ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Για το παραπάνω στην Ευρώπη, πρέπει και να «γυρίζει» παιχνίδια ο Ολυμπιακός

Για το παραπάνω στην Ευρώπη, πρέπει και να «γυρίζει» παιχνίδια ο Ολυμπιακός

Ο Ολυμπιακός στο Πόρτο

Ο Κ. Νικολακόπουλος εντοπίζει στο blog του στο gazzetta μία «συνήθεια» του Ολυμπιακού που πρέπει να την αλλάξουν ο Μαρτίνς κι οι παίκτες του.

Ο Πέδρο Μαρτίνς έχει πει μία πολύ σωστή κουβέντα: ότι ο Ολυμπιακός έχει αποκαταστήσει αυτά τα τελευταία δύο τρία χρόνια, δηλαδή επί ημερών του, το γόητρο και την αξιοπρέπεια του στα Κύπελλα Ευρώπης.

Είναι αλήθεια ότι ο Ολυμπιακός με τον Πορτογάλο προπονητή στον πάγκο στέκεται όρθιος σε κάθε παιχνίδι του στο Τσάμπιονς Λιγκ και βέβαια στο Γιουρόπα Λιγκ. Ακόμη και υπό τις χειρότερες γι΄ αυτόν συνθήκες δεν θα δεις καμία ομάδα να τον ταπεινώνει-ακόμη και οι ήττες του είναι όλες με ψηλά το κεφάλι και με διαφορά μάξιμουμ δύο γκολ. τα αποτελέσματα κι η εξέλιξη των αγώνων μιλάνε από μόνα τους: Μίλαν 1-3 (με υπέρ του το 1-0 έως το 70’), Ερυθρό Αστέρα 1-3 (με παίκτη λιγότερο από το 55’ και με το σκορ 1-1 έως το 87’), Μπάγερν 0-2 (0-0 έως το 70’ και το δεύτερο γκολ στο 90’), Τότεναμ 2-4 (με υπέρ του το σκορ 2-0 και 2-2 έως το 75’), Πόρτο 0-2 (με το σκορ 0-1 έως το 85’).

Ποια είναι η γνώμη μου; Εάν ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς θέλει να ανέβει κι άλλο επίπεδο στην Ευρώπη και να κάνει το κάτι παραπάνω, πρέπει να μάθει και να «γυρίζει» παιχνίδια. Να κάνει ανατροπές σκορ. Ιδίως όταν παίζει μακριά από το Καραϊσκάκη. Αλλιώς δεν βλέπω το πώς γίνεται να ανέβει σκαλοπάτι.  Από τα 16 εκτός έδρας παιχνίδια του αυτή την τριετία, ο Ολυμπιακός βρέθηκε στα πέντε πρώτος πίσω στο σκορ-και στα πέντε έχασε χωρίς καν να σκοράρει. Κι αν τέλος πάντων εκείνο με την Μπάγερν στο Μόναχο (0-2) ήταν πέρα από τα μέτρα του, για τα άλλα τέσσερα δεν ισχύει το ίδιο: 0-1 από την Μπέτις, 0-1 από την Ντινάμο Κιέβου, 0-1 από τη Γουλβς, 0-2 από την Πόρτο. Σε όλα ο Ολυμπιακός βρέθηκε να δέχεται γκολ στο α΄ ημίχρονο και να πηγαίνει στην ανάπαυλα με το σκορ 0-1 εις βάρος του. Δεν μπόρεσε ούτε μία φορά, έστω προσωρινά να ισοφαρίσει.

Στα δικά μου μάτια, αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του Ολυμπιακού όταν βγαίνει από το σπίτι του. Όχι ότι ακόμη κι εντός έδρας δεν είναι πρόβλημα. Αλλά τουλάχιστον εκεί, έστω σε σαφώς μικρότερο δείγμα, έχουμε δει την ομάδα να κάνει 2-2 το 0-2 από την Τότεναμ και  να μην έχει μπορέσει να γυρίσει το 0-1 από την Άρσεναλ, που όμως είχε διαμορφωθεί πολύ αργά στο παιχνίδι, στο 79ο λεπτό.

