ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Η Εθνική Επιστρατευμένη και η Εθνική που έρχεται με ποιούς;

Η Εθνική Επιστρατευμένη και η Εθνική που έρχεται με ποιούς;

Η Εθνική Επιστρατευμένη και η Εθνική που έρχεται με ποιούς;

Ο Χρήστος Κιούσης γράφει για την Εθνική Ομάδα και μια δυο σκέψεις για το ελληνικό μπάσκετ

Το ελληνικό μπάσκετ δεν χρειάζεται μόνο τους αιώνιους στην παρούσα φάση, δεν μπορεί να βασιστεί μόνο σε αυτούς.

Από τη στιγμή που οι μεγαλύτεροι επενδυτές του ελληνικού μπάσκετ δεν έχουν την οξυδέρκεια, να δώσουν τα κλειδιά του Πρωταθλήματος σε έναν Κομισάριο "υπερκομματικό", απαιτώντας μια απολύτως επαγγελματική λίγκα, θα ολισθαίνουμε κάθε χρόνο στη λογική της διαιτητολαγνείας, των αποχωρήσεων, των δικαστικών αιθουσών και φυσικά στον παραλογισμό της βίας, λεκτικής και όχι μόνο. Παίρνει η μπάλα και την Εθνική Ομάδα; Ευτυχώς λιγότερο απ’ ότι φοβόμασταν, μια που Γιάννης Αντετοκούνμπο, Σλούκας, Μπουρούσης είναι πολύ ισχυροί παράγοντες ισορροπίας των αποδυτηρίων προερχόμενοι από άλλους μπασκετικούς κόσμους.

Ο παράλογος, κατά την ταπεινή μου γνώμη, θεσμός των "παραθύρων" της FIBA ήταν η αφορμή, να ρίξουμε μια ματιά σε όλα τα πατώματα του ελληνικού μπάσκετ.

Αν μου επιτρέπετε την παρατήρηση είδα περισσότερη αξιοκρατία στην Εθνική Επιστρατευμένη απ' ότι στην επίσημη αγαπημένη. Ο εθνικός εκλέκτορας προφανώς δεν είχε το άγχος να μοιράσει μεταξύ αιωνίων τις κλήσεις ή τον χρόνο συμμετοχής κι έτσι πας διαθέσιμος φορμαρισμένος φόρεσε τη στολή και ρίχτηκε στην προσπάθεια με όρεξη και ανιδιοτέλεια μαζί. Αλήθεια είστε βέβαιοι ότι στις προηγούμενες διοργανώσεις πέραν της ανορθογραφίας των απρόθυμων, δεν υπήρχαν και μια δυο ανορθογραφίες "κλήσεων ισορροπίας" ;

Επιστρέφοντας στην Εθνική Επιστρατευμένη φωτίστηκαν προσωπικές ιστορίες, άξιες αθλητικών κινηματογραφικών παραγωγών για κυριακάτικη μεσημεριανή τηλεθέαση αλλά και νέο αίμα που στη δεύτερη ευκαιρία καριέρας ξανασηκώνει κεφάλι. Το αποτέλεσμα δεν είναι μπασκετικά sexy, είναι όμως αθλητικά αξιοθαύμαστο. Μπασκετικά sexy εννοώ τη μάχη μεταξύ των κορυφαίων και για αυτό το λόγο μού φαίνεται απολύτως λογικό να συμμετέχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα οι κορυφαίοι διαθέσιμοι.

Μέσα στους κορυφαίους συγκαταλέγω εύκολα τον πολύπαθο Βασιλόπουλο, που αν είναι παρών θα είναι γιατί έχει πολύ μυαλό και κορμί να προσφέρει, έναν εκ των Κόνιαρη – Λαρεντζάκη (ίσως και τους δύο υπό προϋποθέσεις) και προσωπικά θα επιθυμούσα οπωσδήποτε τον Νίκο Ζήση ως φυσικό ηγέτη αυτής της ομάδας.

