Παναθηναϊκός: Το «και που έχασε δεν έγινε και τίποτα» κάνει αναγκαία την ενίσχυση

Παναθηναϊκός: Το «και που έχασε δεν έγινε και τίποτα» κάνει αναγκαία την ενίσχυση

Γιώργος Κούβαρης Γιώργος Κούβαρης
Παναθηναϊκός: Το «και που έχασε δεν έγινε και τίποτα» κάνει αναγκαία την ενίσχυση
Ο Γιώργος Κούβαρης γράφει για την ήττα του Παναθηναϊκού στη Μόσχα, στέκεται στη νοοτροπία που πρέπει να υπάρχει ακόμα και αν μπαίνει ως αουτσάιντερ, ενώ υπερθεματίζει την ανάγκη ενίσχυσης.

Για να είμαστε ρεαλιστές. Λίγο-πολύ όλοι περίμεναν ότι ο Παναθηναϊκός θα γνώριζε την ήττα στη Μόσχα από την ΤΣΣΚΑ. Εύκολα ή δύσκολα θα έχανε. Καλώς ή κακώς η διαφορά ποιότητας μεταξύ των δύο ομάδων είναι χαώδης τα δύο τελευταία χρόνια και τα άλλοτε ντέρμπι στη Μόσχα, τείνουν να γίνουν μια ωραία... εκδρομούλα αναψυχής για τους «πράσινους» και μια καλή προπόνηση για τους Ρώσους.

Να πω ότι μου αρέσει αυτό; Ψέματα θα πω. Σε κανέναν δεν αρέσει. Όμως είναι η ωμή πραγματικότητα. Τα σημεία των... καιρών. Όσο ανεβασμένη και αν ήταν η ψυχολογία των παικτών του Δημήτρη Πρίφτη από τις δύο καλές εμφανίσεις και τις νίκες απέναντι σε Ολυμπιακό και Ζενίτ, όσο και αν ήθελαν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία μετά και τις απουσίες των Σενγκέλια, Χάκετ, Φόιγκτμαν, άλλο τόσο δύσκολο ήταν να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο στην ρωσική πρωτεύουσα.

Ειδικά από τη στιγμή που απουσίαζε και ο Ιωάννης Παπαπέτρου. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει το βάθος της ΤΣΣΚΑ για να καλύψει (σημαντικά) κενά (όπως μπόρεσαν και έκαναν οι γηπεδούχοι). Και ο αρχηγός των «πρασίνων» είναι από τους πιο ποιοτικούς παίκτες του ρόστερ μαζί με τον Νέντοβιτς. Ευρωλιγκάτος. Και σίγουρα είναι διαφορετικό να λείπει ο Παπαπέτρου από το ρόστερ του Παναθηναϊκού και διαφορετικό αν λείπουν τρεις παίκτες της ρωσικής ομάδας. Και εδώ που τα λέμε, αυτό δείχνει ακόμα περισσότερο την τεράστια διαφορά των δύο ομάδων.

Η νοοτροπία του «έλα μωρέ με την ΤΣΣΚΑ παίζαμε»

Είπαμε: «Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας να κλαις» για τον Παναθηναϊκό. Έτσι θα πάει (και) η φετινή χρονιά στην EuroLeague και έτσι θα κυλήσει και η επόμενη και η μεθεπόμενη εάν και εφόσον δεν γίνουν ριζικές αλλαγές και δεν εισρεύσει χρήμα στην ομάδα. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι τα «μπάτζετ δεν παίζουν μπάσκετ» όπως λέει αρκετός κόσμος. Παίζουν και... παραπαίζουν. Όπως έπαιζαν όλα τα προηγούμενα χρόνια της «πράσινης» παντοκρατορίας στην Ευρώπη.