Γενικά ο Ολυμπιακός στην Ευρώπη έχει θέματα μακριά από το Καραϊσκάκη και πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσει να τα λύνει, γιατί δεν θέλει πολύ να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο π.χ. το αρνητικό σερί των αποτελεσμάτων στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ με τις οκτώ σερί ήττες. Κι αυτό ήδη δεν είναι καλό για την ψυχολογία της ομάδας.  Ακόμη κι όταν ανοίγει το σκορ στα εκτός έδρας παιχνίδια του, αρκeτές φορές δυσκολεύεται να κρατήσει το υπέρ του σκορ (βλέπε 1-3 από Μίλαν, 2-4 από Τότεναμ, 1-3 από Ερυθρό Αστέρα, αλλά κι 1-1 στην Μπέρνλι). Ακόμη κι εντός έδρας (βλέπε Μπάγερν 2-3, Ντινάμο Κιέβου 2-2). Πόσο δε μάλλον όταν μένει ο ίδιος πίσω στο σκορ. Η μία ανατροπή σε 16 αγώνες, κι αυτή το 2-1 στην Κράσνονταρ με το σκορ 4-0 στο πρώτο ματς δηλαδή με την πρόκριση τελειωμένη υπόθεση, δεν είναι ένα αποδεκτό ποσοστό σε τέτοιο επίπεδο.

Κι αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, πρέπει να δεχθούμε ότι το πρόβλημα, με την ομάδα να μην «γυρίζει» εύκολα παιχνίδια, υπάρχει ακόμη και σε επίπεδο πρωταθλήματος και κυπέλλου, βεβαίως σε μικρότερο βαθμό, αλλά υπαρκτό…

Να θυμηθούμε ότι ο Ολυμπιακός πρόπερσι ηττήθηκε δύο φορές από τον ΠΑΟΚ (0-1 μέσα κι 1-3 έξω), χάνοντας αντίστοιχα από το ημίχρονο 0-1 και 0-2. Την ίδια σεζόν έχασε 0-1 από τον ΟΦΗ εκτός έδρας κι έφερε 1-1 στην Ξάνθη εκτός και με τον ΠΑΟ εντός, όταν επίσης δέχθηκε πρώτος γκολ. Ακόμη και στο Κύπελλο, αποκλείστηκε από τη Λαμία, γιατί και στα δύο ματς (3-3 και 0-1) έφαγε πρώτος γκολ. Πέρσι το φαινόμενο περιορίστηκε στο 1-1 (από 0-1) με τον ΠΑΟΚ στο Καραϊσκάκη (το 0-1 στα πλέϊ οφς διαμορφώθηκε στο 89ο λεπτό), αλλά φέτος ήδη στο ξεκίνημα υπάρχει απώλεια, το 1-1 στα Γιάννινα.  Κάπως έτσι τα παιχνίδια στα οποία ο Ολυμπιακός έχει κάνει ανατροπή στην Ελλάδα είναι ένα στο Περιστέρι κι ένα στο Χαριλαόυ (2-1 από 0-1). Και τρία στο Καραϊσκάκη (4-1 την ΑΕΚ, 2-1 τον Ατρόμητο και, πέρσι πάλι στο Κύπελλο 3-2 τη Λαμία).

Προσέξτε, επειδή πρέπει να βλέπουμε σφαιρικά τα πράγματα: ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς παρουσιάζει μία πολύ μεγάλη ικανότητα-καταφέρνει και σκοράρει αυτός πρώτος στην συντριπτική πλειοψηφία των αγώνων του. Ειδικά πέρσι το έκανε με απίστευτη συχνότητα. Έτσι, μπορεί και ελέγχει πολύ καλύτερα τα περισσότερα παιχνίδια του. Κι είναι τεράστια υπόθεση αυτό το πράγμα, να σκοράρεις πρώτος και να έχεις τη δυνατότητα να διαχειρίζεσαι καλύτερα το ματς. Μόνο που αγγίζει τα όρια του αδύνατου να μπορεί σε όλα τα παιχνίδια να ανοίγει αυτός το σκορ!

