Όσο δεν «σκοτώνει» τα παιχνίδια του, θα μπλέκει ο Ολυμπιακός…

Όσο δεν «σκοτώνει» τα παιχνίδια του, θα μπλέκει ο Ολυμπιακός…

Κώστας Νικολακόπουλος Κώστας Νικολακόπουλος
Όσο δεν «σκοτώνει» τα παιχνίδια του, θα μπλέκει ο Ολυμπιακός…

bet365

Ο Κ. Νικολακόπουλος σχολιάζει στο blog του στο gazzetta για Ελ Αραμπί, Φορτούνη, Καμαρά με αφορμή το ματς με τη Μαρσέϊγ, αλλά κυρίως εξηγεί το πώς ο Ολυμπιακός αδικεί τον εαυτό του.
AEK - Μπράγκα: Εκατοντάδες επιλογές και στοιχήματα για σκόρερ, κάρτες, κόρνερ και λεπτό πρώτου γκολ. |21+

Επειδή προχθές στη Μασσαλία δεν είχαμε μόνο τα πέναλτι, να σταθούμε σε κάποιες πραγματικά καίριες λεπτομέρειες του αγώνα.

Για παράδειγμα λέμε όλοι για τη φάση του πρώτου πέναλτι ότι ο Σισέ έκανε σοβαρό λάθος-κι έτσι είναι, αφού δεν είχε κανένα λόγο να πάει να κλοτσήσει τον Τοβέν, εν μέσω τόσων συμπαικτών του και δη με τη φάση υπό τον έλεγχο του Χολέμπας. Μόνο που πρέπει να δούμε και πώς φτάσαμε στη φάση του πέναλτι. Γιατί δευτερόλεπτα νωρίτερα, ο Ολυμπιακός είχε βγει στην αντεπίθεση με πολύ καλές προϋποθέσεις. Με τον Σισέ (τι ειρωνεία) να έχει ξεκινήσει την κόντρα επίθεση, βγαίνοντας καταπληκτικά πρώτος πάνω στην μπάλα και διώχνοντας της προς τον Ελ Αραμπί. Μπροστά του ο Μαροκινός έχει τα δύο στόπερ της Μαρσέϊγ, ενώ επιστρέφουν και τα μπακ της γαλλικής ομάδας. Όμως, τον ακολουθούν δεξιά του ο Καμαρά κι αριστερά του ο Φορτούνης κι ο Βρουσάϊ. Κι εκεί που περιμένεις να κάνει μία πάσα, ο Αραμπί πάει να τρυπήσει μόνος του την καρδιά της άμυνας της Μαρσέϊγ. Αποτέλεσμα; Να κοπεί πανεύκολα και να βγει στην επίθεση η Ολιμπίκ, κερδίζοντας το πέναλτι…

Κοιτάξτε, είναι εύκολο να πούμε ότι ο Ολυμπιακός έχασε στην Μασσαλία από το λάθος του Σισέ η, στην Πόρτο από το λάθος του Μπουχαλάκη η, στο Γουλβς από το λάθος του Αλέν η, στην Τότεναμ από το λάθος του Μεριά κλπ, κλπ. Και θα έχουμε και δίκιο. Μόνο που θα έχουμε μισό δίκιο. Γιατί σε κάθε παιχνίδι υπάρχουν πολλά και σοβαρά πράγματα που αν οι «ερυθρόλευκοι» τα είχαν κάνει καλύτερα, δεν θα είχαν φτάσει σε αυτά η, άλλα αποτελέσματα…

Κι αφού άρχισα με τον Αραμπί…Ατυχώς η όλη εικόνα του στο παιχνίδι ήταν μετριότατη. Ενδεχομένως επηρεάστηκε κι από την ταλαιπωρία που θα πέρασε λόγω κορονοϊού. Ίσως θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί και λιγότερο, όχι 83 λεπτά, στο Χαριλάου το Σάββατο, ώστε να είναι πιο φρέσκος την Τρίτη. Η ουσία, όμως, είναι αυτό που είδαμε. Μόλις στο 13’ ο Φορτούνης τον έβγαλε σε άριστη θέση για μία κεφαλιά-γκολ. Η κεφαλιά ήρθε όμως δεν ήταν ούτε προς τη μία, ούτε προς την άλλη γωνία, αλλά πάνω στον αντίπαλο γκολκίπερ…Κι αν αυτό γίνεται, αυτό που έκανε στο 19’ πολύ απλά δεν θα έπρεπε να γίνει, γιατί το έχει κάνει ξανά και ξανά και δεν το διορθώνει ο Αραμπί: τυφλή πάσα προς τα πίσω στην άμυνα, μόνο που δεν πήγε στην άμυνα, αλλά στον Τοβέν, ο οποίος βρέθηκε έτσι σε θέση βολής, με τον Σα ευτυχώς να μπλοκάρει την μπάλα στο σουτ.

