Δύσκολα το παραπάνω ο Ολυμπιακός με μόνο Εμβιλά (κι από Γενάρη, Σωκράτη) και τόσες αναποδιές…

Δύσκολα το παραπάνω ο Ολυμπιακός με μόνο Εμβιλά (κι από Γενάρη, Σωκράτη) και τόσες αναποδιές…

Δύσκολα το παραπάνω ο Ολυμπιακός με μόνο Εμβιλά (κι από Γενάρη, Σωκράτη) και τόσες αναποδιές…

bet365

Ο Κ. Νικολακόπουλος κάνει μέσα από το blog του στο gazzetta την ανάλυση της εικόνας του φετινού Ολυμπιακού στα Κύπελλα Ευρώπης.

Build A Bet στο Ισπανία - Ελλάδα. Ένας αγώνας – πολλές αγορές – ένα στοίχημα. |21+

Τώρα, πιο ψύχραιμα, μπορούμε να κάνουμε μία ανάλυση της φετινής παρουσίας του Ολυμπιακού στην Ευρώπη, εν πρώτοις βλέποντας την ατομική εικόνα του κάθε ποδοσφαιριστή.

Κατ΄ αρχάς, η ενδεκάδα που κατά βάση χρησιμοποίησε ο Πέδρο Μαρτίνς στα 12 φετινά παιχνίδια της ομάδας, τα δύο προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, τα έξι στη φάση των ομίλων της διοργάνωσης και στα τέσσερα νοκ άουτ του Γιουρόπα Λιγκ, είναι αυτή (σε παρένθεση οι συμμετοχές του καθενός σε επίπεδο αρχικής ενδεκάδας): Σα (12), Ραφίνια (8), Σεμέδο (9), Μπα (7), Χολέμπας (8), Εμβιλά (11), Μπουχαλάκης (10), Καμαρά (10), Βαλμπουενά (8), Ελ Αραμπί (10) Μασούρας (7). Από εκεί και πέρα, συμμετοχές, πάντοτε σε επίπεδο αρχικής ενδεκάδας, πήραν και οι Σισέ (5), Φορτούνης (4), Όλεγκ (4), Ραντζέλοβιτς (4), Λαλά (3), Παπασταθόπουλος (3), Μπρούμα (3), Βρουσάι (2) κι από μία οι Ντρέγκερ, Ανδρούτσος, Πέπε, Χασάν.

Μιλάμε για συνολικά 23 παίκτες. Ουσιαστικά όλοι όσοι δηλώθηκαν στην ΟΥΕΦΑ. Κατά βάση, όμως, ο Μαρτίνς δούλεψε με μία ενδεκάδα και με 12ο παίκτη τον Φορτούνη, με τον Σισέ να παίρνει τη θέση του Μπα όταν αυτός είχε ταλαιπωρηθεί από τον κορονοϊό, τον Μπρούμα με τους Βρουσάι να παίζουν σποραδικά, τον Χασάν να περνάει σχεδόν πάντοτε ως αλλαγή και τις τρεις μεταγραφές του Γενάρη (Σωκράτης, Λαλά, Όλεγκ) να παίρνουν τον χρόνο των Ραφίνια, Χολέμπας και των στόπερ.

Ως αλλαγή πέρασαν εφτά φορές ο Φορτούνης, έξι ο Χασάν, πέντε ο Μασούρας, από τέσσερις οι Ραντζέλοβιτς, Σουντανί, από τρεις οι Μπρούμα, Ανδρούτσος, από δύο οι Μπουχαλάκης, Βρουσάι, Πέπε, Βινάγκρε κι από μία οι Ελ Αραμπί, Εμβιλά, Λαλά, Παπασταθόπουλος, Μπα, Σισέ, Χολέμπας και Καφού. Με συνέπεια οι συνολικές συμμετοχές των «ερυθρόλευκων» στα 12 παιχνίδια να είναι: και στα 12 Σα, Εμβιλά, Μπουχαλάκης, Μασούρας, στα 11 Ελ Αραμπί, Φορτούνης, στα 10 Καμαρά, στα 9 Σεμέδο, Χολέμπας, στα 8 Βαλμπουενά, Ραφίνια, Μπα, Ραντζέλοβιτς, στα 7 Χασάν, στα 6 Σισέ, Μπρούμα, στα 4 Παπασταθόπουλος, Λαλά, Όλεγκ, Βρουσάι, Ανδρούτσος, Σουντανί, στα 3 Πέπε, στα 2 Βινάγκρε, στο 1 Ντρέγκερ, Καφού.

Μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι οι Σα, Ραφίνια, Σεμέδο, Καμαρά, Βαλμπουενά κι ο Όλεγκ έπαιξαν πάντοτε ως βασικοί-δεν μπήκαν ποτέ αλλαγή! Ακόμη ότι όπως αποδείχθηκε ήταν ατυχής η επιλογή να δηλωθούν κατά καιρούς στις λίστες οι Σουντανί, Ντρέγκερ, Βινάγκρε, Πέπε, Καφού αφού δεν πρόσφεραν σχεδόν τίποτα.

