TOP ΑΓΩΝΕΣ
  • TOP ΑΓΩΝΕΣ
  • UEFA CHAMPIONS LEAGUE
  • CLUB FRIENDLY
ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE

Ένα MasterClass χαλασμένου ποδοσφαίρου με τη συμμετοχή FIFA, UEFA και κυβέρνησης

Ένα MasterClass χαλασμένου ποδοσφαίρου με τη συμμετοχή FIFA, UEFA και κυβέρνησης

Ένα MasterClass χαλασμένου ποδοσφαίρου με τη συμμετοχή FIFA, UEFA και κυβέρνησης

Ο Βασίλης Σαμπράκος γράφει για την ιστορική 22α Ιανουαρίου 2020, την ημέρα που οι διεθνείς συνομοσπονδίες ξεχείλωσαν για χάρη επιχειρηματιών το αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου και δήλωσαν ευτυχείς που έγινε μπροστά τους μια κουβέντα γεμάτη από σαφείς ενδείξεις διαφθοράς!

Υπό κανονικές συνθήκες η 22α Ιανουαρίου 2020 θα ήταν μια ημερομηνία ορόσημο στη ζωή του ποδοσφαίρου· του ευρωπαϊκού, όχι απλώς του ελληνικού. Διότι όλο αυτό που έλαβε χώρα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από τη λήξη της συνάντησης στην «Μεγάλη Βρετανία» είναι ένα γεγονός που συνιστά σταθμό στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Είναι η στιγμή που οι διεθνείς συνομοσπονδίες, η FIFA και η UEFA αποφάσισαν να ζήσουν με την δημόσια παραδοχή ότι το ποδόσφαιρο μιας χώρας μέλους ορίζεται απολύτως από τους ιδιοκτήτες ποδοσφαιρικών εταιρειών και όχι από τα μέλη της κοινωνίας που διοικεί το εθνικό ποδόσφαιρο.

Συμβαίνει να ζούμε, ως ελληνικό ποδόσφαιρο, απομονωμένοι, αποκομμένοι από την διεθνή ποδοσφαιρική κοινότητα, δηλαδή να είμαστε έξω από τον κύκλο αυτών που παράγουν παγκοσμιοποιημένο ποδοσφαιρικό προϊόν. Συμβαίνει επίσης να μιλάμε και να επικοινωνούμε σε μια πολύ δύσκολη, για τους άλλους, και καθόλου διαδεδομένη γλώσσα, την ελληνική, με συνέπεια να μη καταλαβαίνει ο υπόλοιπος πλανήτης τι λέμε και τι γράφουμε. Αυτή και μόνο αυτή είναι η εξήγηση για το γεγονός ότι τα όσα συνέβησαν την Τετάρτη 22 Ιανουαρίου στην Αθήνα δεν έχουν ακόμη κάνει τον γύρο της Ευρώπης.

Ας πάρουμε για λίγο μια απόσταση προκειμένου να συνειδητοποιήσουμε τι έγινε: η FIFA και η UEFA, που ζουν για να προστατεύουν το αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου από το οποίο ζουν, όχι απλώς καταδέχθηκαν να μιλήσουν με παράγοντες στους οποίους έχει απαγορευθεί ή δεν έχει επιτραπεί η ενασχόληση με τη διοίκηση του ποδοσφαίρου, αλλά δήλωσαν εκ των υστέρων και ευτυχείς που έγινε αυτή η συνάντηση. Η FIFA και η UEFA άκουσαν από Ελληνες ιδιοκτήτες αθλητικών εταιρειών να τους λένε ότι δεν είναι διατεθειμένοι να συζητήσουν το ενδεχόμενο τοποθέτησης μιας διοίκησης «κοινής αποδοχής» στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Προσέξτε, η FIFA και η UEFA έδωσαν λόγο σε παράγοντες που βάσει καταστατικού δεν έχουν απολύτως κανέναν λόγο σχετικά με το καθεστώς τον εκλογών και το καταστατικό της ΕΠΟ. Και όχι μόνο έδωσαν λόγο, αλλά έζησαν αδιαμαρτύρητα μια ακριβή αναπαράσταση των όσων συμβαίνουν στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία: είδαν έναν πρόεδρο να υπερασπίζεται τη σημερινή διοίκηση της ΕΠΟ σαν να είναι δική του, έναν άλλο να λέει «θα πας φυλακή» στον πρόεδρο της ΕΠΟ και να του χρεώνει ευθέως πως κάνει ό,τι του λέει ένας άλλος πρόεδρος ΠΑΕ, έναν τρίτο να λέει «θα κάνουμε εκλογές όπως λέει το καταστατικό, μη μας μιλάτε για πρόεδρο κοινής αποδοχής», άκουσαν και διάβασαν την πρόταση ενός προέδρου για «ριζικές αλλαγές στο σύστημα ώστε να υπάρχει αποσύνδεση των Ενώσεων από τους διαιτητές και την ανάδειξη της Εκτελεστικής Επιτροπής και του Προέδρου της ΕΠΟ». Και όλα αυτά η FIFA και η UEFA όχι απλώς τα ανέχθηκαν αλλά δήλωσαν, δια του εκπροσώπου τους, και την ικανοποίησή τους για αυτή τη συνάντηση. Ασχετος με το ποδόσφαιρο να είσαι, θα αντιλαμβανόσουν μέσα σε διάστημα μερικών λεπτών ότι το περιεχόμενο της χθεσινής συνάντησης ήταν ένα συνέδριο διαπλοκής και διαφθοράς στο ποδόσφαιρο. Ένα MasterClass χαλασμένου ποδοσφαίρου. Ολο αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί στην «κανονική» ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική κοινότητα. Αν είχε πάει να συμβεί, οι διεθνείς συνομοσπονδίες θα είχαν αποχωρήσει από τη συνάντηση και σήμερα θα είχαν ήδη ανακοινώσει έρευνες και πειθαρχικές ποινές.