Τέσσερις φορές (!) βγήκε οφσάϊντ ο Αραμπί κι άλλες έξι έχασε εύκολα την μπάλα! Η εντύπωση μου είναι ότι έχει χάσει την ηρεμία στο παιχνίδι του, επειδή τον τελευταίο καιρό, και γενικά φέτος σε σχέση με πέρσι, δεν σκοράρει το ίδιο. Ακόμη και στη Μασσαλία, σε ένα από τα χειρότερα παιχνίδια του, όποτε έπαιξε σωστά, ομαδικά, όπως έπρεπε να παίξει, βοήθησε απολύτως την ομάδα, βγάζοντας δύο φάσεις για γκολ, ανεξαρτήτως του τι τελικά προέκυψε. Όπως όταν (άμα λάχει από αράουτ του Χολέμπας) γύρισε με το στήθος ωραία την μπάλα στον Βρουσάϊ κι ο μικρός σούταρε από ευνοϊκή θέση στο 11’, αλλά του μπλόκαραν το σουτ. Η, σε μία άλλη πολύ ωραία πάσα του για γκολ προς τον Καμαρά, που όμως έχασε το κοντρόλ από ακόμη πιο καλή θέση. Ο Αραμπί είναι τόσο καλός παίκτης που ακόμη κι αν δεν σκοράρει, μπορεί να κάνει φοβερή δουλειά για την ομάδα. Πρέπει, όμως, να πάψει να εκβιάζει το γκολ. Μόνο έτσι, άλλωστε, θα έρθει πιο εύκολα το γκολ…

Δύο άλλοι παίκτες του Ολυμπιακού, από αυτούς που βρέθηκαν σε σαφώς καλύτερη ημέρα, ήταν ο Φορτούνης κι ο Καμαρά. Όμως, υπάρχουν «όμως» στην απόδοση τους.

Ο Φόρτου ξεκίνησε με…απολαυστικό τρόπο τη φάση του γκολ, είχε τη σέντρα για γκολ στο κεφάλι του Αραμπί, πήρε τρία φάουλ με πολύ καλές προσπάθειες. Ναι, ήταν πολύ ωραία αυτά που έκανε, αλλά σταμάτησε εκεί. Έχασε κι αυτός, όπως ο Αραμπί, πολύ εύκολα και πολλές φορές την μπάλα, ενώ εκτέλεσε τόσες στημένες φάσεις, ούτε μία φορά όπως περιμέναμε να εκτελέσει. Στην δε καλύτερη επίθεση του Ολυμπιακού, μετά από εκείνη του ωραιότατου γκολ, ο Φορτούνης είχε την χειρότερη επιλογή. Αναφέρομαι για τη φάση του 30ου λεπτού, όπου πάλι ο Σισέ την ξεκίνησε με καλό κόψιμο της αντίπαλης επίθεσης και στη συνέχεια να «χάνεται η μπάλα» από τη συνεργασία Μπουχαλάκη, Βρουσάϊ, Μπουχαλάκη, Φορτούνη. Το μόνο που χρειάζονταν ήταν μία έγκαιρη σωστή πάσα του Φόρτου στον Αραμπί. Κι αυτό που έγινε ήταν μία αργοπορημένη κακή πάσα. Δείτε την φωτογραφία. Είναι δυνατόν να χαθεί τέτοιο γκολ; Μόνοι τους κι ο Φορτούνης και ο Αραμπί πίσω από όλη την άμυνα (!) και με μόνο αντίπαλο τον γκολκίπερ. Χρειάζονταν απλά μία σωστή πάσα…

Κι είναι πραγματικά κρίμα ο Ολυμπιακός να δουλεύει τόσο καλά ένα παιχνίδι και να παίρνει τόσο λίγα, όπως συνέβη στο α΄ ημίχρονο προχθές. Σε αυτό το διάστημα, που ήταν το καλό του διάστημα στο παιχνίδι, ο Ολυμπιακός έπρεπε να το είχε τελειώσει το ματς! Έβγαινε συνεχώς μπροστά με άριστες προϋποθέσεις για γκολ και τελικά έκανε μόνο ένα-και όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις το πλήρωσε στο β΄…

Οι επιθέσεις κι οι αντεπιθέσεις που ξεδίπλωνε ο Ολυμπιακός ήταν για σεμινάριο. Και στο τέλος τις πετούσε στα σκουπίδια, με εξαίρεση το γκολ του στο 33’, στο οποίο κράτησαν την μπάλα στα πόδια τους 67 δευτερόλεπτα, αλλάζοντας 21 πάσες!!!

