Ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε άχρωμος, άοσμος και ακέφαλος στο κρισιμότερο ματς της χρονιάς

Στη μάχη με σαγιονάρες

Ο Νίκος Παπαδογιάννης υπενθυμίζει ότι το δίκοπο μαχαίρι κόβει και από τις δύο πλευρές.

Στη μάχη με σαγιονάρες

«Ο αγώνας με την Αρμάνι είναι τελικός», έλεγαν εν χορώ οι παίκτες (και οι προπονητές) του Παναθηναϊκού μετά τη ήττα στη Μαδρίτη. Και με το δίκιο τους. Δεν άντεχαν άλλη ήττα, από άμεσο ανταγωνιστή, στο άλλοτε άπαρτο κάστρο τους. 

Αϊντραχτ Φρ. – Μπάγερν με επιστροφή στοιχήματος*, ενισχυμένες αποδόσεις και live alerts. (21+) * Ισχύουν Οροι και Προϋποθέσεις.

Πόσοι από αυτούς, λοιπόν, φρόντισαν να παρουσιαστούν έτοιμοι για έναν τελικό και με το μαχαίρι σφηνωμένο στα δόντια; Οι περισσότεροι πήγαν στον πόλεμο με σαγιονάρες.

Ή μήπως ήταν αντάξια ενός τελικού η ατμόσφαιρα που επικρατούσε στην ομάδα το τελευταίο 24ωρο, με την απόλυση του εν πολλοίς επιτυχημένου Πασκουάλ και το ολομέτωπο φλερτ με τον Ρικ Πιτίνο;

Όταν οι «πράσινοι» μπήκαν στο γήπεδο για να αντιμετωπίσουν την επικίνδυνη ακόμα και στα χειρότερά της Αρμάνι, οι μοναδικοί παίκτες που παρουσιάστηκαν προσηλωμένοι στην αποστολή τους ήταν ο Νικ Καλάθης και ο Θανάσης Αντετοκούνμπο.Και ο Ντεσόν Τόμας, από τη φράξια των ξενόφερτων!

Στην τελική ευθεία του παιχνιδιού, ο κόσμος που ανηφόρισε στο Μαρούσι προσπάθησε να εφαρμόσει τον άλλοτε ακατανίκητο «νόμο του ΟΑΚΑ», αλλά και τα θαύματα έχουν τα όριά τους.

Το καύσιμο για την αντεπίθεση διαρκείας του τελευταίου δεκαλέπτου ήταν μάλλον η δύναμη της απελπισίας παρά η -συζητήσιμη- ποιότητα της ομάδας.

Ουσιαστικά, μόνο ο συναρπαστικός Καλάθης δικαιούται να δει τη λέξη «ποιότητα» γραμμένη δίπλα στο ονοματεπώνυμό του. Όταν ορισμένοι από τους υπόλοιπους δέησαν να ακολουθήσουν το παράδειγμά του, ήταν πολύ δύσκολο να καλυφθεί το χαμένο έδαφος.

Η προσωρινή αντεπίθεση των «πρασίνων» στον αγώνα με τη Ρεάλ ήταν μία χρήσιμη πηγή αισιοδοξίας και πίστης στη στενωπό της αποψινής αναμέτρησης. Ελπίζω ότι συμφωνούν πια, όσοι έσπευσαν να με χλευάσουν, προχθές που έκανα τη σχετική επισήμανση.

Ωστόσο τέτοιες ανατροπές θέλουν, πάνω απ’ όλα, τα λεγόμενα «μεγάλα σουτ». Δεν κερδίζονται με τακτική «μία σου και μία μου», ούτε με μπούκες και φτου ξελευτερία. Από το 25ο λεπτό μέχρι το 39ο, ο Παναθηναϊκός δεν έγραψε ούτε ένα τρίποντο στο κοντέρ του. 

Η απουσία του τραυματισμένου Λάνγκφορντ δεν είναι ολόκληρο άλλοθι, αλλά μισό, αφού ο Αμερικανός σερνόταν όσο έπαιζε. Μάλλον το ρεζερβουάρ του άδειασε στην Ισπανία.