Τέλος πάντων. Ξέφυγα. Επιστρέφοντας στα «φρέσκα κουλούρια» ένα είναι το σίγουρο. Το -20 του Παναθηναϊκού στη «Megasports Arena» ήρθε πολύ... χαλαρά για την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Δεν ξέρω αν στον Παναθηναϊκό υπήρχε η νοοτροπία «και να χάσουμε δεν έγινε και τίποτα» (κάτι που όντως ίσχυε πριν από το ματς στην περίπτωση της ήττας) ή αν είχαν επαναπαυτεί στην (κερδισμένη με το σπαθί τους) ηρεμία της περασμένης εβδομάδας αλλά σε αυτό το ματς δεν έβγαλαν το ίδιο νεύρο, και την ίδια ένταση στην άμυνα.

Και όταν η ΤΣΣΚΑ καταλάβει ότι η αντίπαλη άμυνα της δίνει πράγματα, αμέσως θα σπεύσει να τα εκμεταλλευτεί στο έπακρο. Θα μου πείτε είχε 14/28 τρίποντα. Ε, αν από τα 28 τα 20 ήταν ελεύθερα; Δεν θα τα έβαζαν οι παίκτες της; Έστω και αν ο ένας από αυτούς ήταν ο Αντόνοφ που ισοφάρισε το ρεκόρ καριέρας του. Από την άλλη επιθετικά ήταν καλός ο Παναθηναϊκός. Είδαμε κάποια πράγματα. Κάποιες συνεργασίες. Περισσότερα pick n roll.

Μια διάθεση να παίξει κάτι το διαφορετικό από το «νταπα, ντούπα ball» όπως είχα αναφέρει πριν από μερικές εβδομάδες. Ο Νέντοβιτς δείχνει να συνέρχεται εντελώς από το πρόβλημα με τον κορονοϊό το οποίο τον κράτησε πολύ πίσω, ο Τζέρεμι Έβανς δήλωσε το δικό του (επιθετικό) «παρών» (γιατί στην άμυνα δεν ήταν καλός), ενώ ο Οκάρο Ουάιτ έκανε το καλύτερο (επίσης επιθετικά) παιχνίδι του.

Θα δει αν το... πάθημα έγινε μάθημα κόντρα στην Άλμπα

Ο προβληματισμός είχε να κάνει περισσότερο με τον Κέντρικ Πέρι, ο οποίος για ένα ακόμη ματς αλλού πάταγε και αλλού βρίσκονταν απλώνοντας ακόμα μεγαλύτερο πέπλο αμφισβήτησης από πάνω του, ενώ ο Ντάριλ Μέικον έσωσε... την παρτίδα της δικής του εμφάνισης με τις 8 ασίστ. Επιθετικά οι αντίπαλες άμυνες του βγάζουν ψηλό και του κάνουν τη ζωή πολύ δύσκολη, καθώς και στην αλλαγή, πάλι πέφτει πάνω σε ψηλό... Γενικά ωστόσο εάν ο Παναθηναϊκός ήταν στοιχειωδώς πιο εύστοχος από μακριά (7/25 τρίποντα), ίσως να μιλούσαμε από άλλη βάση και σίγουρα δεν θα είχε χάσει με 20 πόντους διαφορά. Έγινε, συνέβη, κατεβάζει γενικό και πάει παρακάτω...

Άλλωστε δεν μπορεί να κάνει και αλλιώς με τόσα πολλά και συνεχόμενα παιχνίδια. Ξαναλέω όμως ότι ΔΕΝ είναι ωραίο ο Παναθηναϊκός να επαναπαύεται στο «εντάξει μωρέ, με την ΤΣΣΚΑ παίζαμε». Όχι. Δεν αρμόζει στη νοοτροπία και στο DNA αυτής της ομάδας, όσα προβλήματα και αν έχει, σε όποια κατάσταση και αν βρίσκεται, ακόμα και αν παίζει με το εφηβικό. Ο Παναθηναϊκός είναι Παναθηναϊκός. Και το έδειξε στα δύο ματς της περασμένης εβδομάδας όπου ήταν το αουτσάιντερ.

