Ολυμπιακός: Ένεση αισιοδοξίας

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες γράφει για τα αγωνιστικά στοιχεία που έδωσαν τη νίκη στον Ολυμπιακό και για την προσπάθεια του Μπαρτζώκα να κερδίσει τους παίκτες του.

Ολυμπιακός: Ένεση αισιοδοξίας

Ο Ολυμπιακός επέστρεψε στις νίκες, αλλά επιτρέψτε μου να ασχοληθώ λίγο με το αποτέλεσμα ως προς το… αποτέλεσμα. Όχι γιατί αδιαφορώ για αυτό ή γιατί δεν με χαροποίησε, αλλά γιατί είδα πολύ πιο σημαντικά πράγματα στο παρκέ κόντρα στη Μπάγερν.

Εννοείται λοιπόν πως η νίκη ήταν σημαντική για βαθμολογικούς λόγους, αλλά έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία ο τρόπος με τον οποίον ήρθε.

Κανονικά η φωτογραφία η οποία συνοδεύει το κείμενο θα έπρεπε να είναι από μόνη της η απάντηση για το πιο σημαντικό στοιχείο της βραδιάς.

Παίκτες που χαιρόντουσαν με τον διπλανό τους και κόσμος που χαιρόταν με αυτό που έβλεπε. Καιρό είχα να δω μία τέτοια αντίδραση στον πάγκο.

ΟΜΑΔΑ ΜΕ ΑΡΧΕΣ

Ο Ολυμπιακός μετά από καιρό έδειξε ομάδα με αρχή, μέση και τέλος, ομάδα με αρχές στο παιχνίδι της και κανόνες που ακολουθούνταν.

Μετά από καιρό είδα παίκτες να διασκεδάζουν στο παρκέ, να πανηγυρίζουν, να ξεσηκώνουν τον κόσμο.

Μετά από καιρό είδα σωστή νοοτροπία και διάθεση από όλους.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν είναι ο Χουντίνι για να τα χρεωθεί όλα αυτά με τους συνεργάτες του. Φυσικά και οι παίκτες βγάζουν διάθεση να βοηθήσουν.

Αυτό μου αρέσει αρκετά. Οι προπονητές θέλουν να βοηθήσουν τους παίκτες και οι παίκτες να βοηθήσουν τους προπονητές.

 Ο ΜΠΑΡΤΖΩΚΑΣ ΕΠΕΜΕΝΕ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΜΠΑ

Μερικέ φορές το αποτέλεσμα δεν είναι αυτοσκοπός, ειδικά σε μία ομάδα που είχε πολύ άσχημη εικόνα στα περισσότερα από τα προηγούμενα παιχνίδια της.

Κόντρα στην Άλμπα είχα γράψει για κάποιες αλλαγές που είχε βάλει ο Μπαρτζώκας ειδικά στην αμυντική φιλοσοφία.

Παρά την ήττα ο coach επέμεινε στις δύο προπονήσεις που μεσολάβησαν. Εννοείται πως σε δύο προπονήσεις λίγα θα αλλάξουν, αλλά είδα πολύ καλύτερη άμυνα στα off ball screen, στα σκριν δηλαδή μακριά από την μπάλα.

Οι «ερυθρόλευκοι» ήταν πιο κοντά στους παίκτες που μάρκαραν, ακολουθούσαν «σκιά» βγαίνοντας από πάνω από τα σκριν και οδηγώντας τον επιθετικό προς τον Μιλουτίνοφ ή τον Ρούμπιτ. Ο Μπρέι την… πάτησε αρκετές φορές με αυτόν τον τρόπο για παράδειγμα.

Επίσης είδαμε ξανά πολύ γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας. Πολλές πάσες με ταχύτητα στο παιχνίδι «5on5». Με αυτόν τον τρόπο μετακινούσαν συνέχεια την άμυνα με αποτέλεσμα να βρίσκουν το ρήγμα πιο εύκολα.

Δεν είναι τυχαίες οι περισσότερες διεισδύσεις τις οποίες παρατηρούμε σε αυτά τα δύο ματς, ειδικά από τα γκαρντ (Σπανούλης, Μπόλντγουιν, Κόνιαρης).

ΝΙΚΗΣΕ ΓΙΑΤΙ…

Αναφέρθηκα στην καλή και κυρίως στη γρήγορη μεταφορά της μπάλας με πάσες.

Αναφέρθηκα στην καλή αντιμετώπιση στα σκριν μακριά από τη μπάλα.

Ας δούμε και λίγα ακόμη τα οποία ξεχώρισα.

Σημαντικό ρόλο έπαιξε η πίεση πάνω στην μπάλα. Μέχρι τώρα ο Κόνιαρης ήταν ο μοναδικός γκαρντ που πίεζε τον παίκτη με την μπάλα. Κόντρα στη Μπάγερν εκτός από τον Κρητικό το έκανε ο Σπανούλης, ο Μπόλντγουιν και ο Πολ.

Με την πίεση πάνω στη μπάλα η Μπαγέρν καθυστερούσε χρονικά το σύστημα που ήθελε να τρέξει, χαλούσε ο διάδρομος πάσας, κουραζόταν ο παίκτης με την μπάλα και τέλος, πολλές φορές αναγκαζόντουσαν να ψάξουν άλλη λύση βγαίνοντας εντελώς από το σύστημα.

Η άμυνα στο low post ήταν απλά υπέροχη. Η Μπάγερν είναι μία ομάδα η οποία βασίζει πολλά στο παιχνίδι της στο χαμηλό ποστ.

Σε σημαντικό αριθμό των επιθέσεών της επιλέγει να ακουμπήσει τη μπάλα χαμηλά και από εκεί είτε να εκτελέσει είτε να δημιουργήσει.

