Βράχο βράχο τον καημό μας!

Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός δοκιμάζουν απόψε τις αντοχές των… τηλεκοντρόλ μας και ο Βασίλης Σκουντής τους βάζει μαζί στο κάδρο.

Βράχο βράχο τον καημό μας!

Το ‘χουμε ζήσει με τους ταυτόχρονους αγώνες της Ευρωλίγκας και της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου και να που απόψε το zapping θα πάει σύννεφο και αναμεταξύ τους…

Τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό εννοώ, που παίζουν όχι την ίδια ώρα, αλλά σε κάθε περίπτωση ο ένας θα καβαλήσει πάνω στον άλλον και προφανώς το φιλοθεάμον κοινό (και όχι οι οπαδοί των μεν και των δε) θα κάνει παιχνίδι με τα κανάλια της NOVA!

Μωρέ ας νικήσουν κι οι δυο κι ας χαλάσουν τα τηλεκοντρόλ μας…

Ετερον το ματς του Παναθηναϊκού με τους Λιθουανούς (21:30) εκάτερον εκείνο του Ολυμπιακού με τους Βαυαρούς (20:30), που ξέμειναν στην Αθήνα, λόγω της διαβολοβδομάδας και μάλιστα χθες βόλταραν στην Ακρόπολη και στο Καλλιμάρμαρο!

Με πιάνουν τα γέλια τώρα, αλλά θέλω να πιστεύω πως ο Γκρεγκ Μονρό δεν θα υποπέσει στην ίδια μνημειώδη γκάφα με τον Σακίλ Ο’ Νιλ και θα απαντήσει όπως πρέπει εφόσον οι συμπατριώτες τους τον ρωτήσουν εάν επισκέφθηκε την Ακρόπολη…

Τον «Μεγάλο Αριστοτέλη» τον είχε φέρει εδώ το 1994 η αθλητική εταιρεία Reebok, πέρασε ζωή και κότα για κάμποσες μέρες και όταν επέστρεψε στο Ορλάντο τον ρώτησαν μπας και πήγε στην Ακρόπολη…

«Πήγα σε πολλά ωραία κλαμπ, αλλά δεν θυμάμαι τα ονόματα τους. Πρέπει να πήγα και σ’ αυτό» απάντησε ο γίγας ο Shaq!

Υπάρχουν βεβαίως και χειρότερα, τα οποία, μιας και το ‘φερε η κουβέντα, μου τα διηγήθηκε κάποτε ο θρυλικός σκόρερ του ΝΒΑ, Ρικ Μπάρι…

Ένα καλοκαίρι η μαμά του ήρθε στην Αθήνα και μαζί με τα μέλη του γκρουπ πήγαν στην Ακρόπολη. Φορούσε λοιπόν ψηλοτάκουνα πέδιλα και κάποια στιγμή γλίστρησε και έπεσε κάτω.

Με το που επέστρεψε στο ξενοδοχείο τηλεφώνησε στον γιο της και του διηγήθηκε με μεγάλο εκνευρισμό τα καθέκαστα, «Εμείς ήρθαμε για τουρισμό και μας πήγαν σε ένα μέρος που δεν είχε άσφαλτο και ήταν γεμάτο από βράχια και κοτρώνες» του είπε και ο θρυλικός Hall Of Famer εξανέστη…

«Μαμά είσαι με τα καλά σου;» της είπε. «Αυτό το μέρος είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Το έφτιαξαν σοφοί άνθρωποι, όταν εμείς στην Αμερική ζούσαμε στα δέντρα»!

Κλείνω εδώ την παρένθεση με τα αμερικανικά ανέκδοτα που αφορούν τις ξεναγήσεις στους αρχαιολογικούς χώρους και επιστρέφω στην πεζή μπασκετική πραγματικότητα…

Δεν κομίζω γλαύκα ες Αθήνας (και δη στον Παρθενώνα) με το να γράψω ότι οι αιώνιοι συμπίπτουν, αλλά δεν συμπίπτουν: συμπίπτουν σήμερα χρονικά, αλλά απέχουν αρκετά. Για την ακρίβεια απέχουν τέσσερις νίκες ή τέσσερις ήττες, όπως το πάρει κανείς…

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στο 11-8 που τον κρατά στη ζώνη των play offs και του επιτρέπει να κοιτάζει ψηλότερα: όσο απέχει από την τετράδα, τόση είναι και η διαφορά του από την ένατη θέση!

Οι Πράσινοι ξετέλεψαν με τον διαβολομήνα και τώρα έχουν μπροστά τους έναν μήνα που προσδοκούν να είναι του μέλιτος ώστε να μαζέψουν αρκετό λίπος προτού ξαναπέσουν στα…σκληρά!

