Το πρόβλημα του Ολυμπιακού φέτος είναι πάντα το ίδιο…

Το πρόβλημα του Ολυμπιακού φέτος είναι πάντα το ίδιο…

Το πρόβλημα του Ολυμπιακού φέτος είναι πάντα το ίδιο…

Ο Κ. Νικολακόπουλος αναλύει στο blog του στο gazzetta την εικόνα του Ολυμπιακού χθες με την Άρσεναλ, σε σχέση με το πιο σημαντικό κομμάτι του παιχνιδιού του.

Παναθηναϊκός - Μπαρτσελόνα με Live Streaming* & σούπερ προσφορά* | *Ισχύουν όροι & προϋποθέσεις

Ο Ολυμπιακός πραγματικά το πάλεψε, ήταν απολύτως ανταγωνιστικός της Άρσεναλ στο γήπεδο του, αλλά αντί να πάει στο Λονδίνο με το 0-0 και αυξημένες πιθανότητες σε σχέση με το 20% που του έδινε η κλήρωση, τώρα θα ζητήσει το ακατόρθωτο…

Πονάει πραγματικά να τρως το γκολ στο 81΄και δη σε ένα χρονικό σημείο του αγώνα στο οποίο είχες κάνει μία καλή προσπάθεια για να κάνεις εσύ το 1-0. Νιώθεις αδικημένος, γιατί αισθάνεσαι ότι δεν πήρες από το ματς αυτό το οποίο σου άξιζε. Ρεαλιστικά αν το δούμε το χθεσινό παιχνίδι ξεκάθαρα γυρόφερνε στην ισοπαλία. Θα το έπαιρνε αυτός που θα έβρισκε τη μία φάση και θα την εκμεταλλεύονταν. Και πρέπει να αποδεχθούμε ότι η Άρσεναλ είχε τις δύο καλύτερες στιγμές του αγώνα, με την ευκαιρία του Λακαζέτ στο 20’, εκεί που οι παίκτες της έκρυψαν την μπάλα, και με το γκολ του Γάλλου στο 81’.

Βεβαίως, αν πάμε στο σύνολο του αγώνα, θα βρούμε και την τρίτη μεγάλη στιγμή της Άρσεναλ, με τη σωτήρια επέμβαση του Σα πάλι στο σουτ του Λακαζέτ, αλλά και το δοκάρι του Σωκράτη, και τις δύο μετά το 0-1, σε ένα δεκαπεντάλεπτο στο οποίο ο Ολυμπιακός απογοήτευσε και θα μπορούσε να διασυρθεί. Γιατί το ματς τελειώνει μόνο όταν σφυρίξει ο διαιτητής (παρεμπιπτόντως, τι διαιτητάρα ο Γερμανός Τσβάϊερ, όχι σαν κι αυτά τα λιμά που συνήθως φέρνει ο Μέλο Περέϊρα). Και μπορούμε να καταλάβουμε το σοκ των ‘ερυθρόλευκων’ από την ψυχρολουσία στο 81’, αλλά η εικόνα έκτοτε ήταν απαράδεκτη, ξέφυγε κάθε αποδεκτού ορίου κι ήταν το μακράν χειρότερο διάστημα της ομάδας φέτος στα Κύπελλα Ευρώπης.

Για τον φετινό Ολυμπιακό, το πρόβλημα είναι πάντοτε το ίδιο-επιθετικό. Μπορεί για πρώτη φορά σε τούτη τη σεζόν να έμεινε στο μηδέν στο Καραϊσκάκη, αλλά ας σκεφθούμε ότι σε δύο ακόμη πολύ κρίσιμα εντός έδρας παιχνίδια το μοναδικό γκολ είχε έρθει από ένα πέναλτι (με ΠΑΟΚ 1-1, με Ερυθρό Αστέρα 1-0), όπως ακόμη και με τον Αστέρα Τρίπολης…Εκτός έδρας είναι εξόφθαλμο: κι ας αφήσουμε το 0-2 από την Μπάγερν. Βλέπουμε πέντε 0-0! Με Πλζεν, ΑΕΚ, Ξάνθη, Βόλο, Λαμία (Κύπελλο)! Και 1-0 στη Λάρισα με πέναλτι και 1-1 στον Πανιώνιο με πέναλτι…

Αν τα μετρήσουμε, είναι 12 παιχνίδια στα οποία ο Ολυμπιακός είτε έμεινε στο μηδέν (σε εφτά), είτε πέτυχε το μοναδικό του γκολ οριακά με πέναλτι (σε πέντε). Δώδεκα στα 39. Το ένα τρίτο…

Χθες τα δύο μόνα καλά τελειώματα ήταν του Βαλμπουενά, το μονοκόμματο σουτ κι η εκτέλεση φάουλ. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, δύσκολα θα νικούσαν αυτά τα σουτ ένα γκολκίπερ της αξίας του Λένο. Ο δε Γάλλος παραμένει ακόμη χωρίς γκολ χωρίς πέναλτι.