Αυτό ήταν – στα χαρτιά – ένα ντέρμπι της διαπλοκής με τη διαφθορά που έληξε ισόπαλο και τους βρήκε όλους ευχαριστημένους:

Η FIFA και η UEFA έκαναν την ρηχή διπλωματία τους, φρόντισαν να μην πέσει ξύλο ώστε να μην εξευτελιστούν διεθνώς, και αυτό ήταν όλο. Διότι αυτό και μόνον αυτό είναι το όραμά τους: να κρύβουν κάτω από το χαλί όλο αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα επί των ημερών τους διότι αν τυχόν το πάρει χαμπάρι και το κατανοήσει ο υπόλοιπος πλανήτης οι σημερινές διοικήσεις των FIFA και UEFA θα αποκτήσουν τεράστιο πρόβλημα στη συντήρηση του καθεστώτος του αυτοδιοίκητου του ποδοσφαίρου στις άλλες χώρες. Τους νοιάζει μόνο να μην τους πάρουν χαμπάρι.

Η κυβέρνηση, η οποία επίσης μπήκε για να συνομιλήσει για ποδόσφαιρο και εκλογές σε ομοσπονδία με επιχειρηματίες στους οποίους μάλιστα έχει απαγορευτεί η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο, όχι απλώς δήλωσε χαρούμενη αλλά και καμάρωσε δια του εκπροσώπου της, του υφυπουργού Αθλητισμού, ότι κατόρθωσε να κάνει αυτή τη συνάντηση. Ο υφυπουργός Αθλητισμού άκουσε τους προέδρους αθλητικών εταιρειών να μιλούν ανοιχτά για το παιχνίδι που κάνουν για να τοποθετούν την δική τους διοίκηση σε μια αθλητική ομοσπονδία και έφυγε σαν να μη τρέχει τίποτα.

Ο Ιβάν Σαββίδης μπήκε στην αίθουσα με όραμα να βγει «άβρεχτος» και να μη χάσει άμεσα από την κεφαλή της ΕΠΟ τον πρόεδρο που αγκαλιάζει. Το πέτυχε. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης μπήκε στην αίθουσα με στόχο την αλλαγή στο σημερινό καθεστώς που διοικεί το ποδόσφαιρο και πήρε εκλογές νωρίτερα και ξένους διαιτητές σε όλα τα κρίσιμα ματς. Κερδισμένος. Ο Δημήτρης Μελισσανίδης μπήκε για να ζητήσει καλύτερη διαιτησία και εκλογές στην ΕΠΟ βάσει καταστατικού. Το δεύτερο το κέρδισε, και στο πρώτο κέρδισε ξένους διαιτητές. Κερδισμένος. Ο Γιάννης Αλαφούζος ζήτησε ξένους διαιτητές. Κι αυτός μπορεί να νιώθει κερδισμένος.

