Η μέρα που ο Μπάτζιο ένιωσε ότι πεθαίνει…

Η μέρα που ο Μπάτζιο ένιωσε ότι πεθαίνει…

Σαν σήμερα πριν 22 χρόνια (17/7/1994) η μπάλα έφυγε από το πόδι του Ρομπέρτο Μπάτζιο ψηλά πάνω από την εστία του Ταφαρέλ. Το G-Weekend Journal γράφει για τον Μικρό Βούδα ο οποίος μέσα του ένιωσε ότι πεθαίνει...

Είναι απίστευτο, όμως ήταν πριν 22 χρόνια. Εχει περάσει μια... ζωή από τον τελικό του Mundial του 1994, όμως στους περισσότερους φαίνεται να ήταν σαν χθες, ίσως επειδή το τέλος δεν θα μπορούσε να είναι πιο δραματικό και χαράχθηκε πολύ έντονα στη μνήμη. Σαν σήμερα, ένας από τους κορυφαίους Ιταλούς και μη παίκτες όλων των εποχών, έγραψε το πιο οδυνηρό τέλος για την Squadra Azzurra σε ένα τουρνουά που θα μπορούσε να έχει κατακτήσει μόνος του.

Σε ένα τουρνουά στο οποίο η Ιταλία πέρασε τον όμιλο σε τετραπλή ισοπαλία (!) έχοντας μία νίκη, μία ισοπαλία και μία ήττα, το σκηνικό δεν ξεκίνησε καλά για τον Ρομπέρτο Μπάτζιο. Μετά την ήττα των Azzurri από την Ιρλανδία, στη δεύτερη αγωνιστική ο Παλιούκα είδε κόκκινη στο 21' και ο Αρίγκο Σάκι έβαλε τον Μαρκετζιάνι και επέλεξε να βγάλει τον Μπάτζιο. «Αυτός ο τύπος είναι τρελός» είπε για τον προπονητή του αποχωρώντας, όμως στα νοκ άουτ... τρελάθηκε ο ίδιος.

Στους «16» η Squadra Azzurra βρέθηκε να χάνει από το 25' από την Νιγηρία και παρότι το 1-0 έμεινε μέχρι το 88' ο Μικρός Βούδας ήταν εκεί. Με τέλειο πλασέ ισοφάρισε και στην παράταση πέτυχε το νικητήριο γκολ (102') δίνοντας την πρόκριση. Οπως και στα προημιτελικά όταν με την Ισπανία σκόραρε ξανά στο 88' διαμορφώνοντας το τελικό 2-1. Στους «4» με αντίπαλο την Βουλγαρία δεν άφησε το εισιτήριο για τον τελικό να κριθεί στο τέλος και σκοράροντας στο 21' και το 25' έκανε το γκολ του Στόιτσκοφ να μην έχει αξία (2-1). «Η διαδρομή μέχρι τον τελικό ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Κάθε παιχνίδι μας έφερνε πιο κοντά και δεν σταματούσα να σκοράρω».

Είκοσι λεπτά πριν το τέλος του ματς με την Βουλγαρία, τραυματίστηκε και έγινε αλλαγή. Ο Μπάτζιο δεν κρατιόταν για να παίξει στον τελικό, όμως η αποθεραπεία του ήταν δύσκολη υπόθεση. Η Ιταλία έπρεπε να κάνει ταξίδι 6 ωρών από την Νέα Υόρκη στην Καλιφόρνια, ενώ η Βραζιλία βρισκόταν ήδη εκεί. Το πλήγμα ήταν και ψυχολογικό, έχοντας μυικό πρόβλημα οι μόλις δύο ολόκληρες μέρες που είχε στη διάθεσή του ήταν λίγες ενώ το ταξίδι δεν ήταν εύκολο.