Ίσως ο Νίκος Ζήσης να έχει από τώρα στο μυαλό του έναν άλλο ρόλο κοντά στο ελληνικό μπάσκετ σε ένα-δυο χρόνια αλλά επειδή στην πορτοκαλί Ελλάδα οι θεσμοί και τα πρόσωπα ανανεώνονται με ρυθμούς Εποχής των Παγετώνων, του προτείνω να ξεκινήσει τη βελούδινη επανάσταση από το παρκέ της Κίνας. Τον χρειάζονται οι συμπαίκτες του, οι προπονητές του (πάρα πολύ), ο υγιής φίλαθλος κόσμος, τα παιδάκια που θα στρέψουν το βλέμμα σε αυτή την ομάδα. Αν θελήσει να παραμείνει συνεπής στο αντίο, πάλι αγαπητός θα είναι, απλά θα έχει διαπράξει νομίζω ένα ιστορικό λάθος, όπως νωρίτερα ο Διαμαντίδης και ο Σπανούλης.

Παρόντων λοιπόν Γιάννη Αντετοκούνμπο, Μπουρούση, Σλούκα, Καλάθη, Πρίντεζη, Πανανικολάου, Παπαπέτρου, Μήτογλου (με το σπαθί του), Βασιλόπουλου (με τα μπούνια) και υπερ-ατού Νίκου Ζήση (γιατί έτσι ελπίζω), ποιοί εκλεκτοί 2 θα καλύψουν τις εναπομείνασες θέσεις;

Ο Μάντζαρης μετά την φετινή σεζόν έχει θέση στην Εθνική λόγω πείρας και πρότερης προσφοράς; Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο που πιστεύω έκανε πίσω βήματα στην καριέρα του φέτος, έχει θέση λόγω φυσικών προσόντων χωρίς ικανό σουτ; Τι λέτε για Κόνιαρη, Λαρεντζάκη, Μποχωρίδη και λοιπούς;

Στείλτε ελεύθερα ό,τι νομίζετε, έτσι και αλλιώς ο πατερούλης του ελληνικού μπάσκετ δεν μασάει από κλήσεις και παρακλήσεις.

Για τη δικαιοσύνη του πράγματος επιτρέψτε μου να κλείσω με τρεις ωραίες εικόνες, τρεις αισιόδοξες σκέψεις για το αγαπημένο μας μπασκετάκι. Την εικόνα του μπασκετικού ΠΑΟΚ που με την φροντίδα Πρέλεβιτς, Σταυρόπουλου, Ζουρντατσίδη και την εμπνευσμένη καθοδήγηση Παπαθεοδώρου παραμένει alive και που θα πάει, θα ψήσει τον πολυπόθητο επενδυτή. Την εικόνα τού για πλάκα γεμάτου Παλέ, που δίνει εύκολα την απάντηση, γιατί ο Άρης των χιλίων προβλημάτων παραμένει ο μπασκετικός Αυτοκράτορας. Την εικόνα της σπουδαίας ΑΕΚ που σηκώνει παντού τρόπαια κι εκπέμπει παντοιοτρόπως υγεία, όσο κι αν απαξιώνεται από νεόκοπους πρασινοκόκκινους οπαδούς.

Φανταστείτε μια ομάδα με το υλικό της ΑΕΚ, τον Παπαθεοδώρου στον πάγκο και την ασφυκτικά γεμάτη κερκίδα του Άρη, ακόμα και σε μικρομεσαία ματς. Μήπως αυτός είναι ο τρίτος υγιής πόλος του ελληνικού μπάσκετ; Μόνο στην φαντασία μου προφανώς. Η Εθνική Επιστρατευμένη του Προμηθέα, του Λαυρίου, του Κολοσσού και των παραπάνω είναι η απάντηση στον ημεδαπό φανατισμό της Ευρωλίγκας και της κορυφής της Basket League.