Το πρόγραμμα τους συνιστά σκοτσέζικο ντουζ διαρκείας, στο πλαίσιο του οποίου μετά τις τέσσερις ήττες στον διαβολομήνα, τώρα σημαδεύουν το 6-0 ώστε να κρατήσουν κάβα ενόψει της δοκιμασίας που από τις 21 Φεβρουαρίου και πέρα τους φέρνει αντιμέτωπους κατά σειρά με την Μπαρτσελόνα, τη Ρεάλ, τον Ολυμπιακό, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και τη Φενέρμπαχτσε.

Ο στόχος των έξι νικών ακούγεται υπερβολικός και πάντως μεγαλεπήβολος, αλλά παίζεται, καθόσον ο Παναθηναϊκός που ήδη πέτυχε την πρώτη από δαύτες προχθές το βράδυ κόντρα στην Μπάγερν έχει άλλα δυο κολλητά ματς στο ΟΑΚΑ (Ζαλγκίρις, Βιλερμπάν), ενώ στη συνέχεια θα αντιμετωπίσει εκτός έδρας τη Βαλένθια και τον Ερυθρό Αστέρα και θα επιστρέψει οίκαδε κόντρα στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

Την έδρα του να προστατέψει, να οι τέσσερις νίκες και έχει ο Θεός…

Αντιθέτως για τον Ολυμπιακό που έπεσε στο 7-12 ο Θεός δεν δείχνει να είναι και πολύ ελεήμων!

Στην πραγματικότητα οι Πειραιώτες μπορούν να παίρνουν έμπνευση μόνο από τον… Νίκο Καζαντζάκη ο οποίος το 1955 σε μια συνέντευξη του στον γάλλο δημοσιογράφο Πιερ Σιπριό είχε αποφανθεί ότι «η Ελλάδα επιζεί ακόμη, επιζεί, νομίζω, μέσα από διαδοχικά θαύματα»!

Ομοίως και ο Ολυμπιακός μόνο μέσα από διαδοχικά θαύματα που θα πρέπει κιόλας να ξεπεράσουν τα δέκα, μπορεί να επιζήσει, αλλά στην παρούσα φάση και με την εικόνα της ομάδας, χώρια η λειψανδρία της, αυτός ο στόχος μοιάζει με κυνήγι χιμαιρών.

Μοιάζει με μια ουτοπία, εκτός κι αν επιβεβαιωθεί και εδώ ο Καζαντζάκης, ο οποίος στην ίδια συνέντευξη του πρόσθεσε ότι «η πεποίθηση των Ελλήνων ότι κατάγονται από τον Πλάτωνα και τον Περικλή μπορεί ίσως να είναι μια ουτοπία, μια αυθυποβολή χιλιετιών, όμως αυτή η αυθυποβολη, γενόμενη πίστη, δεν τους αφήνει να πεθάνουν»!

Οι Ερυθρόλευκοι δεν χρειάζεται να αναζητήσουν την παλιά καταγωγή τους: την βλέπουν φάτσα κάρτα στα πρόσωπα του Σπανούλη, του Πρίντεζη, του Παπανικολάου και πλέον και του Μπαρτζώκα, αλλά δεν φτάνει η ρουφιάνα για να τους αβγατίσει τις μετοχές στο χρηματιστήριο της οκτάδας…

Βεβαίως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, όπως έλεγε μάλιστα με μπόλικη δόση χιούμορ και αυτοσαρκασμού ο Δημήτρης Παπανικολάου μεσούντων των τελικών πρωταθλήματος του 2001, «η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, γι αυτό και τις πεθερές συνήθως τις λένε Ελπίδες»!

Τώρα τις ελπίδες του Ολυμπιακού τις λένε Μπάγερν, Ζενίτ, Μπασκόνια, Ζαλγκίρις (στα τέσσερα επόμενα ματς) και πάει λέγοντας. Στην πραγματικότητα όμως, με βάση τη λογική και τη ρεαλιστική έως και κυνική προσέγγιση των πραγμάτων, οι ελπίδες είναι… ανώνυμες, εκτός κι αν αίφνης βαπτιστούν και αποκτήσουν αυτό που οι Πειραιώτες προσπαθούν επί ματαίω να αποκτήσουν εδώ και τέσσερις μήνες…

Ταυτότητα!

Εάν αυτές τις λίγες, μικρές, φρούδες ελπίδες ο Ολυμπιακός τις απολέσει συντόμως, τότε θα βρεθεί σε μια πολύ περίεργη και μάλιστα πρωτοφανή κατάσταση: μέχρι τις 9 Απριλίου, που πέφτει η αυλαία της κανονικής διάρκειας της Euroleague θα παίζει απλώς για να παίζει!

Θα παίζει επειδή πρέπει και τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο!

