Ο ποδοσφαιρικός «πατέρας» του Καρέτσα στο Gazzetta: «Τελείωνε η προπόνηση, πήγαινε σπίτι και έκανε έξτρα ασκήσεις»

Ο Κωνσταντίνος Καρέτσας μετράει αντίστροφα για την ανακοίνωση του από τη Ντόρτμουντ αλλά μπορεί πλέον να θεωρείται ποδοσφαιριστής της καθώς υπέγραψε το νέο του συμβόλαιο και ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή του.

Από την άλλη, υπήρξαν πολλοί προπονητές που έβαλαν το... χεράκι τους για να απολαμβάνουμε το σημερινό αποτέλεσμα αλλά ένας από τους ανθρώπους που τον έζησαν περισσότερο ήταν ο Μίσελ Ριμπέιρο.

Ο Βέλγος προπονητής, που πλέον είναι στον πάγκο της Σαμσουνσπόρ, γνώρισε τον 19χρονο μεσοεπιθετικό σε ηλικία μόλις 8 ετών και συνεργάστηκαν μαζί μέχρι και τη στιγμή που μπήκε στην πρώτη ομάδα της Γκενκ, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του.

Άλλωστε αυτό το έχει παραδεχθεί και ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής: «Απλώς άλλαξα νοοτροπία. Από το να συμβιβάζομαι με τη μετριότητα, στο να θέλω να γίνω ο καλύτερος. Νιώθω ότι είναι μια τεράστια αλλαγή. Μίλησα πολύ με τους γονείς μου, αλλά και με τον Ντέβον Μάες (επικεφαλής απόδοσης της Γκενκ) και τον βοηθό προπονητή Μισέλ Ριμπέιρο. Τον γνωρίζω όλη μου τη ζωή. Μπορούν να μιλήσουν από εμπειρία για τις δύσκολες στιγμές και πώς να τις ξεπερνάς».

Ο ίδιος μοιράστηκε στο Gazzetta τη διαδρομή του διεθνή ποδοσφαιριστή μέχρι την πρώτη ομάδα αλλά και ιστορίες που μοιράστηκε με τον ταλαντούχο εξτρέμ όσο ήταν μαζί στη Γκενκ.

Αρχικά από πότε ξεκινήσατε να προπονείτε τον Καρέτσα;

«Ξεκίνησα να τον προπονώ όταν ο Κωνσταντίνος ήταν μόλις 8 ετών στην ακαδημία της Γκενκ. Σχεδόν 9 χρόνια συνολικά απλά για δύο χρόνια πήγε στην Άντερλεχτ και επέστρεψε».

Τι σας έκανε αρχικά εντύπωση σε εκείνον;

«Μου έκανε εντύπωση το πόσο πεινασμένος ήταν. Είχε μεγάλη όρεξη για να πετύχει πράγματα στο ποδόσφαιρο. Πολύ έξυπνος από νεαρή ηλικία και άκουγε πάντα. Ότι ζητούσα, σε ότι τον διόρθωνα, ότι ήθελα να δω στις προπονούσε, άκουγε τα πάντα. Πάντα προσπαθούσε να τα εφαρμόσει».

Πώς ήρθε η εξέλιξη που βλέπουμε σήμερα;

«Ο Καρέτσας είχε πάντα όρεξη να μάθει. Οπότε και εγώ του έδινα πάντα «μαθήματα» για να μάθει. Κάποιες ασκήσεις έξτρα από την προπόνηση που έκανε, περισσότερο στο τεχνικό κομμάτι. Ήξερα 100% ότι τα έκανε όταν γυρνούσε από την προπόνηση γιατί στο σπίτι του είχαν κήπο και ο μπαμπάς του, ο Βάιος μου έστελνε βίντεο για να δω τις ασκήσεις που έκανε. Είχαμε εξαιρετική σχέση με τον μπαμπά του και με βοηθούσε και εμένα στο έργο μου. Τελείωνε την προπόνηση, πήγαινε σπίτι, έκανε τις ασκήσεις και δύο μέρες μετά τις εφάρμοζε στο γήπεδο. Ήταν απίστευτο πραγματικά».

Πόσο σημαντικό ρόλο έχουν παίξει οι γονείς του σε αυτή την εξέλιξη;

«Είναι υπέροχοι άνθρωποι. Και εγώ γεννήθηκα στο Γκενκ απλά έχω καταγωγή από άλλη χώρα. Οι γονείς του ήταν πάντα ταπεινοί, ήρεμοι και πάντα ευχαριστιόντουσαν να βλέπουν τον Κωνσταντίνο να παίζει ποδόσφαιρο. Τον στήριζαν και η σχέση μας είναι υπέροχη και κρατάει μέχρι και σήμερα. Μιλήσαμε με κάμερα το πρωί που πήγε για να κάνει τα ιατρικά στη Ντόρτμουντ. Είναι πολύ σημαντικό που έχει τέτοιους γονείς».