Η προετοιμασία του περιορίστηκε στο να κλωτσά μπάλες στον τοίχο του δωματίου του ξενοδοχείου και αργότερα παραδέχθηκε ότι στον τελικό είχε τον νου στο να μην τραυματιστεί. Το πρωί του αγώνα, εκατοντάδες βουδιστές έφτιαξαν αυτοσχέδιο τόπος λατρείας και προσευχήθηκαν να είναι έτοιμος να παίξει. Τελικά έπαιξε, όντας ουσιαστικά τραυματίας, και η ιστορία γράφτηκε. Μετά το 0-0 στα 120 λεπτά, στην ψυχοφθόρο διαδικασία Μπαρέζι και Μασάρο δεν έβαλαν τα πέναλτι και ο Παλιούκα κατάφερε να πιάσει μόνο ένα. Ο Μπάτζιο έπρεπε να ευστοχήσει για ελπίζει η Ιταλία στο τελευταίο χτύπημα του Μπεμπέτο. Ο Ταφαρέλ διάλεξε λάθος γωνία, όμως η μπάλα ταξίδεψε ψηλά...

Η εξέλιξη τον διέλυσε ψυχολογικά. Μετά το ματς όλη η ομάδα πήγε να φάει κάτι, όμως εκείνος κλειδώθηκε στο δωμάτιό του. «Ενιωθα ότι μέσα μου πεθαίνω. Σκεφτόμουν τις αντιδράσεις που θα είχαν συμπατριώτες μου. Ηταν πολύ δύσκολο, ακόμα και σήμερα δεν έχω αποδεχθεί πραγματικά αυτό που συνέβη. Είναι κάτι που με στοιχειώνει».

Στην Serie A εκτέλεσε 91 πέναλτι και έβαλε τα 76, επίδοση-ρεκόρ όλων των εποχών, όμως στο σημαντικότερο της καριέρας του, δεν τα κατάφερε. Από τον Ιούλιο του 1994 μέχρι τον Ιούνιο του 1998, ο Μπάτζιο έπαιξε 4 φορές με την Εθνική Ιταλίας και έκλεισε στα 27 γκολ (7 πέναλτι) σε 56 αγώνες. Ο Σάκι δεν τον επέλεξε για το Euro 1996 και η καριέρα του πήρε την κάτω βόλτα και σε επίπεδο συλλόγων. Εμεινε για έναν ακόμα χρόνο στην Γιουβέντους και πωλήθηκε στην Μίλαν, στην οποία όταν πήγε ο Σάκι, έμεινε στο περιθώριο και ο Κάρλο Αντσελότι είπε ότι δεν χωράει στο σύστημά του στην Πάρμα.

Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε σε Μπολόνια, Ιντερ, Μπρέσια, κλείνοντας μια καριέρα που θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη. «Ο πόνος ήταν ένα βασανιστήριο που με συνόδευε σε όλη μου την καριέρα. Τα τελευταία χρόνια είχε γίνει μεγαλύτερος απ' ό,τι μπορούσα να αντέξω. Ακόμα και στη μητέρα μου έλεγα, αν μ' αγαπάς, σκότωσέ με».

Επόμενα Άρθρα

Ο Μακεδόνας και οι φίλοι του στο Θέατρο Πέτρας!

Ο Μακεδόνας και οι φίλοι του στο Θέατρο Πέτρας!

Το καλοκαίρι είναι κατ' εξοχήν η εποχή των συναυλιών! Μια ευκαιρία για μουσικές αναζητήσεις κάτω από τα αστέρια! Σαν αυτή που θα ζήσουν όσοι βρεθούν να ακούσουν τον Κώστα Μακεδόνα...

Tο 2λεπτο που είδε (και ξαναείδε) όλος ο πλανήτης!

Tο 2λεπτο που είδε (και ξαναείδε) όλος ο πλανήτης!

Κακά τα ψέματα! Ήταν ο σταρ του τελικού, ακόμη κι όταν νωρίς-νωρίς εγκατέλειψε την μάχη! Στο φινάλε περισσότερο ο κόσμος κοιτούσε τι έκανε ο Κριστιάνο Ρονάλντο στον πάγκο, παρά τον αγώνα...