Ολυμπιακός: Σε βγάζει από τα ρούχα σου

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες γράφει για την πολλοστή φορά που στο ίδιο ματς ο Ολυμπιακός παρουσίασε άκρως κακό και άκρως καλό αγωνιστικό πρόσωπο.

Ολυμπιακός: Σε βγάζει από τα ρούχα σου

Επίτηδες να το έκαναν στον Ολυμπιακό, το συγκεκριμένο σενάριο δε θα το πετύχαιναν τόσο καλά. Στοίχημα μεταξύ τους να είχαν βάλει για το πόσο εκ διαμέτρου αντίθετη εικόνα θα παρουσιάσουν στη διάρκεια ενός αγώνα, τόσο μέσα δε θα έπεφταν.

Η εικόνα του Ολυμπιακού σε αρκετά φετινά παιχνίδια αγγίζει τα όρια της παράνοιας. Αυτό το «ζέστη – κρύο» ή «κρύο - ζέστη» εκτός από σύνηθες είναι και ανεξήγητο.

Όταν οι ίδιοι οι παίκτες και ο προπονητής στις δηλώσεις τους παραδέχονται πως δεν μπορούν να εξηγήσουν για ποιο λόγο ξεκινούν τα περισσότερα παιχνίδια τόσο χάλια, γιατί παρουσιάζουν τραγική εικόνα και εκπληκτική εικόνα σε διάσημα δύο δεκαλέπτων, μην έχετε απαίτηση να σας το εξηγήσω εγώ.

Η νίκη επί της Ζενίτ δεν είχε ίχνος βαθμολογικής σημασίας. Πανηγυρίστηκε ωστόσο γιατί πολύ απλά το είχε ανάγκη ο οργανισμός. Το είχε ανάγκη αυτό το σύνολο για να καταφέρει λίγο να γλυκάνει την φετινή πίκρα και να πάρει κάπως τα... πάνω του.

Κι αν την περασμένη εβδομάδα το κατάφεραν επί ενός αδύναμου αντιπάλου, χθες το πέτυχαν απέναντι σε μία από τις πιο σοβαρές ομάδες της Euroleague.

Η Ζενίτ έπαιξε πλήρης, η Ζενίτ είχε βαθμολογικό κίνητρο, η Ζενίτ ξεκίνησε με 9/15 τρίποντα, η Ζενίτ έκανε πάρτι στο πρώτο ημίχρονο με καρφώματα και αιφνιδιασμούς από τα λάθη των «ερυθρόλευκων».

Και μπήκαν οι Πειραιώτες στο δεύτερο ημίχρονο με ορισμένες αλλαγές στην τακτική και τη φιλοσοφία τους καταφέρνοντας να «τρελάνουν» τον έρμο τον κόσμο τους για μία ακόμη φορά.

Τρία πράγματα κατάλαβα προσωπικά πως διαφοροποιήθηκαν από 20άλεπτο σε 20άλεπτο. Προφανώς και άλλαξαν περισσότερα τα οποία δεν πήρα χαμπάρι γιατί δεν είμαι προπονητής.

ΧΑΜΗΛΟ ΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΕΣ

Αυτά τα δύο πάνε μαζί. Ο Μπαρτζώκας ξεκίνησε με τον «τίμιο» στα δύο προηγούμενα ματς, Κώστα Κουφό αλλά με τη Ζενίτ δεν του βγήκε πέραν δύο pick ‘n’ roll. Ο Κουφός δεν μπορεί να παίξει άμυνα με αλλαγές κι έτσι οι Πειραιώτες ξεκίνησαν τον αγώνα παίζοντας flat άμυνα, δηλαδή κάπως «παράλληλα» με τη μπάλα.

Δεν του βγήκε κι έβαλε τον Οκτάβιους Έλις. Με αυτόν επίσης έπαιξε «δύο εναντίον δύο» με τον Αμερικανό όμως να μην ανταποκρίνεται και να παίρνει κακές αποφάσεις στο «βγαίνω – δε βγαίνω».

Πάρε μέσα Ζαν Σαρλ στο «5», Βεζένκοβ στο «4», ΜακΚίσικ, Τζένκινς και Σλούκα στην περιφέρεια. Με εξαίρεση τον Ελληνα γκαρντ οι άλλοι τέσσερις μπορούν να παίξουν εξαιρετική άμυνα και ειδικά για τον Βεζένκοβ αυτό είναι τεράστιο προσωπικό του κέρδος.