Συνεπώς, όλοι χαρούμενοι. Ολοι εξυπηρέτησαν τα μικροσυμφέροντά τους. Και τι γίνεται με τα συμφέροντα του ελληνικού ποδοσφαίρου; Ελα τώρα, ποιος νοιάζετααι;

Αν όλα αυτά συνέβαιναν σε Αγγλία, Ισπανία, Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ολλανδία, δηλαδή στις χώρες των πρωταθλημάτων με τη μεγαλύτερη απήχηση, η UEFA θα είχε πάρει πραγματικά την κατάσταση στα χέρια της. Αν συνέβαιναν σε άλλες φυσιολογικές χώρες, αντί της UEFA θα είχαν παρέμβει οι κυβερνήσεις τους. Εδώ δεν συμβαίνει τίποτα από τα δύο. Αυτοί που θεωρητικώς έχουν τη δύναμη δεν απλώνουν το χέρι για να πιάσουν το ελληνικό ποδόσφαιρο και να το συγκρατήσουν από την ελεύθερη πτώση του διότι απλώς φοβούνται μη τους κοπεί το χέρι.

Σημείωνα προχθές ότι είμαστε άτυχοι που ενώ υπάρχει Ελληνας με τη δύναμη να επηρεάσει το σήμερα και το αύριο στο καθεστώς λειτουργίας και διεξαγωγής του ελληνικού πρωταθλήματος, επειδή είναι ο πιο ισχυρός παράγοντας της UEFA και ένας εκ των δύο ισχυρότερων παραγόντων του ποδοσφαίρου παγκοσμίως, μαζί με τον συνεργάτη του και πρόεδρο της FIFA Τζιάνι Ινφαντίνο, αυτός δεν έχει το κουράγιο να το κάνει. Μετά και από το χθεσινό κατάντημα, είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε απολύτως τίποτα από την UEFA και την FIFA. Το δικό τους όραμα είναι μόνο να λήξει η θητεία της επιτροπείας τους και να τραβήξουν, το ερχόμενο καλοκαίρι, τους εκπροσώπους τους από την Ελλάδα ώστε αφενός οι συνομοσπονδίες να μπορούν στο εξής να φωνάζουν «δεν έχουμε ευθύνη, δεν είμαστε εκεί» προς τον υπόλοιπο πλανήτη που θα ζει τα αίσχη μας και αφετέρου να μην κινδυνεύουν αυτοί οι άνθρωποι να βρεθούν σε χαντάκι ή στον βυθό της θάλασσας. Και φυσικά η UEFA έχει και plan b στην περίπτωση που τα πράγματα γίνουν χειρότερα εδώ: GREXIT. Μέχρι και πριν από λίγα χρόνια ο Θόδωρος Θεοδωρίδης φοβόταν να το πατήσει αυτό το κουμπί και έκανε ό,τι μπορούσε προκειμένου να το αποφύγει, διότι ενεργούσε ορμώμενος από τη συνείδηση ότι δεν θα μπορούσε να ξαναπατήσει στην Ελλάδα με την οικογένειά του. Τότε φοβόταν, διότι οι πρόεδροι των ομάδων δεν ήθελαν να ακούσουν ούτε για αστείο ότι θα χάσουν τα ευρωπαϊκά λεφτά. Τώρα πια, που δεν υπάρχουν κλειδωμένα λεφτά από τη συμμετοχή στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, δεν τρομάζουν, όπως μας λένε μέσα από τις διαρροές που κάνουν οι συνεργάτες τους. Αυτοί λένε ότι δεν τρομάζουν, εγώ σας λέω ότι αρκετούς θα τους συμφέρει, διότι τα κλειστά σύνορα θα τους δημιουργήσουν νέα περιθώρια για να κάνουν παιχνίδι, θα τους μεγαλώσουν το γήπεδο.

Ιούλιο, σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν το βράδυ της Τετάρτης, θα γίνουν οι εκλογές στην ΕΠΟ. Οσοι καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει, ετοιμαζόμαστε για τις πιο μαύρες ημέρες δημοσίου εξευτελισμού στην ιστορία του εθνικού ποδοσφαίρου. Οποιος έχει αμφιβολία, ας στήσει λίγο αφτί για να αφουγκραστεί τι συμβαίνει τούτο τον καιρό στη ζωή των Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων ανά την Ελλάδα. Μπορεί να λείπουμε από το Euro 2020, αλλά πάλι θα βρούμε τον τρόπο για να κάνουμε όλη την ποδοσφαιρική Ευρώπη να μιλάει για πάρτη μας.

Best of internet

Διάβασε το

Follow @ Twitter