Στο 35΄, ο Ολυμπιακός έβγαλε υποδειγματικά την μπάλα από την περιοχή του. Πάλι με πάσινγκ γκέϊμ υψηλού επιπέδου, χωρίς παίκτης της Ολιμπίκ έστω να ακουμπήσει την μπάλα! Σα-Σεμέδο-Ραφίνια-Καμαρά-Ραφίνια-Σεμέδο-Μπουχαλάκης-Φορτούνης-Χολέμπας-Βρουσάϊ-Φορτούνης άλλαξαν δέκα πάσες μέσα σε 28 δευτερόλεπτα παραλύοντας την Μαρσέϊγ. Ειδικά ο τρόπος με τον οποίο στο ξεκίνημα πέρασαν την μπάλα ο Μπουχαλάκης κι ο Φορτούνης από δεξιά στα αριστερά στον Χολέμπας ήταν σεμινάριο. Πού κατέληξε αυτή η φοβερή ανάπτυξη επίθεσης; Σε μία πολύ κακή συνεργασία του Φορτούνη με τον Αραμπί. Ο Αραμπί περίμενε την μπάλα στα πόδια του, ο Φορτούνης του την πέταξε μπροστά και χάλασε όλη η φάση…

Στο 38’, η Μαρσέϊγ κερδίζει κόρνερ κι ο Βρουσάϊ με εξαιρετικό τρόπο όχι μόνο βγάζει την μπάλα από την περιοχή του Σα, αλλά και πασάρει στον Καμαρά, που βγαίνει ακόμη καλύτερα στην αντεπίθεση. Τον ακολουθεί πάρα πολύ καλά ο Αραμπί. Ποιο το φινάλε; Μία εντελώς κακή πάσα του Μαντί στον Αραμπί…

Όχι, ασφαλώς και δεν λέω ότι όλες οι καλές επιθέσεις κι αντεπιθέσεις πρέπει να γίνονται γκολ! Λέω όμως ότι δεν γίνεται κι οι περισσότερες να πηγαίνουν στον βρόντο, κάτι που συμβαίνει στα περισσότερα παιχνίδια του Ολυμπιακού, όπως π.χ. και στο τελευταίο με τον Άρη, με συνέπεια από ένα γκολ στο 74΄ να εξελιχθεί σε θρίλερ ένα παιχνίδι που φαίνονταν τόσο απλό. Πρέπει οι παίκτες του Μαρτίνς να γίνουν πιο αποτελεσματικοί, πιο κυνικοί στην τελική τους πάσα η, σουτ.

Ο Καμαρά μπορούσε να κάνει και χατ τρικ στη Μασσαλία! Δεν ήταν μόνο το γκολ του. Στο 15΄ βρέθηκε πάλι σε θέση βολής από πάσα του Εμβιλά, αλλά πλάσαρε πολύ άσχημα, πάνω σε αμυνόμενο από ακριβώς την ίδια θέση από την οποία σκόραρε 18 λεπτά αργότερα! Μιλάμε για άλλη μία εξαιρετική επίθεση του Ολυμπιακού, με μπαλιά 40 μέτρων του Σισέ στο Ραφίνια, συνεργασία του με τον Φορτούνη και σέντρα του (θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη) προς Αραμπί και Βρουσάι που έδιωξε η άμυνα, για να πάρει το ριμπάουντ ο Εμβιλά και να πασάρει στον Καμαρά, ο οποίος ένα λεπτό αργότερα είχε ακόμη πιο σπουδαία ευκαιρία για γκολ. Δείτε την φωτογραφία, πόσο ωραία τον έχει βγάλει στην αντίπαλη περιοχή ο Αραμπί. Χρειάζονταν απλά ένα καλό κοντρόλ κι ένα σουτ-ένα καλό κοντρόλ, και κατ΄ επέκταση, ένα σουτ που δεν ήρθε ποτέ.

