Κόμπι Μπράιαντ: Και τι κάνεις όταν έχεις τέσσερα air-ball σε ματς των Playoffs;

Κόμπι Μπράιαντ: Και τι κάνεις όταν έχεις τέσσερα air-ball σε ματς των Playoffs;

Κόμπι Μπράιαντ: Και τι κάνεις όταν έχεις τέσσερα air-ball σε ματς των Playoffs;

Γιατί όλοι αναφέρουν τη λέξη «έμπνευση» σε κάθε τους αποχαιρετιστήρια αναφορά προς τον Κόμπι; Γιατί κατάφερνε να χαμογελάει τόσο πλατιά που σε έκανε ν' απορείς; Γιατί το μπάσκετ του έδινε τόση δύναμη; Και τι, τέλος πάντων, σημαίνει το MambaMentality; «Να βάζεις το ένα πόδι μπροστά απ' το άλλο, να χαμογελάς και να προχωράς...». 

Build A Bet στο ΠΑΟΚ - Βόλος. Ένας αγώνας – πολλές αγορές – ένα στοίχημα. |21+

Ο Κόμπι Μπράιαντ, θα μείνει στην ιστορία, για πολλούς, ως ό,τι πιο κοντινό στον Μάικλ Τζόρνταν. Στην απόλυτη κορυφή, δηλαδή. Τα επιτεύγματά του εντός παρκέ, πολλά, τα περισσότερα γνωστά, η συντριπτική πλειοψηφία τους απλησίαστη και θα μείνουν για πάντοτε εκεί να συνοδεύουν το όνομά του.

Πως ήταν, όμως, ως άνθρωπος; Γιατί όλοι μιλούν για το work ethic, τις «θυσίες» του, τον τρόπο με τον οποίο μεγάλωσε την μικρούλα Τζιάνα – Μαρία και της έμαθε τα μυστικά του; Όσα πρόλαβε να της μάθει δηλαδή, μέχρι την ηλικία των 13 ετών που χάθηκε μαζί του στο δυστύχημα με το ελικόπτερο...

Πόσο σημαντικό είναι αυτό που ανέφερε ο φορ της Τότεναμ, Χάρι Κέιν, στο δικό του «αντίο» προς τον Κόμπι, γράφοντας: «Ενώ εγώ σου μιλούσα για την απόσυρση της φανέλας σου και το Όσκαρ που είχες κερδίσει, εσύ ενδιαφερόσουν περισσότερο να μιλήσεις για εμένα και να μου δώσεις ώθηση για να φτάσω στο επόμενο επίπεδο»;

Πως γίνεται όλοι να μιλούν για τέτοιο επαγγελματισμό που πρέπει ν' αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Γιατί ακόμα και ο Ζοσέ Μουρίνιο είχε κάνει μνεία στον Mamba για τη νοοτροπία και τις αθλητικές του αξίες;

«Το να γίνεις σπουδαίος, έχει κόστος...

Σου αναπροσαρμόζει τα πλάνα σου. Βάζει οικογένεια και φίλους στην αναμονή. Σε κάνει να φαίνεσαι παρεξηγημένος... Και σε βάζει σε βαθιές, μαύρες τρύπες πνευματικά... Το να γίνεις σπουδαίος, απαιτεί τα πάντα από σένα. Το μυαλό σου, το σώμα σου, το πνεύμα σου και την ψυχή σου. Τι κάνεις, λοιπόν, όταν έχεις τέσσερα air-ball σε ματς των playoffs; Τι κάνεις; Ζητάς συμπόνοια; Όταν έχεις απογοητεύσει τους συμπαίκτες σου και τον κόσμο, αναρωτιέσαι “γιατί εγω”;».

Αυτά τα λόγια ακούγονται σε ένα από τα καλύτερα βίντεο που μπορεί να δει κανείς για τον Κόμπι Μπράιαντ στο Youtube, με τίτλο «Greatness has a cost (Kobe Bryant Retirement Tribute)».

«Ο πόνος, σου λέει πότε υποτίθεται ότι πρέπει να σταματήσεις. Ο πόνος, είναι μια μικρή φωνή στο μυαλό σου που προσπαθεί να σε κρατήσει πίσω γιατί ξέρει ότι αν συνεχίσεις, τότε θα είσαι ένας διαφορετικός άνθρωπος» έχει πει ο Κόμπι σε μια από τις δυνατές του ατάκες. Και αυτό τον πόνο, είτε πνευματικό, είτε σωματικό, κατάφερνε να τον ξεπερνά.

Γι' αυτό όταν υπέστη ρήξη Αχιλλείου τένοντα δεν «μάσησε» και καταπίνοντας τον πόνο του ώστε να καταφέρει να σταθεί όρθιος και σταθερός, εκτέλεσε και τις βολές που είχε κερδίσει. Γι' αυτό στο παρελθόν όταν είδε τον κολλητό του, Σακίλ Ο'Νιλ ν' αποβάλλεται με συμπληρωμένα φάουλ, μπήκε στο παρκέ και ήξερε πρώτος και πάνω απ' όλους πόσο έτοιμος ήταν.

Γι' αυτό και... κοίταξε μπροστά όταν έκανε τέσσερα air-ball το 1997 σε ματς των playoffs απέναντι στους Γιούτα Τζαζ πριν από αρκετά χρόνια. Γι' αυτό δεν άφησε εκείνη τη στιγμή να τον σημαδέψει τόσο αρνητικά. Γι' αυτό δούλεψε τόσο σκληρά που έκανε τον κόσμο να ξεχάσει εκείνη τη στιγμή. Κι όμως, αυτός δεν το ξέχασε ποτέ. Απλά φρόντισε να μην ξανασυμβεί. Γιατί μπήκε για προπόνηση και δεν θα έβγαινε μέχρι να μην μπορεί να σηκώσει το κορμί του από το παρκέ. Και μέχρι να αισθανόταν εκείνος πως είχε ολοκληρώσει τη δουλειά που ήθελε.

