Δύο ελληνικές νίκες την ίδια βραδιά είναι, όπως και αν το κάνουμε, μία κάποια ανάσα

Μας κακομαθαίνετε, κύριε πρέσβη!

O Nίκος Παπαδογιάννης υπενθυμίζει ότι ο Παναθηναϊκός δεν θα αντιμετωπίσει τη Ζαλγκίρις στα πλέι-οφ ούτε ο Ολυμπιακός θα βρει πολλές Μπάγερν στον δύσβατο δρόμο του.

Μας κακομαθαίνετε, κύριε πρέσβη!

Μισό λεπτό να το ξανατσεκάρω, για να βεβαιωθώ ότι δεν έγινε κάποιο λάθος. Μα ναι, συνέβη στ' αλήθεια, πανηγυρίσαμε δύο ελληνικές νίκες το ίδιο βράδυ! Ροζ ο Παναθηναϊκός, ροζ και ο Ολυμπιακός. Μη μας κακομαθαίνετε άλλο, κύριε πρέσβη...

Αν δεν είχαν στραπατσαριστεί οι «κόκκινοι» από την Άλμπα στο ντεμπούτο του Μπαρτζώκα, θα μιλούσαμε τώρα για άπταιστη διαδρομή στη διαβολοβδομάδα, με τον προφανή αστερίσκο του βατού προγράμματος.

Αν μη τι άλλο, οι «πράσινοι» ολοκλήρωσαν τη δική τους αποστολή με δύο νίκες και εδραιώθηκαν στην πρώτη εξάδα, τρία σκαλοπάτια ψηλότερα από τις ομάδες που διαγκωνίζονται κάτω από τη διαχωριστική γραμμή.

Μπορεί να τους βγήκε η ψυχή μέχρι να ξεπαστρέψουν τη 18η και τη 16η ομάδα της τωρινής κατάταξης, αλλά ο βαθμολογικός πίνακας δεν ενδιαφέρεται για το άγχος και για τους αναστεναγμούς ανακούφισης.

Αν είναι να μετρήσουμε αναδρομικά τα «παραλίγο», ας προσθέσουμε στον Παναθηναϊκό τους τρεις βαθμούς που έχασε στον πόντο στο ξεκίνημα τς περιόδου, για να τον ανεβάσουμε στη 2η θέση.

Διαβάζεται έτσι, διαβάζεται και ανάποδα. Σε μία λίγκα με τόσο εύθραυστες ισορροπίες, ουδείς δικαιούται να πανηγυρίσει ή να πενθήσει για περισσότερο από 1-2 βράδια.

Η 20η αγωνιστική ξεκίνησε με τις ομάδες μας να φιλοξενούν δύο ουραγούς από θέση ισχύος και ολοκληρώθηκε με έναν ακόμα παράξενο κρίκο στην αλυσίδα των παράδοξων και των αδιανόητων.

Από όσους φόρεσαν ελληνικές φανέλες το βράδυ της Παρασκευής, οι μοναδικοί που έπαιξαν καλό -στα όρια του απολαυστικού- μπάσκετ ήταν …οι εφεδρικοί του Ολυμπιακού!

Ο Τέιλορ Ρότσεστι, με τους 2 πόντους και τις 12 ασίστ, υπενθύμισε στους ουρανοκατέβατους ότι δεν χρειάζεται να σκοράρει κάποιος για να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο Αλέξανδρος Βεζένκοφ γέμισε το καλάθι της Μπάγερν με τρίποντα από τις γωνίες, λες και προετοιμαζόταν για κάποιον διαγωνισμό τριπόντων.

Ο Ογκουστίν Ρούμπιτ έχτισε την αυτοπεποίθησή του μέσα από την άμυνα και έβαλε και 14 πόντους σε γνώριμο για τα χρονικά του Ολυμπιακού ρόλο σέντερ τσέπης.

Ο Αντώνης Κόνιαρης απάντησε με τρίποντα, άμυνα, ηρεμία και μεθοδικότητα στο ξέσπασμα των Γερμανών στα μέσα του β’ ημιχρόνου.

Και ο Μπράντον Πολ έδειξε τον δρόμο στους υπόλοιπους «παγκίτες», με τους γρήγορους πόντους που έβαλε μόλις πρωτομπήκε στο παιχνίδι.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας πόνταρε και απόψε στα γνώριμα πρόσωπα, ώσπου είδε τις μπαταρίες των πέντε βασικών να αδειάζουν ξαφνικά, μετά το εναρκτήριο δεκάλεπτο.