Μονρό, Μπάρτελ, Λούτσιτς, Ζίπσερ (λιγότερο) είναι παίκτες οι οποίοι αισθάνονται όμορφα με τη μπάλα στο low post.

Το πλάνο που είχε καταστρώσει ο Μπαρτζώκας με τους συνεργάτες του λειτούργησε πολύ καλά. Σε αρκετές περιπτώσεις ο αμυντικός προλάβαινε να βγει μπροστά από τον παίκτη με αποτέλεσμα να αφήνει μόνο την λόμπα πάσα. Ωστόσο ο παίκτης που ήταν στην αδύνατη πλευρά είχε επίγνωση της κατάστασης και ήταν έτοιμος να βοηθήσει.

Συνεπώς δεν υπήρχε καν πάσα στο low post.

Επειδή δε γίνεται να λειτουργήσουν όλα τέλεια, κάποιες φορές η μπάλα έφτανε στο χαμηλό ποστ. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο αμυντικός προσπάθησε να βάλει δύναμη στον κορμό του χαμηλώνοντας το κέντρο βάρους και δυσκολεύοντας τον αντίπαλο.

Στην αμυντική λειτουργία του Ολυμπιακού σε σχέση με τα δύο ματς κόντρα στις γερμανικές ομάδες την μεγάλη διαφορά έκαναν οι Μπόλντγουιν και Πολ.

Πιο γρήγορες αντιδράσεις, περισσότερος εγωισμός σε καταστάσεις «1on1» και μεγαλύτερη συγκέντρωση.

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΟΣΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙ

Μετά την ήττα από την Άλμπα ο coach είπε κάτι που πέρασε στα ψιλά… Αυτούς τους παίκτες έχουμε και οφείλουμε να τους βελτιώσουμε.

Αυτό έκανε ο Μπαρτζώκας και ξεκίνησε από την ψυχολογία τους, η οποία είναι βασικό συστατικό στην απόδοση κάθε παίκτη.

Πρώτον. Στο πρώτο λάθος ή στην πρώτη κακή επιλογή δεν τους έκανε αλλαγή.

Δεύτερον. Αντί να φωνάζει, τους εξηγούσε τι ήθελε από αυτούς.

Τρίτον. Τους ενθάρρυνε σε κάθε ευκαιρία. Ήθελε να πάρουν προσπάθειες και να είναι ενεργοί στην επίθεση.

Ο προπονητής του Ολυμπιακού θέλει να κερδίσει όσα περισσότερα μπορεί από όλους τους παίκτες του. Επιμένει στον Μπόλντγουιν, προσπαθεί να πείσει τον Βεζένκοβ πως έχει σημαντικό ρόλο όπως και τον Ρούμπιτ.

Για αυτό και τους άφησε πολλά συνεχόμενα λεπτά στο παρκέ. Και δεν αναφέρομαι στο τελευταίο δεκάλεπτο που οι Ρούμπιτ και Βεζένκοβ τα έβαζαν όλα, αλλά ακόμη και στο πρώτο δεκάλεπτο.

Να θυμίσω πως στην πρώτη περίοδο το ξεκίνημα των «ερυθρόλευκων» ήταν μουδιασμένο με άστοχα σουτ, χωρίς ρυθμό κλπ.

Δεν έγινε κάτι, συνέχισε με τους ίδιους και του βγήκε.

ΚΑΛΑ ΤΑ ΤΡΙΠΟΝΤΑ, ΑΛΛΑ ΠΩΣ ΗΡΘΑΝ...

Την άποψη μου για τα τρίποντα την ξέρετε καλά. Τα λατρεύω.

Εχουν αλλάξει το σύγχρονο μπάσκετ και σίγουρα διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην έκβαση ενός παιχνιδιού.

Όταν μπαίνουν κάνουν τα πάντα πιο εύκολα.

Αυτό συνέβη και με τη Μπάγερν.

Η σημαντική διαφορά όμως ήταν ο τρόπος που βρέθηκαν αυτά τα σουτ. Να ξεκινήσω από το γεγονός πως από τα 32 τουλάχιστον τα 26-27 ήταν ανενόχλητα.

Ο Ρότσεστι αποτελεί τον δεύτερο πόλο δημιουργίας στην ομάδα μετά τον Σπανούλη και το απέδειξε στο δεύτερο ημίχρονο. Ο Αμερικανός όχι μόνο περνούσε εύκολα τον αντίπαλο του, αλλά πάσαρε τη σωστή στιγμή κι έδινε τη μπάλα εκεί που ήθελε να την υποδεχτεί ο συμπαίκτης του.

Ο Ρότσεστι είναι παίκτης που βρίσκει ρυθμό από την επίθεση. Η διαφορά του σε σχέση με τα προηγούμενα ματς ήταν πως πρώτα είχε κατά νου να πασάρει και μετά να σκοράρει.

Αυτό με την πάσα τη σωστή χρονική στιγμή έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με αυτό ακριβώς. Αυτή η μικρή καθυστέρηση που ερχόταν από το να «σουτάρω πρώτα και μετά να δω την πάσα», απουσίασε από το ματς με τη Μπάγερν.

ΥΓ: Ο Μπαρτζώκας σε ολόκληρο πρώτο δεκάλεπτο έκανε μία μόνο αλλαγή. Πολ στη θέση του Παπανικολάου. Επιτέλους ξεφεύγουμε από τις αλλαγές με πρόγραμμα.

ΥΓ 2: Σε όλα τα δεκάλεπτα χρησιμοποιήθηκαν σχεδόν άριστα τα ομαδικά φάουλ.