Πρόσφυγες με... ιστορία στο Ρίο! (pics)

Πρόσφυγες με... ιστορία στο Ρίο! (pics)

Το καλοκαίρι στους Ολυμπιακούς του Ρίο θα δούμε αθλητές που είναι σε καθεστώς πρόσφυγα. Το G-Weekend Journal παρουσιάζει την ιστορία των Πόπολε Μισένγκα και Γιολάντε Μπουκάσα. Tζουντόκες από το Κονγκό, που έγιναν πρόσφυγες λόγω εμφυλίου πολέμου και θα συμμετάσχουν υπό το λάβαρο της ΔΟΕ! 

Επιμέλεια:

Η ΔΟΕ δίνει «πάσο» στους πρόσφυγες-αθλητές

Η Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) τον Οκτώβριο του 2015 πήρε μια ιστορική απόφαση. Όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρός της, Τόμας Μπαχ, στην Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, αποφασίστηκε αθλητές υψηλού επιπέδου που βρίσκονται σε καθεστώς πρόσφυγα να επιτραπεί να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο Ντε Τζανέιρο το 2016. 

«Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ένα διάστημα κατά το οποίο αναβιώνουν οι αξίες της ανεξικακίας, αλληλεγγύης και ειρήνης. Είναι η στιγμή που η διεθνής κοινότητα συγκεντρώνεται για ειρηνικό συναγωνισμό», ανέφερε στον λόγο του ο Μπαχ και οι αξίες αυτές αντανακλώνται με τον καλύτερο τρόπο στους Πόπολε Μισένγκα και Γιολάντε Μπουκάσα, δύο τζουντόκες που αναγκάστηκαν να γίνουν πρόσφυγες εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου στην χώρα τους το Κονγκό και να ζητήσουν άσυλο στην Βραζιλία.

Πρόσφυγες λόγω εμφυλίου

Τον Αύγουστο του 2013 στο Ρίο Ντε Τζανέιρο διεξαγόταν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τζούντο και ο Πόπολε Μισένγκα με την Γιολάντε Μπουκάσα ετοιμάζονται να εκπροσωπήσουν το Κονγκό. Οι ίδιοι όμως αποφασίζουν ότι είναι η καλύτερη ευκαιρία που θα μπορούσε να τους δοθεί ώστε να ξεφύγουν από τα δεινά του πολέμου ο οποίος είχε διασπάσει την χώρα τους.

Η απόφαση αυτή εγκυμονούσε τεράστιους κινδύνους, αφού δεν γνώριζαν την χώρα που είχαν αιτηθεί για άσυλο, την γλώσσα, κάποιον ντόπιο ή τους νόμους που διέπουν την Βραζιλία όσον αφορά την χορήγηση ασύλου. Αυτό όμως που ήξεραν καλά ήταν ότι δεν μπορούσαν άλλο να ανεχθούν τους ομοσπονδιακούς τεχνικούς οι οποίοι για τιμωρία επειδή έχασαν του είχαν χωρίς φαγητό και κλειδωμένους στα δωμάτιά τους. Επίσης, το γεγονός ότι μεγάλωσαν σε μία χώρα που οι ένοπλες συγκρούσεις ήταν καθημερινό φαινόμενο συντέλεσε ώστε να αποφασίσουν να πάρουν αυτό το τεράστιο ρίσκο.

Ο εμφύλιος πόλεμος στο Κονγκό ξεκίνησε με την ανατροπή του δικτάτορα Ζοζέφ Μομπούτου και την άνοδο του Λοράν Καμπίλα στην εξουσία. Το πρώην Ζαΐρ έγινε  Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, με την χώρα όμως να παραμένει υπό αυταρχικό καθεστώς. Ο Καμπίλα δολοφονήθηκε το 2001 με τον γιο του Ζοζέφ Καμπίλα να τον διαδέχεται. Σύμφωνα με τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών περισσότεροι από 5,4 εκατ. άνθρωποι έχουν χάσει την ζωή τους εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου, ενώ περίπου 2,7 εκατ. άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από τα σπίτια τους.

Ο Μισένγκα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του όταν όταν η μητέρα του σκοτώθηκε ενώ ο αδερφός του εξαφανίστηκε. «Μερικές φορές αναρωτιέμαι πως να ζήσεις όταν τόσοι άνθρωποι πεθαίνουν», θυμάται ο ίδιος. Παρά το γεγονός  ότι επίσημα υπάρχει ειρήνη στην χώρα, η βία δεν έχει σταματήσει, ειδικά κι ενόψει των εκλογών. «Ακόμη και στην Κινσάσα (πρωτεύουσα), ο στρατός έρχεται με ένα μοναδικό σκοπό: "να σκοτώσει". Έχω βιώσει πολύ πόλεμο, και πάρα πολύ θάνατο. Δεν θέλω να συμμετάσχω σε αυτή την τρέλα. Το μόνο που επιθυμώ είναι να μείνω καθαρός ώστε να μπορώ να κάνω το άθλημά μου», προσθέτει με δάκρυα στα μάτια.

Ελπίδα τους το τζούντο

Το τζούντο ήταν και για τους δύο το καλύτερο φάρμακο, μια διέξοδος ώστε να ξεχάσουν τη φρίκη του πολέμου και τη θλίψη από το γεγονός ότι άφησαν πίσω οικογένειες και αγαπημένους. «Το τζούντο είναι η ζωή μου. Με βοήθησε να ξεφύγω από τον πόλεμο και να ακολουθήσω ένα άλλο δρόμο στην ζωή μου», λέει η Γιολάντε η οποία όμως δίνει έναν άλλο αγώνα-επίσης σκληρό-αυτό της επιβίωσης σε μια ξένη χώρα. «Δεν μπορώ να κλαίω άλλο πια, όλα αυτά είναι πολύ δύσκολο για μένα».

Τα όσα βιώνουν ο Πόπολο και η Γιολάντε βιώνουν άλλοι 20 εκατ. πρόσφυγες σε όλο τον κόσμο, αλλά για τους πιο ταλαντούχους αθλητές οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Ρίου θα μπορούσε να τους προσφέρει μια ευκαιρία. Μετά από δύο χρόνια που ζουν με πολλές δυσκολίες, ξεκίνησαν ξανά προπονήσεις με την ομάδα της Βραζιλίας και τώρα ονειρεύονται μια ευκαιρία να αγωνιστούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Άλλωστε από τους 8.500 πρόσφυγες στη Βραζιλία, οι δυο τους είναι οι μοναδικοί που έχουν την δυνατότητα να λάβουν μέρος.

Βέβαια, ακόμα υπάρχουν πολλά εμπόδια όπως το γεγονός ότι θα πρέπει να μάθουν σε μια διαφορετική αθλητική κουλτούρα και σε ένα διαφορετικό τρόπο προπόνησης. Στην αρχή μάλιστα υπήρχαν θέματα συνεννόησης αφού στο Κονγκό δεν είχαν μάθει την διαφορά προπόνησης με επίσημο αγώνα με συνέπεια να είναι υπέρ του δέοντος σκληροί κάτι που προκαλούσε την αντίδραση των Βραζιλιάνων τζουντόκα.

«Από όσα είχαν υποστεί στην πατρίδα τους έβγαζαν μια απίστευτη επιθετικότητα στις προπονήσεις. Σιγά σιγά όμως προσαρμόστηκαν και τους εξηγήσαμε πως λειτουργεί η προπόνηση. Τους πήρε ένα μικρό διάστημα προσαρμογής αλλά τώρα είναι όλα εντάξει. Τα παιδιά ενσωματώθηκαν πλήρως. Μιλάμε για δύο ανθρώπινες ψυχές που αξίζουν την προσοχή μας και την υποστήριξή μας, ανεξάρτητα από το χρώμα, τη θρησκεία και την εθνικότητα», δηλώνει ένας εκ των προπονητών τους ο Ζεράλδο Μπερνάντες.

Ευκαιρία που μπορεί να τους αλλάξει την ζωή

Και οι δύο είναι αποφασισμένοι να εξασφαλίσουν μια θέση στο Ρίο ελπίζοντας ότι η συμμετοχή τους στους Ολυμπιακούς Αγώνες θα τους αλλάξει προς το καλύτερο την ζωή τους. «Δεν μπορώ να πολεμήσω, αλλά θα αγωνιστώ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Θα αγωνιστώ για όλους τους πρόσφυγες του κόσμου», δηλώνει η Γιολάντε η οποία ελπίζει μέσω της συμμετοχής της να καταφέρει να επανασυνδεθεί με την οικογένειά της.

Αντίθετα, ο Πόπολο, ο οποίος έχει ήδη εγκριθεί από την Ολυμπιακή Επιτροπή της Βραζιλίας, βάζει πιο ψηλά τον πήχη. «Θα προσπαθήσω να πάρω ένα μετάλλιο για όλους τους πρόσφυγες».

Το σίγουρο είναι ότι τόσο ο Πόπολο Μισένγκα όσο και η Γιολάντε Μαμπίκα έχουν μπροστά τους την ευκαιρία της ζωής τους, μια ευκαιρία που δεν την είχαν φανταστεί όταν ζητούσαν άσυλο πριν δύο χρόνια, μια ευκαιρία να γράψουν την δική του ιστορία ως πρόσφυγες αθλητές. 

Επόμενα Άρθρα

«Μετανάστες» στα χρόνια της «τρόικα»!

«Μετανάστες» στα χρόνια της «τρόικα»!

Το Gazzetta Weekend Journal έπιασε κουβέντα με νέους που αναγκάστηκαν ν' αφήσουν την Ελλάδα και με μία κοπέλα που διάλεξε τον ανάποδο δρόμο, αφού δεν μπορεί χωρίς τον ελληνικό αέρα!

«Πετάγματα» με BMX στη δεκαετία του '80!

«Πετάγματα» με BMX στη δεκαετία του '80!

Σε νοσταλγική διαθεση το G- Weekend Journal ξυπνάει μνήμες θυμίζοντας το πρώτο BMX σου! Σούζες, «κολιές», πετάγματα, ματωμένα γόνατα. Το ποδήλατο που λάτρεψες!