Στον τομέα του σκοραρίσματος, τη δουλειά κατά βάση έκαναν οι δύο σέντερ φορ, ο Ελ Αραμπί με τέσσερα γκολ κι ο Χασάν με δύο. Από εκεί και πέρα, από τους εξτρέμ πέτυχε ένα γκολ ο Μασούρας, ενώ σκόραραν και οι τρεις κεντρικοί χαφ από μία φορά (Καμαρά, Εμβιλά, Μπουχαλάκης) και με ένα πέναλτι ο Βαλμπουενά. Θα περίμενε κανείς βοήθειες στο γκολ κι από τον Φορτούνη κι από τους Μπρούμα, Ραντζέλοβιτς που έμειναν στο μηδέν. Επιπλέον δεν ήρθε κανένα γκολ από τα στόπερ σε κάποια στημένη φάση.

Σε επίπεδο δημιουργίας γκολ δεν ξεχώρισε κανένας, με τον Βαλμπουενά να φτιάχνει δύο (το ένα με σέντρα και το άλλο με εκτέλεση φάουλ) και τους Μπουχαλάκη (πάσα), Βρουσάι (πάσα), Μπρούμα (σέντρα), Φορτούνη (σέντρα), Ελ Αραμπί (κεφαλιά που απέκρουσε ο γκολκίπερ), Μασούρα (πάσα) από μόλις ένα γκολ ο καθένας, με τον Ραντζέλοβιτς να κερδίζει το μοναδικό πέναλτι που πήρε ο Ολυμπιακός στα 12 παιχνίδια του. Δεν βοήθησαν δηλαδή καθόλου σε αυτό το κομμάτι οι κεντρικοί χαφ (Εμβιλά, Μπουχαλάκης, Καμαρά) και οι ακραίοι μπακ (Ραφίνια, Λαλά, Χολέμπας, Όλεγκ). Δύο γκολ ήταν προσωπικά του Αραμπί, που έκλεψε την μπάλα από αντίπαλους και σκόραρε, συνεπώς δεν υπάρχει δημιουργός τους…

Στο αμυντικό κομμάτι, ο Σα δέχθηκε 17 γκολ στις 12 παρουσίες του κάτω από τα δοκάρια του πρωταθλητή Ελλάδας, κατά μέσο όρο σχεδόν ενάμιση γκολ ανά ματς. Ο Τζολάκης δεν πήρε λεπτό συμμετοχής, ο δε Κρίστινσον δεν δηλώθηκε στις λίστες.

Παραχώρησαν τρία πέναλτι οι αμυντικοί Ραφίνια-Σισέ (στη Μασσαλία) και Χολέμπας (με την Πόρτο, εδώ). Τρία πέναλτι που κόστισαν δύο ήττες…

Γούστο είχε που δοκάρια υπήρχαν μόνο στα δύο παιχνίδια του Ολυμπιακού με την PSV και σε κανένα άλλο από τα δέκα ευρωπαϊκά του ματς! Στην Ολλανδία είχαν δοκάρια ο Καμαρά κι ο Φορτούνης με το σκορ 0-2 και για τους Ολλανδούς είχαν εδώ ο Ζαχάβι στο 3-2 κι έξω ο Μαλέν στο 2-0…

Δύο επιμέρους πολύ σοβαρές παρατηρήσεις:

Πρώτον, ο Ολυμπιακός πήρε λίγα πράγματα στην Ευρώπη από τις μεταγραφές του καλοκαιριού, με εξαίρεση τον πολύ θετικό Εμβιλά. Οι Ραφίνια, Χολέμπας δεν ήταν κακοί, ούτε όμως και ιδιαίτερα καλοί-ήταν συμβατικοί. Ο Μπρούμα φάνηκε μόνο στα δύο ματς με την ομάδα στην οποία ανήκει (PSV)! Και οι Πέπε, Βινάγκρε, Ντρέγκερ σχεδόν καθόλου. Ο δε Τιάγκο δεν μπήκε ποτέ στις λίστες. Από τις μεταγραφές του χειμώνα ο Παπασταθόπουλος πρόλαβε και ξεχώρισε. Οι Λαλά κι Όλεγκ μάλλον «συμβατικοί», όπως κι οι ακραίοι μπακ του καλοκαιριού. Όταν σε ένα σύνολο 12 μεταγραφών, διακριθείς είναι μόνο ο ένας κι ένας ακόμη βοηθάει σοβαρά, αλλά έχοντας έρθει Γενάρη και προλαβαίνοντας να παίξει τρία ματς, καταλαβαίνει εύκολα ο καθένας ότι πολύ δύσκολα η ομάδα, παρότι δουλεύτηκε για τρίτο συνεχόμενο χρόνο από τον ίδιο προπονητή και υπήρξαν μεγάλες απαιτήσεις, θα μπορούσε να κάνει πολύ περισσότερα πράγματα φέτος στην Ευρώπη υπό αυτές τις συνθήκες, ιδίως όταν είχε και τόσες αναποδιές-δες αμέσως παρακάτω…