Πότε καταλάβατε πόσο μεγάλο ταλέντο είναι;

«Δούλεψα για δύο χρόνια στην Αμερική (Κάνσας Σίτι) και στη συνέχεια επέστρεψε στη Γκενκ και ένα από τα πρώτα πράγματα που ήθελα να κάνω ήταν να φέρω τον Καρέτσα πίσω στην ομάδα από την Άντερλεχτ. Είδα παιχνίδια του στην Άντερλεχτ. Ήταν 14 ετών. Φυσικά ήταν ξεχωριστός από πριν αλλά στα 14 με 15 του έκανε πράγματα που δεν μπορούσαν άλλα παιδιά στην ηλικία του. Έκανε έξυπνες κινήσεις, ο τρόπος που χειριζόταν την μπάλα στα πόδια και τότε είπα ότι μπορεί να γίνει κάτι σπουδαίο μαζί του αλλά θα πρέπει να συνεχίσει να ακούει και να μαθαίνει. Οπότε όταν γύρισε στη Γκενκ και δούλεψα μαζί του. Κάθε μέρα έβλεπα πόσο καλός ήταν αλλά δεν μπορούσα να του το πω. Δεν χρειαζόταν αλλά έβλεπες κάθε χρόνο πόσο ταλαντούχος είναι αλλά έπρεπε να συνεχίσει να δουλεύει, να μην σταματήσει. Ήταν πάντα διατεθειμένος να ακούσει και να δουλέψει. Αυτή τη στιγμή βλέπω όσα έχει πετύχει και το μόνο που λέω είναι να τον αφήσουμε να μεγαλώσει και να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο».

Υπάρχει κάποια συμβουλή που του δώσατε;

«Δεν του έδωσε καμία συμβουλή ποτέ. Μιλούσαμε πάντα και για τα πάντα. Μου έκανε συνεχώς ερωτήσεις γύρω από το ποδόσφαιρο αλλά αυτό το οποίο πάντα έλεγα είναι να συνεχίσει να είναι πεινασμένος. Να συνεχίσει να μαθαίνει και να δουλεύει κάθε μέρα. Υπήρξαν και θα υπάρξουν δύσκολες μέρες που θα πρέπει να αντιμετωπίσει. Οι καλές μέρες θα έρθουν μόνο αν δουλεύεις και να απολαμβάνεις το ποδόσφαιρο. Να μην ξεχνάς από που προήλθες όπως μία ελληνική οικογένεια που πάλεψε σκληρά για να είναι εκεί που είναι τώρα. Είναι δύσκολο για ένα τόσο νέο παιδί να βλέπει ότι έχει όλο τον κόσμο στα πόδια του. Τόσα μεγάλα κλαμπ τον ήθελαν αλλά επέλεξε τη Ντόρτμουντ με την καρδιά του και τώρα θα πρέπει να παραμείνει ήρεμος, χαμηλά το κεφάλι και δουλειά γιατί τώρα η Ντόρτμουντ είναι ένα βήμα παραπάνω».

Υπάρχει κάποια ιστορία που θυμάστε με τον Καρέτσα;

«Έχω πολλές ωραίες αναμνήσεις με τον Κωνσταντίνο. Περνούσαμε πολλές ώρες μαζί. Ένα από τα πράγματα που θυμάμαι είναι ότι όταν ήταν 15 στα 16, μου είχαν πει από την ομάδα να μην δουλεύω τόσο πολύ μαζί του αλλά θυμάμαι μία-δύο φορές έπαιρνε εκείνον και έναν ακόμα και παίζαμε σαν παιδιά. Στο τέλος της προπόνησης κάτσαμε και παίζαμε παραπάνω και θυμάμαι ότι λέγαμε πάντα «τελευταία μπαλιά» και «τελευταία μπαλιά» αλλά αγαπούσαμε τόσο το ποδόσφαιρο που παρότι ήμασταν κουρασμένοι από την προπόνηση συνεχίζαμε. Είχαμε φτάσει 2,5 ώρες μετά την προπόνηση (γέλια). Όλοι είχαν πάει σπίτι και εμείς συνεχίζαμε και μόλις σταματήσαμε, καθίσαμε και μιλούσαμε. Είναι στιγμές που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Δεν γυρνούν πίσω αυτές οι στιγμές. Έφυγα από τη Γκενκ, έφυγε από τη Γκενκ και πραγματικά κάθομαι και θυμάμαι αυτές τις στιγμές».

Τον είχατε βοηθήσει σε κάποια δυσκολία;

«Και βέβαια είχε δύσκολες στιγμές, ειδικά όταν ανέβηκε στην πρώτη ομάδα. Όταν ήταν νεότερος στις ακαδημίες έπαιζε πολύ και όπου ήθελε αλλά στην πρώτη ομάδα είναι όλοι οι παίκτες καλοί και πρέπει να έχεις υπομονή να αρπάξεις τις ευκαιρίες. Στα 16 του έπαιξε τα πρώτα του παιχνίδια και στα 17 του ήταν στην πρώτη ομάδα. Ήταν δύσκολο για εκείνον ειδικά όταν δεν παίζεις τόσο. Αλλά μιλούσαμε συνέχεια και του μιλούσε και η οικογένεια του. Θα πρέπει να μείνει ήρεμος και να έχει υπομονή. Δεν είναι εύκολο να πας από την ακαδημία στην πρώτη ομάδα. Αυτές τις στιγμές μιλούσαμε πάρα πολύ και ήθελα να είναι ήρεμος. Τελικά έδειξε τι αξίζει».

Τον θεωρείτε ποδοσφαιρικό γιο σας;

«Στη Γκενκ είχα πολλούς «γιους» (γέλια). Με τον αρχηγό της Γκενκ συνεργαστήκαμε 21 χρόνια. Οπότε όλα είναι σαν παιδιά μου και το ίδιο ισχύει και για τον Κωνσταντίνο. Και το γεγονός ότι γεννήθηκε στο Γκενκ με καταγωγή από άλλη χώρα όπως και εγώ, είμαι αριστεροπόδαρος, όπως και εκείνος. Βλέπω εμένα απλά σε καλύτερη εκδοχή ποδοσφαιρικά φυσικά. Εκτελούσαμε φάουλ μετά τις προπονήσεις και έχω να πω ότι είναι ένας πανέξυπνος ποδοσφαιριστής. Έχω ιδιαίτερη σχέση μαζί του».