Τελικός Champions League 2026: Η «μάχη» του άξονα που αλληλοεξόντωσε Παρί και Άρσεναλ

Η Παρί Σεν Ζερμέν κατέκτησε το Champions League και διατήρησε τον θρόνο της στην κορυφή της Ευρώπης κόντρα στην Άρσεναλ στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας καθώς επικράτησε στη διαδικασία των πέναλτι.

Ένα παιχνίδι που κρίθηκε στις λεπτομέρειες αλλά στήθηκε μία τεράστια μάχη στο τακτικό κομμάτι, καλύπτοντας το κομμάτι του θεάματος, όμως προσφέροντας μία μεγάλη ισπανική μάχη στις άκρες του πάγκου.

Από τη μία ο Λουίς Ενρίκε με το άκρως επιθετικό ποδόσφαιρο και από την άλλη ο Μίκελ Αρκέτα με την καλύτερη άμυνα μέσα στη σεζόν στη διοργάνωση. Οπότε άπαντες περίμεναν ότι θα είχαμε ένα κλειστό παιχνίδι, όμως αμφότεροι έδωσαν ρεσιτάλ στην προπονητική.

Και αυτό συνέβη γιατί έδωσαν βάση στον άξονα τους και στα δυνατά τους όπλα. Από τη μία η τριάδα Λιούις-Σκέλι, Έντεγκααρντ και Ράις και από την άλλη Νέβες-Βιτίνια και Ρούιθ. Το θέμα είναι ο τρόπος που κινήθηκαν στη μεσαία γραμμή οι δύο σχηματισμοί.

Πάμε να τα δούμε με τη σειρά. Στο κομμάτι της Παρί Σεν Ζερμέν. Ο Ενρίκε ήθελε να έχει δημιουργικούς χάφ ώστε να «ξεμπλοκάρει» τον σφιχτό κλοιό της αμυντικής γραμμής της Άρσεναλ. Ο Ζοάο Νέβες ξεκίνησε ως αμυντικό χάφ και μπροστά του σε ρόλο «8» είχε τον Βιτίνια και τον Ρουίθ.

Φυσικά οι κινήσεις αυτών των τριών δεν ήταν σε σταθερή βάση. Ο Νέβες είχε περισσότερο ρόλο «πασπαρτού» που βρισκόταν στην κυριολεξία παντού με κύρια δουλειά να... σβήσει τον Έντεγκααρντ και στη συνέχεια να κινείται για υπεραριθμία κοντά στην αντίπαλη περιοχή, αλλάζοντας θέση με τον Βιτίνια που γυρνούσε πιο πίσω.

Την ίδια στιγμή, ο Ρούιθ πατούσε συχνά περιοχή δίπλα στον Ντεμπελέ ή έπαιρνε τη θέση του, προσπαθώντας να μπερδέψουν τα μαρκαρίσματα της Άρσεναλ.

Από την άλλη πλευρά, οι Λονδρέζοι είχαν το εξής. Ο στόχος ήταν η άμυνα. Φαινόταν. Γρήγορο γκολ με το 100% επιτυχία τρικ του Αρτέτα να ξεκινήσει τον γρήγορο Χάβερτς αντί του Γιόκερες στην επίθεση και μετά όλοι πίσω. Σε χώρο 13 μέτρων ήταν όλοι μαζί σαν... μάζα 10 ποδοσφαιριστές (!).

Τα χάφ λοιπόν είχαν συγκεκριμένες οδηγίες. Ο Έντεγκααρντ αρχικά ήταν εκτός από τον κύριο ρόλο του. Λειτούργησε περισσότερο αμυντικά παρά σε θέμα δημιουργίας ενώ την ίδια στιγμή, ο Λιούις-Σκέλι και ο Ράις είχαν μία εναλλαγή θέσεων αλλά με πύρινα το «6».

Φαινόταν στον αγωνιστικό χώρο ότι όταν η μπάλα ήταν στη δεξιά πλευρά της Παρί, ο Ράις έπαιρνε περισσότερα μέτρα στον αγωνιστικό χώρο για να πιέσει και να κλείσει την πρώτη πάσα ενώ ο Λιούις-Σκέλι ανέβαινε με την μπάλα στην αριστερή πλευρά της Παρί.

Ταυτόχρονα, σε θέση πίεσης της Άρσεναλ στο επιθετικό τρίτο, ο Ράις ήταν λίγο πιο ψηλά από τον 19χρονο χαφ και ουκ ολίγες φορές κατάφερε να κλέψει ή να φέρει πίεση στην αντίπαλη άμυνα. Οπότε, με αυτή την τακτική προσέγγιση, οι δύο ομάδες εξουδετέρωσαν τη μεσαία γραμμή του αντιπάλου.