Δεύτερον, ο Ολυμπιακός κτυπήθηκε πραγματικά πολύ άσχημα από τις απουσίες (κορονοϊός, τραυματισμοί). Στα τρία πρώτα ματς, με τη Μαρσέιγ, την Πόρτο και τη Σίτι ήταν σαφώς πιο δυνατός, σε σχέση με τις ρεβάνς του β΄ γύρου της φάσης των ομίλων, αφού αρχικά του είχαν λείψει μόνο οι Καμαρά και Μπα (από δυο ματς), αλλά στη συνέχεια οι Βαλμπουενά, Χασάν, Μπρούμα (και στα τρία ματς του β΄ γύρου), ενώ στο ίδιο διάστημα έχασαν παιχνίδια κι οι Ελ Αραμπί, Χολέμπας, Ραντζέλοβιτς. Όπως δεν είναι τυχαίο που η πρόκριση επί της PSV ήρθε με μία απουσία του Σεμέδο (σε ένα ματς), ενώ στον αποκλεισμό από την Άρσεναλ έλειπαν στο πρώτο παιχνίδι οι Σεμέδο, Μπα, Βρουσάι και στο δεύτερο οι Σεμέδο, Βαλμπουενά, Χασάν, Βρουσάι…

Όπως, προφανέστατα, δεν είναι τυχαίο ότι ο Ολυμπιακός είχε άλλα στατιστικά στοιχεία στα παιχνίδια του α΄ γύρου του Τσάμπιονς Λιγκ, όταν δεν είχε τόσες πολλές απουσίες κι άλλα στα παιχνίδια του β΄ γύρου, όταν είχε πολλές απουσίες. Με τη Μαρσέιγ (1-0) οι τελικές κι η κατοχή ήταν υπέρ του 11-9 και 53-47, ενώ στη Μασσαλία υπέρ της Μαρσέιγ (13-8 και 54-46). Και ιδίως φάνηκε η διαφορά με τη Σίτι, όπου οι τελικές ήταν υπέρ της 20-5 και η κατοχή 54-46 στο Μάντσεστερ και πάλι υπέρ της οι τελικές 21-2 με κατοχή 56-44 στο Καραϊσκάκη! Με την Πόρτο μόνο δεν άλλαξε κάτι, αφού έξω οι τελικές ήταν 11-11 κι η κατοχή υπέρ του 55-45 και εδώ οι τελικές 8-8 κι η κατοχή υπέρ του 54-46.

Στο Γιουρόπα Λιγκ με την PSV τα νούμερα ήταν υπέρ των Ολλανδών στο εδώ ματς 11-12 οι τελικές και 43-57 η κατοχή, ενώ στο έξω ματς οι Ολλανδοί είχαν τις τελικές (16-12) κι ο Ολυμπιακός την κατοχή (46-54). Με την Άρσεναλ υπήρχε διαφορά στις τελικές, υπέρ των Άγγλων, τόσο στον Πειραιά (6-18), όσο και στο Λονδίνο (12-7), ενώ η κατοχή της μπάλας ήταν εδώ για την Άρσεναλ (42-58) και στο Έμιρεϊτς για τον Ολυμπιακό (43-57).

Μπορούμε να προσέξουμε ότι ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς σταθερά κι ανεξαρτήτως αντιπάλου ήταν ανταγωνιστικός στο κομμάτι της κατοχής της μπάλας, ενώ ακόμη και στις τελικές μόνο από τις αγγλικές ομάδες ήταν ξεκάθαρα πίσω, κυρίως από την πανίσχυρη Σίτι και μετά από την κυπελλούχο Άρσεναλ.

Άσχετα:

Μάθε πού θα δεις ζωντανά όλους τους αγώνες σήμερα μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta.

Κώστας Νικολακόπουλος
Κώστας Νικολακόπουλος

Ο Κώστας Νικολακόπουλος έγινε δημοσιογράφος από…σπόντα. Από τη Νομική και τη δικηγορία η, το επάγγελμα του δικαστικού, που υποτίθεται ότι ήταν στα πλάνα του (εξ ου κι οχαρακτηρισμός «ανακριτή» από τον Γ. Λούβαρη!), βρέθηκε ξαφνικά στον ΦΙΛΑΘΛΟ, όταν πρωτογεννήθηκε η ιδέα αυτής της εφημερίδας από τους Ν. Καραγιαννίδη και Ι. Μαθιουδάκη. Ένα χρόνο ρεπορτάζ Πανιώνιου και Αιγάλεω (μαζί), ένα χρόνο ΑΕΚ και από την άνοιξη του 1984 έως και σήμερα ρεπορτάζ Ολυμπιακού, όπου τα έχει δει όλα. Πρώτα τα λεγόμενα πέτρινα χρόνια και μετά πρωταθλήματα το ένα μετά το άλλο. Του αρέσει να γράφει για μεταγραφές, αλλά ο ίδιος τις αποφεύγει. Σε 40 χρόνια έχει κάνει δύο! Το 1992 στο ΦΩΣ του Θ. Νικολαϊδη και μετά στον ΓΑΥΡΟ που στη συνέχεια έγινε ένα με τον Κόκκινο Πρωταθλητή. Πάνω από μία δεκαετία καλύπτει το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού στον Σπορ FM.