Και όπως έχει φανεί όταν παίζει χωρίς το «πρέπει», παίζει και καλύτερα. Θυμάστε τι έγινε με τη Βιλερμπάν ή με τον Ούνικς στο ΟΑΚΑ όπου «έπρεπε» να νικήσει μετατρέποντας τις ελπίδες νίκης σε... απότομη προσγείωση; Το θέμα είναι το πάθημα να έχει γίνει μάθημα ώστε την επόμενη φορά που θα μπει στο παρκέ από τη θέση του (θεωρητικά πάντα) φαβορί όπως για παράδειγμα την επόμενη εβδομάδα, όταν και θα υποδεχθεί την Άλμπα, να βγάλει ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο. Αν δεν το κάνει, τότε θα είναι άξιος της μοίρας του.

Πρέπει να ενισχυθεί και θα αποδειχθεί στην... Ελλάδα

Και φυσικά ούτε πρέπει ο Παναθηναϊκός να επαναπαύεται στη λογική του «δεν έχουμε στόχο στην EuroLeague». Πρακτικά, όχι. Δεν έχει. Θεωρητικά όμως πρέπει να «χτίζει» την ψυχολογία του μέσα από αυτά τα ματς ώστε να «πατήσει» καλύτερα όταν έρθει η στιγμή να διεκδικήσει τα δύο τρόπαια εντός των συνόρων. Εκεί έχουν εστιάσει οι «πράσινοι» τη φετινή σεζόν και εκεί θα κριθούν -όταν έρθει εκείνη η στιγμή- ανάλογα. Βέβαια για να λέμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, ο μεγάλος του αντίπαλος στην Ελλάδα έχει πιο «γεμάτο» ρόστερ. Ασχέτως εάν στο ματς του ΣΕΦ ο Παναθηναϊκός ήταν ο μεγάλος νικητής.

Προσωπική άποψη: Ο Παναθηναϊκός πρέπει να ενισχυθεί. Δεν ξέρω αν είναι εφικτό όσον αφορά το οικονομικό κομμάτι, αλλά μιλώντας αγωνιστικά υπάρχουν «κενά» και πρέπει να καλυφθούν. Τόσο στον «άσο» όσο και στο «πέντε» από τη στιγμή που -όπως φαίνεται- δεν υπολογίζεται ούτε ο Φλόιντ από τον Δημήτρη Πρίφτη. Ξεκάθαρα χρειάζεται δημιουργό στυλ... Γιόβιτς (σ.σ. έχω πει πολλές φορές την άποψή μου, ότι η επιλογή του ίδιου του Γιόβιτς αξίζει το ρίσκο) και έναν ψηλό στυλ... Λεσόρ (μιας και έμεινε ελεύθερος). Πόσο να... αντέξει ο Παπαγιάννης; Κάπως έτσι οι «πράσινοι» θα μπορέσουν να αποκτήσουν (το όποιο) «βάθος» και να ανοίξει περισσότερο το rotation από τους 8-9 παίκτες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή.

Δεν λέω. Βοηθάει αρκετά το κλειστό rotation και μάλιστα βοηθάει πολύ. Όμως δεν πρέπει να γίνεται και συνέχεια, ειδικά από τη στιγμή που βρισκόμαστε ακόμα στο ξεκίνημα της σεζόν. Οι «πράσινοι» χρειάζονται ενίσχυση. Τόσο για να έχουν μια αξιοπρεπής συνέχεια στην EuroLeague και να μην γίνουν ο «φτωχός συγγενής» της διοργάνωσης, όσο και για να μπορέσουν να νιώσουν καλύτερα, πιο άνετα και να έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στη συνέχεια των εγχώριων διοργανώσεων.

Μάθε πού θα δεις ζωντανά όλους τους αγώνες σήμερα μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta.

Γιώργος Κούβαρης
Γιώργος Κούβαρης