Αλλαγές σε όλα τα σκριν και όταν γράφω σε όλα εννοώ… σε όλα. Το μαρκάρισμα δεν άλλαζε μόνο σε καταστάσεις pick ‘n’ roll, αλλά και σε αρκετά σκριν μακριά από την μπάλα. Αυτό δυσκόλεψε πάρα πολύ τη Ζενίτ και της έκοψε τη δημιουργία.

Ο Μπαρτζώκας έκανε μία αλλαγή στο τρίτο δεκάλεπτο αλλάζοντας τον Σλούκα με τον Σπανούλη. Οι άλλοι αμετακίνητοι.

Ο δρόμος προς το καλάθι δυσκόλεψε, ο ρυθμός άλλαξε, η ψυχολογία άλλαξε.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι παίκτες που μπήκαν από τον πάγκο να διατηρήσουν το ίδιο τέμπο. Ο Πρίντεζης αντί του συγκλονιστικού στην άμυνα Ζαν Σαρλ (έχει αυξήσει σε υπερβολικό βαθμό τις πιθανότητες να μείνει και του χρόνου).

Ο Λαρεντζάκης μπήκε αντί του Τζένκινς κι ήταν ακόμη καλύτερος. Τρομερό πάθος στην άμυνα, βούταγε στο παρκέ, τα έβαζε με τα θηρία στα ίσα και με την τρέλα του παρέσυρε και τους άλλους.

Αφησα για το τέλος τον Σπανούλη, όχι γιατί έκανε κάτι το οποίο δεν μας έχει συνηθίσει, αλλά γιατί ήταν καταπληκτικός σε δεύτερο διαδοχικό παιχνίδι με διαφορετική επιρροή.

Με τον Ερυθρό Αστέρα είχε 4 πόντους και 7 ασίστ, με τη Ζενίτ 16 πόντους και μία ασίστ στην τελευταία φάση.

Τα πάντα είναι θέμα προσαρμογής στα δεδομένα που υπάρχουν.

ΦΟΥΛ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Στο πρώτο ημίχρονο έβλεπες μία εκνευριστική μαλθακότητα. Ανέκφραστα πρόσωπα χωρίς όρεξη να παίξουν μπάσκετ. Ο ΜακΚίσικ που είναι ο «βασιλιάς της ενέργειας» στον Ολυμπιακό κοίταζε την μπάλα να περνά από δίπλα του.

Στο δεύτερο ημίχρονο πήρε 3 ριμπάουντ πηδώντας μισό μέτρο πάνω από τον Πόιθρες και τον Γκουντάιτις.

Οι «ερυθρόλευκοι» έβγαλαν ενέργεια στο αμυντικό ριμπάουντ, πηδούσαν όλοι, έβαζαν χέρια πάνω στη μπάλα, βούταγαν στο παρκέ και μέσα από όλα αυτά απέκτησαν καλή ψυχολογία και βρήκαν πόντους στον αιφνιδιασμό.

Το δεύτερο λοιπόν που άλλαξαν ήταν πως παρουσιάστηκαν πιο επιθετικοί στα αμυντικά τους καθήκοντα.

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΡΙΠΟΝΤΑ

Στο πρώτο ημίχρονο παραλίγο να τρυπήσει το παρκέ από το «ντάμπα ντούμπα» της ντρίμπλας. Λίγες πάσες, πολλές ντρίμπλες σε ένα συνηθισμένο φετινό ελάττωμα για τους Πειραιώτες.

Λες και γυρνούσαν την διαφήμιση της bwin με τη μπάλα του bowling (κρατιέμαι εδώ και καιρό για να μην εκφράσω τη σκέψη μου για τη συγκεκριμένη διαφήμιση).

Στο δεύτερο ημίχρονο πάσαραν περισσότερο και σωστά κάτι που τους οδήγησε σε πολύ καλύτερες επιλογές.

Βρήκαν και πολλά σουτ από τα 6,75 με τον Βεζένκοβ να σέρνει τον χορό και κάπως έτσι «μεγάλωσε» το γήπεδο.

ΥΓ: Το χειρότερο στην περίπτωση του Χάρισον δεν είναι η κακή του απόδοση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει ο Αμερικανός το ίδιο το παιχνίδι. Πιο αφηρημένος και πιο οκνός, πεθαίνεις. Ίχνος εγωισμού…

ΥΓ 2: Περαστικά στον Παπανικολάου και να έχει υπομονή στην αποθεραπεία του για να επιστρέψει γερός και δυνατός.