Αυτό θα είναι όντως ένα βασανιστήριο που όμοιο του δεν έχει υποστεί άλλη ομάδα, χώρια που οι διακοπές των παικτών θα αρχίσουν πριν από το Πάσχα και ύστερα (με εξαίρεση τους διεθνείς, εάν κι εφόσον υπαναχωρήσουν από την αρχική θέση τους) θα περιμένουν πάλι μέχρι τα τέλη Αυγούστου για την έναρξη της προετοιμασίας και τα φιλικά ματς!

Είναι όντως μεγάλη αυτή η αποχή. Και βεβαίως είναι μεγάλο το κόστος του «μέχρι τέλους» από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός δεν υπέστειλε το λάβαρο που σήκωσε στις 13 Φεβρουαρίου του 2019 και επέλεξε την «ευθανασία», αποστασιοποιούμενος από τα δρώμενα στην κεντρική σκηνή του ελληνικού μπάσκετ.

Η συμμετοχή του Ολυμπιακού μονάχα στην Ευρωλίγκα είχε τα κακά της και τα καλά της: Υπέρ του (θα) λειτουργούσαν η ξεκούραση στα Σαββατοκύριακα και τα αποθέματα ενέργειας, εις βάρος του η δυσκολία να βρει ρυθμό, κάτι που εντέλει βάρυνε περισσότερο και του κοστίζει ακριβά, όπως αποδεικνύει η αδυναμία του να πετύχει απανωτές νίκες και να φτιάξει ένα momentum.

Υπ’ αυτές τις συνθήκες είναι προφανές πως ο Γιώργος Μπαρτζώκας, που δεν κώλωσε να αναλάβει από τώρα την τεχνική ηγεσία της (αγαπημένης του) ομάδας πρέπει να αρχίσει από τώρα να καταστρώνει τα σχέδια του για την επόμενη σεζόν, άλλωστε ο ίδιος είπε τις προάλλες ότι η απόφαση του υπήρξε επαγγελματική και όχι συναισθηματική…

Το να τρώει μια ομάδα τις σάρκες της, επειδή δεν θα έχει τι άλλο να φάει για κάμποσους μήνες, είναι όντως μια σκληρή, πολύ σκληρή δοκιμασία…

Σε αντίθεση με το status τους, αυτή τη στιγμή, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός μοιράζονται ένα κοινό, αλλά διαφορετικό πρόβλημα.

Ποιο είναι αυτό; Αμφότεροι οι πρεσβευτές του ελληνικού μπάσκετ στην Ευρωλίγκα έχουν λερωμένη τη φωλιά τους: αυτή που βρίσκεται εκεί γύρω από το μεγάλο τόξο!

Και οι δυο τους έχουν από μια δυσάρεστη και ανεπιθύμητη πρωτιά ανάμεσα στις 18 ομάδες της Ευρωλίγκας: ο μεν Παναθηναϊκός δέχεται τα περισσότερα τρίποντα, ο δε Ολυμπιακός σουτάρει με το χειρότερο ποσοστό και μάλιστα στο σπίτι του!

Μέχρι στιγμής και σε εννέα εντός έδρας αγώνες οι Πειραιώτες έχουν 62/195 τρίποντα, δηλαδή σουτάρουν με ποσοστό μόλις 31.8%, ενώ συνολικά στα 19 ματς της σεζόν βρίσκονται στη 14η θέση με 34.7%.

Ο Παναθηναϊκός πάλι δεν κάνει εξαιρέσεις και βλέπει την άμυνα του στην περίμετρο να γίνεται έρμαιο των διαθέσεων των εκάστοτε αντιπάλων του…

Κόντρα στους Πράσινους οι υπόλοιπες ομάδες νιώθουν σαν να ρίχνουν πέτρες στον ωκεανό!

Σε 19 αγώνες ο Παναθηναϊκός έχει δεχθεί 204 τρίποντα σε 548 τέτοια σουτ (ποσοστό 37.2%), ειδικότερα δε τον τελευταίο καιρό η άμυνα του είναι η χαρά του κάθε πικραμένου!

Οι Πράσινοι έφαγαν 14 τρίποντα από την Αρμάνι Μιλάνο, 14 από τη Ρεάλ Μαδρίτης, 15 από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, 15 από την Μπάγερν Μονάχου, χώρια τα 18 (και μάλιστα στα 31) από την ΑΕΚ!

Πάει να πει 76 τεμάχια σε πέντε αγώνες!

Μπορεί πάντως να παρηγορείται κάπως ο Παναθηναϊκός διότι εν τη παρουσία του Τζίμερ Φρεντέτ και του Ταϊρίς Ράις, δρέπει κι ελόγου του περισσότερους καρπούς από τη γραμμή των 6μ.75: εφέτος σουτάρει με 35.7% (159/445), ενώ πέρυσι για πολύ καιρό βρισκόταν κάτω από το 30% και εντέλει η μπίλια του έκατσε στο 32.5% (210/647).

Just stats, όπως είπε τις προάλλες ο Λούκα Ντόντσιτς. Πριτς που είναι απλώς και μόνο στατιστικά!