Ο Ολυμπιακός δεν θα κέρδιζε αυτό το ματς μόνο με Σπανούλη, Πρίντεζη, Μιλουτίνοβ και Παπανικολάου. Η 8η νίκη του τον κρατάει ζωντανό -έστω με τεχνητή αναπνοή- και τον υποχρεώνει να βγει στο παζάρι για να αναζητήσει ενισχύσεις.

Όσο κοιτάζει δίπλα του και βλέπει ισόβαθμή του την πάμπλουτη Φενέρ του Ομπράντοβιτς και των φάιναλ-φορ και των τελικών, ο Ολυμπιακός δικαιούται να ελπίζει.

Μόλις την περασμένη εβδομάδα, άλλωστε, κατατρόπωσε εκτός έδρας την 7η της κατάταξης Βαλένθια, ενώ συνέτριψε με 21 πόντους την 8η Αρμάνι.

Η παλιννόστηση του Μπαρτζώκα μπορεί να τον σουλουπώσει και να του προσφέρει πνοή ζωής, όσο και αν αντιμετωπίζεται με όψιμη δυσπιστία από την κερκίδα των φανατικών.

Ο Παναθηναϊκός ζει τις πιο κρίσιμες εβδομάδες της σεζόν. Το σερί των 6 αγωνιστικών που ο Ρικ Πιτίνο χαρακτήρισε «must sweep» πριν επιστρέψει στο ναρκοπέδιο, ξεκίνησε κουτσά στραβά με δύο «W».

Το επόμενο εικοσαήμερο τον φέρνει αντιμέτωπο με Βιλερμπάν, Βαλένθια, Ερυθρό Αστέρα, Ζενίτ. Η Μπάρτσα καταφτάνει στην Αθήνα αμέσως μετά τη λόγω εγχώριων Κυπέλλων διακοπή, που θα βρει τις ομάδες μας αραχτές και ένα 15ήμερο. 

Το στοίχημα για τον Παναθηναϊκό δεν είναι τόσο η αναρρίχηση στα υψηλότερα στρώματα (όπου φιγουράρουν ισχυρότατες ομάδες), όσο η στέρεη θέση του στην πρώτη εξάδα, μακριά από άγχη και αγωνίες.

Εφ’ όσον πάρει αποστάσεις ασφαλείας από τους πεινασμένους διώκτες του, θα διαβάσει πιο καθαρά τις αδυναμίες του και θα βγει με την ησυχία του στο παζάρι για να ενισχυθεί.

Εκτός πια, αν στόχος του είναι να τερματίσει ψηλότερα από τον Ολυμπιακό, οπότε δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να αγχώνεται...

Μολονότι ο Παναθηναϊκός έχει τη στόφα και την προσωπικότητα μεγάλης -ή έστω …μεγαλούτσικης- ομάδας, για Ευρώπη μιλάμε, δυσκολεύεται να καμουφλάρει τα δομικά ελαττώματά του και να φέρει σε πρώτο πλάνο τα αναμφισβήτητα προτερήματά του.

Η μυστηριώδης κίνηση Ράουτινς μάλλον επιδείνωσε το φλέγον πρόβλημα της περιφερειακής άμυνας, παρά το έλυσε. Απόψε άντεξε 77 δευτερόλεπτα ο Καναδός.

Η κατά κανόνα «άσουτη» Ζαλγκίρις συνέχισε το σερί των αντιπάλων που σκοράρουν διψήφιο αριθμό τριπόντων. Επιχείρησε 22, έβαλε 10.

Παρ’ ολίγον μάλιστα να κλέψει το ματς με αυτά, αφού μοιάζει αδύνατο να προλάβει ο Καλάθης μόνος του τους παίκτες που ξεγλιστρούν από τον Ράις και τον Φρεντέτ.

Ο πανούργος Σάρας χτύπησε την άμυνα του Παναθηναϊκού στο ψαχνό έστω με τους μέτριους ψηλούς του και της έβαλε 65% στα δίποντα (77% στο πρώτο ημίχρονο).

Ωστόσο, η οφθαλμοφανής βελτίωση του Παπαγιάννη και του Μήτογλου, σε συνδυασμό με τη σταθερά πληθωρική παραγωγή του ΝτεΣον Τόμας, εξωραϊζουν το ισοζύγιο του inside game.

Ο Παναθηναϊκός είναι σε θέση να σκοράρει 95 πόντους απέναντι σε μικρομεσαίες ομάδες και να τις ρίχνει στο καναβάτσο, αλλά στα πλέι-οφ δεν πρόκειται να αναμετρηθεί με τη Ζαλγκίρις ούτε με τη Μπάγερν.