«Οι αποφάσεις μας, καθορίζουν το πεπρωμένο μας...

Δεν ήταν δώρο, ήταν “δίψα”. Και άλλοι είχαν crossover, είχαν fadeaway, ήθελαν δαχτυλίδια πρωταθλητή. Αλλά δεν ήθελαν να κόψουν τα πάντα... Η έλλειψη ικανότητας, είναι έλλειψη σωστής νοοτροπίας...». Πόσο μεγάλη διαφορά κάνει αυτό; Πόσα πράγματα μπορεί να διαφοροποιήσει; Πόσο μπορεί να μεταλλάξει έναν αθλητή στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού του και την καλύτερη δυνατή εικόνα του στο χώρο που αγωνίζεται; Ο Κόμπι, έκανε τις «θυσίες». Και σε αυτό που αγαπούσε, έδωσε τον καλύτερό του εαυτό. Έκανε εκείνο το παιδάκι της mini-movie που κέρδισε και το Όσκαρ, να είναι περήφανο για τον αθλητή που έφτασε να γίνει. Γιατί πέτυχε το στόχο του.

Γιατί είχε δώσει όρκο ζωής στον εαυτό του. Και αυτό τον όρκο, προσπάθησε να τον μεταβιβάσει και στην μικρή, Τζιάνα – Μαρία. Αυτή που του έδωσε ο Θεός για να συνεχίσει τον θρύλο του στο μπάσκετ. Όπως αγκαλιά απολάμβαναν τα παιχνίδια στο παρκέ, έτσι αγκαλιά «έφυγαν» πηγαίνοντας να δουν αγώνα. Η σχέση τους, ήταν διαφορετική. Αυτό το παιδί τον έκανε να σκέφτεται πως... δεν χρειάζεται γιο για να τον δει στο NBA.

«Αν δουλέψεις σκληρά, αν πραγματικά στρωθείς και δουλέψεις, τότε τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Κι αν, παιδιά, καταλαβαίνετε αυτό που σας λέω, τότε μάλλον πετυχαίνω κι εγώ στη δουλειά μου ως πατέρας». Αυτή η αναφορά του έχει να κάνει με τον τρόπο που προετοίμασε για τον αγώνα της ζωής τα κορίτσια του. Όλα, όχι μονάχα την Τζιάνα που ασχολήθηκε πιο ενεργά με το μπάσκετ. Σε αυτό το κομμάτι δεν μπαίνει το άθλημα. Εκεί, μιλάει ο πατέρας Κόμπι για τα όνειρα των παιδιών του. Κι εκείνα σίγουρα θα ξέρουν πόσο θα πρέπει να τα κυνηγήσουν. Γιατί ο πατέρας τους, έδειξε το δρόμο...

Το χαρακτηριστικό, πλατύ του χαμόγελο, το είχε πάντοτε όταν έβλεπε μπάσκετ, συναντούσε φίλους, παλιούς συμπαίκτες ή έδινε μια τεράστια αγκαλιά σ' εκείνους που πήγαινε να παρακολουθήσει από τα court – seats. Τελευταία πιο χαρακτηριστική σκηνή, η παρουσία του σε ματς των Μάβερικς όπου ... φώναξε τον Ντόντσιτς με σλοβένικα και χάρισε στον μικρό του NBA μαγικές στιγμές. Όπως μ' εκείνον, έτσι και με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο είχε μια ιδιαίτερη σχέση, ακόμα κι αν δεν είχαν κάποια ιδιαίτερη επαφή.

Απλά, έβλεπε ένα παιδί που ήξερε πως για να πετύχει και έχοντας ξεκινήσει από το τίποτα, πρέπει να δουλέψει τόσο όσο λίγοι το έχουν κάνει. Και όταν το καταφέρει, να διατηρηθεί σε αυτό το επίπεδo, όταν όλοι οι υπόλοιποι μπορεί να πίστευαν ότι είχαν τελειοποιήσει το δικό τους παιχνίδι...

«Πέρνα καλά, απόλαυσε τη ζωή γιατί είναι μικρή για να σκύβεις το κεφάλι και να αποθαρρύνεσαι. Πρέπει να συνεχίζεις. Να προχωράς. Βάζε το ένα πόδι μπροστά από το άλλο και συνέχισε την πορεία σου χαμογελαστός...». Και μαντέψτε. Αυτό, το έλεγε με χαμόγελο...

«Το πιο σημαντικό πράγμα, είναι να μπορείς να εμπνεύσεις τους συνανθρώπους σου για να είναι οι καλύτεροι που μπορούν σε αυτό που κάνουν». Με όση έμπνευση κατάφεραν ν' αντιλήσουν η γενιά του Κόμπι και θα το κάνει και η κάθε επόμενη παρακολουθώντας τα βίντεό του και μαθαίνοντας για εκείνον, θα κοιτάζει περήφανος από ψηλά.

Γιατί εκείνος, κατάφερε να ξεπεράσει εκείνο το ... air-ball πάρτι. Γιατί δεν άφησε την κακή στιγμή να τον σταματήσει και να διαμορφώσει τον χαρακτήρα του, αλλά αντέδρασε σε αυτό με την πιο σωστή νοοτροπία. Και για κάθε έναν που στη ζωή θα του τύχει «ματς των playoffs με τέσσερα air-ball», το νόημα θα βρεθεί όταν θα βάλει το ένα πόδι μπροστά από το άλλο και θα βρει τη δύναμη να προχωρήσει...

Thanks for the memories, Mamba...

Φωτογραφίες: Getty Images / Ideal Image.