Άμα τις μετρήσατε, ο Ολυμπιακός είχε στα πρώτα 45 λεπτά, και δη από το 11΄ (μετά από ένα δεκάλεπτο στο οποίο οι γηπεδούχοι μπήκαν πιο δυνατά) έως το 38’, οκτώ στιγμές για γκολ, μεγαλύτερες η, μικρότερες. Στις οκτώ καλές στιγμές σου, δεν μπορείς να βάζεις ένα γκολ! Γιατί, εκτός των άλλων, ξέρεις πολύ καλά ότι σε τέτοιο επίπεδο, είναι πολύ σπάνιο, ειδικά εκτός έδρας, να έχεις δικό σου και το β΄ ημίχρονο. Και πράγματι, στο β΄ ημίχρονο, Ολυμπιακός επιθετικά δεν υπήρχε! Χρειάστηκε να παίξει σέντερ φορ μετά το 91’ ο Σισέ για να γίνει απειλητικός! Αλλά όταν το φτάνεις το ματς να ψάχνεις το γκολ μετά το 90’, οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος σου. Το έκανε ο Χασάν στο πρώτο ματς με τη Μαρσέϊγ και κέρδισες με 1-0, αλλά το έχασε κι ο Χασάν στην Πόρτο κι ο Φορτούνης με τη Σίτι κι ο Σισέ τώρα…

Το παιχνίδι το τελειώνεις όταν μπορείς, όχι με «ζαριές» στα τελευταία λεπτά. Στο α΄ ημίχρονο, υπήρχαν δύο διαστήματα στα οποία ο Ολυμπιακός έκανε ό,τι ήθελε! Το πεντάλεπτο 11-16, στο οποίο απείλησε τέσσερις φορές (!) και το οκτάλεπτο 30-38 στο οποίο απείλησε άλλες τέσσερις! Και πήρε το μίνιμουμ που θα μπορούσε να πάρει…

Όσο ο Ολυμπιακός δεν «σκοτώνει» τα παιχνίδια του όταν μπορεί, τόσο θα έχει δυσκολίες για να προχωρήσει παραπάνω στην Ευρώπη. Και κατά την γνώμη μου και στο ελληνικό πρωτάθλημα, που φέτος θα είναι πιο δύσκολο από το περσινό, γιατί θα το διεκδικήσει όχι μόνο ο ΠΑΟΚ, αλλά και η ΑΕΚ.

Άσχετο: Τυχαίο η, όχι, αλλά από τις έξι ομάδες που πέρασαν μέσω των προκριματικών στη φάση των ομίλων του τσάμπιονς Λιγκ μόνο η Σάλτσμπουργκ διεκδικεί πρόκριση στα νοκ άουτ-κι αυτή πρέπει να κερδίσει την Ατλέτικο Μαδρίτης…Η Μίντιλαντ δεν προχωράει ούτε στο Γιουρόπα Λιγκ, ενώ μία θέση σε αυτή τη διοργάνωση διεκδικούν μία εκ των Ντινάμο Κιέβου, Φέρεντσβαρος κι ο Ολυμπιακός.

Κώστας Νικολακόπουλος
Κώστας Νικολακόπουλος

Ο Κώστας Νικολακόπουλος έγινε δημοσιογράφος από…σπόντα. Από τη Νομική και τη δικηγορία η, το επάγγελμα του δικαστικού, που υποτίθεται ότι ήταν στα πλάνα του (εξ ου κι οχαρακτηρισμός «ανακριτή» από τον Γ. Λούβαρη!), βρέθηκε ξαφνικά στον ΦΙΛΑΘΛΟ, όταν πρωτογεννήθηκε η ιδέα αυτής της εφημερίδας από τους Ν. Καραγιαννίδη και Ι. Μαθιουδάκη. Ένα χρόνο ρεπορτάζ Πανιώνιου και Αιγάλεω (μαζί), ένα χρόνο ΑΕΚ και από την άνοιξη του 1984 έως και σήμερα ρεπορτάζ Ολυμπιακού, όπου τα έχει δει όλα. Πρώτα τα λεγόμενα πέτρινα χρόνια και μετά πρωταθλήματα το ένα μετά το άλλο. Του αρέσει να γράφει για μεταγραφές, αλλά ο ίδιος τις αποφεύγει. Σε 40 χρόνια έχει κάνει δύο! Το 1992 στο ΦΩΣ του Θ. Νικολαϊδη και μετά στον ΓΑΥΡΟ που στη συνέχεια έγινε ένα με τον Κόκκινο Πρωταθλητή. Πάνω από μία δεκαετία καλύπτει το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού στον Σπορ FM.