορεί να κρατήσει τη θέση του στην ενδεκάδα από τον Ανδρούτσο που τώρα πάει να γίνει μπακ (και χθες στο πρώτο του παιχνίδι στην Ευρώπη ως βασικός σε αυτή τη θέση έδειξε ότι έχει τεράστια δουλειά να κάνει για να φτάσει σε ένα πραγματικά καλό επίπεδο ως δεξιός αμυντικός) κι ότι ο Όλεγκ εξακολουθεί να χρειάζεται να γίνει πολύ πιο πειστικός στο παιχνίδι του (χθες απλά πίσω έβγαλε τρεις καλές άμυνες και μπροστά δεν πέρασε μία καλή σέντρα η, πάσα).