Να είναι συνεπής στο ραντεβού με την ιστορία

Ο Φώτης Καρακούσης γράφει για τα ματς της Εθνικής στην Κοζανή και για ένα ακόμα ραντεβού με την ιστορία που αυτή την φορά δεν πρέπει να πάει χαμένο.

Τα τελευταία χρόνια η αλήθεια είναι πως έχουμε βαρεθεί να γράφουμε για τελικούς, για μεγάλες ευκαιρίες, για ραντεβού με την ιστορία που ποτέ δεν έγιναν και άλλα τόσο ωραία. Και όλα αυτά τα χρόνια η Εθνική ομάδα συνεχίζει να είναι απούσα από μεγάλες διοργανώσεις. Τελευταία που βρέθηκε ήταν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Τουρκίας το 2009 όπου και εκεί ενώ το ξεκίνημα ήταν εντυπωσιακό με τρεις συνεχόμενες νίκες, το τέλος μας βρήκε στην 8η θέση.

Βέβαια από το να μην είσαι καθόλου σε ένα τόσο σημαντικό ραντεβού, απείρως καλύτερο το να είσαι και ας βρίσκεσαι στην 8η θέση. Ακριβώς αυτό θέλουμε να κάνουμε φέτος, να μπορέσουμε ως Εθνική να βρεθούμε στα τελικά της Πολωνίας, να δείξουμε πως το βόλεϊ είναι και πάλι εδώ και κυρίως να μην πάει χαμένη μια πολλή καλή φουρνιά.

Το τελευταίο δεν είναι καθόλου υπερβολή και το έχω γράψει πολλές φορές. Αυτή η φουρνιά είναι γεμάτη ταλέντο, με παίκτες νεαρούς που έχουν δίψα για διακρίσεις και κυρίως με παίκτες που παρά την ηλικία τους έχουν παραστάσεις από τα μεγαλύτερα πρωταθλήματα του κόσμου. Παίκτες έτοιμους να κάνουν το επόμενο βήμα και να καταξιωθούν μέσω της Εθνικής ομάδας.

Για να τα καταφέρουν όμως χρειάζεται και αυτοί να κάνουν την υπέρβαση και στα ματς της Κοζάνης και της Αμβέρσας κόντρα σε Βέλγιο, Μολδαβία και Ουκρανία να δώσουν παραπάνω ακόμα και από όσα μπορούν για να έρθει η μεγάλη πρόκριση. Μια πρόκριση που πραγματικά την έχει όσο ποτέ ανάγκη το άθλημα. Ένα άθλημα που συνεχώς βρίσκεται σε πτώση και που μόνο αυτά τα παιδιά μπορούν να το κάνουν και πάλι αγαπητό στον κόσμο.

Κανείς άλλωστε δεν μπορεί να πει γιατί οι φίλαθλοι του έχουν γυρίσει σε μεγάλο ποσοστό την πλάτη. Γιατί να μην το κάνουν από την στιγμή που έχουν να χαρούν επιτυχία τόσα χρόνια; Όσο και να του αρέσει ένα άθλημα κάποιου, θέλει και τις νίκες, τις χαρές, τις επιτυχίες για να το αγαπήσει περισσότερο. Πράγματα δηλαδή που τόσο λείπουν στο βόλεϊ.

Ε, ώρα να επιστρέψουν και η αρχή πρέπει να γίνει από την Κοζάνη. Το γήπεδο θα είναι γεμάτο, η δίψα και η διάθεση μεγάλη, οπότε ΠΡΕΠΕΙ να έρθουν οι νίκες. ΠΡΕΠΕΙ να έρθει η πρόκριση για τα τελικά, ΠΡΕΠΕΙ το βόλεϊ να επιστρέψει στους μεγάλους, όλα τα άλλα θα είναι αποτυχία και θα ευθύνονται όλοι. Κυρίως όσοι δεν μπήκαν στην διαδικασία να πάνε τις εκλογές λίγο πιο νωρίς για να μπορούν οι παίκτες να προετοιμάζονται απερίσπαστοι και όχι να διαβάζουν τα ξεκατινιάσματα των υποψηφίων.

Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα, για την ρουφιάνα την καρέκλα δεν λογαριάζονται ούτε Εθνικές ομάδες, ούτε τίποτα. Ακόμα και έτσι όμως, ακόμα και σε αυτό το ψυχροπολεμικό κλίμα των τελευταίων εβδομάδων, οι παίκτες του Σωτήρη Δρίκου πρέπει να κάνουν το καθήκον τους. Να παίξουν όπως μπορούν και η επιτυχία θα έρθει, είναι δεδομένο πως θα έρθει...

ΥΓ: Πραγματικά δεν αξίζει να αναφερθούμε στις εκλογές. Το να ξέρετε πως η Εθνική δίνει τόσους σημαντικούς αγώνες, αγώνες που σε μεγάλο βαθμό μπορούν να κρίνουν και το μέλλον του αθλήματος και να μην συμφωνείτε να αλλάξετε την ημερομηνία τους, κάνοντας στο διάστημα αυτό συνεχώς επιθέσεις ο ένας στον άλλον, δείχνετε πόσο γραμμένο το έχετε το άθλημα. Αλλά αν είναι (που είναι) μάγκες οι παίκτες, παίρνουν την πρόκριση και μετά δεν βγάζουν φωτογραφία με κανέναν σας. Γιατί αν πετύχουν (που θα πετύχουν), θα το έχουν κάνει μόνοι τους.

ΥΓ1: Ναι υπάρχουν πολλά και σημαντικά αγωνιστικά προβλήματα. Όμως η ιστορία γράφεται με τους παρόντες και χωρίς δικαιολογίες για όσους έφυγαν επειδή ήταν τραυματίες ή πήδηξαν από το καράβι. Όλοι θα κριθούν, αυτό όμως που προέχει είναι η πρόκριση, τίποτα άλλο.

ΥΓ2: Για την Volley League τι να πούμε; Από δύο αγώνες με τηλεοπτική κάλυψη πέσαμε στον έναν και έτσι όπως πάμε στον κανένα. Αλλά όλα καλά. Όλοι αγαπημένοι και το βολεάκι ας βρίσκεται όλο και πιο κοντά στον γκρεμό... 

Best of internet