Ο κόσμος μπορεί να ονειρεύεται φιοριτούρες, αλλά η άμυνα είναι αυτή που κάνει τη διαφορά

Όσο λιγότερα, τόσο καλύτερα

O Nίκος Παπαδογιάννης πιστεύει ότι ο Ολυμπιακός πλησιάζει το ταβάνι του όποτε επιστρατεύει τα στοιχεία που τον έφεραν στην ευρωπαϊκή κορυφογραμμή.

Όσο λιγότερα, τόσο καλύτερα

Ο οπαδός που απαιτούσε νέο ξεκίνημα επειδή «έτρεχαν αίμα τα μάτια του» και «πονούσαν τα μυαλά του» περίμενε από τον Ολυμπιακό του Μπλατ μπάσκετ των 100 πόντων και ρυθμό που προκαλεί ίλιγγο. Και νίκες και γούστα.

Ωστόσο, οι «ερυθρόλευκοι» παίζουν καλύτερα όταν δανείζονται την πρώτη σελίδα από το παλιοκαιρισμένο μπλοκάκι του Σφαιρόπουλου και ξεχαρβαλώνουν τον αντίπαλο με μπάσκετ άλλης εποχής.

Ο παραπάνω αφορισμός δικαιώθηκε απόλυτα (και όχι για πρώτη φορά), απέναντι σε μία κατ’ εξοχήν ομάδα ρυθμού, ευάλωτη ωστόσο στα χέρια αντιπάλων που ξέρουν να προκαλούν βραχυκυκλώματα και αρρυθμίες.

Αντιμέτωπος με την ίδια Χίμκι που έβαλε 84 πόντους στη Φενέρ (έστω, σε 45 λεπτά αγώνα) και 99 στα Κανάρια Νησιά, ο Ολυμπιακός είχε παθητικό 36 στο τέλος της γ’ περιόδου, 57 στην τελική λυπητερή.

Ακόμα και μετά τον τραυματισμό του Σβεντ, η ομάδα του Μπαρτζώκα έβαζε κατά μέσο όρο 77 πόντους. Μείον είκοσι, έγραψε απόψε το κοντέρ. Less is more, δεν λένε; Και ας πονάνε λίγο, τα ματάκια...

Δεν ήταν όμως μόνο η άμυνα αυτή που έβγαλε τον Ολυμπιακό στον αφρό της βραδιάς, αλλά και το ψύχραιμο διάβασμα του παιχνιδιού, ο έλεγχος του ρυθμού, οι μειωμένες κατοχές, η προσεκτική κυκλοφορία της μπάλας.

Είναι ασυνήθιστη αναλογία, οι 20 τελικές πάσες σε ένα ματς 71 πόντων. Επιπρόσθετα, οι Πειραιώτες μάζεψαν +9 ριμπάουντ μετά την ανάπαυλα και γέμισαν το ρωσικό καλάθι με 10 τρίποντα, όταν οι αντίπαλοι είχαν μόλις 6/24.

Συγχωρήστε με αν το παραξήλωσα με τα στατιστικά, αλλά δεν βρίσκω και πολλά να γράψω για το παιχνίδι. Ήταν μία μονότονη επίδειξη δύναμης και κυριαρχίας από τον Ολυμπιακό, χωρίς την παραμικρή διακύμανση.

Το 9-0 με το οποίο οι γηπεδούχοι ολοκλήρωσαν το πρώτο ημίχρονο (32-22 από 23-22) αποδείχθηκε χαριστική βολή για την ορφανή από κάθε ίχνος περιφερειακής δύναμης Χίμκι. 

Όχι ότι οι κοντοί του Ολυμπιακού έβγαλαν μάτια, τουλάχιστον όμως ανέδειξαν από τις τάξεις τους έναν «βομβαρδιστή» (τον Στρέλνιεκς, με τα 3/4 τρίποντα) και φρόντισαν ώστε να κυκλοφορήσει η μπάλα σωστά και γρήγορα: 9 ασίστ ο Σπανούλης, 6 ο Ουίλιαμς-Γκος.

Ο Αμερικανός μπορεί να ήταν πιο «οικονομικός» από τον αρχηγό (0 λάθη, 3 κλεψίματα, 3 ριμπάουντ), αλλά ήταν η οργανωτική δουλειά του Σπανούλη, αυτή που ξεχώρισε τους αμνούς από τα ερίφια στο ξεκίνημα.

Η απόφαση του Μπλατ να δώσει ρόλο βασικού στον Σάσα Βεζένκοφ ήταν ίσως η σημαντικότερη πινελιά στο προπονητικό ματ του Αμερικανοϊσραηλινού επί του Γιώργου Μπαρτζώκα.

Ο νεαρός φόργουορντ πέτυχε 14 πόντους στην οικονομική συσκευασία των 8 σουτ (και των 16 λεπτών), σκόραρε τα πρώτα του τρίποντα εδώ και μήνες, βοήθησε στην άμυνα και γέμισε τη θέση «4», προσφέροντας πολύτιμο χρόνο ξεκούρασης στους Πρίντεζη, ΛεΝτέι.

Ο Μιλουτίνοβ υπήρξε και απόψε ακρογωνιαίος λίθος, μολονότι η Χίμκι φόρτωσε κατ’ επανάληψη τις ρακέτες για να τον φθείρει. Όταν κουτσά στραβά το πέτυχε, το τρένο είχε απομακρυνθεί.

Ωστόσο, ο παίκτης βαρόμετρο για τον Ολυμπιακό δεν παύει να είναι ο Κώστας Παπανικολάου, στις πλάτες του οποίου χτίστηκαν οι εκ των, ων ουκ άνευ νίκες των τελευταίων εβδομάδων.

Οι Πειραιώτες τρέχουν σερί 7 θριάμβων στο Φάληρο από τότε που κατατρόπωσαν την πρωταθλήτρια Ρεάλ και βαδίζουν αισιόδοξοι (και με ρεκόρ 12-7) σε ένα ναρκοπέδιο επτά κρίσιμων για το ευρωπαϊκό τους όνειρο αναμετρήσεων: Φενέρ στην Πόλη, Μπαρτσελόνα στο ΣΕΦ, Μακάμπι και Εφές έξω, ΤΣΣΚΑ μέσα, Ποντγκόριτσα, Μιλάνο.

Και κάπου ενδιάμεσα, η  εκστρατεία στο ΟΑΚΑ για τον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας! Αυτή δεν είναι που καίει τους ένθεν κακείθεν φανατικούς; 

Όταν φτάσει η ώρα για να μετρηθούν τα κουκιά της Ευρώπης, εκείνο το τρίποντο-προσευχή του Παπανικολάου στον αγώνα με τη Βασκόνια μπορεί να ζυγίζει το βάρος της μπάλας σε χρυσάφι.