Φτάσαμε λοιπόν να το δούμε και αυτό, την Αρμάνι να κάνει δύο διπλά στην Ελλάδα μέσα στο ίδιο δίμηνο. Αλλά έχει ο Παναθηναϊκός Νέντοβιτς; Έχει Μίτσοβ; Έχει Γκουντάιτις; Έχει, μήπως, φόργουορντ σαν τον Κουζμίνσκας; 

‘Εστω και έτσι, με αυτούς που έχει, μπορούσε -και όφειλε- να το πάρει το ματς, εκεί που το έφερε: 74-77, από 46-61, με ένα ολόκληρο τετράλεπτο στο ρολόι. Γηπεδούχος. Με αντίπαλο, που προερχόταν από 5 σερί ήττες. 

Στις επόμενες πέντε φάσεις, ο πρωταθλητής Ελλάδας σπατάλησε 4 βολές με Τόμας, Γκιστ και ένα λέι-απ με τον Καλάθη, ενώ δέχθηκε ένα γκολ-φάουλ από τον Μίτσοβ και ένα βαρύ τρίποντο από τον άλλοτε δικό του Μάικ Τζέιμς (74-82).

Βεβαίως, ο Τζέιμς έκανε περισσότερα δώρα στην παλιά του ομάδα παρά στη τωρινή, στην τελική ευθεία του παιχνιδιού. Αλλά τι να το κάνεις;

Όταν ο Παναθηναϊκός βρήκε τη χρυσή ευκαιρία για να φέρει το ματς στα ίσα (στο 81-84), προτίμησε να βάλει σίγουρο δίποντο στην ορθάνοιχτη ιταλική άμυνα και να επιστρέψει στη ρουλέτα, παρά να αναζητήσει από τα 6μ75 το καλάθι της ισοφάρισης.

Ομάδα που τελειώνει τέτοιο ματς με 4 τρίποντα όλα κι όλα (έναντι 9/20 της Αρμάνι) και που έχει πόιντ-γκαρντ με ποσοστό 19% είναι λογικό να μην εμπιστεύεται το περιφερειακό της σουτ.

Στα τελευταία 6 δευτερόλεπτα, οι παίκτες του Παναθηναϊκού έκαναν δύο φάουλ για να σταματήσουν το χρονόμετρο, αλλά είδαν τους διαιτητές να παίζουν «πλεονέκτημα» ενώ τα δευτερόλεπτα κυλούσαν, λες και σφύριζαν ποδοσφαιρικό παιχνίδι.

Οι δίκαιες ή λιγότερο δίκαιες διαμαρτυρίες μπορεί να είναι χρήσιμες για εσωτερική κατανάλωση, αλλά δεν πρόκειται να αλλάξουν την κατάταξη ούτε να χαρίσουν βαθμούς στον Παναθηναϊκό.

Όταν και εάν καταφτάσει ο -ποιος να το φανταζόταν…- Ρικ Πιτίνο, θα βρει τον Παναθηναϊκό καθηλωμένο στον 11η θέση της βαθμολογίας (κοντά στον 6ο, αλλά με βαρύ και ασήκωτο πρόγραμμα στον ορίζοντα) και βασανισμένο από ποικίλα, ορατά διά γυμνού οφθαλμού, αγωνιστικά προβλήματα.

Ο διάσημος Αμερικανός έχει παίξει πολλούς διαφορετικούς ρόλους στην πολύκροτη καριέρα του, αλλά ουδέποτε αυτόν του καμικάζι, πόσο μάλλον του αη-Βασίλη, Δεκέμβριο μήνα.

Από την άλλη, όταν έχεις την ευκαιρία να προσλάβεις έναν Πιτίνο, πολύ απλά δεν λες όχι. Η συζήτηση τελειώνει πριν αρχίσει.

Δεν μπορώ να μαντέψω τι επιφυλάσσει στον Παναθηναϊκό η μεθεπόμενη ημέρα, πιστεύω όμως ότι η αλλαγή προπονητή την παραμονή ενός άτυπου τελικού ήταν δίκοπο μαχαίρι που τελικά έκοψε τον ίδιο.

Το συνηθέστερο θύμα ενός ξαφνικού ηλεκτροσόκ είναι ο ίδιος ο ασθενής.