Άρα, πρέπει να μάθει να γίνει καλύτερος κι όταν συμβαίνει να μένει πίσω στο σκορ. Πλέον, στην τρίτη σεζόν που δουλεύεται αυτή η ομάδα, πρέπει να πάει ένα βήμα παραπέρα και να γυρίζει με μεγαλύτερη συχνότητα τα παιχνίδια στα οποία τρώει ένα γκολ και δη εκτός έδρας. Η αλήθεια είναι ότι κι αυτά τα παλεύει, αλλά τα αποτελέσματα σε γενικές γραμμές δεν είναι καλά. Ιδίως όταν μιλάμε για ευρωπαϊκά ματς, αλλά και ντέρμπι.

Το δε μεγάλο πρόβλημα είναι το γκολ. Μηδέν γκολ στην Ευρώπη στα πέντε από τα έξι εκτός έδρας ματς που βρέθηκε να χάνει 0-1 (σκόραρε μόνο στην Κράσνονταρ και το έκανε 2-1). Αν θέλουμε να δούμε την πραγματικότητα, λείπουν κάποια κλικ σε αποφασιστικότητα από την ομάδα ιδίως στο επιθετικό κομμάτι. Ειδικά αν καταμετρήσουμε και τα τέσσερα 0-1 ενός έδρας, το ένα από την Άρσεναλ, τα δύο από τον ΠΑΟΚ και  ένα από τη Λαμία, αλλά και τα 0-0 με ΑΕΚ και ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ, πολύ περισσότερο δε τα 0-0 σε Ξάνθη και Βόλο και το 0-1 στην Κρήτη. Για να μην βάλουμε στην εξίσωση και τα 0-0 σε Πλίζεν κι Ομόνοια, γιατί βοήθησαν σε προκρίσεις.

Το κλειδί είναι ξεκάθαρα εκεί, μπροστά. Κάτι παραπάνω χρειάζεται η ομάδα. Να είναι σε επίπεδο παικτών, να λείπουν δηλαδή από το ρόστερ κάποιες εξτρά λύσεις; Πολύ πιθανό. Μολονότι και με τον Ποντένσε μέσα, βλέπαμε το μηδέν μπροστά. Μου μοιάζει να είναι εξίσου, αν όχι και περισσότερο, και θέμα νοοτροπίας. Εξ ου και έγραψα πιο πάνω περί έλλειψης αποφασιστικότητας. Πρέπει η ομάδα να γίνει πιο aggressive επιθετικά ακόμη και στο γήπεδο της, πολύ δε περισσότερο μακριά από αυτό. Ωραία είναι η καλή μπάλα, μας αρέσει σε όλους, θέλουμε να τον βλέπουμε έτσι τον Ολυμπιακό, αλλά είναι πολλά τα παιχνίδια, ιδίως μακριά από τον Πειραιά, που έχει δύσκολο το γκολ.

Εκεί θα πρέπει να επικεντρωθεί νομίζω αυτός ο πραγματικά καλός προπονητής. Εκεί και σαφέστατα και στην καλύτερη διαχείριση του παιχνιδιού όταν προκύπτει ένα 0-1. Λογικό είναι ο προπονητής να νιώθει πιο άνετα  στον πάγκο και να διαχειρίζεται με πιο καθαρό μυαλό ένα ματς με το σκορ 1-0 κι όχι με το σκορ 0-1, όμως είναι μαθηματικά ότι κάποιες φορές θα συμβεί και το 0-1…

Άσχετο: