Γαλλία: Ζώντας με την τρομοκρατία! (pics&vids)

Γαλλία: Ζώντας με την τρομοκρατία! (pics&vids)

Με αφορμή την έγκριση δημιουργίας Εθνικής Φρουράς από την Γαλλία το Gazzetta Weekend Journal στέκεται στην προσπάθεια των Γάλλων να βρουν ξανά τις βασικές αρχές της Δημοκρατίας μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα που την έχουν κάνει Νο1 στόχο του ISIS.  

Επιμέλεια:

Εθνική Φρουρά για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας

Τον προηγούμενο μήνα η Γαλλία ενέκρινε νομοθεσία για την δημιουργία Εθνικής Φρουράς σε μια προσπάθεια καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Η Φρουρά αυτή θα αποτελείται από άνδρες και γυναίκες και αναμένεται να περιλαμβάνει μέχρι και 85.000 άτομα σε βάθος χρόνου μέχρι το 2018. 

 Η κίνηση αυτή της Κυβέρνησης Ολάντ δείχνει ότι η χώρα προσπαθεί ακόμα να βρει τρόπο να αντιμετωπίσει τις τρομοκρατικές επιθέσεις που συμβαίνουν στο έδαφος της. Η Γαλλία την τελευταία διετία βρίσκεται υπό διαρκή απειλή αφού ο ISIS έχει κάνει πράξη την απειλή του όπου έθετε ως Νο1 στόχο την συγκεκριμένη χώρα. 

Το μήνυμα-μίσους που βρήκε αποδοχή
 
Είναι χαρακτηριστικό ότι η άλλοτε «φωνή» του Ισλαμικού Κράτους  Αμπού Μοχάμεντ Αλ-Αντνάνι (έχει σκοτωθεί σε αεροπορική επιδρομή στο Χαλέπι) το 2014 σε μήνυμά του είχε καλέσει τους Μουσουλμάνους «να σκοτώσουν όλους τους δύσπιστους Αμερικανούς ή Ευρωπαίους-ειδικότερα τους μοχθηρούς και βρώμικους Γάλλους», προσθέτοντας ότι οι δολοφονίες αυτές θα πρέπει να γίνουν με «οποιονδήποτε τρόπο», λέγοντας συγκεκριμένα: «Συνθλίψτε τους το κεφάλι με μια πέτρα, σφάξτε τους με ένα μαχαίρι ή περάστε από πάνω τους με το αυτοκίνητό σας». 

Και το μήνυμα μίσους του Αλ-Αντάνι μετουσιώθηκε σε οκτώ τρομοκρατικά χτυπήματα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γαλλίας από τον Ιανουάριο του 2015 στα γραφεία του σατιρικού περιοδικού Charlie Hebdo μέχρι τις 26 Ιουλίου του 2016 και τον αποκεφαλισμό καθολικού ιερέα μέσα σε εκκλησία στην Νορμανδία. 

Οι λόγοι που την κάνουν ευάλωτη

Γιατί όμως η Γαλλία είναι τόσο ευάλωτη στην ισλαμιστική τρομοκρατία; Η αλήθεια είναι ότι η αδυναμία να αποκρούσει την ισλαμιστική τρομοκρατία είναι συνδυασμός πολλών παραγόντων.
 
Πρώτον στην χώρα του Διαφωτισμού υπάρχει η μεγαλύτερη μουσουλμανική μειονότητα στην Ευρώπη, η οποία καταλαμβάνει το 10% του πληθυσμού. Αυτό δημιουργεί μια μεγαλύτερη δεξαμενή εντός της οποίας μπορεί να υπάρξει  ριζοσπαστικοποίηση μιας μικρής μειοψηφίας. 
 
Δεύτερον, στην Γαλλία, οι εγχώριες μουσουλμανικές κοινότητες έχουν βιώσει διακρίσεις και τον αποκλεισμό από την υπόλοιπη κοινωνία με συνέπεια να μην υπάρχει η πολυπόθητη εθνική ενσωμάτωση. 
 
Αν σε αυτά προσθέσουμε και την αυξανόμενη επιρροή της γαλλικής ριζοσπαστικής δεξιάς η οποία με την αντι-μουσουλμανική ρητορική της υποδαυλίζει εντάσεις έχουμε μια εντελώς πολωμένη κατάσταση στα όρια του εξτρεμισμού.
 
Τον Μάιο ο Πατρίκ Καλβάρ, επικεφαλής της εγχώριας υπηρεσίας πληροφοριών, αναφερόταν στον συγκεκριμένο κίνδυνο. «Αυτή η αντιπαράθεση μεταξύ της άκρας Δεξιάς και του μουσουλμανικού κόσμου μπορεί να φτάσει την χώρα ακόμα και στα πρόθυρα ενός εμφυλίου πολέμουΤι θα συνέβαινε στην χώρα αν οι πολίτες έπαιρναν το νόμο στα χέρια τους και προχωρούσαν σε κάποια βίαιη ενέργεια ως απάντηση σε τρομοκρατικό χτύπημα ή αν είχαμε κάποια γαλλική επίθεση σεξουαλικής φύσεως με θύματα μουσουλμάνες γυναίκες σε μια αντιδιαστολή της σεξουαλικής επίθεσης σε γυναίκες στην Κολωνία από μουσουλμάνους. Όλα αυτά μπορούν να ανοίξουν ένα κύκλο αντιποίνων από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές με άγνωστη κατάληξη. Και ειδικά σε μια χώρα όπως είναι η Γαλλία που ήδη είναι στα πρόθυρα της έκρηξης», τόνιζε σε κοινοβουλευτική έρευνα ο Καλβάρ.


 
Σε απόλυτους αριθμούς, η Γαλλία έχει τον μεγαλύτερο αριθμό ξένων μαχητών σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή  χώρα, που αποφάσισαν να πολεμήσουν στο πλευρό του ISIS στην Συρία από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ενώ το γεγονός πως αποτελεί μέρος της Συνθήκης του Σέγκεν την έχει κάνει ακόμα πιο ευάλωτη.

Σε αντίθεση με τη Βρετανία - η οποία έχει διατηρήσει τους ελέγχους στα σύνορα ενώ έχει το φυσικό πλεονέκτημα ότι είναι ένα νησί-η Γαλλία μπορεί να κάνει λιγότερα πράγματα για να εμποδίσει τη ροή των υπόπτων για τρομοκρατία.
 
Μερικοί από τους τρομοκράτες που σχεδίασαν και εκτέλεσαν τις επιθέσεις τον περασμένο Νοέμβριο στο Παρίσι, είχαν ως βάση τις Βρυξέλλες κάτι που σήμαινε πιο εύκολη μετακίνηση μεταξύ των δύο χωρών αναδεικνύοντας την αδυναμία της Αρχών παρά το γεγονός ότι οι δράστες ενεργούσαν ουσιαστικά κάτω από την μύτη τους.

H προφητική ταινία του Κασοβίτς 

Οι περισσότεροι θεωρούν ότι το πρόβλημα με την Τζιχάντ στην Γαλλία είναι πρόσφατο, αλλά για να δούμε τις πραγματικές της ρίζες θα πρέπει να πάμε πολύ πίσω όταν οι Γάλλοι δημιουργούσαν την αυτοκρατορία τους σε Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική με τον αποικισμό χωρών όπως η Αλγερία, το Μαρόκο η Τυνησία, η Συρία αλλά και το Λίβανο. 

Κατά τον 20ο αιώνα δεν ήταν λίγοι εκείνοι που αποφάσισαν να αφήσουν τις θεωρούμενες αποικίες για να εργαστούν στην Γαλλία με τους περισσότερους να εγκαθίστανται στα γνωστά μας γκέτο σε διάφορες πόλεις της χώρας-ανάμεσά τους και το Παρίσι. Τα τελευταία χρόνια με την ανεργία να αυξάνεται η αίσθηση του κοινωνικού αποκλεισμού στις κοινότητες αυτές μεγάλωνε ειδικότερα στα γκέτο των προαστίων του Παρισιού τα οποία είναι γνωστά και ως banlieues.

Η ασπρόμαυρη ταινία του 1995 Το Μίσος (γαλλικά: La Haine) του Ματιέ Κασοβίτς με πρωταγωνιστή τον Βενσάν Κασέλ περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο τον αγώνα και την απελπισία τριών νέων φίλων στα προάστια του Παρισιού προαναγγέλοντας ουσιαστικά την βία που θα ακολουθούσε τα επόμενα χρόνια.

Ακόμα δεν έχουν ξεχαστεί στην πόλη του Φωτός οι θανατηφόρες ταραχές που είχαν ξεσπάσει για μέρες στο προάστιο Clichy-sous-Bois το 2005 μετά τον θάνατο δύο εφήβων από ηλεκτροπληξία σε μια προσπάθεια να μην συλληφθούν από την αστυνομία. Μια δεκαετία μετά ελάχιστα από τα προβλήματα που είχαν οδηγήσει στις ταραχές έχουν λυθεί. 
 
Φυσικό επακόλουθο όλων αυτών είναι η άνοδος της ακροδεξιάς-που εκφράζεται μέσω του Εθνικού Μετώπου και της Μαρίν Λε Πεν- όπως αποτυπώθηκε και στον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών τον περασμένο Δεκέμβριο. Με τις προεδρικές εκλογές να κοντοζυγώνουν (Απρίλιος του 2017) πολλοί φοβούνται τα χειρότερα. 
 
Η εποχή της ανασφάλειας
 
Η μετανάστευση στην Γαλλία έχει μια μακρά ιστορία, όχι όμως και η ένταξη. Μεγάλο ποσοστό μεταναστών από τις χώρες της Βόρειας Αφρικής αισθάνονται ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις τους έχουν ποδοπατηθεί από την εισβολή δυναμικών κοσμικών στοιχείων που επιθυμούν μια άθρησκη κοινωνία που βασίζεται σε κοσμικές αξίες και θεσμούς, ενώ κάποιοι άλλοι βλέπουν μικρή ελπίδα σε ένα έθνος που τους στερεί την ευκαιρία στην επιτυχία. 
 
Τα ξεχασμένα προάστια που φιλοξενούν μεγάλο αριθμό μεταναστών είναι έτοιμα να ξεσπάσουν για την αλόγιστη βία των προηγούμενων ετών. Αυτό το μείγμα μπορεί να ανοίξει το δρόμο ώστε κάποια στιγμή μια μειοψηφία να ριζοσπαστικοποιηθεί και να μετακινηθεί ακόμα και σε τρομοκρατικές οργανώσεις.
 
Οι Γάλλοι γνωρίζουν καλά ότι το αίσθημα του φόβου έχει ριζώσει για τα καλά στην κοινωνία και θα πρέπει να ζήσουν με την τρομοκρατία για πολύ καιρό ακόμα. 
 
«Liberte» που σημαίνει ελευθερία είναι μία από τις θεμελιώδεις αρχές της Γαλλίας όπως διατυπώθηκε στην Γαλλική Επανάσταση. Πρόκειται για μία από τις τρεις μεγαλύτερες αξίες της δημοκρατίας. Η ελευθερία αυτή εορταζόταν εκείνη την αποφράδα μέρα στις 14 Ιουλίου του 2016 στη Νίκαια όταν ο Μοχάμεντ Λαουαϊέζ Μπουλέλ σκόρπισε τη φρίκη παρασύροντας στο θάνατο 86 ανθρώπους. 


 
Πλέον η «Liberte», τουλάχιστον για τους Γάλλους ίσως να μην θεωρείται τόσο δεδομένη όπως παλιά, με την πρόκληση της ανασφάλειας να έχει επαναπροσδιορίσει τα πάντα στην χώρα. Μια χώρα, όμως, που προσπαθεί να βρει έστω και με αργά βήματα το εθνικό της σύνθημα: Ελευθερία, ισότητα αδελφοσύνη ή αλλιώς Liberté, égalité, fraternité.

 

La haine - Nique la police

Keny Arkana - La Rage (Clip Officiel)

Επόμενα Άρθρα

Η μεγαλύτερη αθλητική έκθεση στην Ελλάδα (pics)

Η μεγαλύτερη αθλητική έκθεση στην Ελλάδα (pics)

Το Gazzetta Weekend Journal επισκέφτηκε την EΧPO του Μαραθωνίου και σας ξεναγεί στη μεγαλύτερη αθλητική έκθεση που έγινε ποτέ στην Ελλάδα.

Οι παλιές... καραβάνες της Εθνικής! (pics & vids)

Οι παλιές... καραβάνες της Εθνικής! (pics & vids)

Ο Τοροσίδης είναι με διαφορά ο πιο... παλιός της Εθνικής από τους εκλεκτούς του Σκίμπε με Βοσνία. Τον ακολουθεί ο Sokratis. Το Gazzetta Weekend γράφει για τους διεθνείς με τις...