Δεν μπορείς με μόνο αυτά τα δύο καλά σουτ να νικήσεις την Άρσεναλ. Ακόμη κι οι κοντινές κεφαλιές, η άστοχη του Μασούρα στην αρχή και του Μπα στο β΄ημίχρονο που έδιωξε ο Λένο, δεν κατέληξαν στα δίχτυα, σε φάσεις που υποδείχθηκαν οφσάϊντ-και ήταν, καθαρά, κι όχι οριακά. Ούτε καν γκολ οφσάϊντ δεν μπήκε, τα δε σουτ έξω από την περιοχή ήταν τραγικά. Κι από τον Γκιγιέρμε κι από τον Μπουχαλάκη κι από τον Μασούρα και κυρίως από τον Καμαρά, που εξακολουθεί να βγάζει πολύ ενέργεια, αλλά να σουτάρει απαράδεκτα. Εκείνη η…τσαρουχιά του στην αρχή του ματς…Κι εκείνα τα σουτ της απελπισίας από τα 30 μέτρα…Το χειρότερο, όμως, είναι ότι εκεί που έπρεπε να σουτάρει, από το ύψος της περιοχής, στη φάση που έκανε πρες ψηλά κι έκλεψε ο Μπουχαλάκης, με τον Βαλμπουενά να του στρώνει την μπάλα, ο Αφρικάνος μέσος πήγε να ντριμπλάρει και δεν σούταρε ποτέ από την πιο ευνοϊκή θέση που είχε τη δυνατότητα να τελειώσει φάση σε ολόκληρο το 90λεπτο.

Τέτοια παιχνίδια χρειάζονται καλά τελειώματα σε επίπεδο και τελικής προσπάθειας και τελικής πάσας. Ο Ολυμπιακός είχε την ατυχία να μην μπορέσει να περάσει μία καλή σέντρα ο καλύτερος διεμβολιστής του, ο Τσιμίκας. Ειδικά δε στις δύο περιπτώσεις που τον έβγαλε ο Βαλμπουενά σε ιδανικές θέσεις για σέντρες στο α΄ ημίχρονο, έκανε τη χειρότερη επιλογή. Τη μία φορά πήγε για απευθείας σουτ (!!!) την στιγμή που ο Μασούρας είχε ξεμαρκαριστεί και περίμενε πάσα και τη δεύτερη έκανε πάσα στο πουθενά, ενώ είχε τρεις συμπαίκτες (Ελ Αραμπί, Μασούρα, Μπουχαλάκη) στην περιοχή κι ούτε καν επιχείρησε να τους βρει. Από την άλλη πλευρά, ο Ομάρ ανέβηκε πολλές φορές μπροστά, συμμετείχε σε καλές επιθέσεις, αλλά κι αυτός την καλή σέντρα δεν την πέρασε ποτέ.

Τα περισσότερα πράγματα, όμως, για το επιθετικό κομμάτι τα καταλαβαίνεις από μία σύγκριση: ο σέντερ φορ του Ολυμπιακού είχε μηδέν τελικές-κι ο σέντερ φορ της Άρσεναλ είχε τρεις καθαρές ευκαιρίες για γκολ (τη μία την αξιοποίησε) κι άλλες τρεις στιγμές στις οποίες έγινε απειλητικός. Όταν δεν φτάνει η μπάλα στον γκολτζή σου, οι πιθανότητες να σκοράρεις αυτόματα ελαχιστοποιούνται. Ο Μαροκινός στο α΄ ήταν πιο πολύ μέσα στο ματς, το πάλεψε πολύ, στο β΄ ημίχρονο όμως νομίζω ότι ψιλοχάθηκε.

Ο δε Μασούρας, που ξέρει να χώνεται στην περιοχή, διανύει περίοδο παρατεταμένης δυστοκίας. Χθες όσο είχε δυνάμεις έκανε καλή προσπάθεια. Κι από δύο μπαλιές του θα μπορούσαν να βγουν μία φάση στον Ελ Αραμπί, ο οποίος δεν κοντρόλαρε άψογα αλλά σε δύσκολη φάση, όπως και ένα αυτογκόλ. Πρέπει να γίνει πιο αποφασιστικός μέσα στην περιοχή ο Έλληνας διεθνής και να πάψει αυτά τα εκνευριστικά μακρινά σουτ χωρίς τύχη.

Ούτε οι αλλαγές βοήθησαν σε κάποιο καλό τελείωμα, αφού τα δύο σουτ των Φορτούνη και Λοβέρα ήταν επί της ουσίας ακίνδυνα. Λύση θα μπορούσαν να δώσουν τα κάμποσα στημένα (έξι κόρνερ και δύο φάουλ για σέντρες) που κέρδισε ο Ολυμπιακός, αλλά ο Βαλμπουενά δεν είχε καλά κτυπήματα αυτή τη φορά. Ο Γάλλος ήταν και χθες ο καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού δημιουργικά-επιθετικά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παίρνει όλες τις στατικές φάσεις. Ειδικά όσο το ματς πάει στο τέλος του και κουράζεται, φαίνεται η κούραση και στις εκτελέσεις. Πρέπει να παίρνει στημένα κι ο Φορτούνης-να το πει ο προπονητής αυτό ξεκάθαρα.

Ο Βαλμπουενά αυτή την στιγμή είναι ο κατ΄ εξοχήν παίκτης του Ολυμπιακού που κάνει τη διαφορά, αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να παίζει 95 λεπτά σε τόσο απαιτητικά παιχνίδια.

Άσχετο: με το Κύπελλο μην ασχολείστε. Όσο υπάρχει εξυγίανση, όχι τέσσερα, αλλά 14 χρόνια, τελικό θα παίζουν οι ίδιες δύο ομάδες…